Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Папа Иоанн Павел ІІ-нің үйретіктері бірнеше құжатта қамтылған. Бұл үйретіктер Шіркеуге ұзақ мерзімді әсер етеді деп есептеледі. Иоанн Павел ІІ-нің философиялық және теологиялық үйретіктері мен жазбалары феноменология және жеке тұлғалық (персонализм) салаларын зерттеумен ерекшеленеді. Оған Ханс Урс фон Балтасар, Анри де Лубак, Ив Конгар, Карл Ранер, оның Краков архиепискобы болған Евгений Базиак және Адам Стефан Сапиеха, сондай-ақ оның Папа болған бұрынғылары – Иоанн XXIII, Павел VI және Иоанн Павел I әсер етті. Оның ең жақын теологиялық кеңесшісі – оның орнын басып алған кардинал Ратцингер болды. Станислав Дзивиш қырық жыл бойы оның жеке хатшысы және ең жақын достарының және кеңесшілерінің бірі болды, содан кейін Иоанн Павелдің бұрынғы лауазымы болған Краков архиепискобы және кардинал атанды. Иоанн Павел кардинал префекттерімен және Курияның конгрегациялары мен кеңестерінің президенттерімен үнемі кездесіп тұрды және олардың көпшілігінен ұзақ өмір сүрді.
The teachings of Pope John Paul II are contained in a number of documents. It has been said that these teachings will have a long lasting influence on the Church. Pope John Paul II's philosophical and theological teachings and writings were characterised by explorations in phenomenology and personalism. He was influenced by Hans Urs von Balthasar, Henri de Lubac, Yves Congar, Karl Rahner, his predecessors as Archbishop of Kraków Eugeniusz Baziak and Adam Stefan Sapieha, and his predecessors as Pope John XXIII, Paul VI, and John Paul I. His closest theological adviser was Cardinal Ratzinger, who succeeded him as Pope. Stanislaw Dziwisz was his personal secretary for forty years and one of his closest friends and advisers, and became Archbishop of Kraków, John Paul's former post, and Cardinal. John Paul met regularly with the Cardinal prefects and presidents of Curial congregations and councils, and outlived many of them.
Католик шіркеуінің катехизисі
Жан Павел II Католик шіркеуінің катехизисін жариялады, ол халықаралық бестселлерге айналды. Папаның Fidei Depositum Апостольдық конституциясына сәйкес, оның мақсаты – "Киелі кітаптар, Апостольдық дәстүр және Шіркеудің Магистериумымен куәландырылған немесе түсіндірілген Шіркеудің сенімі мен католик дінінің тұжырымын жариялау" болды. Ол оны "сенімді оқытудың мінсіз өлшемі" деп жариялап, "Шіркеуді жаңартуға қызмет етуі" керек екенін айтты.
John Paul II published the Catechism of the Catholic Church, which became an international best seller Its purpose, according to the Pope's Apostolic Constitution Fidei Depositum was to be "a statement of the Church's faith and of Catholic doctrine, attested to or illumined by Sacred Scripture, the Apostolic Tradition and the Church's Magisterium." He declared "it to be a sure norm for teaching the faith" to "serve the renewal" of the Church.
Қасиеттілік пен адамгершілік
Папа болып сайланғаннан кейін ол өзінің басты жұмысы – Екінші Ватикан кеңесінің үйретімдерін іске асыру екенін айтты. Бұл – өмірдің әр саласынан келген адамдарды қасиетті деп жариялауының, сондай-ақ Opus Dei жеке прелатурасын құру мен қолдауының негізі болды. Opus Dei әркімнің қасиеттілікке шақырылғанын және күнделікті өмірдің қасиеттілікке жетектейтін жол екенін үйретеді. Оның алғашқы энциклопедиялық хаттары Ұш Құдайға арналған, ал ең алғашқысы – Иса Құтқарушы туралы ("Redemptor hominis"). Ол понтификатының барлық кезеңінде Құдайға қатысты осы зияли назарды сақтап келді. "Ақиқаттың шарапаты" ("Veritatis Splendor") атты паптық энциклопедиясында ол адамның Құдайға және Оның заңына тәуелділігін ("Жаратушы болмаса, жаратылыс жоғалады") және "еркіндіктің ақиқатқа тәуелділігін" баса көрсетті. Ол адамның "өзін салыстырмалылық пен күмәндікке беріп, шындықтың өзінен алшақ, иллюзиялық бостандық іздеп кеткенін" айтты.
