Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші (1923–2012)
American painter (1923–2012)
Пол Дженкинс (12 шілде 1923 – 9 маусым 2012) – американдық абстрактілі экспрессионизм ағымының суретшісі.
Paul Jenkins (July 12, 1923 – June 9, 2012) was an American abstract expressionist painter.
Алғашқы жылдар
Уильям Пол Дженкинс (Поль Дженкинс деп танылады) 1923 жылы Миссури штатының Канзас-Сити қаласында дүниеге келді және сол жерде өсті. Ол суретшінің әкесінің інісі, пастор Бьюрис Дженкинс (өзінің ұраны "қауіпті өмір сүру") Миссури штатының Канзас-Сити қаласындағы шіркеуін өрттен кейін қайта жаңарту үшін шақырылған Франк Ллойд Райтпен танысты. (Райт Дженкинске өнерден гөрі ауыл шаруашылығы саласында мансапты қарастыруды ұсынды.) Жас Дженкинс Томас Харт Бентонға да барып, суретші болу ниетін жеткізді. Нельсон-Аткинс мұражайының (бұрынғы Уильям Рокхилл Нельсон өнер галереясы) шығыс өнері коллекциясы оған ерте әсер етті. Өспірім шағында Дженкинс анасы Надин Херрик және жергілікті газетті ("Hometown Journal", бұрынғы "Struthers Journal") басқарған әкесімен бірге Огайо штатының Струтерс қаласына көшті. Struthers орта мектебін бітіргеннен кейін ол АҚШ Теңіз күштерінде қызмет етті және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-әуе күштеріне қабылданды. 1948 жылы ол Нью-Йоркке көшіп, "G.I. Bill" арқылы Нью-Йорктегі "Art Students League" мектебінде Ясуо Куниёсипен төрт жыл, ал Моррис Кантормен оқыды. Ол сол кезде Марк Ротко, Джексон Поллок, Ли Краснер және Барнетт Ньюманмен де танысты. 1953 жылы ол Еуропаға сапар шегіп, Сицилиядағы Таорминада үш ай жұмыс істеп, содан кейін Францияның Париж қаласына қоныстанды.
William Paul Jenkins (known as Paul Jenkins) was born in 1923 in Kansas City, Missouri, where he was raised. He met Frank Lloyd Wright who was commissioned by the artist's great uncle, the Rev. Burris Jenkins (whose own motto was to "live dangerously") to rebuild his church in Kansas City, Missouri after a fire. (Wright suggested that Jenkins should think about a career in agriculture rather than art.) The young Jenkins also visited Thomas Hart Benton and confided his intention to become a painter. The Eastern art collection of the Nelson Atkins Museum (then, the William Rockhill Nelson Art Gallery) had an early influence on him. In his teenage years, Jenkins moved to Struthers, Ohio to live with his mother, Nadyne Herrick, and stepfather, who both ran the local newspaper, the Hometown Journal (then the Struthers Journal). After graduating from Struthers High School, he served in the U. S. Maritime Service and entered the U. S. Naval Air Corps during World War II. In 1948, he moved to New York City where, on the G. I. Bill, he studied at the Art Students League of New York with Yasuo Kuniyoshi for four years, and with Morris Kantor. During that time, he met Mark Rothko, Jackson Pollock, Lee Krasner, and Barnett Newman. In 1953, he traveled to Europe, working for three months in Taormina in Sicily before settling in Paris, France.
1950 жылдар
1953 жылы Нью-Йорктегі Көркемөнер студенттері лигасынан Ясуо Куниёшиден оқығаннан кейін Дженкинс Италия мен Испанияға саяхат жасап, Парижде қоныстанды, онда 1954 жылы Лиль көшесіндегі Пол Факетти студиясында оның алғашқы жеке көрмесі өтті. Пол Факетти Альфонсо Оссорионың көмегімен 1952 жылы Джексон Поллоктың туындыларын өз галереясында көрсетті, ол сол кездегі абстрактілі суретшілердің туындыларын көрсетуімен танымал болды. Дженкинстің АҚШ-тағы алғашқы жеке көрмесі 1954 жылы Сиэтлдегі Зои Дузанн галереясында өтті. Нью-Йорктегі алғашқы жеке көрмесі 1956 жылы сол кездегі жетекші галерея – Марта Джексон галереясында болды. Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайы осы көрмеден «Дивининг Род» картинасын сатып алды. 1950-жылдары Дженкинс Нью-Йорк пен Еуропада алғашқы абстракциялық туындыларымен танымал болды. 1958 жылы Нью-Йорктегі Марта Джексон галереясында өткен Гутай көрмесінде Дженкинс Жиро Йошихарадан Осакадағы Гутаймен жұмыс істеуге шақырылды, бірақ Дженкинс бұл шақыруды орындау үшін 1964 жылға дейін күтті. Пегги Гуггенхайм 1959 жылы Париждегі суретшінің студиясынан «Осаж» атты туындыны сатып алып, кейін суретшінің туындыларын сатып алуын жалғастырды. Дженкинс ағынды бояулармен тәжірибе жасауды жалғастырды, түрлі қалыңдықтардағы ағындарда пигмент құйып, үстіне ақ сызықтар салды. Абстрактілі экспрессионист ретінде танылған Дженкинс кейде өзін «абстрактілі феномен» деп атады. Оның алғашқы жұмыстары майлы бояумен праймерленген кенепке, ал қағазға – сиямен және акварельмен жасалды. 1959 және 1960 жылдары Гёте мен Канттың еңбектерін зерттеді. Гётенің түс теориясының ықпалымен ол туындыларының атауларына «Феномена» сөзін қосып, соңынан маңызды сөз немесе тіркес қоса бастады. Суреттері туралы ол бір рет: «Мен олармен сөйлесемін, және олар қандай атау беруді қалайтынын айтады», – деді.
