Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотивтің дөңгелектер тізбегі
Locomotive wheel arrangement
Вайт нотациясындағы бу локомотивтерін дөңгелектер тізбесі бойынша жіктеуде 0-2-2 дегені, екі біріктірілген жетек дөңгелегінен кейін екі еркін дөңгелегі бар, ал алдыңғы дөңгелектері жоқ локомотивті білдіреді. Бұл конфигурация Роберт Стивенсон және компаниясы Ливерпуль және Манчестер темір жолы үшін қысқа мерзімге ғана салынған.
An 0 2 2, in the Whyte notation for the classification of steam locomotives by wheel arrangement, is one that has two coupled driving wheels followed by two trailing wheels, with no leading wheels. The configuration was briefly built by Robert Stephenson and Company for the Liverpool and Manchester Railway.
Ракета
0-2-2 немесе Нортумбриан дөңгелектерді алғаш рет Стивенсонның «Ракетасы» үшін қолданды, ол 1829 жылғы Рейнхилл сынақтарына қатысу үшін жасалған, бұл жаңа Ливерпуль және Манчестер темір жолы үшін локомотивтің дизайнын таңдау бойынша жарыс болды. Стивенсон жарыс ережелері жылдам, жеңіл және орташа қуатты локомотивтерді бағалайтынын түсінді. Джордж Стивенсонның бұрынғы жобалары ауыр, төрт біріктірілген осьті жүк локомотивтері болғанмен, «Ракета» толығымен жаңа болды. Стивенсон сол кездегі бағытқа қарсы тұрып, жабысу темір жолын қолдады және Рейнхиллдегі жеңіл жүктердің тіпті бір ғана жетекші осьтің күшімен жүруге жеткілікті екеніне сенді. Бұл осьтер арасында тізбекті жетекті немесе Стивенсонның сыртқы біліктік таяқшаларын қолдану қажеттілігін жоюға мүмкіндік берді. Жеткілікті ұстау күшін қамтамасыз ету үшін «Ракетаның» салмағының көбірек бөлігі жүк көтеруші оське қарағанда жетекші оське түсуі керек болды. Ауыр қазандық алдыңғы жағына орналастырылды, оның астындағы ось 2-2-0 емес, 0-2-2 орналасуын қамтамасыз етті. Цилиндрлер тік цилиндрлердің орнына, бұл кезеңде кең таралған, өткен жылы «Ланкашир Сиқыршысы» үшін қолданылғандай, тік бұрышпен орнатылды. Осылайша цилиндрлер оттық үстінде орналастырылды, ал машинист пен от жаққыш бірдей, артқы жағындағы, локомотивтің бір бөлігінде орналасты. Бұрын олар көбінесе локомотивтің әртүрлі бөліктеріне бөлінетін.
The 0 2 2 or Northumbrian wheel arrangement was first used for Stephenson's Rocket, their entry for the Rainhill Trials of 1829, a competition to choose a locomotive design for the new Liverpool and Manchester Railway. Stephenson recognised that the rules of the competition favoured a fast, light locomotive of only moderate hauling power. Although George Stephenson's previous designs had been heavy four coupled freight locomotives, Rocket was almost entirely new. Stephenson was an advocate of the adhesion railway, against the fashion of the time, and believed that the light loads for Rainhill would even allow just a single driving axle. This allowed the simplification of not requiring either a chain drive between the axles or Stephenson's invention of the external coupling rods. Achieving adequate traction required more of Rocket's weight to be over the driving axle than the carrying axle. The heavy boiler was placed forwards, with the axle beneath it, giving a 0 2 2 layout rather than 2 2 0. The cylinders were set at a steep angle, as used the year before for Lancashire Witch, rather than the typical vertical cylinders of this period. The cylinders were thus over the firebox and both driver and fireman shared a footplate at the same, rear, end of the engine. Previously they had often been separated to their own ends of the engine.
Жаңалық
Эриксон мен Брейтуайттың сынақтарға қатысқан «Жаңалық» локомотиві 0-2-2 ұңғымалық танк локомотиві болды. Жүргізуші және қосымша дөңгелектердің мөлшері бірдей болған, сонымен қатар, қажет болған жағдайда жақсырақ ұстау үшін тізбекті жетегін қосу мүмкіндігі де болған болуы мүмкін. «Жаңалық» 2-2-0WT конструкциясы ретінде де сипатталды, себебі бұл конструкцияның анық «алды» немесе «арты» жоқ.