Right after being elected as Pope, he told the cardinals who elected him that he saw that his main work was to implement the teachings of the Second Vatican Council, an important centrepiece of which is a universal call to holiness. This is the basis for his canonization of saints from all walks of life, as well as for establishing and supporting the personal prelature of Opus Dei, that teaches that everyone is called to holiness and that ordinary life is a path to sanctity. His first encyclical letters focused on the Triune God; the very first was on Jesus the Redeemer ("Redemptor hominis"). He maintained this intellectual focus on God throughout his pontificate. In The Splendor of Truth ("Veritatis Splendor"), a papal encyclical concerning morality, he emphasised the dependence of man on God and his law ("Without the Creator, the creature disappears") and the "dependence of freedom on the truth." He said that man "giving himself over to relativism and scepticism, goes off in search of an illusory freedom apart from truth itself."
Жаңа мыңжылдықтың бас жоспары
Жаңа мыңжылдықтың басты жоспарында, "Үшінші мыңжылдықтың басында" ("Novo Millennio Ineunte") "барлық уақытқа арналған бағдарлама" деп аталатын Апостольдік хатта ол "Мәсіхтен жаңадан бастаудың" маңыздылығын баса көрсетті: "Жоқ, біз формуламен емес, Тұлға арқылы құтқарыламыз". Осылайша, Шіркеу үшін бірінші кезекте қасиеттілік тұр: "Барлық христиан имандылары христиандық өмірдің толықтығына шақырылған". Ол жазғандай, христиандар "орташалыққа қанағат етуге және минималистік этика мен бетке сыймайтын діншілдікке ұшырағанда" бұған қайшы келеді. Ол "іңжілдің радикалды хабарының" маңыздылығын атап көрсетті, оның талаптары жұмсартуға болмайды. "Қасиеттілікке тәрбиелеу, ең алдымен, дұға өнерінде ерекшеленетін христиандық өмірді талап етеді". Оның соңғы энциклопедиясы Киелі Евхаристияға арналған, онда "Шіркеудің барлық рухани байлығы: Мәсіхтің өзі бар" делінген. Басты жоспарын одан әрі дамыта отырып, ол Евхаристияға деген "таңғажайыпты қайта ояту" және "Мәсіхтің бейнесін тамашалау" қажеттігін атап өтті.
In his master plan for the new millennium, the Apostolic Letter At the beginning of the third millennium, ("Novo Millennio Ineunte") a "program for all times", he emphasised the importance of "starting afresh from Christ": "No, we shall not be saved by a formula but by a Person." Thus, the first priority for the Church is holiness: "All Christian faithful are called to the fullness of the Christian life." Christians, he writes, contradict this when they "settle for a life of mediocrity, marked by a minimalist ethic and a shallow religiosity." He highlighted "the radical message of the gospels," whose demands should not be watered down. The "training in holiness calls for a Christian life distinguished above all in the art of prayer." His last Encyclical is on the Holy Eucharist, which he says "contains the Church's entire spiritual wealth: Christ himself." Building on his master plan further, he emphasised the need to "rekindle amazement" on the Eucharist and to "contemplate the face of Christ."
Мариология
Иоанн Павел II-нің Марияға деген терең құлшынысына Сент-Луи де Монфорттың мариологиясы зор әсер етті. Оның Rosarium Virginis Mariae Апостолдық хатында, понтифик жеке ұраны "Totus Tuus" Сент-Луидің Марияға толық бағышталу доктринасынан шабыттанғанын айтты, ол былай деп келтірді:
John Paul II's strong Marian devotion was highly influenced by the Mariology of Saint Louis de Montfort. According to his Apostolic Letter Rosarium Virginis Mariae, the pontif's personal motto "Totus Tuus" was inspired by St. Louis' doctrine on total consecration to the Virgin Mary, which he quoted:
“Біздің толық кемелдігіміз Иса Мәсіхке ұқсап, бірігіп, бағышталғаннан тұрады. Осыдан келіп, ең кемелді құлшылық – бізді Иса Мәсіхке толықтай ұқсататын, біріктіретін және бағыштайтын құлшылық. Ал Мәриям – барлық жаратылыстардың ішінде Иса Мәсіхке ең жақын болғандықтан, барлық құлшылықтардың ішіндегі ең бастысы – оның қасиетті Анасы Мәриямға құлшылық ету, және оған қаншалықты көп бағышталса, соғұрлым Иса Мәсіхке бағышталған болады.” Монфортиялық әкелерге арналған сөзінде понтифик сондай-ақ, Сент-Луи де Монфорттың "Марияға деген нағыз құлшылық" еңбегін оқығаны өміріндегі "шешуші бетбұрыс" болғанын айтты. 1996 жылдың 19 қыркүйегінде Папа Иоанн Павел II Сент-Лоран-сюр-Севрге сапар шегіп, Сент-Луи де Монфорт пен Блаженная Мари-Луиза Трише қабірлерінде ой жүгіртіп, дұға етті, оларды өзі киелі деп жариялаған еді. Оның "Redemptoris Mater" энциклопедиясы мариологияға жасаған назарын одан әрі күшейтеді.