In 1953, after studying with Yasuo Kuniyoshi at the Art Students League of New York, Jenkins traveled to Italy and Spain, settling in Paris where his first solo exhibition took place in 1954 at Studio Paul Facchetti on the rue de Lille. Paul Facchetti, with the help of Alfonso Ossorio, held in 1952, an exhibition of the work of Jackson Pollock in his gallery, which was well known for showing works by abstract artists of the time, among others. Jenkins' first solo exhibition in the US took place in 1954 at the pioneering gallery of Zoe Dusanne in Seattle. His first solo exhibition in New York was held in 1956 at the Martha Jackson Gallery, a leading gallery of the time. The Whitney Museum of American Art in New York purchased the painting "Divining Rod" from this exhibition. In the '50s, Jenkins achieved prominence both in New York and Europe for his early abstractions. At the Gutai exhibition held at the Martha Jackson Gallery in New York in 1958, Jenkins is invited by Jiro Yoshihara to work with Gutai in Osaka; however, Jenkins waited until 1964 to implement this invitation. From the artist's studio in Paris in 1959, Peggy Guggenheim purchased "Osage," a work on canvas, and continued to later purchase the artist's work. Jenkins continued to experiment with flowing paints, pouring pigment in streams of various thicknesses, with white linear overlays. Jenkins, described as an abstract expressionist, would at times call himself "an abstract phenomenist." His early works were made in oil on primed canvas, as he continued working on paper with ink and with watercolor. In 1959 and 1960, he explored the writings of Goethe and Kant. Influenced by Goethe's color theories, he began to preface the titles of his works with the word "Phenomena" followed by a key word or phrase. Regarding his paintings, he once said, "I have conversations with them, and they tell me what they want to be called."
1970 жылдар
Мүсіндік, суретшінің өмірінде 1950 жылдары пайда болған, бірқатар туындыларымен алға шығады. 1971 жылы Филипп Павия оны Нью-Йорктегі Купер Хьюит мұражайында өткен мүсіншілер симпозиумына шақырды. Дженкинс қазіргі уақытта Нью-Йорктегі Хемпстедтегі Хофстра мұражайының мүсін бағының қорында сақталатын 2 тонналық француз әктасын қашап шығарды. Осы онжылдықта суретші «Медитация мандаласы» паркі үшін мүсін жобасының алғашқы суретін жасайды. Содан кейін «Медитация мандаласы» қоладан құйылады, сонымен қатар «Шакти Самотрас», «Эскалибур» және «Эхо камера» мүсіндері де жасалады. Суретшінің жұмыстарының шамалы белгілі бір бөлігі – коллаждар. Гарри Н. Абрамс 1983 жылы «Бұлт анатомиясы» жарияланғанға дейін суретшінің коллаждары көбіне танылмаған еді. Бірақ 1978 жылы Нью-Йорктегі Гимпель Вайтценхоффер галереясында өткен көрме, онда мүсін элементтері коллажбен үйлесім тапқан, ерекше аталады. Дегенмен, 50-жылдардың ортасында суретшінің Париж студиясына келгендер абстрактілі коллаждармен безендірілген есіктерді, сондай-ақ кейін «Хокусай аркасы» деп аталған, жапон ағаш кескіндерінен жасалған коллаждардан тұратын ішкі қабырғаны көре алатын. 1971-1972 жылдары Геральд Нордланд пен Филипп де Монтебелло ұйымдастырған кенептегі туындылардың ретроспективасы Хьюстонның Көркемсурет мұражайында және Сан-Францисконың Өнер мұражайында өтті. Вашингтондағы Коркоран өнер галереясы суретшінің акварельдерінен көрме ұйымдастырды, ол екі жыл бойы АҚШ-тың әртүрлі қалаларын аралады. Шидони қорыту зауытында ол «Төрт бұрыш» атты қоладан жасалған бірегей мүсінді құйды. 