Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жюль Дешенес (7 маусым 1923 – 10 мамыр 2000) – канадалық Квебек жоғары сотының судьясы. Монреальде, Вильфрид Дешенес пен Берта Берардың отбасында дүниеге келген. Білім алғанын Les Clercs de Saint Viateur басшылығымен бастауыш мектепте, ал классикалық білімін Messieurs de Saint Sulpice басшылығымен аяқтады. Монреаль университетін бітірген, 1946 жылы Квебек адвокатурасының мүшесі болды. 1946 жылдан 1960 жылға дейін заңгерлікпен айналысты. 1961 жылы Корольдік кеңесшісі қызметіне тағайындалды. 1962 жылы Монреаль адвокатурасының кеңесіне сайланды. 1962 жылы Монреаль университетінде заң пәнінен оқытуды бастады. 1964 жылдың 8 қаңтарында ол әйгілі "Көміршілер ісі" бойынша тергеу комиссиясында айыптаушы болып қабылдады. 1972 жылы Квебек апелляциялық сотының судьясы болып тағайындалды. 1973 жылы Пьер Трюдо оны Квебек жоғары сотының Бас судьясы етіп тағайындады. Ол бұл қызметте он жыл бойы жұмыс істеді. 1984 жылдан 1987 жылға дейін Біріккен Ұлттар Ұйымының дискриминацияны алдын алу және азшылықтарды қорғау жөніндегі кіші комиссиясымен байланыста болды. 1985 жылы Канададағы соғыс қылмыскерлерін зерттеу комиссиясын басқаруға тағайындалды. Комиссия барысында, Канададағы соғыс қылмыскерлері деп саналатын еврей канадалық қауымдастықтарының мүдделерін қорғайтын топтардың "шамадан тыс көтеріңкі" талаптарын ресми түрде сынады. 1986 жылы есебін ұсынды. 1990 жылдан 1992 жылға дейін Канада Корольдік қоғамының 102-президенті болды. 1993 жылдан 1997 жылға дейін бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналда жұмыс істеді. 1988 жылы "Sur la ligne de feu" атты автобиографиясын жариялады. 2000 жылы қайтыс болғаннан кейін Монреальдегі Нотр-Дам-де-Нейж зиратына жерленді. 1948 жылы Жаклин Лашапельге үйленді. Олардың екі қызы мен үш ұлы болды.
Jules Deschênes, (June 7, 1923 – May 10, 2000) was a Canadian Quebec Superior Court judge. Born in Montreal, to Wilfrid Deschênes and Berthe Bérard, he completed grade school under the supervision of les Clercs de Saint Viateur and classical studies under les Messieurs de Saint Sulpice. He graduated from the University of Montreal and was admitted to the Bar of Quebec in 1946. From 1946 to 1960 he practiced law. In 1961, he was named Queen's Counsel. In 1962 he was elected to the Council of the Bar of Montreal. In 1962 he started to teach law at the University of Montreal. On January 8, 1964 he accepted to prosecute at the Commission of Inquiry into the famous Coffin affair. In 1972 he was appointed a Justice of the Quebec Court of Appeal. In 1973 he was appointed, by Pierre Trudeau, Chief Justice of the Quebec Superior Court. He served in this position for ten years. From 1984 to 1987 he was involved with the United Nations Sub Commission on the Prevention of Discrimination and the Protection of Minorities. In 1985 he was appointed to head the Commission of Inquiry on War Criminals in Canada on alleged war criminals in Canada in which he officially reprimanded those special interest groups within the Jewish Canadian community whom, he wrote, had tabled "grossly exaggerated" claims about the number of alleged war criminals supposedly hiding in Canada. He submitted his report in 1986. He was the 102 president of the Royal Society of Canada from 1990 until 1992. From 1993 to 1997, he sat on the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. He published his autobiography, Sur la ligne de feu, in 1988. After his death in 2000, he was entombed at the Notre Dame des Neiges Cemetery in Montreal. He married Jacqueline Lachapelle in 1948. They had two daughters and three sons.
Құрметтер
1977 жылы ол Канада Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. 1981 жылы Конкордия университетінен құрметті доктор дәрежесін алды. 1989 жылы ол Канада орденінің офицері атанды және 1992 жылы серігі болды.
In 1977 he was elected a Fellow of the Royal Society of Canada. In 1981 he received an honorary doctorate from Concordia University. In 1989 he was made an Officer of the Order of Canada and was promoted to Companion in 1992.