Уильям Бранфорд Шубрик: Американ теңізшісінің өмірі мен қызметі
William Shubrick
Уильям Шюбрик (1790-1874) – АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері, 1812 және Америка-мексика соғыстарында қатысқан. Өмірбаяны, отбасы тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Бранфорд Шубрик (31 қазан 1790 - 27 мамыр 1874) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері. Оның қызметтік мансабы 1806 жылдан 1861 жылға дейін жалғасты, оның ішінде 1812 жылғы соғыс пен Мексика-Америка соғысында қызмет етті; ол Азамат соғысының басында зейнеткерлер тізіміне қосылды.
William Branford Shubrick (October 31, 1790 – May 27, 1874) was an officer in the United States Navy. His active duty career extended from 1806 to 1861, including service in the War of 1812 and the Mexican–American War; he was placed on the retired list in the early months of the Civil War.
Ерте өмір
"Белведер плантациясында", Буль аралы, Оңтүстік Каролина штатында (қазір Кейп Ромен ұлттық жануарлар қорығының құрамындағы дамытылмаған тосқауыл арал) Мэри Бранфорд пен полковник Томас Шубриктің отбасында алтыншы ұл және тоғызыншы бала дүниеге келді. Оның әкесі Америка революциялық соғысы кезінде генералдар Натанаэль Грин мен Бенджамин Линкольннің басшылығымен Континенттік армияда қызмет еткен. Оның екі ұлы әскерге қатысты, ал төрт ұлы, оның ішінде Уильям теңізші болып таңдады. 1805-1806 жылдары Гарвард колледжінде қысқа ғана оқығаннан кейін, 1806 жылдың 20 маусымында он алты жасында мичман болып тағайындалды және үлкен ағасы Джон Темплер Шубрикке қосылды.
Born at "Belvedere Plantation," Bull's Island, South Carolina (now an undeveloped barrier island within the Cape Romain National Wildlife Refuge), to Mary Branford and Colonel Thomas Shubrick, William was the sixth son and ninth child of the family of sixteen. His father served in the Continental Army under Generals Nathanael Greene and Benjamin Lincoln during the American Revolutionary War. Two of his sons joined the army and four sons including William chose naval career. He briefly studied at Harvard College in 1805 1806 before being commissioned a midshipman on June 20, 1806 at the age of sixteen joining his older brother, John Templer Shubrick.
Теңіз мансабы
1807 жылғы мамыр айында ол «USS Wasp» кемесінде Жерорта теңізіндегі эскадрада әскери қызметін бастады. Осы кемеде ол өмір бойы досы Джеймс Фенимор Купермен танысты, ол 1809 жылғы қарашада «Wasp» кемесіне тағайындалған болатын. 1809 жылдың соңында Шубрик Атлант мұхиты эскадрасына «Аргус» кемесіне ауысып, АҚШ-тың Атлант жағалауымен жүзіп өтті. Шубрик 1812 жылғы 5 қаңтарда, 1812 жылғы соғысқа дейін лейтенант шеніне көтерілді. «Хорнет» кемесінде қызметтен кейін, ол «Констелляция» кемесіне тағайындалды. 1813 жылғы 22 маусымда Вирджиния штатының Норфолк қаласында ол Крейни аралына жасалған британдық шабуылды тойтарды, көк жейделі теңізшілер тобын басқарды. Кейіннен ол «HMS Cyane» және «Levant» кемелерін тұтқындағанда «Конституция» кемесіндегі қызметі үшін Конгресс медалімен марапатталды. Мексика-Америка соғысына дейінгі онжылдықтарда Шубрик кезекпен «Лексингтон» және «Нэтчез» кемелеріне қолбасшылық етті; 1838 жылдан 1840 жылға дейін Батыс Кариб теңізі эскадрасының жұмысын басқарды; ал 1845 жылдан 1846 жылға дейін Жабдықтау және киім бюросын басқарды. Мексикамен соғыс басталғанда Шубрик теңізде қызмет етуді сұрады және «Independence» кемесімен Калифорния жағалауына барып, американдық теңіз күштерінің командирі Джон Д. Слоатты қызметтен босатып, орнына өзі тағайындалды. Алайда, коммодор Джеймс Биддл өзінің Шығыс Үндістан эскадрасын 1847 жылғы 2 қаңтарда, Шубрик келгеннен бір аптадан кейін Монтерейге, Калифорнияға жеткізіп, командалық міндетін өз мойнына алды. Сәуір айында Шубрик Гуамас және Масатлан қалаларын блокадалау үшін Мексика жағалауына бет бұрды. Маусымның басында Шубрик Калифорнияға қайтарылды, онда Биддл оны 19 шілдеде жалпы командалық лауазымға қайта орнатып, Шығыс жағалауына жіберді. Шубриктің басшылығымен теңіз күштері Тынық мұхиты жағалауында соғыстың соңғы операцияларын сәтті аяқтады. Осы операциялардың ең маңыздылары – қазан айында Гуамас қаласын басып алу және қараша айында Масатланды басып алу болды. Сан-Блас 1848 жылғы қаңтарда түсті. Келесі көктемде Шубрик үйіне оралды және 1849 жылы Филадельфия теңіз кемесінің құрамына кірді. 1853 жылдан бастап ол Құрылыс және жөндеу бюросын басқарды, ал 1854 және 1858 жылдар аралығында Маяктар кеңесінің төрағасы болды. 