1987 жылы Жан Луи Мартинотинің бастамасымен Париж операсы Дженкинс жазған «Призма арқылы көрілген шаман» би драмасын қойды, бұл драма түстердің призма арқылы өту жолын көрсетеді. Дженкинс сахналық безендіру үшін әрқайсысы 30x40 фут болатын екі кенепке сурет салады, сонымен қатар сахнада күзетшілер рөліндегі тік кенептер, костюмдер мен жібектерді жасайды және Шаман үшін мүсіндік призмалық тұғыр құрады. «Бұлт анатомиясы» монографиясын дайындау кезінде Дженкинс француз театр режиссері және актері Жан Луи Барроның құрметіне коллаждар жасайды. Бұл коллаждар Нью-Йорктегі Франция елшілігінің Франция мәдени орталығында көрсетілді. Барроның тілегі бойынша бұл туындылар Париждегі Рено Барро компаниясының театрына, Le Théâtre du Rond Point театрына, La Maison Internationale du Théâtre театрының ашылуына жіберілді, оның символы суретшінің туындысынан жасалған. Режиссер Алан Шнайдер «Бұлт анатомиясын» Сан-Диегодағы Калифорния университетінің актерлер шеберханасына енгізеді. Дженкинс түйіршікті құйылған жамылғыларды сыпырылған призма пішіндеріне қолдана бастайды; абстрактілі коллаж элементтері кенептегі жұмыстарға біріктіріледі. Суретшінің «сөз әсерлері» мен коллаждары туралы автобиографиялық кітабы «Бұлт анатомиясы» Гарри Н. Абрамс баспасынан 1983 жылы Нью-Йоркте жарық көрді және Нью-Йорктің арт-директорлар клубынан күміс медаль алды.
Sculpture, already present in the artist's life in the 1950s, comes to the forefront with a series of works. In 1971, invited by Philip Pavia to participate in the Sculptors' Symposium held at the Cooper Hewitt Museum in New York, Jenkins carves a 2 ton block of French limestone currently in the collection of the Hofstra Museum Sculpture Garden in Hempstead, New York. In this decade, the artist creates the first drawing for Meditation Mandala, a sculpture project for a park. Meditation Mandala is then cast in bronze, together with the sculptures Shakti Samothrace, Excalibur and Echo Chamber. Collages, a little known aspect of the artist's work, begin to come into view. Prior to publication of Anatomy of a Cloud in 1983 by Harry N. Abrams, the artist's collages were largely unknown. A notable exception is the 1978 exhibition at the Gimpel Weitzenhoffer Gallery in New York, which integrated sculptural elements with collage. Yet, as early as the mid fifties, visitors to the artist's Paris studio could see abstract collaged interior doors, as well as an inner wall later called Hokusai Arch, consisting of collaged Japanese woodcuts. In 1971 1972 a retrospective of works on canvas organized by Gerald Nordland and Philippe de Montebello took place at the Houston Museum of Fine Arts and the San Francisco Museum of Art. The Corcoran Gallery of Art in Washington, D. C. initiates an exhibition of his watercolors which traveled across the US for two years. At Shidoni Foundry, he also casts a unique sculpture in bronze, Four Corners. In 1987, through the initiative of Jean Louis Martinoty, the Paris Opera stages Shaman to the Prism Seen, a dance drama written by Jenkins retracing the passage of colors through the prism. Jenkins paints two canvases 30 x 40 feet each for the stage set, together with vertical paintings on canvas as sentinel elements for the stage, as well as costumes and silks, and creates a sculptural prism dais for Shaman. During the preparation of his monograph Anatomy of a Cloud, Jenkins creates collages in honor of the French theatre director and actor, Jean Louis Barrault. These collages are shown at the French Cultural Services of the French Embassy in New York. At Barrault's request, these works travel to the theatre of the Renaud Barrault Company, Le Théâtre du Rond Point in Paris, to inaugurate La Maison Internationale du Théâtre, whose insignia is created from a work by the artist. The director, Alan Schneider, enters Anatomy of a Cloud into his workshop of actors at the University of California, San Diego. Jenkins begins to use granular poured veils on scraped prism forms; abstract collage elements integrate themselves in the works on canvas. Anatomy of a Cloud, an autobiographical book of what the artist calls "word impressions" and collages, is published by Harry N. Abrams in New York in 1983 and receives the silver medal from the Art Directors Club of New York.
