Италиялық серийлі кісі өлтіруші Роберто Сукко: 1980-жылдары Италия мен Франциядағы қылмыстар, ана-әкесін өлтіруі, қашқыны және тұтқындалу туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық сериялы кісі өлтіруші Роберто Сукко (3 сәуір 1962 – 23 мамыр 1988) 1980-ші жылдары негізінен Италия мен Францияда бірнеше адам өлтіру және басқа да зорлық қылмыстары жасаған итальяндық сериялы кісі өлтіруші болды.
Italian serial killer
Roberto Succo (3 April 1962 – 23 May 1988) was an Italian serial killer who committed several murders and other violent crimes mostly in Italy and France in the 1980s.
Өлтірулер
Сукко Местре қаласында дүниеге келген. 1981 жылы 3 сәуірде ол анасы Марияны 32 рет пышақтап, ал полиция қызметкері болған әкесіне көлік беруден бас тартқандықтан оны да өлтірді. Ол олардың денелерін су мен әкпен жабылған ваннаға жасырып, қылмыстың ашылуын кешіктірді және әкесінің тапаншасын алып қашып кетті. Содан кейін ол Местреден қашып кетті, бірақ Сукко отбасының өлтірілуіне қатысты тергеу оларды бірден ұлымен байланыстырды. Ол екі күннен кейін Югославия шекарасынан алыс емес Сан-Пьетро-аль-Натисонедегі пиццериядан шыққанда ұсталды. Сукко ұсталғаннан кейін, ол психикалық ауруға шалдыққан деп танылып, Реджио-Эмилиядағы психиатриялық түрмеде он жылға сотталды. Жазасын өтеген кезінде ол Парма университетінде геологияны оқыған үлгілі тұтқын болды. Бес жылдық мерзімінен кейін, 1986 жылы 15 мамырда, Сукко психиатриялық ауруханадан қашып шықты. Ол полициядан жасырынып, жалған құжаттармен Францияға қашып кетті және тегін "Курт" деп өзгертеді. Келесі жылдары ол көптеген қылмыстар жасады, соның ішінде ұрлық, зорлау және кісі өлтіру. Францияда ол екі әйелді, дәрігерді және екі полиция қызметкерін өлтірді. Ол үш еуропалық елде адамдарды ұрлап, қарақылдап, қорқытып өмір сүрді. Франция, Италия және Швейцария оны бірінші дәрежелі жау ретінде қарады. 6 сәуірде Экс-ле-Бендегі студент оны танығаннан кейін, Сукко Италияға оралды. 1988 жылы 28 ақпанда ол Местреде қайтадан ұсталды.
Succo was born in Mestre. On 3 April 1981, he fatally stabbed his mother Maria 32 times, and his father, a police officer, who had refused to lend him their car. He hid their bodies in the bathtub covered in water and lime to delay the discovery of the murders and fled with his father's service pistol. He then fled from Mestre, but an investigation into the murders of the Succo couple immediately connected them to the son, who was arrested two days later at the exit of a pizzeria in San Pietro al Natisone, not far from the border with Yugoslavia, after he had briefly returned to the crime scene. After Succo was caught, he was judged mentally ill and sentenced to ten years in a psychiatric prison in Reggio Emilia. While serving his sentence, he was a model prisoner who studied geology at the University of Parma. After serving five years of his sentence, on 15 May 1986, while on freedom privileges, Succo escaped from the psychiatric hospital. He evaded police and escaped to France by rail, using fake documents and changing his surname to "Kurt". In the next few years, he committed numerous crimes, including burglary, rape and murder. In France, he killed two women, a physician, and two police officers. He kidnapped, hijacked, and terrorized people in three European countries. He was considered Public Enemy number one by France, Italy, and Switzerland. After being recognized by a student in Aix les Bains on 6 April, Succo returned to Italy. On 28 February 1988, he was caught in Mestre,
Ол 1988 жылы 23 мамырда Виченцадағы "Сан Пиу X" түрмесіндегі өзінің камерасында пластикалық қаппен өзін-өзі тұншықтырып өлтірді.
He killed himself in his cell in Vicenza, in the "San Pius X" prison on 23 May 1988, suffocating himself with a plastic bag.
Құрбандар
Мария және Назарио Сукко, оның ата-анасы, оларды 1981 жылғы 12 сәуірде Местреде өлтірді. Мишель Морандин, жандармерия инспекторы, 1987 жылғы 2 ақпанда Вар департаментінің Тулон қаласында қаза тапты. Оның әріптесі Клод Айацци де жарақат алды. Андре Кастильо, жандармерия сержанты, 1987 жылғы 2 сәуірде Савойя департаментінің Тресерве қаласында қаза тапты. Оның денесі Жоғарғы Савойя департаментінің Верьер-ду-Лак қаласында, ал машинасы Швейцарияның Лозанна қаласында табылды. Франс Ву Дин, 1987 жылғы 3 сәуірде Жоғарғы Савойя департаментінің Аннеси қаласында қаза тапты. Денесі әлі табылған жоқ. Мишель Астуль, мүмкін, 1987 жылғы 3 сәуірде Альп-де-От-Прованс департаментінің Систерон қаласында қаза тапқан. Оның денесі 28 қазанда Савойя департаментінің Эперси қаласында табылды. Клодин Дюхосал, 1987 жылғы 6 қазанда Жоғарғы Савойя департаментінің Ментон-Сен-Бернард қаласында зорланып, өлтірілді.
Maria and Nazario Succo, his parents, whom he killed in Mestre on 12 April 1981. Michel Morandin, inspector of the gendarmerie, killed in Toulon, Var on 2 February 1987. His colleague Claude Aiazzi was also injured. André Castillo, sergeant of the gendarmerie, killed in Tresserve, Savoie on 2 April 1987. His corpse was found in Veyrier du Lac, Haute Savoie and his car was found in Lausanne, Switzerland. France Vu Dinh, killed in Annecy, Haute Savoie on 3 April 1987. The body has never been found. Michel Astoul, possibly killed in Sisteron, Alpes de Haute Provence on 3 April 1987. The body was found on 28 October in Epersy, Savoie. Claudine Duchosal, raped and killed in Menthon Saint Bernard, Haute Savoie on 6 October 1987.
Кейінгі сілтемелер
1988 жылы Бернар Мари Колтес Сукконың өмірі мен қылмыстарына шала-шар байланысты пьеса жазды (Роберто Зукко). Француз журналисі Паскаль Фромэнт Сукконың қылмыстары туралы деректі есеп жазды, ол 1991 жылы «Je te tue. Роберто Сукконың ақиқат тарихы, себепсіз кісі өлтіруші» деген атпен жарық көрді және 2001 жылы Седрик Канның «Роберто Сукко» фильмінің негізі болды. Француз полиция қызметкерлері фильмді Сукконы бейнелеу арқылы оны қадірлегені үшін сынады. Фромэнттің кітабы 2001 жылы «Роберто Сукко» деген атпен қайта басылды.
In 1988, Bernard Marie Koltès wrote a play (Roberto Zucco) loosely based on Succo's life and crimes. French journalist Pascale Froment wrote a non fiction account of Succo's crimes that appeared as Je te tue. Histoire vraie de Roberto Succo assassin sans raison in 1991, and it served as the basis for the 2001 film Roberto Succo directed by Cédric Kahn. French police officers criticized the film for allegedly glorifying Succo. Froment's book was reissued in 2001 under the title Roberto Succo.