“Our entire perfection consists in being conformed, united and consecrated to Jesus Christ. Hence the most perfect of all devotions is undoubtedly that which conforms, unites and consecrates us most perfectly to Jesus Christ. Now, since Mary is of all creatures the one most conformed to Jesus Christ, it follows that among all devotions that which most consecrates and conforms a soul to our Lord is devotion to Mary, his Holy Mother, and that the more a soul is consecrated to her the more will it be consecrated to Jesus Christ." In an address to the Montfortian Fathers, the pontiff also said that his reading Saint Louis de Montfort's work The True Devotion to Mary was a "decisive turning point" in his life. On September 19, 1996, Pope John Paul II made a papal trip to Saint Laurent sur Sèvre to meditate and pray on the adjacent tombs of Saint Louis de Montfort and Blessed Marie Louise Trichet, whom he beatified himself. His encyclical Redemptoris Mater further emphasizes his focus on Mariology.
Әлеуметтік және отбасылық ілім
Иоанн Павел II жұмысшылар мен Шіркеудің әлеуметтік ілімі туралы көп жазды, оны үш энцикликада талқылады және Ватикан жақында жарық көрген Шіркеудің әлеуметтік ілімі туралы жинақтама арқылы алға тартты. Өзінің энцикликалары арқылы Иоанн Павел әйелдердің қадір-қасиеті мен адамзаттың болашағы үшін отбасының маңыздылығы туралы да айтты. Басқа маңызды құжаттарға «Өмірдің Ізгі хабары» («Evangelium Vitae») және «Сенім мен Ақыл» («Fides et Ratio») энцикликалары, сондай-ақ «Шығыстың жарығы» (Orientale Lumen) атты Апостолдық хат жатады. Иоанн Павел II Шіркеудің контрацепцияға, абортқа және гомосексуализмге қатысты айқын қарсылығын қайта растады. Оның «Естелік және жеке тұлға» атты кітабында бір жынысты некеге қолдау көрсету «адам құқықтарын отбасы мен адамға қарсы қоюға тырысатын жаңа зұлымдық идеологиясының» бір бөлігі болуы мүмкін екені айтылған. Ол осы ұстанымдардың кейбіреулерін «Дене теологиясы» лекцияларында теологиялық тұрғыда жетілдірді. 1962–1965 жылдардағы Екінші Ватикан кеңесіне қатысып, үлкен ықпал еткен Иоанн Павел II Кеңестің ілімдерін бекітті және оларды іске асыру үшін көп жұмыс істеді. Иоанн Павел II контрацепцияның, аборттың және гомосексуализмнің ауыр күнә екенін жариялауды жалғастырды және Жозеф Ратцингермен (болашақ Папа Бенедикт XVI) бірге бостандық теологиясына қарсы болды. Ол Шіркеудің діни некеде шомылдырылған ер және әйелдің арасындағы жыныстық қатынасты қасиетті некеге сәйкес келетін және оған тән деп санайтынына сенді, ал контрацепция, аборт, ажырасу және одан кейінгі қайта үйлену, сондай-ақ гомосексуализм осы қасиеттілікті бұзу болып табылады. 1994 жылы ол әйелдерді дін қызметкерлеріне тағайындауға Шіркеудің құқығы жоқ екенін түсіндірді және растады. Бұл әйелдерді дін қызметкерлеріне тағайындау туралы ұсыныстарды жоққа шығару болып саналды (Апостолдық хат «Ordinatio Sacerdotalis»). Сонымен қатар, Иоанн Павел II дін қызметкерлерінің міндетті салтбасты болу тәртібін тоқтатпады, бірақ кейінірек католик болып өткен басқа христиан дәстүрлерінің үйленген дін қызметкерлерінің бірнешеуін католик дін қызметкерлері ретінде тағайындауға рұқсат берді. Иоанн Павел II философиялық және теологиялық ойлардың авторы ретінде феноменология мен персонализмді зерттеуімен ерекшеленді. Ол сондай-ақ «Дене теологиясын» әзірлеуімен де танымал. Оның іліміне ықпал еткен философтар мен теологтарға оның ізбасары Папа Бенедикт XVI, Юрген Хабермас, Джон Хас, Эндрю Грили, Рокко Буттильоне, Ханс Кёхлер, Джордж Вейгель, Скотт Хан, Мэри Бет Боначчи, Дидре Маккваде, Антуанетта Боско, Ханс Кюнг, Ив Конгар, Эвери Даллес, Джон Дж. Майерс, Реймонд Лео Берк, Джозеф Бернардин, Фрэнсис Джордж, Тимоти Долан, Эдвард Эган, Джон О’Коннор, Фабиан Брускевиц, Кристоф Шёнборн, Станислав Дзивиш, Фрэнсис Мачекарски, Йозеф Глемп, Петер Ханс Колвенбах, Паоло Децца, Педро Аррупе, Оскар Ромеро, Тереза Калькутталик, Вальтер Каспер, Майкл Фицджеральд, Жан-Мари Люстиже, Андре Винт-Труа, Ярослав Говин, Кристофер Уэст және Элио Сгречча жатады.
