Екінші дүниежүзілік соғысындағы Навахо кодын жасаушы Филип Джонстон
Philip Johnston (code talker)
Филлип Джонстон: американ инженер, 2-ші дүйн. соғысында Навахо тілін код ретінде қолдануды ұсынған. Навахо тайпасымен қарым-қатынас, миссия құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық азаматтық инженер және кодтанушы
American civil engineer and code talker
Филип Джонстон (1892 жылдың 14 қыркүйегінде Канзас штатының Топека қаласында дүниеге келген, 1978 жылдың 11 қыркүйегінде Калифорния штатының Сан-Диего қаласында қайтыс болған) – американдық азаматтық инженер, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхиты аймағында қолданылуы үшін навахо тілін навахо коды ретінде пайдалану идеясын ұсынғандықтан танымал.
Philip Johnston (September 14, 1892, in Topeka, Kansas – September 11, 1978, in San Diego, California) was an American civil engineer who is credited with proposing the idea of using the Navajo language as a Navajo code to be used in the Pacific Theater during World War II.
Алғашқы жылдар
Джонстон 1892 жылғы 14 қыркүйекте Канзас штатының Топека қаласында миссионер Уильям Джонстонның ұлы болып дүниеге келді. 1896 жылғы 16 қыркүйекте Джонстон ағасы отбасымен бірге Аризона штатының Флагстафф қаласына келді, Навахо резервациясының батыс бөлігінде тұратын Навахо тайпасына қызмет ету үшін. Филиптің әкесі араласып, "Падре Каньон оқиғасы" деп аталатын, қақтығыстың күшейе бастауына себеп болатын, потенциалды зорлық-зомбылыққа толы жағдайды болдырмады, бұл Навахо және ағылшын тілділер арасындағы мал ұрлаумен байланысты шиеленісті көрсетті. Осы мәселені бейбіт жолмен шешкені үшін, жергілікті Навахо басшылары Арризона штатының Леупп қаласының солтүстігіне қарай 12 миль қашықтықта миссионерлік үй салуға реверен Джонстонға рұқсат берді. Осы оқиғадан кейін Филиптің әкесі, Навахо резервациясының батыс бөлігінің шекарасын кеңейту үшін жұмыс істеді, бұл жалпы алғанда шиеленісті күшейтетін мал ұрлау дауларын шешуге бағытталған еді. Резервацияда Филип Навахо балаларымен ойнағанда Навахо тілін үйренді. 1901 жылы Филип әкесімен және жергілікті Навахо басшыларымен бірге Вашингтонға сапар шекті, онда олар жаңадан тағайындалған президент Теодор Рузвельтпен кездесіп, атқарушы бұйрық арқылы Навахо резервациясына көбірек жер қосуға көндірді. Филип жергілікті Навахо басшылары мен президент Рузвельт арасындағы Навахо/ағылшын тіліндегі аудармашы болды. 1909-10 жылдары Джонстон Солтүстік Аризона Нормал Мектебінде, қазіргі Солтүстік Аризона Университетінде оқыды, онда академиялық дәреже алды. 1918 жылғы наурыз айында ол АҚШ армиясының 319-шы инженерлік полкіне қабылданып, резервтік офицерлік шен алды. 1918 жылдың наурыз және қыркүйек айлары аралығында ол Калифорния штатының Менло Парк қаласындағы Фримонт лагерінде оқыды, содан кейін Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін AEF құрамында Францияға жіберілді. Дәл сол жерде ол АҚШ армиясының бөлімшелерінде кодты сөйлейтін тайпалар ретінде Команчтар қолданылғанын естіген болуы мүмкін. Джонстон Оңтүстік Калифорния Университетінде оқып, 1925 жылы азаматтық инженер мамандығын бітірді. Содан кейін ол Лос-Анджелес қаласының су басқармасында жұмыс істеді.
Johnston was born in Topeka, Kansas, on September 14, 1892, the son of a missionary, William Johnston. The elder Johnston brought his family to Flagstaff, Arizona, on September 16, 1896, to serve Navajos residing on the western part of the Navajo Reservation. Philip's father was able to intervene and defuse a potentially violent clash known as the Padre Canyon Incident, which revealed underlying tensions between Navajos and Anglos involving livestock rustling. For resolving that incident in a peaceful manner, local Navajo leaders allowed Reverend Johnston to build a mission 12 miles north of Leupp, Arizona. After that incident, Philip's father worked to expand the boundaries of the western part of the Navajo reservation in order to resolve livestock rustling disputes on which developing tensions were generally centered. On the reservation, young Philip learned to speak Navajo while playing with Navajo children. In 1901, Philip traveled to Washington, D. C., with his father and local Navajo leaders when they spoke to the newly appointed President Theodore Roosevelt to persuade him to add more land to the Navajo Reservation via an Executive Order. Philip was the Navajo/English translator between the local Navajo leaders and President Roosevelt. Around 1909–10, Johnston attended the Northern Arizona Normal School, now Northern Arizona University, where he earned an academic degree. In March 1918 he enlisted in the U. S. Army's 319th Engineers, where he received a reserve commission. Between March and September 1918 he trained in Camp Fremont at Menlo Park, California, before being shipped to France as part of the AEF to participate in World War I. It is here that he may have heard about Comanches being used as code talkers by U. S. Army units. Johnston attended the University of Southern California, Los Angeles, where he earned his graduate civil engineering degree in 1925. Afterwards he took a job with the city of Los Angeles water department.