1990 жылдар
1990 жылы Абба Эбан шақырғаннан кейін Дженкинс Израильге, ал келесі жылы Жапония мен Италияға сапарлады. Парижде ол тасқа "Амадейдің жеті қыры мен басқалары" атты түпнұсқа литографиялар сериясын жасады. 1991 жылы Дженкинстің "Қосылыстар мен қосымшалар" атты полиптихтері Нью-Йорктегі Гимпель Вайтценхоффер галереясында көрсетілді; Паскаль Бонафудың мәтінімен бірге осы аттас кітап жарық көрді. 1994 жылы PACA Анжеде бастама көтерген "Су және түс / L'Eau et la Couleur" көрмесі Франция бойынша екі жыл бойы көрсетілді. 1990 жылдардың соңында Нью-Мексикодағы Шидони құю зауытында суретші жасаған Медитация мандаласының болат элементтері Нью-Йорк штаты Хемпстедтегі Хофстра университетінің мүсін бағына орнатылды. 1999 жылы Хофстра мұражайы Нью-Йорк пен Парижде суретшінің 1954-1960 жылдардағы туындыларының көрмесін өткізді.
In 1990, invited by Abba Eban, Jenkins traveled to Israel and the following year to Japan and to Italy. In Paris, he created a series of original lithographs on stone entitled, Seven Aspects of Amadeus and the Others. In 1991, Jenkins' Polyptychs on canvas entitled, Conjunctions and Annexes are shown in New York at the Gimpel Weitzenhoffer Gallery; a book of the same title is published with a text by Pascal Bonafoux. In 1994, Water and Color/L'Eau et la Couleur, an exhibition of his watercolors, was initiated by PACA in Angers and traveled throughout France for two years. In the late 1990s, the Steel elements of Meditation Mandala made by the artist at the Shidoni Foundry in New Mexico were installed in the sculpture garden of Hofstra University in Hempstead, NY. In 1999, the Hofstra Museum held an exhibition of the artist's works on canvas from 1954 1960 in New York and Paris.
2000 жылдар
2000 жылы Огайодағы Батлер американдық өнер институтында «Су және түс» көрмесінен Дженкинстің қағаздағы туындылары қойылды. 2003 жылы Дженкинс Лондондағы Редферн галереясында көрме өткізе бастады. 2005 жылы ол Нью-Йоркте «As Above So Below» атты уақытша инсталляция үшін Сильвакан аббатханасында, Экс-ан-Прованс маңындағы Ла Рок-д'Антерондағы 12 ғасырлық цистерциан аббатханасында көрсетілуге арналған туындыларды жасады. 2005 жылы Лилльдегі Әдемі өнерлер сарайында суреттермен бірге «Œuvres Majeures» атты туындылар көрмесі өтті. 2007, 2008 және 2009 жылдары Дженкинс өзінің мұрағатынан Смитсонов институтының Америка өнері мұрағатына шамамен 5000 данасын, содан кейін жеке қағаздарын сыйға берді. 2010 жылы жаңа Крокер өнер мұражайында «Пол Дженкинс: Жарықтың түсі» көрмесі өтті, онда 50 акварель, оның ішінде ірі форматты туындылар және Париждегі Опера театрында қойылған би драмасымен бірге жасалған жұмыстар, сондай-ақ таңдалған полотнодағы суреттер көрсетілді.
In 2000, the Butler Institute of American Art in Ohio exhibited Jenkins' works on paper from the exhibition, Water and Color. In 2003 Jenkins began to exhibit with the Redfern Gallery in London. In 2005, he created specific works on canvas in New York for As Above So Below, a temporary installation at the Silvacane Abbey, a 12th century Cistercian abbey in La Roque d'Anthéron, near Aix en Provence. In 2005, Œuvres Majeures, an exhibition of works on canvas together with watercolors, was shown at the Palais des Beaux Arts in Lille in 2005. In 2007, 2008, and 2009, Jenkins donated around 5,000 pieces from his archive to the Archives of American Art of the Smithsonian Institution, then his personal papers. In 2010, the new Crocker Art Museum building exhibited, Paul Jenkins: The Color of Light, 50 watercolors including large scale and works originally created in conjunction with his dance drama performed at the Paris Opera, together with selected paintings on canvas.
Өлім
Дженкинс 2012 жылы АҚШ-тың Манхэттен қаласында 89 жасқа толуына бір ай қалғанда, аурудан көз жұмды. Оның өлімі туралы білгеннен кейін, суретші көп жылдар бойы барып тұратын Манхэттендегі Strand кітап дүкені оған арнап терезесін безендірді.
Jenkins died in Manhattan, USA in 2012, one month prior to his 89th birthday, after suffering an illness. The Strand Bookstore in Manhattan, which the artist loved to frequent over many years, devoted a window to him when they learned of his death.