Роберт Апплегарт: Британдық кәсіби одақ жетекшісінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Ағылшын кәсіподақ жетекшісі (1834–1924)

Роберт Апплэгарт (26 қаңтар 1834 – 13 шілде 1924) – көрнекті британдық кәсіподақ жетекшісі және жұмысшы табының мүдделерін қорғаушы.

Өмірбаян

Роберт Апплэгарт Англияның Халл қаласында дүниеге келген. Оның әкесі кит аулау бригінің капитаны болған. Ол қысқа мерзімге әйелдер мектебінде оқыды, бірақ басқа ресми білім алмады және он жасында аяқ киім шеберханасында жұмыс істей бастады. Шеффилдке көшер алдында ағаш өңдеу шеберлігін үйренді, онда ол фермердің қызы Мэри Лонгмормен танысып, үйленді. 1854 жылдың желтоқсанында Апплэгарт Нью-Йоркке көшіп, жақсы жалақылы жұмыс іздеді, ол тек жарты тәжбен ғана келді. Бір уақыт бойы Шеффилдтен келген басқа бір көшпенмен бірге тұрды және теміржол станциясында түрлі жұмыстар атқарды. Ол АҚШ-тың демократиясына ризашылық білдірді, бірақ құлдыққа қатты қарсы болды және оны өз көзімен көру үшін Миссисипиге сапар шекті, онда ол Фредерик Дугласпен кездесті. 1857 жылы Апплэгарт әйеліне Америкада көмектесе алатынына сенімді болды, сондықтан оны Шеффилдтен шақыртты, бірақ ол саяхаттауға тым ауыр болды, сондықтан ол Шеффилдке қайтып оралды. Америка Азамат соғысы кезінде Апплэгарт Одақты ыстық қолдады. Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол Шеффилд ағаш ұсталары одағына қосылды және олардың хатшысы болды. 1861 жылы Шеффилд ағаш ұсталары одағы Ағаш ұсталары мен тігіншілердің біріккен қоғамымен (ASCJ) бірікті, ал 1862 жылы одақтың бас хатшысы болып сайланды. ASCJ Жаңа үлгідегі одақ болды, және Апплэгарт Лондондағы басқа да жетекші Жаңа үлгідегі одақтастармен үнемі кездесіп тұрды, Сидни мен Беатрис Уэбб оларды хунта деп атады. Апплэгарт Лондон сауда кеңесінің (LTC) атқарушы мүшесі болды және кәсіподақтарға қатысты орташа көзқарасты жақтады, ереуілге емес, келіссөздерге баса назар аударды, әріптестеріне "Ереуілге шығу құқығынан ешқашан бас тартпаңыз, бірақ екі қырлы қаруды қалай қолданатыныңызға сақтықпен қараңыз" деді. Бұл ұстаным LTC журналының негізін қалаушы Джордж Поттермен қақтығыс тудырды, ол журналдың бүкіл елдегі кәсіподақтар ұйымдастырған барлық ереуілдерді толық қолдауы керек деп талап етті. Апплэгарт оны 1865 жылы Bee Hive ісін тергегеннен кейін "ереуілдер жасаушы" және жеке адалсыздық пен басқарудағы кемшіліктерге айыптады. Нәтижесінде Поттер LTC-ден кетуге мәжбүр болды. Апплэгарттың басшылығымен ASCJ мүшелерінің саны 1862 жылы 1000-нан 1870 жылы 10 000-нан асып, 17 000 фунт стерлингтен астам қаражат жинады. Кәсіподақтар жөніндегі Корольдік комиссия кезінде (1867) Апплэгарт комиссия алдында Жаңа үлгідегі кәсіподақтардың артықшылықтарын қызу қолдады, барлығы 633 сұраққа жауап берді және жалпы алғанда, ең әсерлі кәсіподақшыл куәгер ретінде танылды. Апплэгарт комиссияның кәсіподақтарды қолдайтын азшылық баяндамасын Гладстонның либералдық үкіметі қабылдасын деп үгіт жүргізді, бұл 1871 жылғы Кәсіподақтар туралы заңға әкелді. Сол жылдың мамыр айында оған жұқпалы аурулар жөніндегі Корольдік комиссияда қызмет ету ұсынылды, ол ASCJ-нің наразылығына қарамастан, оны бас хатшы лауазымынан кетуге мәжбүр етті. Осы уақытта ол Поттер мен Джордж Хауэллмен бірге шіркеу мен мемлекеттің ажыратылуын қолдау үшін жұмысшылар комитетіне қосылды. Корольдік комиссиядағы жұмысынан кейін Апплэгарт Генри Флюстың су астында тыныс алу аппаратын сататын француз фирмасының сауда өкілі болды. Ол Яблочков шамдарының ағылшын патентін алып, Эпсомда онымен сәтті бизнес құрды. Оның ескі досы Хауэлл 1895 жылы парламенттегі орынды жоғалтып, ауырып қалғанда, Апплэгарт пен ТЮК оған зейнетақы алу үшін 1650 фунт стерлинг жинады. 1898 жылы ол Бекслиде құс шаруашылығымен айналысып, француз тауығының жаңа түрін енгізді. Апплэгарт зейнетке шыққан уақытын Брайтон қаласында өткізді, онда 1917 жылы Ллойд Джордж оған Құрмет серіктесі атағын ұсынды. Ол ұсыныстан бас тартып, "қарапайым Роберт Апплэгарт" болып қалуды жөн көретінін айтты. 1924 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Батыс Норвуд қорымында кремацияланды және өзінің тілегі бойынша діни рәсімсіз, зайырлы рәсім жасалды.