John Paul II also wrote extensively about workers and the social doctrine of the Church, which he discussed in three encyclicals and which the Vatican brought to the fore through the recently published Compendium of the Social Doctrine of the Church. Through his encyclicals, John Paul also talked about the dignity of women and the importance of the family for the future of humanity. Other important documents include the encyclicals The Gospel of Life ("Evangelium Vitae") and Faith and Reason ("Fides et Ratio"), and the Apostolic Letter "Light of the East" (Orientale Lumen). John Paul II reaffirmed the Church's clear opposition to contraception, abortion and homosexual activity. His book Memory and Identity said that the push for same sex marriage might be part of a "new ideology of evil which attempts to pit human rights against the family and against man." He refined some of these positions in their theological context in his Theology of the Body lectures. John Paul II, who was present and very influential at the 1962–65 Second Vatican Council, affirmed the teachings of the Council and did much to implement them. John Paul II continued to declare that contraception, abortion, and homosexual acts were gravely sinful, and, with Joseph Ratzinger (future Pope Benedict XVI), opposed Liberation theology. He believed in the Church's exaltation of the marital act of sexual intercourse between a baptised man and woman within sacramental marriage as proper and exclusive to the sacrament of marriage that was, in every instance, profaned by contraception, abortion, divorce followed by a further marriage, and by homosexual acts. He explained and asserted in 1994 the Church's lack of authority to ordain women to the priesthood. This was deemed a repudiation of calls to ordain women to the priesthood. (Apostolic Letter 'Ordinatio Sacerdotalis') In addition John Paul II did not end the discipline of mandatory priestly celibacy, although he allowed a few married clergymen of other Christian traditions who later became Catholic to be ordained as Catholic priests. John Paul II, as a writer of philosophical and theological thought, was characterized by his explorations in phenomenology and personalism. He is also known for his development of the Theology of the Body. Philosophers and theologians influenced by him include his successor, Pope Benedict XVI, Jürgen Habermas, John Haas, Andrew Greeley, Rocco Buttiglione, Hans Köchler, George Weigel, Scott Hahn, Mary Beth Bonacci, Deirdre McQuade, Antoinette Bosco, Hans Küng, Yves Congar, Avery Dulles, John J. Myers, Raymond Leo Burke, Joseph Bernardin, Francis George, Timothy Dolan, Edward Egan, John O'Connor, Fabian Bruskewitz, Christoph Schönborn, Stanisław Dziwisz, Franciszek Macharski, Józef Glemp, Peter Hans Kolvenbach, Paolo Dezza, Pedro Arrupe, Óscar Romero, Mother Teresa, Walter Kasper, Michael Fitzgerald, Jean Marie Lustiger, André Vingt Trois, Jarosław Gowin, Christopher West and Elio Sgreccia.