0-6-2 локомотивтері: құрылымы, түрлері және қолданылуы
0-6-2
Локомотивтер дөңгелектері: 0-6-2 схемасы – бу локомотивтерінің дөңгелек орналасуы, көбінесе танк локомотивтерінде қолданылады. Финляндиядағы Vr2, Vr5 мысалдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы
Locomotive wheel arrangement
Уайт жүйесі бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 0-6-2 көрсеткіші алдыңғы бағыттық дөңгелектері жоқ, үш осьте жалғастырылған алты жетекші дөңгелек және бір осьте екі артқы дөңгелек орналасқандығын білдіреді.
Under the Whyte notation for the classification of steam locomotives, 0 6 2 represents the wheel arrangement of no leading wheels, six powered and coupled driving wheels on three axles and two trailing wheels on one axle.
Шолу
Бұл дөңгелекті локомотивтердің кейбіреулерінде тендерлер болса да, көпшілігі көмір мен суын өзінде таситын танк локомотивтері еді.
While some locomotives with this wheel arrangement had tenders, the majority were tank locomotives which carried their coal and water onboard.
Финляндия
Финляндияда 0-6-2T локомотивтерінің екі класы қолданылды: Vr2 және Vr5. Vr2 класы 950-ден 965-ке дейін нөмірленген. Олардың бесеуі Финляндияда сақталған: 950 нөмірі Жоенсуда, 951 нөмірі Тууриде, 953 нөмірі Хаапамякиде, 961 нөмірі Ювяскюляде және 964 нөмірі Тойяладагы Veturimuseo мұражайында. Vr5 класы 1400-ден 1423-ке дейін нөмірленген. 1422 нөмірі Хаапамякиде сақталған.
Finland used two classes of 0 6 2T locomotive, the Vr2 and the Vr5. The Vr2 class was numbered in the range from 950 to 965. Five of them are preserved in Finland, no. 950 at Joensuu, no. 951 at Tuuri, no. 953 at Haapamäki, no. 961 at Jyväskylä and no. 964 at the Veturimuseo at Toijala. The Vr5 class was numbered in the range from 1400 to 1423. No. 1422 is preserved at Haapamäki.
Индонезия
Nederlandsch Indische Spoorweg Maatschappij немесе NIS 1903 және 1912 жылдары Sächsische Maschinenfabrik (Hartmann) компаниясынан 10 0 6 2Ts (жаға резервуары) алды. Олар 3 фут 6 дюйм (1067 мм) Gundih–Gambringan–Cepu–Surabaya NIS және Solo–Wonogiri–Baturetno желілерінде аралас жолаушылар және жүк пойыздарымен, сондай-ақ Solo–Wonogiri–Baturetno бағытындағы қызылшаң жүк пойыздарымен жұмыс істеді. 0 6 2T Батавия–Бюйтенцорг желісінде де жұмыс істеді. Бұл 0 6 2Ts отын ретінде ағаш пен көмірді пайдалана отырып, NIS 350 (351–360) класына жатқызылды. Дегенмен, NIS 350 локомотивтері көбінесе терек ағашымен жұмыс істеді, себебі көмірдің бағасы өсіп, оны алу қиын болды. Теак ағашы Гундих–Сурабая желісі бойымен, әсіресе Божонегоро маңындағы теак ормандары көп болған жерлерде қолжетімді болды. Бұл NIS 350 локомотивтерінің техникалық шектеулері бар еді: резервуар доңғалақтың жанында орналасқан және су сыйымдылығы тек 3 м³ құрады. Бұл кішкентай резервуар сыйымдылығы NIS 350 локомотивтерінің жұмыс радиусын шектеді, олар белгілі бір бағыттарда NIS-тің маңызды тауарларын тасымалдауға міндетті болды. Олар тез су тауысып, резервуарды толтыру үшін жиі станцияларда тоқтауға мәжбүр болды. Бұл қиындықтан шығу үшін, әсіресе құрғақ маусымда, әр станцияда су мұнарасы немесе су қоймасы салынды. Жапондық оккупациядан кейін және Индонезияның тәуелсіздігінен кейін бұл локомотивтер C20 класына қайта нөмірленді. C20 локомотивінің ұзындығы 9420 мм, салмағы 33,5 тонна, ал максималды жылдамдығы сағатына 60 километр (37 миль) болды. Олар екі кіші топқа бөлінді: A кіші тобын Neilson and Company, ал B кіші тобын Dübs and Company құрды. Тағы 25 C классы локомотивтері 1906 жылы North British Locomotive Company (Dübs компаниясының мұрагері) тарапынан салынды және олар Dagupan класынан ерекшеленді. Қалғандары 1917 және 1940 жылдар аралығында жойылды. Соңғы рет 1982 жылдың қаңтарында көрінді және көп ұзамай бұзылған деп есептелді, себебі сол жылдары зауыттың жағдайы нашар болды.
