2-4-0 локомотивтерінің дөңгелек орналасуы

Кіріспе

Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы

Бу локомотивтерінің дөңгелектерінің орналасуы

Уайт жүйесі бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 2 4 0 саны бір осьте екі жетекші дөңгелек, екі осьте төрт жетекші және байланыстырылған дөңгелектер, сондай-ақ артқы дөңгелектердің болмауын көрсетеді. Солтүстік Американың көп бөлігінде бұл локомотив "Портер" деп аталды. 2 4 0T белгісі осы дөңгелектер орналасуына ие, бірақ су мен отыны локомотивтің өзінде, жеке тіркемеде емес тасымалданатын локомотивті білдіреді.

Шолу

2 4 0 конфигурациясы 1830-шы жылдардың соңында немесе 1840-шы жылдардың басында 2 2 0 және 2 2 2 типтерінің кеңейтілуі ретінде Ұлыбританияда жасалды, қосымша жұптасқан доңғалақтар жұбы жақсырақ ұстауға мүмкіндік берді. Бастапқыда бұл тип жүк тасымалы үшін жобаланған. Ең алғашқы мысалдардың бірі – Дэниел Гуч жобалаған GWR Leo классының кең еңісті локомотиві, ол 1841 және 1842 жылдары R. & W. Hawthorn, Leslie and Company; Fenton, Murray and Jackson; және Rothwell, Hick and Rothwell компанияларында салынды. Бір кезде Англия теміржолдарында танымал болғандықтан, көрнекті теміржол авторы К. Гамильтон Эллис 2 4 0 белгілемесін (Уайт нотациясы бойынша) «Ескі Англиялық» деген лақап аты деп есептеді. 1846–1847 жылдары, жаңадан құрылған Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының (LNWR) Александр Аллан «Кру» типіндегі локомотивті жасады, ол жолаушылар вагондары үшін 2 2 2 доңғалақты және жүк вагондары үшін 2 4 0 доңғалақты конфигурацияны қолданды. 1850-ші және 1860-шы жылдары бұл жобалар Ұлыбританияда да, шетелде де басқа теміржолдармен кеңінен көшірілді. 1840-шы жылдардың ортасында Джон Хокшоу жаңа стильдегі 2 4 0 жолаушы локомотивін жасады, оның сыртқы цилиндрлері алдыңғы доңғалақтардың алдында, ал артқы жетек доңғалағы оттықтан кейін орналасқан. Бұл конструкция алдыңғы жағындағы ұзын шығыңқылыққа қарамастан, жоғары жылдамдықпен тұрақты қозғалуды қамтамасыз етті. Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының Жозеф Бити экспресс локомотивтерінде осы типті қолдануға бірінші болып кіріскен британдық локомотив инженерлерінің бірі болды. 1858 жылдан бастап ол жолаушылар тасымалына арналған 2 4 0 жобаларын сынақтан өткізе бастады, нәтижесінде 1859 және 1868 жылдар аралығында салынған «Жеті футтық» 2 4 0 экспресс жолаушы локомотивтерін жасады. Бити сонымен қатар 1874 жылы қала маңындағы жолаушылар тасымалы үшін жобаланған және 1961 жылға дейін жұмыс істеген ұзақ өмір сүрген 0298 классының 2 4 0 резервуарлы локомотивтеріне жауапты болды. Осы типтегі локомотив Парижден Мюнхенге дейінгі алғашқы «Ориент экспресін» тартты, бұл кішкентай локомотив үшін маңызды жетістік болды. 1854 жылдан кейін Хокшоу типіндегі 2 4 0 локомотивтерін Бейер, Пикок және Компания қабылдады, олар экспортқа көптеген даналарын салды, соның ішінде 1856 жылы Швеция мемлекеттік темір жолына және 1870 жылы Даниядағы Зеландия темір жолына.

