Карли штатының паркі – Минесотадағы табиғат аясы. Жаяу серуен, кемпинг, пикниктерге қолайлы. Көк түймегүл гүлдерімен әйгілі, мұз баспаған аймақта орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Карли мемлекеттік паркі – Миннесота штатының мемлекеттік паркі, Рочестерден солтүстік-шығысқа қарай 15 миль (24 км) және Уабаша округінің Плейнвьюден оңтүстікке қарай 2 миль (3 км) жерде орналасқан. Ол пикниктерге, кемпингке, жаяу серуендерге және басқа да көңіл көтеруге арналған. Бұл парк әр көктемде гүлдейтін көк қоңырау гүлдерімен әйгілі. Ол Миннесота штатының Мұздықтан қалған аймағында орналасқан. Бұл аймақ соңғы мұз дәуірінде, атап айтқанда Висконсин мұз басу кезеңінде мұздықтан құтылған.
State park in Minnesota
Carley State Park is a state park of Minnesota, United States, about 15 mile (24 km) northeast of Rochester and about 2 mile (3 km) south of Plainview in Wabasha County. It is used for picnics, camping, hiking, and other outdoor recreation. It is known for the bluebell flowers that bloom there every spring. It is located in the Driftless Area of Minnesota. This is an area that escaped glaciation during the last ice age, i. e. the Wisconsinian glaciation.
Геология
450 миллион жыл бұрын Солтүстік Американың көп бөлігі, қазіргі Миннесота штатының оңтүстік-шығысын қоса, жағалау теңізімен жабылған болатын. Теңіз түбінде жүздеген фут қалыңдықтағы шөгінділер жиналып, бірігіп әк тас негізін құрады. Бұл аймақ соңғы мұздықтармен жабылмаса да, сол кезеңнің ландшафтқа тигізген әсері көзге түседі. Мұздықтардың үздіксіз ұғып-сабылуынан зор мөлшерде ұнтақталған тау жыныстары мен ұсақ бөлшектер пайда болды. Мұздықтар шегінгеннен кейін желмен таратылған бұл ұсақ бөлшектер Миннесотаның оңтүстік-шығысында қалың топырақ қабаты – лесс түрінде жиналды. Айналасындағы құнарлы егістік жерлер осы топырақ түрінің артықшылықтарын көрсетеді.
Beginning 450 million years ago, a shallow sea covered much of North America, including what is now southeastern Minnesota. Layers of sediment, hundreds of feet thick, were deposited on the sea bed and became cemented together to form the limestone bedrock. Although this area was not covered by the last glaciers, the effect of that period on the landscape is striking. Glacial action caused the formation of huge amounts of powdered rock and fine particles from its constant grinding. These fine particles, blown by the wind after the retreat of the glacier, were deposited over southeastern Minnesota in a thick blanket of soil known as loess. The surrounding rich farmland is a testament to the benefits of this soil type.
Жабайы табиғат
Парктегі жапырақты орманы мен оған жапсарлас ауыл шаруашылығы жерлері аққұйрықты еліктер, түлкінің екі түрі, су құстар мен қасқырлар сияқты сүтқоректі жануарларға мекен. Бұл жерде қоныстанған құстардың ішінде қанатты тоқылдақтар, үлкен мүйізді соулар және көптеген көшпенді әнші құстар бар.
The park's hardwood forest and adjacent agricultural land is home to mammalian species of white tailed deer, two species of fox, beavers, and coyotes. Birds that inhabit here are pileated woodpeckers, great horned owls, and many migratory songbirds.
Мәдениет тарихы
Дакотаның түпкілікті американдықтары бұрын Уайтвотер өзені аңғарының ішінде және төңірегінде аң аулап, шаруашылық жүргізіп, жабайы жеміс-жидектер мен өсімдіктер жинаған. Олар Уайтвотер өзеніне осы атауды көктемде, су тасыған кезде өзеннің ақшыл түсті сазды топырағын эрозиялап, судың күңгірт ақ түске енуіне байланысты берген. 1851 жылы АҚШ үкіметі мен Дакота тайпасы арасында келісім шарты жасалып, Оңтүстік Миннесотаның көп бөлігі еуропалық қоныс салушыларға ашылды. Паркке ең жақын Плейнвью елді мекені өзен аңғарының төңірегіндегі кең, жоғары жатқан далалық шөптерге байланысты осылай аталыпты. Парк үшін жер 1948 жылы Миннесота штатына сенатор Джеймс Карли және Эрнестина Болт отбасы тарапынан жергілікті ақ қарағайлардың ерекше тоғайын сақтап қалу ниетімен сыйға тартылды. 1957 жылы қатты градус ағаштарға зор зиян келтірді. Ақ қарағайлар Уайтвотер өзенінің тік, қиын-қыстау аңғарында, демалыс алаңының қарсы бетінде бой көтеріп тұр, оларды бақылау платформасынан көруге болады.
Dakota Native Americans once hunted, farmed and gathered wild food in and around the Whitewater River Valley. They gave the Whitewater River its name because the river turned a murky white color in the spring as high water eroded the light colored clay of the valley floor. In 1851, the United States government and the Dakota tribe signed a treaty that opened most of southern Minnesota for European settlers. The nearest settlement to the park, Plainview, was named for the large, upland fields of prairie grass that surrounded the river valley. The land for the park was donated to the State of Minnesota in 1948 by State Senator James A. Carley and the Ernestina Bolt family in hopes of preserving an outstanding grove of native white pines. In 1957, a severe hailstorm ravaged the trees. The stand of white pines towers in the steep, rugged valley of the Whitewater River, opposite the picnic area, and can be seen from the trail observation platform.