Nederlandsch Indische Spoorweg Maatschappij or NIS received 10 0 6 2Ts (skirt tank) from Sächsische Maschinenfabrik (Hartmann) in 1903 and 1912 worked for mixed passenger and freight trains on the 3 ft 6 in (1067 mm) Gundih–Gambringan–Cepu–Surabaya NIS and sugarcane freight train on Solo–Wonogiri–Baturetno lines which managed by them. A 0 6 2T also worked on Batavia–Buitenzorg line. These 0 6 2Ts were classified as NIS Class 350 (351 360) using both wood and coal as fuel. However, the NIS 350s used teak wood more often due to the increasing consumption of coal making it difficult to get it. Teak wood is easy to obtain along the Gundih–Surabaya line, especially in the vicinity of Bojonegoro where there are still many teak forests. These NIS 350s have limitation, technically, the position of the tank is on the side of the wheels and only has a water capacity of 3 m3. This small tank capacity, it limits the operating range of NIS 350s that had to haul NIS essential commodity trains on certain routes. They quickly ran out of water, so they had to frequently stop at the station to fill the tank with water. To overcome this obstacle, especially when entering the dry season, a water tower or reservoir was built at each station. After Japanese occupation and Indonesian Independence, these locomotives were renumbered as C20 class. The C20 locomotive has a length of 9420 mm and weighs 33.5 tons, and able to run a maximum speed of 60 kilometres per hour (37 miles per hour). These were divided into two subclasses: the A subclass built by Neilson and Company and the B subclass built by Dübs and Company. Another 25 locomotives of the C class were built in 1906 by the North British Locomotive Company (which succeeded Dübs) and were regarded as distinct from the Dagupan class. The rest were scrapped between 1917 and 1940. It was last seen in January 1982 and was presumed to have been scrapped not long after due to the mill being in a decrepit state during those years.
Тендерлік локомотивтер
1890 және 1898 жылдар аралығында Кейп Коппер Компаниясы 2 фут 6 дюймдік Намакваланд темір жолында, Порт Ноллот пен Кейп колониясындағы О’Окип арасында 4 0 6 2 тендерлік локомотивтерді пайдалануға берді. Сызықтың жоғарғы таулы бөлігінің көлік қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін алынған олар «Тау типі» деп аталды. Осы локомотивтердің алғашқы үшеуі кейін Клара класы деп сипатталды, ал төртіншісі кейбіреулермен осы кластың құрамына енгізілді, ал басқалары оны Скотия класына жатқызды. 1900-1905 жылдары Кейп Коппер Компаниясы тағы 6 «Тау типі» 0 6 2 тендерлік локомотивтерді пайдалануға берді. Кейіннен Скотия класы деп аталған олар, бұрынғы Клара класы локомотивтеріне ұқсас болды, бірақ оларда ұзақ қазандықтар, ұзын оттықтар және үлкен оттық торлары болды.
Between 1890 and 1898, four 0 6 2 tender locomotives were placed in service by the Cape Copper Company on its 2ft6in gauge Namaqualand Railway between Port Nolloth and O'okiep in the Cape Colony. Acquired to meet the traffic needs of the upper mountainous section of the line, they became known as the Mountain type. The first three of these locomotives were later described as the Clara Class, while the fourth was included in this Class by some and included in the subsequent Scotia Class by others. Between 1900 and 1905, six more Mountain type 0 6 2 tender locomotives were placed in service by the Cape Copper Company. Later described as the Scotia Class, they were similar to the earlier Clara Class locomotives, but with longer boilers, longer fireboxes and larger firegrates.
Ламбтон танкілері
1904 жылы Лэмбтон темір жолы Китсон & Co компаниясынан алғашқы 0-6-2T локомотивін көмір өндіру жүйелері үшін тапсырыс берді. Бұл өте табысты болды, келесі бірнеше жылда тағы 6 0-6-2T локомотиві тапсырылды: 2-еуі 1907 жылы Китсон, 2-еуі 1909 жылы Роберт Стивенсон & Co, тағы біреуі 1920 жылы Стивенсон, ал соңғысы 1934 жылы Хоторн Лесли компанияларынан жеткізілді. 1931 жылы темір жол Ұлы Батыс темір жолынан 5 0-6-2T локомотивін сатып алды, олардың үшеуі бұрынғы Тафф Вейл темір жолынан, ал қалғандары Кардифф темір жолынан алынған.
In 1904, the Lambton Railway ordered there first 0 6 2T from Kitson & Co. to use on the collery systems. This proved to be sucessfull over the next few years a further 6 0 6 2T were ordered, 2 in 1907 provided by Kitson, 2 in 1909 provided by Robert Stephenson & Co., another provided by Stephenson in 1920, and a final in 1934 provided by Hawthorn Leslie. In 1931, the railway bought 5 0 6 2Ts from the Great Western Railway, three of which were from the former Taff Vale Railway, and the remainder from the Cardiff Railway.
Америка Құрама Штаттары
0-6-2 типтес локомотивтердің АҚШ-тағы негізгі қолданылуы танк локомотивтері болды. Олардың көптеген түрлері Гавайи штатындағы қант плантацияларының теміржолдарында кездесті. Ең әйгілілері – Кауаи аралындағы Макбрид қант компаниясына тиесілі 0-6-2T локомотивтері. Олардың 3-еуі бүгінгі күнге дейін сақталған және қазіргі таңда Гавайиде жұмыс істейтін жалғыз түпнұсқа бу машиналары болып табылады.
The primary usage of 0 6 2 types in the United States were Tank locomotives. Many were found in the state of Hawaii on sugar cane railroads across the state. Most notable were the 0 6 2T's of the Mcbryde Sugar Company of Kauai, 3 of which survive and are currently the only original steam engines operating in Hawaii.