Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Duca della Repubblica Fiorentina, ағылшын тілінде Флоренция Республикасының герцогы немесе Флоренция Республикасының әміршісі деп аударылатын, 1532 жылы папа Клемент VII Флоренция Республикасын билеген Медичи әулеті үшін құрылған атақ болды. Флоренция Республикасында, шын мәнінде, тек екі герцог болды: Алессандро де Медичи және Козимо де Медичи. Екінші герцог Тоскананың Ұлы герцогы дәрежесіне көтерілді, осының салдарынан Флоренция титулы үлкен Тоскана титулына бағынды.
The Duca della Repubblica Fiorentina, rendered in English as Duke of the Florentine Republic or Duke of the Republic of Florence, was a title created in 1532 by Pope Clement VII for the Medici family (his own family), which ruled the Republic of Florence. There were effectively only two dukes of the Republic of Florence, Alessandro de' Medici and Cosimo de' Medici, the second duke being elevated to Grand Duke of Tuscany, causing the Florentine title to become subordinate to the greater Tuscan title.
Тарих
1532 жылы папа Климент VII, туған аты Джулио ди Джулиано де Медичи, Флоренция Республикасының герцогы болып Алессандро де Медичиді тағайындады. Медичи әулеті 1434 жылдан бері Флоренция қаласының де-факто билеушілері болып келді. Козимо "Кәрі" де Медичи (жақтастары оны "Патэр Патриэ" немесе "Елдің әкесі" деп те атады) Альберти және Строцци әулеттерінің, сондай-ақ Медичи әулетінің саяси қарсыластарының қысқа мерзімге Венеция Республикасына жер аударылуынан кейін қалаға оралды. Герцогтік билік Медичи әулетінің аймақтағы билігі мен ықпалын арттырды, бұл билік император Карл V тарапынан 1527 жылы Флоренциядағы Медичи папасы мен Медичи билеушілеріне қарсы саяси көтерілістен кейін қалпына келтірілген еді. Тарихшылар Алессандроның папа Климент VII немесе Урбино герцогы Лоренцо II де Медичидің заңсыз ұлы болуы мүмкін деп санайды. 1535 жылы Флоренция ақсүйектерінің делегациясы, оның ішінде бұрын Лоренцо де Медичиді өлтіруге сөз байласып, қастандық жасаған Пацци әулеті және Алессандроның туысы Ипполито де Медичи басшылығымен император Карл V-тен көмек сұрады. Карл делегацияның өтініштерін қабылдамады, себебі Алессандро императордың қызы Маргарита Пармскаяға үйленген еді. Алессандро герцог ретінде төрт жылға жетпей билік етті, ол 1537 жылдың 6 қаңтарында Лоренцино де Медичи тарапынан өлтірілді. Заңды мұрагері болмағандықтан, Флоренция шенеуніктері Козимо де Медичиді оның алыс туысы ретінде таңдады. Козимо Флоренцияның бюрократиялық және әкімшілік жүйесін толығымен жаңартты, ал 1542 жылы Карл V Флоренцияда орналастырған императорлық қарулы күштер алынып шығарылды. 1555 жылдың 17 сәуірінде Флоренция және испан әскерлері қысқаша қақтығыстан кейін Сиена Республикасын басып алды. Испанияның Филипп II 1557 жылдың шілдесінде осы аумақты Козимоға мұрагерлік феод ретінде сыйлады. 1548 жылы Козимо Эльбаны Генуя Республикасынан сатып алып, жаңа құрылып келе жатқан флотын сол жерге орналастырды. Козимо Ливорно портын құрды және қала тұрғындарына дін бостандығын берді. Герцогтық әулет 1560 жылы Питти сарайына көшті. Козимо Уффици галереясын Медичи банкі үшін кеңселер ретінде салуды сәулетші Вазариге тапсырды. Соңында, 1569 жылы папа Пий V Козимоны Тоскананың Ұлы герцогы етіп жариялады. Бұл Флоренция герцогтігінің мәртебесін төмендетіп, жоғарырақ Ұлы герцогтық атағына бағынышты етті. Медичи әулеті 1737 жылы баласыз қайтыс болған Джан Гастоне де Медичинің өлімінен кейін Флоренция мен Тоскананы билеуді тоқтатты.
In 1532, Pope Clement VII, who was born Giulio di Giuliano de' Medici, appointed Alessandro de' Medici as duke over the Republic of Florence, the Medici family having acted as de facto rulers over the city of Florence since 1434 when Cosimo "the Elder" de' Medici (also known by his supporters as Pater Patriae, or "Father of the Country"), returned to the city from his short lived exile in the Republic of Venice by the Alberti and Strozzi families who were also political rivals of the Medici family. The duchy would bolster Medici power and influence in the region, which had just a few years prior been restored by Emperor Charles V after political upheaval against the Medici pope and Medici rulers of Florence in 1527. Alessandro is also believed by historians to have been the illegitimate son of either Pope Clement VII or Lorenzo II de' Medici, Duke of Urbino. In 1535, a delegation of Florentine nobles, which included the Pazzi family who previously conspired to assassinate Lorenzo de' Medici and was headed by Alessandro’s cousin Ippolito de' Medici, sought to gain the assistance of Emperor Charles V to depose Alessandro. Charles rejected the delegations’ appeals, as Alessandro had been wedded to the emperor's daughter Margaret of Parma. Alessandro ruled as duke less than four years, being assassinated by Lorenzino de' Medici on 6 January 1537. With no legitimate issue, Cosimo de' Medici was chosen to succeed his distant relative by Florentine officials. Cosimo completely overhauled the bureaucracy and administration of Florence, and, in 1542, the Imperial Armed Forces stationed in Florence by Charles V were withdrawn. On 17 April 1555, Florentine and Spanish forces occupied the Republic of Siena after a brief conflict. Philip II of Spain bestowed the territory on Cosimo as a hereditary fiefdom in July 1557. In 1548, Cosimo purchased Elba from the Republic of Genoa and based his new developing navy there. Cosimo founded the port city of Livorno and allowed the city’s inhabitants to enjoy freedom of religion. The ducal family moved into the Palazzo Pitti in 1560. Cosimo commissioned the architect Vasari to build the Uffizi as offices for the Medici bank. Finally, Cosimo was elevated to The Grand Duke of Tuscany in 1569 by Pope Pius V. This effectively ended the Duchy of Florence, which became subordinate to the more elevated grand ducal title. The Medici continued to rule over Florence and Tuscany until their extinction in 1737 after the death of Gian Gastone de' Medici, who had no children.