Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз журналисі, жазушы және редактор
French journalist, author and editor
Жан Доминик Боби (23 сәуір 1952 – 9 наурыз 1997) – француз журналисі, жазушы және француз Elle сән журналының редакторы.
Jean Dominique Bauby (ʒɑ̃ dɔminik bobi; 23 April 1952 – 9 March 1997) was a French journalist, author and editor of the French fashion magazine Elle.
Ерте өмір және мансап
Боби Париждің 14-ші округінде дүниеге келді және Париждің 1-ші округінде, Тюйлери бағының солтүстігіндегі Рю-дю-Мон-Табор көшесінде, Альфред де Муссе тұрған ғимаратта өсті. Журналистік карьерасын Combat, содан кейін Le Quotidien de Paris газеттерінде бастады. Ол өзінің алғашқы мақаласын Жорж Помпиду 1974 жылы қайтыс болған күні жариялады. 28 жасында ол күнделікті Le Matin de Paris газетінің бас редакторы болды, ал кейін Paris Match журналының мәдени бөлімінің редакторы қызметін атқарды. Ол кейін Elle журналының редакциясына қосылды, кейіннен журналдың редакторы болды. Боби Сильвия де ла Рошфукомен он жыл бойы қарым-қатынаста болды. Олардың бір ұл және бір қызы болды. Ол 20 күннен кейін ауруханада оянғанда, тек сол жақ қабағын ғана жыпылықтата алды. Ол «денесі тоңған» синдромына шалдыққан, онда психикалық қабілеттері сақталған, бірақ дененің көп бөлігі парализге ұшыраған. Баубидің аузы, қолдары мен аяқтары парализге ұшырады және инсульттан кейінгі алғашқы 20 аптада ол салмақ жоғалтты. Инсультке дейін Бауби кітап жазуға келісімшарт жасаған еді. Оның тілдік терапевті Сандрин Фишу оған диктант беруге көмектесті. Оның баспагері Роберт Лаффонт Клод Мендибилді, жазушы және кітап редакторын, «серіктес көмегімен сканерлеу» деп аталатын жүйе арқылы диктантты қабылдауға жіберді. Ол Бауби дұрыс әріпке келгенде көзін жұмып алғанша әліпбиді оқыды және екі ай бойы 130 беттік қолжазбаны әріптемемен жазды, күніне үш сағат, аптасына жеті күн жұмыс істеді. Кітап Еуропа бойынша бестселлерге айналды және жалпы сатылымы қазір миллиондаған данаға жетті. 44 жасында Бауби күтпеген жерден пневмониядан қайтыс болды, кітабы жарық көргеннен екі күн өткен соң. Ол Париждегі Пэр-Лашез зиратында, Франциядағы отбасылық қабірге жерленген.
Bauby was born in the 14th arrondissement of Paris, and grew up in the 1st arrondissement of Paris, on Rue du Mont Thabor, north of the Tuileries Garden, living in the building where Alfred de Musset had lived. He began his journalism career at Combat and then Le Quotidien de Paris. He received his first by line the day Georges Pompidou died in 1974. At age 28, he was promoted to editor in chief of the daily Le Matin de Paris, before becoming editor of the cultural section of Paris Match. He then joined the editorial staff of Elle, and later became the magazine's editor. Bauby was in a relationship with Sylvie de la Rochefoucauld for ten years. They had a son and a daughter together. When he woke up in the hospital twenty days later, he could only blink his left eyelid. He had locked in syndrome, in which the mental faculties remain intact but most of the body is paralyzed. In Bauby's case, his mouth, arms, and legs were paralyzed, and he lost in the first 20 weeks after his stroke. Before his stroke, Bauby had signed a contract to write a book. His speech therapist, Sandrine Fichou, so that he could dictate. Claude Mendibil, a ghostwriter and freelance book editor, was sent by his publisher Robert Laffont to take the dictation using a system called partner assisted scanning. She recited the alphabet until Bauby blinked at the correct letter, and recorded the 130 page manuscript letter by letter over the course of two months, working three hours a day, seven days a week. It went on to become a number one bestseller across Europe and its total sales are now in the millions. At the age of 44, Bauby unexpectedly died from pneumonia, two days after the publishing of his book. He is buried in a family grave at the Père Lachaise cemetery in Paris, France.
Фильмдер
Баубидің қайтысынан кейін бірнеше күн өткен соң, "Bouillon de culture" бағдарламасы кітапты және Жан Жак Бейнеидің "Assigné à résidence" атты қысқа деректі фильмін көрсетті. Фильмде жазушы және редактор Клод Мендибил мен Баубидің әйелі Флоренс Бен Садун да болды. Salon.com сайтынан Бет Арнольд мынаны жазды:
A few days after Bauby's death, Bouillon de culture featured the book, and Jean Jacques Beineix's short documentary, Assigné à résidence about Bauby in the fr, with the writer and editor, Claude Mendibil, and Bauby's partner, Florence Ben Sadoun. Beth Arnold of Salon. com notes:
Фильм "шын оқиғаға негізделген" деп айтылады, әрине, бұл Баубидің кітабынан алынған. Бірақ мәселе мынада: Баубидің "бітелген синдромнан" өткен шынайы жолымен, фильм үшін қиялда жасалған жеке өмірін араластыру, оның өміріне апаттан бұрын және кейін қатысқан нақты адамдарға әсер етті. Қазір оның жақын достарының кейбіреулері фильм оның өмірінің шындығын мәңгілікке жасырып қоюы мүмкін деп алаңдайды. Олар өнер мен шындықтың қақтығысы бүкіл әлемдегі көрермендердің қабылдаған ревизионисттік тарихты құрады деп қорқады, және осылайша ұжымдық мәдени естелікте қалады. Олар бұл туралы алғаш рет ашық айтуда. Баубидің досының бірі былай деді: "Шын оқиға бар. Фильм бар. Және енді – жаңа шын оқиға бар."
The film is said to be "based on a true story," which, of course, is from Bauby's book. The problem is that mixing his factually accurate journey through locked in syndrome with a personal life that has been fictionalized for film has affected real people who were intensely involved in Bauby's life before and after his accident. Now some of his closest friends feel the movie may forever obscure the truth of his life. They fear this collision between art and reality has created a revisionist history that is accepted by filmgoers around the world, and that this is what will remain in the collective cultural memory. For the first time, they are speaking publicly about it. As one of Bauby's friends says, "There's the Real Story. The Film. And the New Real Story."