1858 жылғы қазан айында Шубрик Оңтүстік Америка суларына жіберілген флоттың командирі ретінде Парагваймен туындаған дауды дипломатиялық жолмен шешуге көмектесу үшін, «USS Water Witch» кемесіне жасалған оқ жауын тоқтатуға қатысты. Азамат соғысы басталғанда Шубрик Оңтүстіктен шыққан теңіз күштерінің ең жоғары шенді офицері болды. Ол Одаққа адал болды. 1861 жылғы желтоқсанда Конгресс қабылдаған заңға сәйкес, барлық теңіз офицерлері алпыс екі жасқа толғаннан кейін немесе қырық бес жыл қызмет еткеннен кейін зейнеткерлікке шығуға міндетті болды; Шубрик зейнеткерлер тізіміне енгізілді. Ол 1862 жылғы 16 шілдеде зейнеткерлік тізімінде артта қалған адмирал шеніне көтерілді және он жыл бойы 1852 жылдан бері мүшесі болған АҚШ Маяктар кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. Ол 1874 жылғы 27 мамырда Вашингтонда қайтыс болды. Ол Вашингтондағы Оук Хилл зиратында жерленген.
He started his active service on the Mediterranean Squadron in USS Wasp in May 1807. It was aboard this ship where he met his lifelong friend James Fenimore Cooper, who was assigned to the Wasp in November 1809. At the end of 1809, Shubrick transferred to the Atlantic Squadron to Argus and sailed along the Atlantic coast of the United States. Shubrick was promoted to lieutenant on January 5, 1812, on the eve of the War of 1812. After duty in Hornet, he was assigned to Constellation. While that frigate was at Norfolk, Virginia, on June 22, 1813 he led a party of bluejackets in beating off a British attack against Craney Island. He subsequently was awarded the Congressional medal for service in Constitution during her capture of HMS Cyane and Levant. During the subsequent decades before the Mexican–American War, Shubrick commanded, in turn, Lexington and Natchez; directed operation of the West Indies Squadron from 1838 to 1840; and headed the Bureau of Provisions and Clothing from 1845 to 1846. At the outbreak of the war with Mexico, Shubrick requested sea duty and, in Independence, sailed for the California coast to relieve Commodore John D. Sloat in command of American Naval forces there. However, Commodore James Biddle brought his East India Squadron to Monterey, California, on 2 January 1847 only a week after Shubrick's arrival, and assumed command. In April, Shubrick sailed for the coast of Mexico to head the blockade of Guaymas and Mazatlán. Early in June, Shubrick was recalled to California where Biddle restored him to overall command on 19 July and sailed for the East Coast. Under Shubrick, the Navy successfully conducted the closing operations of the war on the Pacific coast. Highlights were the capture of Guaymas in October and occupation of Mazatlán in November. San Blas fell in January 1848. The following spring, Shubrick headed home and took command of the Philadelphia Navy Yard in 1849. Beginning in 1853, he headed the Bureau of Construction and Repair, and between 1854 and 1858, he chaired the Lighthouse Board. In October 1858, Shubrick sailed in command of the fleet sent to South American waters to support diplomatic efforts to resolve differences with Paraguay resulting from the firing upon USS Water Witch. When the Civil War struck, Shubrick was the navy's most senior active service officer hailing from the South. He remained loyal to the Union. In December 1861, a law was passed by Congress according to which all navy officers were to retire after reaching sixty two years or accumulating forty five years of service; Shubrick was placed on the retired list. He was promoted to rear admiral on the retired list on 16 July 1862 and for ten years served as chairman of the United States Lighthouse Board where he was a member since 1852. He died in Washington, D. C., on May 27, 1874. He was buried at Oak Hill Cemetery in Washington, D. C.
Отбасы
1815 жылдың қыркүйегінде Шубрик Гарриет Корделия Уэзердке үйленді; олардың бір баласы болды. Оның үш бауыры да АҚШ Әскери-теңіз күштерінде офицерлер болды: Джон Темплер Шубрик (1788–1815), Эдвард Рутледж Шубрик (1794–1844) және Ирвин Шубрик (1798–1849).
In September, 1815, Shubrick married Harriet Cordelia Wethered; they had one child. Three of his brothers were also officers in the United States Navy: John Templar Shubrick (1788–1815), Edward Rutledge Shubrick (1794–1844), and Irvine Shubrick (1798–1849).
Атаулар ауыстырылуы
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірнеше кемелері оның құрметіне USS Shubrick деп аталды.
Several ships in the U. S. Navy have been named USS Shubrick for him.