Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Presbyterorum ordinis, «Қасиеттілердің қызметі мен өмірі туралы жарлық» деген тақырыппен, Екінші Ватикан Кеңесінің шығарған құжаттарының бірі болып табылады. 1965 жылдың 7 желтоқсанында бұл құжатты Папа Пауль VI жиналған епископтардың 2390 дауыспен 4 қарсы дауыс бергеннен кейін жариялады. Латын тілінде бұл атау «Қасиеттілердің реті» дегенді білдіреді. Католик шіркеуіндегі мұндай құжаттарға дәстүрлідей, ол жарлықтың алғашқы жолынан (оның incipit-і) алынған.
Presbyterorum ordinis, subtitled the "Decree on the Ministry and Life of Priests", is one of the documents produced by the Second Vatican Council. On 7 December 1965, the document was promulgated by Pope Paul VI, after an approval vote of 2,390 to 4 among the assembled bishops. The title means "Order of Priests" in Latin. As is customary for such documents in the Catholic Church, it is taken from the first line of the decree (its incipit).
Тарих
Кеңес әкелері арасында дін қызметкерлері туралы жеке және ерекше кеңес шешімі қабылдауға ұмтылыс кеңестің екінші сессиясында (1963 ж.) басталды, Шіркеу туралы догматикалық конституцияға (Lumen gentium) қатысты жобалар талқыланған кезде. Presbyterorum ordinis қазіргі дәуірде дін қызметкерлерінің рөлі мен міндеттерін анықтайтын маңызды құжаттардың біріне айналды.
Agitation among the Council Fathers for a separate and distinct conciliar decree on the priesthood began in the second session of the council (1963), in the course of the discussions about the drafts concerning the Dogmatic Constitution on the Church (Lumen gentium). Presbyterorum ordinis has come to be one of the defining documents on the role and duties of the priesthood in the modern era.
Қабылдау
Presbyterorum ordinis жарияланғаннан кейінгі кезең Батыс әлемінде дін қызметкерлеріне деген шақырулардың күрт азаюымен сипатталды. Шіркеу басшылары бұл азаюдың себебі ежелгі секуляризация екенін, ал кеңестің құжаттарының оған тікелей қатысы жоқ екенін айтты. Тарихшылар 1968 жылғы сексуалдық революцияның және Humanae vitae-ге қарсы болған күшті наразылықтың салдарына да назар аударды. Дегенмен, басқа авторлар дін қызметкерлеріне деген шақырулардың азаюы, кем дегенде, шіркеуді деклирикализациялау және көп түрлі дін қызметкерлеріне мүмкіндік беру мақсатымен жасалған әдейі әрекеттің нәтижесі болуы мүмкін деп мәлімдеді. 1995 жылы Дін қызметкерлері жөніндегі Конгрегацияның мәлімдемесіне сәйкес, соңғы жылдары "әртүрлі қиындықтарға қарамастан, сан және сапа жағынан оң жақсару байқалды, бұл дін қызметкерлерінің екінші гүлденуіне үміттенуге негіз береді". Папа Павел VI тұсында басталып, Иоанн Павел II паптығы кезінде жалғасқан дін қызметкерлерінің қызметтен кетуі де болды. 2007 жылы "La Civilta Cattolica" журналы 1964 және 2004 жылдар аралығында 69 063 дін қызметкерінің қызметтен кеткенін, ал кейіннен 11 213-інің қайта оралғанын хабарлады. 2015 жылдың қараша айында Папа Франциск, Дін қызметкерлері жөніндегі Конгрегацияның ұйымдастыруымен өткен, Екінші Ватикан кеңесінің Presbyterorum ordinis жарлығының жариялануының 50 жылдығына арналған конференцияда сөз сөйледі. Конференцияға қатысқан делегаттарға ол былай деді: "Дін қызметкерлерінің жақсылық жасауы, ең алдымен, олардың халқына жақын болуынан және оларға деген шынайы махаббаттан туындайды. Олар қайырымдылықпен айналысатын адамдар немесе бюрократтар емес, әкелер мен бауырлар. Дін қызметкерлерінің де өмірбаяны болады, олар соборда бір күні кенеттен өсіп шыққан "саңырауқұлақтар" емес".
The period that followed the promulgation of Presbyterorum ordinis was marked by a severe drop in the number of priestly vocations in the Western World. Church leaders argued age old secularization was to blame and that it was not directly related to the documents of the council. Historians also pointed to the damage caused in 1968, by the sexual revolution, and the strong backlash over Humanae vitae. Yet, other authors asserted the drop in vocations was at least partly deliberate as part of an attempt to de clericalize the Church and allow for a more pluralistic clergy. In 1995, according to the Congregation for the Clergy, in recent years, "despite various persistent difficulties, there is a positive quantitative and qualitative recovery which makes one hope for a priestly second spring." There was a related exodus from the priesthood, which began under Paul VI and continued during the papacy of John Paul II. In 2007, "La Civilta Cattolica" reported 69,063 priests left the ministry between 1964 and 2004; 11,213 later returned. In November 2015 Pope Francis addressed a conference sponsored by the Congregation for the Clergy marking the fiftieth anniversary of the proclamation of the Vatican II decree Presbyterorum ordinis. He told delegates attending the conference, "The good that priests can do comes primarily from their proximity to – and a tender love for – their people. They are not philanthropists or functionaries, but fathers and brothers. Even priests have a biography, and are not 'mushrooms' which sprout up suddenly at the Cathedral on their day of ordination."