Навахолар кодты сөйлейтіндер жобасы
Лос-Анджелесте жұмыс істегеніне қарамастан, ол Навахо халқымен әлеуметтік байланыстарын сақтап қалды. Жапон императорлық теңіз күштері Перл-Харборға шабуыл жасаған кезде ол Лос-Анджелесте азаматтық қызметте болды. Шабуылдан кейін ол АҚШ армиясының Луизианадағы жаттығуларында команчтарды әскери хабарларды жеткізу үшін қолданғанын оқыды және Навахо тілі де осы мақсатта қолданылуы мүмкін деген ойға келді. Ол бұл идеяны АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусына (USMC) ұсынды және өзінің ұсынысын жасауға бағытталды. Джонстон Лос-Анджелестегі кеме құрылыс орындарында жұмыс істейтін төрт Навахоны жұмыға алды және Навахо тілін әскери байланыс үшін пайдаланудың тиімділігін көрсетуге дайындалды. Бұл демонстрацияны басқаруға жауапты офицер – байланыс офицері, Амфибиялық күштер, Флот Теңіз күштері (FMF) майоры Джеймс Э. Джонс, USMC, Эллиот лагерінде, Сан-Диего, және Амфибиялық күштердің командирі, Тынық мұхиты флотының генералы Клейтон Барни Фогель оқиға туралы естіп, демонстрацияға қатысты. Бастапқыда Филипп Навахо тілін өзгертпестен, әскери байланыс үшін, күнделікті Навахо тілінде қолдануға болатынын ойлады. Демонстрация басталмас бұрын, Навахолар бір-біріне жеткізуге тиіс әдеттегі әскери сөздердің үлгілерін алды. Олар жиналған адамдарға әскери хабарламаларды жіберу үшін, көптеген техникалық ағылшын терминдерінің Навахо тілінде тікелей аналогтары болмағандықтан, сөздер мен әріптерді алмастыру әдістерін қолдану керектігін хабарлады. Навахолар ағылшын сөздеріне қандай Навахо сөздері сәйкес келетіні туралы келісімге келгеннен кейін, екі топқа бөлініп, бір ғимараттың қарама-қарсы шеттерінде орналасқан, далалық телефондар орнатылған бөлек бөлмелерге орналастырылды. Содан кейін олар берілген әскери сөздерді Навахо тіліне шифрлап, ағылшын тіліне декодтауды, тікелей ағылшыннан Навахоға және керісінше, сөздерді ауыстырып, хабарламаларды жеткізу арқылы жүзеге асырды. Филипп бұл Эллиот лагеріндегі жаттығулар күнделікті Навахо тілін әскери байланыс үшін қолданудың шектеулерін көрсеткенін және ол Навахо тілін шифрлеу үшін әріптер мен сөздерді алмастыру әдістерін қолдануға шабыттанғанын айтты. Алайда, USMC құжаттары көрсеткендей, осы демонстрациядан кейін, Навахо тілін код ретінде пайдаланудың логистикасын тәуелсіз зерттеген кезде, Үндістер істері бюросының қызметкерлері Навахо үшін кодтау жүйесін құру қажеттігін мәлімдеді. Генерал Фогель Эллиот лагеріндегі демонстрациядан қатты әсер алды және Теңіз жаяу әскерлері корпусының командирінен 200 Навахоны жұмысқа алуын сұрады. Алайда Фогельге осы бағдарламаның тиімділігін зерттеу үшін пилоттық бағдарлама статусы бойынша тек 30 Навахоны жұмысқа алуға рұқсат берілді. 