Ericsson and Braithwaite's entry for the Trials, their Novelty, was an 0 2 2 well tank locomotive. Both the driving wheels and trailing wheels were the same size, and there may also have been the facility to fit a coupling chain drive to give better adhesion "when needed". Novelty has also been described as a 2 2 0WT design, as there is no clear "front" or "rear" to this design.
Солтүстікумбрия
Rocket сынақтарды сәтті аяқтаған жалғыз локомотив болды және Стивенсон L&MR локомотивтерін жеткізуші болды. 0-2-2 дөңгелек орналастыруы кейіннен Роберт Стивенсон мен компаниясы Ливерпуль мен Манчестер темір жолына 1829 жылдан кейін жеткізілген сегіз локомотивте қолданылды: Метеор, Комета, Дарт, Жебе, Феникс, Солтүстік Жұлдыз, Нортумбриан және Маджестик. Бұлар да, қайта жасалған Rocket сияқты, цилиндрлерін төменгі, көлденеңге жақын орналастырылған қалпына келтірді. Нортумбриан типі 2-2-0 Planet типімен ығыстырылды. Бұл конструкция цилиндрлерді ішке, рамалар арасына және алдыңғы жақтағы түтін камерасының астына орналастырды. Ішкі цилиндрлер жақын орналасқандықтан, инерциялық күш азайды, демек, жоғары жылдамдықтарда дірілге бейімділігі төмендеді. Цилиндрлерді түтін камерасының астына орналастыру бу және газ шығару құбырларын қысқартуға мүмкіндік берді, бұл тиімділікті арттырды. Нортумбриандар осы дөңгелек орналастыруы бар соңғы және жалғыз өндірістік локомотивтер болды. Planet локомотивтерінен кейін, көптеген жолаушылар локомотивтері жылдамдықпен жақсы жүру үшін қосымша алдыңғы бағыттық осьпен 2-2-2 дөңгелек орналастыруын қолдана бастады.
Rocket was the only locomotive to complete the trials successfully and Stephenson became the supplier of locomotives to the L&MR. The 0 2 2 arrangement was subsequently used by Robert Stephenson and Company on eight locomotives supplied to the Liverpool and Manchester Railway after 1829:, Meteor, Comet, Dart, Arrow, Phoenix, North Star, Northumbrian, and Majestic. Like the rebuilt Rocket, these had their cylinders set low in a near horizontal position. The Northumbrian type was superseded by the 2 2 0 Planet type. These reversed the layout, placing the cylinders inside, between the frames, and below the smokebox at the front. The inside cylinders were closer together, giving less of a rocking couple and so were less prone to yawing oscillation at speed. Placing the cylinders below the smokebox also permitted shorter steampipes and exhaust pipes to the blastpipe, giving better efficiency. Northumbrians were the last, and only, production locomotives with this wheel arrangement. After the Planets, most passenger locomotives began to use a 2 2 2 arrangement, with an additional front carrying axle to give better riding at speed.
Танк қозғалтқыштары
20 ғасырдың басында Ұлыбританиядағы әртүрлі теміржол компаниялары бірнеше рельстік моторлар жасады, онда локомотив бөлігінде 0-2-2 дөңгелек конфигурациясы болды, бірақ олар көліктік бөлімге жартылай тұрақты түрде қосылып жұмыс істеу үшін жобаланған. LSWR C14 класы да ұқсас схеманы қолданды, бірақ 2-2-0T түрінде өзгертілді. Олардың төмен жабысу салмағы олардың нашар жұмыс істеуіне себеп болды, сондықтан олардың жартысы 0-4-0T S14 ретінде қайта жаңартылды.
In the early 20th Century a number of railmotors were built by various railway companies in the UK where the locomotive section had an 0 2 2 wheel arrangement, but they were designed to operate semi permanently coupled to a coach unit. The LSWR C14 class used a similar layout, but reversed as a 2 2 0T. Their low adhesive weight gave them a poor performance and half of them were rebuilt as the 0 4 0T S14.