Джон Уильям Годвард: Неоклассицизм және трагедиялы өмір
John William Godward
Джон Уильям Годвард (1861-1922) – ағылшын суретшісі, неоклассицизм дәуірінен. Лауренс Альма-Тадема шәкірті, бірақ стилі модернизмге ұшырады. Суреттері, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі (1861–1922)
English painter (1861–1922)
Джон Уильям Годвард (9 тамыз 1861 – 13 желтоқсан 1922) – неоклассицизм дәуірінің соңындағы ағылшын суретшісі. Ол сэр Лоренс Алма-Тадеманың шәкірті болды, бірақ оның сурет салу стилі қазіргі заманғы өнердің дамуымен бірге сұраныстан қалды.
John William Godward (9 August 1861 – 13 December 1922) was an English painter from the end of the Neo Classicist era. He was a protégé of Sir Lawrence Alma Tadema, but his style of painting fell out of favour with the rise of modern art.
Ерте өмір
Годвард 1861 жылы туған және Уимблдонның Уилтон Гроув ауданында өмір сүрген. Ол Сара Эборал мен Джон Годвардтың (Лондонның Заң өмірді сақтандыру қоғамындағы инвестициялық қызметкер) баласы еді. Ол бес баланың ең үлкені болды. Ол әкесі Джон мен атасы Уильямның құрметіне аталған. 1861 жылдың 17 қазанында Баттерсидегі Сент-Мэри шіркеуінде крещениеден өтті. Әке-шешесінің қатал мінезі оны есейген кезде оңаша және ұялшақ адамға айналдырды. 1912 жылы ол модельдерінің бірімен Италияға көшіп кеткенде, оның отбасы онымен барлық байланысты үзіп, тіпті отбасылық суреттерден оның суретін алып тастады. Ол 61 жасында өмірден қол жұмсады және өлім хатында "дүниеде мен үшін де, Пикассо үшін де орын жеткіліксіз" деп жазған дегенді айтады. Сенбесті көз: 2022 жылғы наурыз.
Godward was born in 1861 and lived in Wilton Grove, Wimbledon. He was born to Sarah Eboral and John Godward (an investment clerk at the Law Life Assurance Society, London). He was the eldest of five children. He was named after his father John and grandfather William. He was christened at St Mary's Church, Battersea on 17 October 1861. The overbearing attitude of his parents made him reclusive and shy later in adulthood. When he moved to Italy with one of his models in 1912, his family broke off all contact with him and even cut his image from family pictures. He committed suicide at the age of 61 and is said to have written in his suicide note that "the world is not big enough for [both] myself and a Picasso". Unreliable source: date=March 2022
Оның отбасы, оның суретші болуына қарсы болған, оның өзіне қол жұмсауынан ұялғандықтан, оның қағаздарын өртеп жіберді. Қазірде Годвардтың тек бір ғана суреті сақталған.
His estranged family, who had disapproved of his becoming an artist, were ashamed of his suicide and burned his papers. Only one photograph of Godward is known to survive.