1942 жылдың 4 мамырында таңертең 29 Навахо жауынгері Фт. Дефайанста автобусқа мініп, Фт. Уингейттегі (Нью-Мексико) әскери шақыру орталығына жеткізілді, ал түстен кейін Сан-Диегодағы (MCRD, SD) Теңіз жаяу әскерлері корпусының жауынгерлік депосына түнде әкімшілік рәсімдерге және содан кейін жеті апталық стандартты жауынгерлік дайындыққа бару үшін жеткізілді. Жауынгерлік дайындықты аяқтағаннан кейін, алғашқы 382-ші Навахо взводы 1942 жылдың 27 маусымында MCRD, SD-ден бітірді, онда оларға дереу сегіз аптаға жуық негізгі байланыс дайындығы үшін Эллиот лагеріне хабарлауға және Навахо тіліне негізделген кодты әзірлеуге бұйрық берілді. Кодты әзірлеуге қатысты, Навахоларға шифрлау офицері, қазіргі лейтенант-полковник Джонстың басшылығымен, кодты құрастыруда әріптер мен сөздерді алмастыру шифрлау әдістерін қолданудың негіздері бойынша нұсқау берілді. Бұл жоба басталғаннан кейін көп ұзамай бағдарламаға тағы үш Навахо теңізшісі қосылды, ал 32 Навахо кодты әзірлеу үшін бірге жұмыс істеді. Олардың Эллиот лагерінде болу мерзімі 1942 жылдың тамызының екінші жартысында аяқталды. 1942 жылдың 25 тамызында пилоттық бағдарламаның сәтті аяқталуына байланысты, 200 Навахоны жұмысқа алуға рұқсат берілді және Теңізшілер бөлімшелері "қайсыбір Навахоларды тиімді пайдалануға болатынына қатысты ұсыныстар беруді сұрады". Оқудан кейін 50 адамнан тұратын бір топ 1-ші Теңізшілер дивизиясына, 16 адамнан тұратын екінші топ 6-шы Теңізшілер дивизиясына және 2-ші Теңізшілер дивизиясының 2-ші сигнал компаниясына тағайындалды. Үш адам штаттарда Навахоларды кодты сөйлеуші болуға шақырып, оқытуға тағайындалды. 1942 жылдың 18 қыркүйегінде Навахолардың алғашқы шифрлы тілмен сөйлейтін тобы Гуадалканалға Лунга нүктесіне жақын жерге жетті. Екінші топ 1943 жылдың 4 қаңтарында 6-шы Теңізшілермен бірге келді және 1-ші Теңізшілер дивизиясының кодты сөйлеушісін алмастырды, содан кейін Гуадалканал шайқасының соңғы кезеңдеріне қатысты. АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусы ресми түрде "сөйлеуші" бағдарламасын құрғаннан кейін, Джонстон АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусынан Навахо кодты сөйлеушілер бағдарламасында штат сержанты ретінде қызмет етуге арнайы рұқсат сұрады. Оның өтініші 1942 жылдың 22 қыркүйегінде мақұлданды және ол "құпия" бағдарламаның мектеп администраторы ретінде қызмет етті. 1942 жылдың 26 қазанына дейін штат сержанты Филипп Джонстон USMCR және корпорал Джон А. Беналли USMC, штаттан тыс үш кодты сөйлеушінің бірі, бағдарламаға қосылу үшін көбірек Навахоларды іздеуге жіберілді. 1942 жылдың қазан айының соңынан қараша айының басына дейін олар резервацияның батыс бөлігінде Навахоларды жұмысқа алды, олар Эллиот лагеріне қайтарылғанша. 1942 жылдың 7 желтоқсанында Джонстонның қадағалауымен Эллиот лагеріндегі Навахо байланыс мектебі ресми сабақтарды бастады. Навахо жауынгерлері келіп, стандартты Теңізшілер корпусының жауынгерлік дайындығынан өтті, содан кейін бітіргеннен кейін Эллиот лагеріне жіберілді. MCRD, SD-де 1943 жылдың наурызында өткен келесі Навахо взводы 297-ші взвод болды. Джонстон Навахо тілін USMC тактикалық байланысын шифрлеу үшін пайдалану идеясын ұсынған болуы мүмкін, бірақ ол USMC-мен белсенді қызметте болған жоқ, ал алғашқы 29 + 3 Навахо, USMC шифрлау офицерінің басшылығымен сөздік құрған кезде қатыспады.
