Кіріспе

Американдық кинорежиссер

Уильям Камерон Мензис (29 шілде 1896 – 5 наурыз 1957) – американдық кино өндірісінің суретшісі (ол өзі ойлап тапқан қызмет) және көркемдік директор, сондай-ақ кинорежиссер және продюсер. Ол бес онжылдыққа созылған мансабын үнсіз кино дәуірінде бастады, кейіннен фильмде түстің драмалық эффект үшін қолданылуын алғашқылардың бірі болып енгізді.

Алғашқы жылдар

Мензис Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында, Шотландиядан келген иммигранттар Чарльз А. және Хелен отбасында дүниеге келді. Ол Йель және Эдинбург университеттерінде оқыды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясында қызметтен кейін Нью-Йорк өнер студенттері лигасына қатысты.

Мансап

Мензис Famous Players–Lasky компаниясына қосылды, кейін Paramount Pictures аталған, және арнайы эффекттер мен дизайн саласында жұмыс істеді. Ұзақ өтпей ол «Робин Гуд» (1922), «Бағдат ұрысы» (1924), «Жарқанат» (1926), «Көгершін» (1927), «Сэди Томпсон» (1928) және «Темпест» (1928) сияқты фильмдерде жұмыс істеді. «Көгершін» (1927) және «Темпест» (1928) фильмдеріне қосқан үлесі үшін Мензис ең үздік өндіріс дизайны бойынша алғашқы «Оскар» сыйлығын алды, бұл өнер режиссурасы саласындағы жетістік үшін берілген марапат. 1929 жылы Мензис продюсер Джозеф М. Шенкпен серіктестік құрып, музыканың ұлы туындыларын бейнелейтін қысқа дыбысты фильмдер сериясын жасады, соның ішінде Дукастың «Шәкірт» атты туындысының 10 минуттық нұсқасы да бар. Ол сондай-ақ Шенктің «Лотерея жеңімпазы» (1930) көркем фильмі үшін өндіріс дизайнын және арнайы эффекттерді жасады. Мензистің «Том Сойердің басынан кешкендері» (1938) жұмысы Дэвид О. Селзникті оны «Желмен бірге кеткендер» (1939) фильміне шақыруға ықпал етті. Селзниктің Мензиске сенімі соншалық, ол Selznick International Pictures компаниясының барлық қызметкерлеріне еске салған хат жолдады, онда «Мензис – бұл Technicolor, сахна дизайны, декорация және өндірістің жалпы көрінісіне қатысты барлық мәселедегі соңғы шешім» делінген. Фильмдегі жұмысы үшін Мензис өндіріс дизайны бойынша арнайы «Оскар» сыйлығына ие болды. «Өндіріс дизайнері» (кейде «арт-директор» терминімен алмастырыла қолданылады) термині Мензис үшін ғана қолданылатын болды, ол өндірістің жалпы стиліне қатысты соңғы шешімді қабылдаушы екенін білдіреді. Бұл Селзниктің идеяларын суреттер мен эскиздерге аудару қабілетін сипаттау үшін жасалған. Мензис «Желмен бірге кеткендер» фильміндегі Атлантаның өртелу сахнасын режиссерлік етті. Ол сонымен қатар Альфред Хичкоктің «Сілкіндіргіш» (1945) фильміндегі Сальвадор Дали салған түс көру сахнасын қайта түсірді. Одан бөлек, Мензис драмалық және фантастикалық фильмдер де түсірді. Ол екі ғылыми-фантастикалық фильм жасады: Александр Корданың продюсерлігімен, Х.Г. Уэллстің романы негізінде түсірілген «Болжамдар» (1936) фильмі соғыс пен технологиялық прогресті болжады; және «Марстан келген шабуылшылар» (1953) фильмі 1950 жылдардағы шетелдіктер мен адамзатқа қауіп төндіретін күштерге қатысты қорқыныштарды бейнеледі.

Өлім

"80 күн ішінде әлемді айналдыру" (1956) фильмінде атқарушы продюсер ретіндегі жұмысын аяқтағаннан кейін, Мензиз қатерлі ісіктен көз жұмды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратына жерленді.

Марапаттар

1929 жылы 16 мамырда өткен алғашқы «Оскар» марапаттауында Мензиз «The Dove and Tempest» фильмі үшін «Үздік көркемдік безендіру» номинациясында жеңіске жетті. Ол көркемдік безендіру саласында «Оскар» сыйлығын алған алғашқы адам болды. Келесі жылы ол «Булдог Драммонд», «Алиби» және «Ояну» фильмдері үшін осы санатта номинацияланғанмен, Седрик Гиббонсқа есе жіберді. 1940 жылы 29 ақпанда өткен 12-ші «Оскар» марапаттауында Мензиз «Желмен бірге кеткен» фильмінде «драмалық көңіл-күйді күшейту үшін түстің тиімді қолданылуы үшін» арнайы «Оскар» сыйлығымен марапатталды.

Мұра

2005 жылы Мензис арт-директорлар мен өндіріс суретшілерінің алғашқы тобынан болып, Арт-директорлар гильдиясының Даңқ залына енгізілді. Мензидің бірнеше үй видеолары Академия кино мұрағатының қорына кіреді және 2015 жылы мұрағат тарапынан сақталды.