Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық театр менеджері (1859–1930)
American theater manager (1859–1930)
Абрахам Линкольн Эрлангер (4 мамыр 1859 – 7 наурыз 1930) – американдық театр өндірушісі, режиссер, суретші, театр иесі және Театрлық Синдикаттың басшы тұлғасы.
Abraham Lincoln Erlanger (May 4, 1859 – March 7, 1930) was an American theatrical producer, director, designer, theater owner, and a leading figure of the Theatrical Syndicate.
Өмірбаян
Эрлангер Нью-Йорк штатының Буффало қаласында еврей отбасында дүниеге келген. Эрлангер және оның серіктесі, Кентукки штатының заңгері Марк Клау 1888 жылы Нью-Йорк қаласында театрларды брондау агенттігін ашқан. Олар үлкен табысқа жетіп, көптеген театрлар мен водевиль театрларынан тұратын үлкен тізбе құрды. 1896 жылы олар театр операторлары Ал Хейман, Чарльз Фроман, Сэмюэл Ф. Никсон және Фред Циммерманмен бірігіп, Театралды синдикатты құрды. Флоренц Зигфельд 1906 жылы Синдикатқа қосылды, бірақ оған қосылмас бұрын олар үшін пьесалар қойған. "Klaw & Erlanger" деп аталған олардың ұйымы АҚШ бойынша жүйелі брондау желісін құрды және 1910 жылдардың соңына дейін келісімдер мен брондаулардың барлық аспектілерін бақылайтын монополия жасады. Осы кезде Шуберт ағайындылары индустриядағы олардың ықпалын жойды. Klaw & Erlanger компаниясы 20 ғасырдың алғашқы үш онжылдығында "Дракула", "Бен-Хур" және "Джаз әншісі" сияқты Бродвейдегі ондаған қойылымдарды ұйымдастырды. 1907 жылы Нью-Йорктегі "Jardin de Paris" төбесінде алғашқы "Зигфельд Фоллиз" қойылымын көрсетті. Олар сондай-ақ 1903 жылы салынған Нью-Амстердам театры және 1927 жылы Эрлангер театры (кейіннен Сент-Джеймс деп аталды), сондай-ақ Филадельфиядағы жаңа Эрлангер театры сияқты Бродвейдің ең танымал театрларын салды. 1927 жылы ол Нью-Йорктің Буффало қаласында жаңадан салынған театрды жалға алып, оған Эрлангер деген ат берді. Театрлардан басқа, ол және оның серіктесі "Klaw & Erlanger Opera Company" және "Klaw and Erlanger's Costume Company" компанияларына ие болды. Эрлангердің суық мінезі мен қатыгездік тактикасы оның өзінің құлдырауына себеп болды. 1905 жылы Сэм Шуберт пойыз апатында қайтыс болғаннан кейін, ол "өлген адаммен" қандай да бір заңды келісімдерге барудан бас тартқандықтан Шуберт ағайындыларының жауы болды. Ашулы Шуберт ағайындылары Ли мен Джейкоб индустриядағы билікті Театралды синдикаттан алу үшін күшті науқан бастады. 1910 жылы ол Нью-Йорк мэрі Уильям Джей Гейнордың ашуын тудырды, өйткені оның театрларының бірінде "Кіші кесекпен ауыратын қыз" атты әдепсіз комедия қойылды. 1919 жылы ол Актерлердің кәсіби одағының талаптарын елемегеннен кейін, одақ ереуіл ұйымдастырды, нәтижесінде Нью-Йорк, Чикаго және Бостон қалаларындағы барлық театрлар жабылды. Нәтижесінде Эрлангер үлкен қаржылық шығынға ұшырады және одақтың талаптарына келісуге мәжбүр болды. Бұл ереуіл оның бұрынғы қуатты ұйымының құлауын білдірді және Klaw & Erlanger серіктестігі 1919 жылы Бродвейдегі соңғы қойылымын ("Керемет леди") көрсетті. Ол Нью-Йорктің Риджвуд қаласындағы Бет-Эл зиратында жерленген. Эрлангердің інісі Митчелл Л. Эрлангер заңгер және Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы болды, ол ағасының компаниясының кеңесшісі болып жұмыс істеді және оның өлімінен кейін компанияны басқарды.
Erlanger was born to a Jewish family in Buffalo, New York. Erlanger and his partner, Kentucky lawyer Marc Klaw, started out as a theatrical booking agency in New York City in 1888. Immensely successful, together they built a large chain of theatres and vaudeville playhouses. In 1896, they joined with theatre operators Al Hayman, Charles Frohman, Samuel F. Nixon, and Fred Zimmerman to form the Theatrical Syndicate. Florenz Ziegfeld joined the Syndicate in 1906 but had produced plays for them before he joined. Their organization, known as "Klaw & Erlanger", established systemized booking networks throughout the United States and created a monopoly that controlled every aspect of contracts and bookings until the late 1910s when the Shubert brothers broke their hold on the industry. The operations of Klaw & Erlanger produced dozens of Broadway shows during the first three decades of the 20th century, including Dracula, Ben Hur, and The Jazz Singer. They produced the first Ziegfeld Follies in 1907 at the rooftop "Jardin de Paris" in New York City. They also built several of Broadway's most outstanding theaters such as the art nouveau New Amsterdam Theatre in 1903 and in 1927 Erlanger's Theatre (renamed the St. James) plus the new Erlanger Theatre in Philadelphia. Also in 1927, he leased a newly built theatre in Buffalo, New York and applied the Erlanger name to it. In addition to playhouses, he and his partner owned the "Klaw & Erlanger Opera Company" and "Klaw and Erlanger's Costume Company." Erlanger's cold disdain and ruthless tactics helped bring about his own downfall. He made a bitter enemy of the Shubert brothers after Sam Shubert died in a train wreck in 1905, when he is said to have refused to abide by any legal agreements "with a dead man." The enraged Shubert brothers Lee and Jacob began an all out campaign to wrestle power in the industry away from the Theatrical Syndicate. In 1910, he drew the ire of New York mayor William Jay Gaynor when one of his theaters hosted The Girl with the Whooping Cough, a risque farce that the mayor condemned as indecent. In 1919, after he dismissed out of hand the demands of the Actors' Equity Association, the labor union launched a strike that eventually shut down all the theatres in New York City, Chicago, and Boston. In the end, Erlanger suffered large financial losses and had no choice but to accede to union demands. The strike spelled the demise of his once powerful organization and the partnership of Klaw & Erlanger produced their last Broadway show in 1919 (The Velvet Lady). He is interred at Beth El Cemetery in Ridgewood, New York. Erlanger's brother was lawyer and New York Supreme Court Justice Mitchell L. Erlanger, who served as counsel for his brother's company and took it over upon Abraham's death.