The 2 4 0 configuration was developed in the United Kingdom in the late 1830s or early 1840s as an enlargement of the 2 2 0 and 2 2 2 types, with the additional pair of coupled wheels giving better adhesion. The type was initially designed for freight haulage. One of the earliest examples was the broad gauge GWR Leo Class, designed by Daniel Gooch and built during 1841 and 1842 by R. & W. Hawthorn, Leslie and Company; Fenton, Murray and Jackson; and Rothwell, Hick and Rothwell. Because of its popularity for a period with English railways, noted railway author C. Hamilton Ellis considered the 2 4 0 designation to have the nickname (under the Whyte notation) of Old English. During 1846–47, Alexander Allan of the newly established London and North Western Railway (LNWR) created the Crewe type of locomotive, with a 2 2 2 wheel arrangement for passenger classes and 2 4 0 for freight. During the 1850s and 1860s, these designs were widely copied by other railways, both in the United Kingdom and overseas. During the mid 1840s, John Hawkshaw developed a new style of 2 4 0 passenger locomotive with outside cylinders in front of the leading wheels and the rear driving axle behind the firebox. This layout provided steady running at high speeds, despite a long overhang at the front. Joseph Beattie of the London and South Western Railway was one of the first British locomotive engineers to use this type on express locomotives. From 1858, he began experimenting with 2 4 0 designs for passenger work, culminating in his Seven Foot 2 4 0 express passenger locomotives, built between 1859 and 1868. Beattie was also responsible for the long lived 0298 Class of 2 4 0 well tanks, designed for suburban passenger work in 1874, some examples of which were still working in 1961. A locomotive of this type hauled the first Orient Express from Paris to Munich, a notable achievement for such a small engine. After 1854, the Hawkshaw type of 2 4 0 was adopted by Beyer, Peacock and Company, who built many examples of the type for export, including to the Swedish State Railways in 1856 and the Zealand Railway in Denmark in 1870.

Австралия

Жаңа Оңтүстік Уэльс темір жолының F351 (кейін X10) класындағы 2-4-0 танк локомотивтері Сиднейде қала маңындағы жолаушылар пойыздарын тасымалдау үшін жасалған және 1885–1887 жылдары жеткізілді. 1901 жылдан бастап, рельстен шығу оқиғасынан кейін, барлық класс жолаушылар тасымалынан алынып тасталды. Бұл локомотивтер содан кейін маневрлік жұмыстарға, сорттау алаңдарына және деполарға бөлінді. Осы кластың он локомотиві әртүрлі жеке темір жол операторларына, соның ішінде өнеркәсіптік пайдалану үшін сатылды. Екеуі сақталған. Оңтүстік Австралия темір жолы 1884 жылдан 1929 жылға дейін Аделаидада қала маңындағы жолаушылар қызметтерін тасымалдау үшін P класындағы 2-4-0 танк локомотивтерін пайдаланды. Бір локомотив сақталған.

Германия

Баварияның Корольдік Бавария мемлекеттік темір жолдарының B V және B VI 2 4 0 локомотивтері Баварияда көптеп өндірілген алғашқы локомотивтер болды. Барлығы 1853 және 1863 жылдар аралығында 208 данасы салынды. Олардың біреуі Нюрнберг көлік мұражайында сақталып тұр. 1864 және 1869 жылдар аралығында Мекленбург Ұлы Герцогтығының Фридрих Франц темір жолы Хемниц қаласындағы Рихард Хартманнан 19 Хокшоу типті Мекленбург III 2 4 0 локомотивін сатып алды. 1877 және 1885 жылдар аралығында Пруссия мемлекеттік темір жолдарына және оның ізашарларына Пруссияның P 2 класындағы барлығы 294 жолаушылар локомотиві жеткізілді.

Индонезия

Индонезия темір жолдарының B50 класы, бұрын Голландиялық Үндістан темір жолдарының 200 класы, Мадиуннан Понорогоға дейінгі жолаушылар пойыздарын тартуға пайдаланылған жалғыз тендерлік локомотивтер тобы болды. Барлығы 60 данасын Sharp, Stewart and Company компаниясы жасады. Бүгінгі күнге дейін тек біреуі ғана сақталды, ол B5004, ал тендері B2301 локомотивіне қосылды.

