Кіріспе
1925 жылы Жаңа Зеландияның премьер-министрі Фрэнсис Генри Диллон Белл (31 наурыз 1851 - 13 наурыз 1936) - Жаңа Зеландияның заңгері және саясаткері, 1925 жылдың 14-30 мамырында Жаңа Зеландияның 20-шы премьер-министрі болды. Уильям Массидің қайтысынан кейін уақытша міндет атқарушы премьер-министр ретінде қызмет еткен, Жаңа Зеландияда туған алғашқы премьер-министр ол болды. Орта мектепті бітірген соң Англияға сапар шегіп, Кембридж университетіндегі Сент-Джон колледжінде оқыды, 1873 жылы BA дәрежесін алды. Жаңа Зеландияға оралғаннан кейін Веллингтонда заңгерлікпен айналыса бастады, Bell, Gully, MacKenzie and Evans фирмасында жұмыс істеді. Белл 1878 жылдан 1890 жылға дейін және 1902 жылдан 1910 жылға дейін Веллингтондағы Корольдік адвокаты қызметін атқарды. Ол жергілікті және ұлттық заң қоғамдарының белгілі мүшесі болды, 1901 жылдан 1918 жылға дейін соңғысының президенті болды. Олардың төрт қызы мен төрт ұлы болды. Оның ұлы Уильям Генри Диллон Белл (1884-1917) Парламент депутаты болды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа ерікті болып қатысты және 1917 жылы қаза тапты. Тағы бір ұлы, Шевиот Белл, 1950 жылдың 27 шілдесінде Бірінші Ұлттық үкімет тарапынан Кеңесті таратуға дауыс беру үшін «өз-өздерін құрбан ету отрядының» мүшесі ретінде Заң кеңесіне тағайындалды, сол себепті 1950 жылдың 31 желтоқсанына дейін қызмет етті. Оның інісі Альфредтің қызы мен ұлы, Бренда және Фрэнк Белл, белгілі радио пионерлері атанды.
Sir Francis Henry Dillon Bell (31 March 1851 – 13 March 1936) was a New Zealand lawyer and politician who served as the 20th prime minister of New Zealand from 14 to 30 May 1925. He was the first New Zealand born prime minister, holding office in a caretaker capacity following the death of William Massey. After finishing high school, he travelled to England where he attended St John's College, Cambridge, receiving a BA in 1873. On returning to New Zealand, he began practising law in Wellington, being involved in Bell, Gully, MacKenzie and Evans. Bell served as Crown Solicitor in Wellington from 1878 to 1890, and from 1902 to 1910. He was a prominent member of both the local and national law societies. He served as the latter's president from 1901 to 1918. They had four daughters and four sons. His son William Henry Dillon Bell (1884–1917) was a Member of Parliament, but resigned and volunteered for service in World War I. He was killed in 1917. Another son Cheviot Bell was appointed to the Legislative Council as a member of the suicide squad by the First National Government on 27 July 1950 to vote for the abolition of the council, so served to 31 December 1950. His niece and nephew, by his brother Alfred, Brenda and Frank Bell, became notable radio pioneers.
Саяси мансап
Оның саяси мансабы 1891, 1892 және 1896 жылдары Веллингтон қаласының әкімі болып сайлануымен басталды. Ол Уильям Маклинге қосымша сайлауда 3388 дауысқа қарсы 3245 дауыспен шабуылға ұшырады. Ақыры ол парламентке кірді, бір мерзім қызмет етті. 1912 жылы Реформа партиясы билікке келді, ал 1912 жылдың 10 шілдесінде Белл Заң шығарушы кеңеске тағайындалды. Ол Ішкі істер министрі (1912–1915) және Иммиграция министрі (1912–1920) болды. Ол 1918–1926 жылдары Бас прокурор қызметін атқарды. Ол Мемлекеттік орман шаруашылығы комиссары болды, ал 1923 жылдан бастап Сыртқы істер министрі де болды. 1922 жылы ол Жаңа Зеландияны Ұлттар Лигасында өкілдік етті. Ол сондай-ақ Генуя мен Гаагада өткен одақтас конференцияларына қатысты. 1915 жылдың 3 маусымында Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің кавалер-командоры болып тағайындалған Белл, 1923 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде сол орденнің Ұлы крестіне көтерілді. 1926 жылдың 1 ақпанында ол Тайлық кеңеске тағайындалды.
Премьер-министр
Жаңа Зеландияға оралғаннан кейін, Белл Уильям Масси Лондонда болған кезде Премьер-министр міндетін атқарушы болды. Массинің денсаулығы нашарлай бастады, және Белл оның көптеген функцияларын өзіне алды. Масси 10 мамырда қайтыс болғаннан кейін, Белл 14 мамыр 1925 жылы ресми түрде премьер-министр болды. Ол келесі 16 күн премьер-министр қызметін атқарды. Белл партияның премьер-министр болу ұсынысынан бас тартып, оның орнына Гордон Коутс тағайындалды. 1926 жылы өкілдіктерінен бас тарғаннан кейін, ол Коутспен бірге Ұлттар Лигасына қайта оралды. 1935 жылы оған Георг V патшаның күміс юбилейлік медалі табысталды.
Өлім
Беллдің әйелі Каролина (1853 жылы туған) 8 қыркүйек 1935 жылы Веллингтонда қайтыс болды. Белл 13 наурыз 1936 жылы Веллингтонда қайтыс болды.
Еске алу
Веллингтондағы Белл-роуд оның құрметіне аталған.