Роберт Кейт: Шотландия епископы және тарихшысы

Кіріспе

Шотланд епископы және тарихшысы Роберт Кит (1681–1757) – шотланд епископы және тарихшысы болған.

Өмір

1681 жылдың 7 ақпанында Шотландияның Кинкардинширдегі Урас қаласында Александр Кит пен Марджори Киттің (құрметті әкесі Арбутнот) екінші ұлы ретінде дүниеге келді. 1695 және 1699 жылдар аралығында Абердиндегі Маришал колледжінде білім алды; шамамен 1700 жылы философия магистрі (A. M.) дәрежесін алды. 1703 жылдың шілдесінен 1710 жылдың шілдесіне дейін Джордж, Кит лорды (кейіннен соңғы Маришал графы) және оның інісі Джеймс Киттің тәрбиешісі болды. 1710 жылдың 16 тамызында диакен болып тағайындалды, ал 1710 жылдың қарашасынан 1713 жылдың ақпанына дейін Чарльз Хейдің, 13-ші Эрролл графының және оның анасы Аннаның, жесір графшаның үй шаруашылық капелланы қызметін атқарды. Үш жылдан кейін, 1713 жылдың 26 мамырында дін қызметкеріне бекітілді. Сол күні Эдинбургтегі Барренджердің үйінің пасторы болып тағайындалды, ал 1733 жылы үйдің иесі болды; бұл лауазымды өмірінің соңына дейін сақтап қалды. 1716 жылы ол және Эдинбургтегі басқа да дін қызметкерлері король Георг I үшін дұға оқымағаны үшін Әділет комиссиясы тарапынан қудаланды. Оған уағыз айтуға тыйым салынды және айыппұл төлеуге міндеттелді. 1719 жылы Ментейттегі Кинкардиннің пасторы, құрметті Джон Кэмеронның қызы Изобель Кэмеронға үйленді. Олардың екі баласы болды: аты-жөні белгісіз қыз (1757 жылға дейін қайтыс болды) және 1752 жылы Эдинбург саудагері Стюарт Кармайклға үйленген Катарина. 1720 жылдың наурыз айында ол Артур Росс орнына тағайындалған Эдинбургтің дін қызметкерлерімен кездесуге қатысты. 1727 жылы Эдинбург епискобының көмекшісі болып тағайындалды және 1727 жылдың 18 маусымында Эдинбургте епископқа бекітілді. Оның бекітілуіне Артур Миллер және Томас Рэттрей епископтары қатысты. Төрт жылдан кейін, 1731 жылдың желтоқсанында Кейтнесс, Оркней және Аралдар епископы болып тағайындалды. 1733 және 1743 жылдар аралығында ол сонымен қатар Файф епископы болды. 1743 жылдың 20 тамызында Шотландия епископ шіркеуінің примусы болып сайланды. Ол археология, нумизматика және шотланд ескерткіштері саласында терең білімді болды. Оның жарияланған еңбектеріне Шотландиядағы шіркеу және мемлекет істерінің тарихы және Шотландия епископтарының тарихи каталогы кіреді. 1757 жылдың 20 қаңтарында Лейтте 75 жасында қайтыс болды және Эдинбургтегі Корольдік жол бойындағы Канонгейт шіркеуінің зиратына жерленді. Қабір шіркеутен батысқа қарай орналасқан.

Born at Uras in Kincardineshire, Scotland, on 7 February 1681, he was the second son of Alexander Keith and Marjory Keith (née Arbuthnot). He was educated at Marischal College, Aberdeen between 1695 and 1699; graduating with an A. M. in about 1700. He was preceptor to George, Lord Keith (afterward the last Earl Marischal) from July 1703 to July 1710, and to his brother, James Keith. He was ordained a deacon on 16 August 1710, and from November 1710 to February 1713, he was domestic chaplain to Charles Hay, 13th Earl of Erroll and his mother Anne, the Dowager Countess. Three years later, he was ordained to the priesthood on 26 May 1713. On the same day, he was appointed curate at Barrenger's Close meeting house in Edinburgh, and in 1733 he became Incumbent of the meeting house; a post he kept until his death. In 1716, he and other clergy in Edinburgh were prosecuted by the Commission of the Justiciary for not praying for King George I. He was prohibited from the ministry and fined. In 1719, he married Isobel Cameron, daughter of the Reverend John Cameron, Incumbent of Kincardine in Menteith. They had two children: an unnamed daughter (died before 1757), and Catharine who married Stewart Carmichael, an Edinburgh merchant, in 1752. In March 1720, he was one of the clergy of Edinburgh who met to elect Arthur Ross's successor. In 1727, he was appointed coadjutor to the Bishop of Edinburgh, and consecrated to the Episcopate at Edinburgh on 18 June 1727. His consecrators were bishops Arthur Millar and Thomas Rattray. Four years later, he was appointed Bishop of Caithness, Orkney and The Isles in December 1731. Between 1733 and 1743, he was also Bishop of Fife. He was elected Primus of the Scottish Episcopal Church on 20 August 1743. He was deeply versed in archeology, numismatics and Scottish antiquities. His published works include History of the Affairs of Church and State in Scotland and An Historical Catalogue of the Bishops of Scotland. He died in Leith on 20 January 1757, aged 75, and is buried in Canongate Churchyard on the Royal Mile in Edinburgh. The grave lies slightly west of the church.