Шығармалары
Годвард – викториандық неоклассицист болғандықтан, теория бойынша Фредерик Лейтонның ізбасары саналды. Дегенмен, ол стиль жағынан сэр Лоуренс Альма-Тадемамен жақын байланыста болды, олар екеуі де классикалық архитектураны, әсіресе мәрмәрдан тұрғызылған статикалық ландшафт элементтерін бейнелеуге құштарлық танытты. Годвардтың қазірге дейін сақталған туындыларының көп бөлігінде классикалық киім киген әйелдер ландшафт аясында бейнеленген, алайда оның өнер туындыларында жартылай және толық жалаңаш суреттер де кездеседі. Мысалы, «Tepidarium ішінде» (1913) атты картинасы, сол тақырыптағы Альма-Тадеманың Леди Левер өнер галереясында сақталған даулы туындысымен ортақ атауға ие. Суреттердің атаулары Годвардтың шабыт көзі – классикалық өркениет, әсіресе ежелгі Римді көрсетеді (тағы да Годвардты Альма-Тадемамен көркемдік тұрғыдан жақын байланыста қалдыратын тақырып). Классикалық білім оның өміріндегі суреттерінің аудиториясы арасында қазіргіге қарағанда кең таралғанын ескере отырып, осы жанрда суретші ретінде танылу үшін бұл сала бойынша терең зерттеулер маңызды болды. Альма-Тадема ғана емес, сонымен қатар археолог та болды, ол тарихи орындарға саяхаттап, кейін суреттерінде пайдаланған артефакттарды жинады. Годвард та архитектура мен киім сияқты бөлшектерді зерттеді, осылайша туындыларының шынайылығына көз жеткізді. Сонымен қатар, Годвард өзінің суреттеріндегі маңызды элементтерді, жануар терілерін («Түскі демалыс» (1910) және «Салқын тіреу» (1910) суреттерінде осы бейнелеулердің мысалдары бар) және дала гүлдерін («Нерисса» (1906) және «Жаз гүлдері» (1903) осыған дәлел) ұқыпты және ептілікпен бейнеледі. Годвардтың көптеген картиналарында әдемі әйелдердің мұқият поздағы бейнесі оның туындыларымен жаңа танысқандардың оны Прерафаэлиттер қатарына қате жіберуіне себеп болады, әсіресе оның палитрасы көбінесе жарқын түстерге толы болғандықтан. Тақырыпты таңдау (көне өркениет пен, мысалы, Артур аңызы) дұрысы – викториандық неоклассицизмге жатады. Годвард, оның замандастары сияқты, «Жоғары Викториандық Арманшыл» болды, идеалданған және романтикалық әлемнің суреттерін жасады, бұл әлем Годвард пен Альма-Тадема екеуінің де сынға ұшырады, олардың көзқарасы «тога киген викториандықтар» деп сипатталды. Годвард «классикалық ортада жас әйелдерді суретке түсіру және әр түрлі текстуралардың, ет, мәрмәр, жүн және маталардың сезімін сезімталдықпен және техникалық шеберлікпен жеткізу қабілеті үшін тез танымал атанды».
Godward was a Victorian Neo Classicist, and therefore, in theory, a follower of Frederic Leighton. However, he is more closely allied stylistically to Sir Lawrence Alma Tadema, with whom he shared a penchant for the rendering of Classical architecture – in particular, static landscape features constructed from marble. The vast majority of Godward's extant images feature women in Classical dress posed against landscape features, although there are some semi nude and fully nude figures included in his oeuvre, a notable example being In The Tepidarium (1913), a title shared with a controversial Alma Tadema painting of the same subject that resides in the Lady Lever Art Gallery. The titles reflect Godward's source of inspiration: Classical civilization, most notably that of Ancient Rome (again, a subject binding Godward closely to Alma Tadema artistically). Given that Classical scholarship was more widespread among the potential audience for his paintings during his lifetime than in the present day, meticulous research of detail was important in order to attain a standing as an artist in this genre. Alma Tadema was an archaeologist as well as a painter, who attended historical sites and collected artifacts he later used in his paintings: Godward, too, studied such details as architecture and dress, in order to ensure that his works bore the stamp of authenticity. In addition, Godward painstakingly and meticulously rendered other important features in his paintings, animal skins (the paintings Noon Day Rest (1910) and A Cool Retreat (1910) contains examples of such rendition) and wildflowers (Nerissa (1906) and Summer Flowers (1903) are again examples of this). The appearance of beautiful women in studied poses in so many of Godward's canvases causes many newcomers to his works to categorize him mistakenly as being Pre Raphaelite, particularly as his palette is often a vibrantly colourful one. The choice of subject matter (ancient civilization versus, for example, Arthurian legend) is more properly that of the Victorian Neo classicist. In common with numerous painters contemporary with him, Godward was a 'High Victorian Dreamer', producing images of an idealized and romanticized world that, in the case of both Godward and Alma Tadema, came to be criticized as a world view of 'Victorians in togas'. Godward "quickly established a reputation for his paintings of young women in a classical setting and his ability to convey with sensitivity and technical mastery the feel of contrasting textures, flesh, marble, fur and fabrics."