Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық монастырь
Irish monastery
Бангор аббаттығы 558 жылы Солтүстік Ирландияның Даун графтығындағы Бангорда Әулие Комгалл құрған және білімділігімен және қатаң тәртібімен танымал болды. Оны Уэльстегі Бангор соборы орналасқан жердегі, сәл көне аббаттықпен шатастырмау керек.
Bangor Abbey was established by Saint Comgall in 558 in Bangor, County Down, Northern Ireland and was famous for its learning and austere rule. It is not to be confused with the slightly older abbey in Wales on the site of Bangor Cathedral.
Қор
Комгалл 558 жылы Бангордағы монастырды қалашықта, Белфаст көлінің оңтүстік жағалауында құрды. Ежелгі жылнамалар нақты жылын әртүрлі көрсетіп, 552 мен 559 жылдар аралығындағы түрлі даталарды ұсынады. Ең ертерек, Тигернах жылнамасы мен Иннисфаллен жылнамасы негіз қалау күні ретінде 558 жылды көрсетеді. Атауы кейде "Beannchor" деп жазылған. Бұл орын "Періштелер аңғары" деп те аталды, себебі, халық арасындағы әңгімеге сәйкес, Әулие Патрик бір кезде онда демалып, аңғардың періштелерге толы екенін көрген. Комгалл 517 жылы Антримде дүниеге келді және Клуненег пен Клонмакноизде білім алды. Ол кезде Ирландияда монахтық рух күшті болды. Көптеген адамдар Құдайға жақын болу үшін оңашалық іздеді, сондықтан Комгалл оңаша аралға шегінді. Достарының көндіруімен ол уақытша тынығудан бас тартып, кейін Бангор монастырына негіз салды. Монастырь ғимараттарын қоршаған кең қамалдың ішінде студенттер Киелі кітапты, теологияны, логиканы, геометрияны, арифметиканы, музыканы және классикалық әдебиетті оқыды. Мо Сину мокку Мин Бангордың бесінші аббаты болды. Ол Колумбанға сабақ берген деген пікір бар. Робин Флауэр былай деп жазды: "Бангорда тарихи зерттеулерге ерекше мән берілгені анық, ал ең ерте ирланд жылнамасы осы орында жасалған болуы мүмкін". Бангор – білімнің маңызды орталығы, "Әлемнің нұры" деп аталып, көптеген миссионерлерді тәрбиеледі. Лисморлық Картах пен Дунның Финтаны Бангорда білім алды. Әулие Мирин Ренфруширдегі Пейсли аббаттығын құру үшін кеткенге дейін Бангорда прейор болды. 590 жылы Колумбан мен Галл Еуропаға жол тартты және Лукселл (Франция), Сент-Галл (Швейцария) және Боббио (Италия) сияқты танымал монастырларды құрды.
Comgall founded the monastery at Bangor about 558 A. D. in the County Down, on the southern shore of Belfast Lough. The ancient Annals differ about the exact year, giving various dates between 552 and 559. The earliest, the Annals of Tighernach, and the Annals of Innisfallen, give 558 A. D. as the date of the foundation. The name was sometimes written "Beannchor". The place was also called the "Vale of Angels", because, according to a popular legend, St. Patrick once rested there and saw the valley filled with angels. Comgall was born in Antrim in 517, and educated at Clooneenagh and Clonmacnoise. The spirit of monasticism was then strong in Ireland. Many sought solitude the better to serve God, and with this object Comgall retired to a lonely island. The persuasions of his friends drew him from his retreat; later on he founded the monastery of Bangor. Within the extensive rampart which encircled its monastic buildings, students studied scripture, theology, logic, geometry, arithmetic, music, and the classics. Mo Sinu moccu Min was the fifth abbot of Bangor. It is thought that he tutored Columbanus. Robin Flower wrote that "It is clear that particular attention was paid to historical studies at Bangor, and the earliest Irish chronicle was probably a production of that house." Bangor was a major centre of learning—called the "Light of the World"—and trained many missionaries. Carthach of Lismore studied at Bangor, as did Fintan of Doon. Saint Mirin was a prior at Bangor before leaving to found Paisley Abbey in Renfrewshire. Columbanus and Gall went off to Continental Europe in 590 AD and founded the famous monasteries of Luxiell (France), St Gallen (Switzerland) and Bobbio (Italy).
Құлдырау
Ирландияның көптеген ерте монастырьлары сияқты Бангор да бірнеше рет қиратылып, қайта салынған. Ольстер жылнамалары Бангордың 616 және 755 жылдары өртенгенін көрсетеді. Осы кезеңде ғимараттар ағаштан салынғаны күмәнсіз. Теңізге жақын орналасқан Бангор шабуылға бейім болды, және 822 мен 824 жылдар аралығында викингтер оны тонады. Ольстер жылнамалары мен Төрт шебердің жазбаларында осы шабуыл кезінде "білімді адамдар мен епископтар" қаза тапты, ал Комгаллдың реликвиялары сақталған киелі ыдыс ұрланды делінген. Викингтердің тағы бір мүмкін құрбаны – 958 жылы қаза болған Бенхордың коробі Танайд МакУидхир. Бангордың маңызы Х ғасырдың соңына қарай төмендеген деген келісім бар. Қазіргі шіркеу мұнарасы 14 ғасырға дейін сақталған. Шіркеу қабырғасындағы суретте Иса көкке көтеріліп, аяғында Әулие Комгалл, Галл және Колумбан бейнеленген.
Like many early Irish monasteries, Bangor was destroyed and rebuilt on a number of occasions. The Annals of Ulster record that Bangor was burned in 616 and again in 755. No doubt at this period the buildings were constructed of wood. Easily accessible from the sea, Bangor invited attack, and between 822 and 824 the Norsemen plundered it. The Annals of Ulster and the Four Masters both record that during this raid, “learned men and bishops” were smitten, while the shrine containing the relics of Comgall was taken. Another probable victim of the Vikings was “Tanaidhe MacUidhir, coarb of Bennchor, who was killed in 958. There is a consensus that the importance of Bangor declined around the latter part of the tenth century. The present Tower of the church dates back to the 14th century. A mural in the church is of Christ ascending to heaven with Saints Comgall, Gall and Columbanus at his feet.