Robert Applegarth was born in Hull in England. His father was the captain of a whaling brig. He spent a brief period in a dame school but had no other formal education and began work in a shoemaker's shop aged ten. He learned the skills of carpentry, before moving to Sheffield where he met and married Mary Longmore, a farmer's daughter. Applegarth moved to New York City in December 1854, seeking well paid employment, with only a half crown in his possession. He lived with another immigrant from Sheffield for a time, and held a variety of jobs including a master at a railroad station. He admired the democracy of the United States, but was appalled by slavery, and visited Mississippi to witness it for himself, where he met Frederick Douglass. By 1857, Applegarth was confident that he could support his wife in America so sent for her from Sheffield, but she was too ill to travel and so he returned to Sheffield. During the American Civil War, Applegarth strongly supported the Union. Once back in the United Kingdom he joined the Sheffield Carpenters Union, and rose to become their secretary. In 1861 the Sheffield Carpenters Union merged with the Amalgamated Society of Carpenters and Joiners (ASCJ), and in 1862 was elected as general secretary of the union. The ASCJ was a New Model Union, and Applegarth regularly met with other leading New Model Unionists in London, in what Sidney and Beatrice Webb termed a junta. Applegarth also became an executive member of the London Trades Council (LTC), and advocated a moderate approach to trade unionism with an emphasis on negotiations rather than strike action, telling his fellow trade unionists to "Never surrender the right to strike, but be careful how you use a double edged weapon". This stance led to conflict with George Potter, the founder of the LTC's journal The Bee Hive, who argued that the journal should give its support unreservedly to all strike action undertaken by trade unions throughout the country. Applegarth accused him of being a "manufacturer of strikes" and of personal dishonesty and maladministration following an investigation into the Bee Hive in 1865. As a result, Potter was forced to leave the LTC. Under Applegarth's leadership, the ASCJ's membership increased from 1000 in 1862 to over 10,000 in 1870, and accumulated funds of over £17,000. During the Royal Commission on Trade Unions (1867), Applegarth vigorously advocated the benefits of New Model Unionism to the committee, answering a total of 633 questions, and was generally regarded as the most impressive pro trade union witness. Applegarth campaigned for the pro trade unionist minority report of the commission to be accepted by Gladstone's Liberal government, leading to the Trade Union Act of 1871. In May of the same year he was offered a position on the Royal Commission on Contagious Diseases, which he took despite the protests of the ASCJ, leading him to resign from his position as general secretary. At around this time he joined the Working Men's Committee for Promoting the Separation of Church and State along with Potter and George Howell. After his work for the Royal Commission, Applegarth became a commercial traveller for a French firm selling Henry Fleuss's underwater breathing apparatus. He took out the English patent for the Yablochkov candle and made a fairly successful business out of it based in Epsom. When his old friend Howell lost his seat in Parliament in 1895 and fell ill, Applegarth and the TUC raised a £1650 testimonial to buy him an annuity. In 1898 he became a poultry farmer in Bexley, where he introduced a new breed of French hen. Applegarth spent his retirement in Brighton, where he was offered the title of Companion of Honour by Lloyd George in 1917. He turned the offer down, saying he preferred to remain "plain Robert Applegarth". When he died in 1924 he was cremated at West Norwood Cemetery and given a secular ceremony, according to his instructions.