Though he worked in Los Angeles he maintained his social connections with the Navajo people with whom he grew up. He was working as a civilian in Los Angeles when the Imperial Japanese Navy attacked Pearl Harbor. After the attack he had read of the U. S. Army using Comanches in their Louisiana field maneuvers to transmit military communications and began to think that the Navajo language could also be applied in this manner. He presented this idea to the United States Marine Corps (USMC), and he was directed to present his proposal. Johnston recruited four Navajos who were working in the Los Angeles shipyards, and arranged to demonstrate the utility of using the Navajo language to transmit military communications. The officer in charge of this demonstration was Communications Officer, Amphibious Force, Fleet Marine Force (FMF) Major James E. Jones, USMC at Camp Elliot, San Diego and Commanding Officer; Amphibious Force, Pacific Fleet General Clayton Barney Vogel heard of the event and attended the demonstration. Initially Philip thought the Navajo language could be used unmodified to transmit military communications, using conversational Navajo. Just before the actual demonstration started, the Navajos received their samples of common military expressions they were to convey to each other. They informed the gathered personnel that in order to send the military messages they would have to use word and letter substitution methods to convey the messages, due to the lack of direct equivalents in Navajo of many technical English terms. After some deliberation to agree upon which Navajo words would represent English equivalents the Navajos were divided into two groups and put into separate rooms, where field phones had been installed, at opposite ends of the same building. At that point they transmitted the common military expressions they were assigned to be coded into Navajo and decoded into English, by verbally encrypting, transmitting and decoding the messages nearly verbatim from English, to Navajo and back into English. Philip indicated that this Camp Elliot exercise revealed limitations to using conversational Navajo for military communications and that he was inspired to use the letter and word substitution methods to encrypt Navajo. On the other hand, USMC documents indicate that it was after this demonstration, when they were independently investigating the logistics of using the Navajo language as a code, that it was Bureau of Indian Affairs personnel who stated that a coding system for Navajo had to be created. General Vogel was so impressed with the Camp Elliot demonstration that he asked the Commandant of the Marine Corps to recruit 200 Navajos. But Vogel was given authorization to recruit only 30 Navajos, under a pilot program status to investigate the feasibility of this proposed program with actual Navajos. On the morning of May 4, 1942, 29 Navajo recruits boarded the bus at Ft. Defiance, Arizona, were transported to the induction center at Ft. Wingate, New Mexico, and, after lunch, were transported overnight to Marine Corps Recruit Depot, San Diego (MCRD, SD) for administrative in processing, then to start their seven weeks of standard recruit training. Upon completion of recruit training the first all Navajo Platoon 382 graduated from MCRD, SD on June 27, 1942, where they were immediately ordered to report to Camp Elliot for about eight weeks of basic communications training and to develop a code based on the Navajo language. As for developing the code, the Navajos were guided by a cryptographic officer under the command of now Lieutenant Colonel Jones in the basics of employing letter and word substitution encryption methods in the formulation of the code. Shortly after the beginning of this project three additional Navajo Marines were added to the program, and together the 32 Navajos worked to develop the code. Their stay in Camp Elliot ended in the latter half of August 1942. Based upon the successful training of the pilot talker program on August 25, 1942, the authorization to fulfill the recruitment of 200 Navajos commenced and Marine units "were asked to submit recommendations relative to the number of Navajos they could usefully employ". After training, one group of 50 were assigned to the 1st Marine Division, a second group of 16 were assigned to the 6th Marines and the 2nd Signal Company of the 2nd Marine Division. Three individuals were retained stateside to recruit and train Navajos to become code talkers. The first group of Navajo code talkers arrived at Guadalcanal on September 18, 1942, near Lunga Point. The second group arrived with the 6th Marines on January 4, 1943, and relieved the 1st Marine Division code talkers and then participated in the latter stages of the Battle of Guadalcanal. After the USMC officially instituted the "talker" program, Johnston asked the USMC for a special dispensation to serve in the Navajo Code Talking Program as a Staff Sergeant. His request was granted on September 22, 1942, and he served as a school administrator for the "confidential" program. By October 26, 1942, Staff Sergeant Philip Johnston USMCR and Corporal John A. Benally USMC, one of the three stateside code talkers, were sent out to recruit more Navajos to join the program. From late October through November 1942, they recruited Navajos throughout the western portion of the reservation, until they were recalled back to Camp Elliot. On December 7, 1942, the Navajo Communication School at Camp Elliot began formal lessons under Johnston's supervision. Navajo recruits trickled in and went through standard Marine Corps boot camp, whereupon after graduation they were sent to Camp Elliot. The next all Navajo platoon to go through boot camp was Platoon 297 in March 1943 at MCRD, SD. Johnston may have proposed the idea of using the Navajo language to encrypt USMC tactical communications, but he was not yet on active duty with the USMC to be present during its creation by the first 29 + 3 Navajos who created the vocabulary with guidance by a USMC cryptographic officer.
Кейінгі жылдар
Филип Джонстон 1978 жылдың 11 қыркүйегінде, 86 жасқа толуына үш күн жетпей, Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы VA ауруханасында қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласында жерленген.
Philip Johnston died on September 11, 1978, just 3 days shy of his 86th birthday, at the VA Hospital in San Diego, California. He is buried at Glendale, California.