Жаңа Зеландия

Жаңа Зеландияда 2 4 0Т дөңгелекті схемасы бар екі типті танк локомотивтері салынды. Олар 1874 және 1929 жылдары Жаңа Зеландия теміржолының (NZR) D класы, ал 1878 жылы NZR L класы болды. Екі класс та аралас қызмет үшін жобаланған. D класына жататын бес локомотивті Шотландияның Глазго қаласындағы Dübs & Company, он тоғызын Neilson & Company, ал он біреуін Крайстчерчтегі Scott Brothers компаниялары жасаған. D класының алғашқы локомотивтері 1874 жылы пайдалануға берілді және барлығы 1927 жылдың соңына дейін NZR қызметінен алынып тасталды, бұл 1929 жылы D класын қайта пайдалануға мүмкіндік берді. Салынған 33 D класты локомотивтің жетісі сақталған, алайда олардың ішінде D16 және D140 ғана жұмыс жасайтын күйде болды. L класының барлық он локомотивін Бристольдегі Avonside Engine Company компаниясы құрастырды. Алғашқы L класты локомотив 1878 жылы қызметке кірді, содан кейін тағы тоғыз L класты локомотивке тапсырыс берілді. 1893-94 жылдары L класына жататын үш 2 4 0T локомотиві Ньюмаркет шеберханаларында 4 4 0 дөңгелекті схемасына дейін қайта жаңартылды, олардың қазандықтары үлкендетіліп, цилиндрлері кеңейтілді. Бұл жаңа үлгі La класы деп аталды, бірақ олардың көмір бункерінің сыйымдылығы шектеулі болды. Мұны шешу үшін үлкен көмір бункерін орналастыру үшін артқы поник доңғалағы қосылып, олар 4 4 2T дөңгелекті схемасына айналдырылды. Тағы төрт L класты локомотиві де осылай қайта жаңартылды. Үшеуі қайта жаңартылмады, ал 1901 және 1903 жылдар аралығында Мемлекеттік жұмыс департаментіне сатылды. 1902-1903 жылдары үш жаңа 4 4 2T локомотиві салынды. 1903 жылы жаңарту бағдарламасы аяқталғаннан кейін, қалған он NZR локомотивінің классы қайта L деп белгіленді.

Салынған он L класты локомотивтің ішінде 207 (507), 208 (508) және 219 (509) нөмірлері сақталып қалды және барлығы жұмыс істеп тұрды.

Оңтүстік Африка

Жеке капиталмен салынған Солт-Ривер мен Уинберг арасындағы стандартты темір жол желісі 19 желтоқсанда 1864 жылы жұртшылыққа ашылды. Кейптаун теміржол және док компаниясы желіні жалға алуға және пайдалануға міндеттенді, сондай-ақ 1864 жылы желі үшін қозғаушы күш ретінде үш 240 танк локомотивін сатып алды. 1872 жылы локомотивтер Жақсы Үміт мұнайындағы барлық темір жолдарды басқаруды қолға алған Кейп үкіметтік темір жолдарының тізіміне енді. Олар 1872 жылы қос стандартты және мыс өлшемге ауысқанға дейін осы желіде қызмет етті және 1881 жылы мыс өлшемді локомотивтер жеткілікті болғанда қызметтен шығарылды. 1846 және 1880 жылдар аралығында 240 жолаушылар және аралас қозғалыс локомотивтерінің стандартты түрі болды және оны LNWR (1846–96), Midland Railway (1846–1880), Great Northern Railway (1849–97), North Eastern Railway (1856–88) және Great Eastern Railway (1856–1902) сияқты көптеген компаниялар салған. Ұлыбританияның көптеген темір жолдары 240 локомотивтерін пайдаланды, соның ішінде Джеймс Холденнің Ұлы Шығыс темір жолы, Мэтью Киртлидің Мидленд темір жолы, Джозеф Армстронгтың Ұлы Батыс темір жолы және Фрэнсис Уэббтің Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы үшін жасағандары да бар. Соңғылардың бір түрі, жақсартылған Precedent класы Hardwicke 1895 жылы Солтүстікке жарыста LNWR үшін керемет нәтижелер көрсетті.

Америка Құрама Штаттары

Калифорния штатының теміржол музейінің коллекциясында 1875 жылы Вирджиния және Тракки темір жолы үшін Болдуин локомотивтер зауытында салынған 2-4-0 локомотиві J. W. Боукер бар. Бүгінде J. W. Боукер – бар болған жалғыз Болдуин 2-4-0 локомотиві. Огайо штатының Сандуски қаласындағы Седар-Пойнт ойын-сауық паркінде 4 2-4-0 локомотиві 3 километрлік (2 миль) Эри көлінің жағасындағы жолмен туристік пойыздарды жүргізеді және парктің көптеген көрікті жерлерінен өтеді. 2-4-0 локомотивтерінің екеуі 1922 және 1923 жылдары Vulcan Iron Works компаниясымен 0-4-0T ретінде салынды және қазір Myron H. № 22 және Judy K. № 44 деп аталады. Олар Седар-Пойнт және Эри көлі темір жолының екі негізгі локомотиві болып табылады. Үшінші локомотив 1942 жылы H. K. Porter, Inc. компаниясымен 0-4-0T ретінде салынды және қазір George R. № 4 деп аталады. Төртінші локомотив 1927 жылы Davenport Locomotive Works компаниясымен 2-4-4T ретінде салынды және қазір G. A. Boeckling № 1 деп аталады. № 1 2010 жылы мұнайдан көмірге ауыстырылды және барлық локомотивтер қазір көмірмен жұмыс істейді. АҚШ-тағы ең көне 2-4-0 локомотивтерінің бірі – John Bull.