Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің дер кезеңді адмиралы (1822–1888)
United States Navy rear admiral (1822–1888)
Кларк Генри Уэллс (22 қыркүйек 1822 – 28 қаңтар 1888) – Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінде мансапты офицер болған. Ол Америка Азамат соғысында қызмет етті, сондай-ақ зейнеткерлікке шығар алдындағы екі онжылдық бойы да қызмет етіп, дер кезеңді адмирал атағына жетті.
Clark Henry Wells (September 22, 1822 – January 28, 1888) was a career officer in the United States Navy. He served in the American Civil War, as well as for two subsequent decades before retiring as a rear admiral.
Ерте өмір және мансап
Уэллс Пенсильвания штатының Рединг қаласында дүниеге келді және сол жерде мектепке барды. Ол 25 қыркүйекте 1840 жылы Теңіз күштеріне мичман болып қабылданып, 1842 жылдан 1843 жылға дейін Жерорта теңізі станциясында болды, ал одан кейін Үй станциясында қызмет етті. Келесі екі жыл бойы Уэллс Тынық мұхиты эскадрильясында қызмет етті. Ол 1846 жылы Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Теңіз академиясына түсіп, оның Теңіз мектебін бітірді. 1846 жылдың 11 шілдесінде ол мичман дәрежесіне ие болды. Уэллс Мексика-Америка соғысы кезінде Вера-Крузды блокадалау міндетін атқарды. Ол 1848 жылдан 1851 жылға дейін әлемді аралап саяхаттады. АҚШ-қа оралғаннан кейін 1851 жылдың 11 қыркүйегінде Мэри С. Уолшке үйленді. Уэллс 1855 жылы мастер-комендант дәрежесіне көтеріліп, содан кейін сол жылдың қыркүйек айында лейтенант болып тағайындалды. 1857 жылы «Ниагара» кемесінде қызмет етті және трансатлантикалық телеграф кабелін төсеуге арналған алғашқы экспедицияға қатысты.
Wells was born in Reading, Pennsylvania, and attended school there. He was appointed as a midshipman in the Navy on September 25, 1840, and spent a year at the Mediterranean Station before serving at the Home Station from 1842 to 1843. For the next two years, Wells served in the Pacific Squadron. He attended the Naval Academy in Annapolis, Maryland, in 1846 and graduated from its Naval School. He became a Passed Midshipman on July 11, 1846. Wells was assigned to duty during the Mexican–American War blockading Vera Cruz. He sailed around the world from 1848 until 1851. Returning to the United States, he married Mary S. Walsh on September 11, 1851. Wells received a promotion to Master Commandant in 1855, then was commissioned lieutenant in September of that year. In 1857, served on Niagara and was part of the first expedition to lay a transatlantic telegraph cable.
Азаматтық соғыс
Америка Азамат соғысы басталған кезде Уэллс сапарларынан туған шаршаңқылық пен денсаулығының нашарлауына, сондай-ақ он екі жыл бойы бірге теңізде болған сүйікті қайын ағасының жақындағы қазасынан туған күйзеліске тап болды. Осының салдарынан ол Филадельфиядағы Пенсильвания психиатриялық ауруханасында үш ай бойы емделді, онда оған меланхолия диагнозы қойылды және 1861 жылдың 11 қазанында қайтадан қызметке оралу үшін босатылды. Ол «Сусквеханна» кемесінің аға офицері болып тағайындалды және 1861 жылдың 7 қарашасында Оңтүстік Каролина штатының Порт-Рояль портын басып алуға қатысты. Ол «Вандалия» кемесінде қызмет еткеннен кейін «Дейл» кемесіне командир болып тағайындалды. 1862 жылдың 16 шілдесінде лейтенант-коммандер шеніне көтерілді, ал 1863 жылдың басында Филадельфия теңіз базасының аға офицері болды. Осы кезеңде ол АҚШ-тың соғыс министрі Эдвин М. Стентонға хат жолдап, Джордж Б. Макклеллан штабының күзетіндегі бұрынғы командир, майор Гранвилл О. Хэллерді Одаққа адал емес көзқарастары бар деп айыптады. Хэллер осы негізсіз айыптамамен күресіп, ақырында қызметіне қайта орналастырылды. 1879-1880 жылдары Теңіз күштерінің Бас сигнал офицері болды. Уэллс 1880 жылдың 22 қаңтарында коммодор, ал 1884 жылдың 1 тамызында контр-адмирал шеніне көтерілді. 1884 жылдың 22 қыркүйегінде зейнеткерлер тізіміне енгізілді. Уэллс Вашингтондағы үйінде жүрек ауруынан қайтыс болды және Филадельфиядағы Лорел-Хилл зиратында, М бөлімі, 22 учаскесіне жерленді.
At the start of the American Civil War, Wells was suffering from exhaustion and exposure from this travels, coupled with depression from the recent death of his beloved brother in law, with whom he had sailed for twelve years. Consequently, he spent three months in the Pennsylvania Hospital for the Insane in Philadelphia where he was diagnosed as having Melancholia, being released on October 11, 1861, to return to active duty. He was appointed executive officer of the Susquehanna and took part in the capture of Port Royal, South Carolina, on November 7, 1861. He then served on the sloop of war Vandalia before commanding the sloop of war Dale. He was promoted to lieutenant commander on July 16, 1862, then became the executive officer of the Philadelphia Navy Yard in early 1863. During this time he sent a letter to the United States Secretary of War, Edwin M. Stanton, that accused Maj. Granville O. Haller, former commander of George B. McClellan's headquarters guard, of sentiments disloyal to the Union. Haller spent years fighting the unwarranted charge, and was eventually reinstated. He was Chief Signal Officer of the Navy in 1879–80. Wells received a promotion to commodore on January 22, 1880, and to rear admiral on August 1, 1884. He was placed on the retired list September 22, 1884. Wells died at his residence in Washington, D. C., from heart disease, and was buried in Philadelphia's Laurel Hill Cemetery, Section M, Lot 22.