Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсбол менеджері
American baseball manager
Кларенс Генри "Панц" Роуленд (12 ақпан 1878 жыл - 17 мамыр 1969 жыл) – 1915 жылдан 1918 жылға дейін Чикаго Уайт Сокс бейсбол клубының бас жаттықтырушысы болған және кіші лига бейсболында маңызды тұлғаға айналған американдық. Ол Висконсин штатының Платвилл қаласында дүниеге келген. Алты онжылдыққа созылған сан алуан мансабында ол қақпашы, скаут, жоғары лига төрешісі, кіші және жоғары лига менеджері, сондай-ақ бейсболдағы белсенді басшы болды.
Clarence Henry "Pants" Rowland (February 12, 1878 – May 17, 1969) was an American Major League Baseball manager for the Chicago White Sox from 1915 through 1918 who went on to become a major figure in minor league baseball. He was born in Platteville, Wisconsin. In his varied career that spanned parts of six decades, he was a catcher, scout, major league umpire, minor and major league manager, and a boisterous baseball executive.
Мансап
Ол бейсболға тоғыз жасында келді, сол кезде "Пантс" лақап атын алды – Дубук (Айова) Ninth Street Blues командасының ойындарында әкесінің жұмыс киімін киіп, базаны айналып өткені үшін. Роуленд кіші лигада резервтік қақпашы болды. Ешқашан жақсы ойыншы болмағанмен, ойынға деген сүйіспеншілігі оны басқа мамандықтарға итермеледі. Пантс Иллинойс-Индиана-Айова лигасында, "Үш І" лигасындағы Дубук Майнерс клубы үшін скаут ретінде жұмыс істеді. Ол менеджерлік қызметке жол тауып, оның алғашқы шақыруы екенін дәлелдеді. 1914 жылы ол Peoria Distillers командасының басқарушысы болды. Роуленд Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бас кеңсеге қайта оралды. 1944 жылы ол Лос-Анджелес Энджелс клубының президенті болды, онда "Спортинг Ньюс" журналы оны No. 1 кіші лиганың басшысы деп атады. Тынық мұхиты лигасының президенті ретінде Роуленд жаңа танымалдыққа ие болды. "Тынық мұхиты жағалауындағы бейсболшылар үлкен лигаларға Санта Клаус рөлін ойнаудан жалықты", - деді 1944 жылғы желтоқсандағы TIME журналы. – Олар Бак Ньюсом, Джо Ди Маджио және Тед Уильямс сияқты ойыншыларын жоғалтуды ұнатпайды. Олар соғыстан кейінгі әуе қатынастары Лос-Анджелестегі ірі клубты (Сент-Луис Браунс екі жыл бұрын оған қызығушылық танытқан) алуға мүмкіндік береді деп санайды. Ең бастысы, олар үшінші үлкен лиганы құруға қолдау таба алатын күнді күтеді". Роуленд ПХЛ-дің тәуелсіздікке шақыруының жақтаушысы болды. Әуе саяхаты әлі де жаңа болғандықтан, PCL командалары АҚШ-тың батыс бөлігіндегі тез өсіп келе жатқан қалаларда ірі лига деңгейіне жақын тұрды. Ол баскетбол лигасының комиссарлары Кенесо Маунтин Лэндис пен Хэппи Чендлермен күресіп, лиганы американдық және ұлттық лигаларға ойыншыларын жоғалтудан босатуға тырысты, олардың келісім-шарттарын бар болғаны 7500 долларға сатып алуға болатын. 1944 жылы ол NABPL (Ұлттық кәсіби бейсбол лигаларының қауымдастығы) Буффалодағы қысқы жиналысына екі бағытталған күндерімен келді. Ол кіші лигалардың ойыншыларының бірі ірі лига клубының таңдауына іліккен кезде 7500 доллардың орнына 10 000 доллар (келісімдік сомасы) алуын ұсынды. Сондай-ақ, егер ірі лигалар кіші лигалардың аумағына басып кірсе, кіші лигалардың иелері ірі франшизаға бірінші кезекте ие болуы керек деп ұсынды. Көңілі көтеріңкі, Роуленд екі ұсынысын да қолдау тапты. Лэндис ПХЛ ұсынысына қарсы болды және егер лига өрге жүргісі келсе, оны "заңсыз" деп жариялаумен қорқытты. Бейсбол иелері 1919 жылғы Чикаго жанжалынан туған дауылды тоқтату үшін шақырған бұрынғы судья сол кездегі ұйыммен байланысты баршаны ерекше жек көретін. Роулендтің "Қараңғы жолбарықтар" командасының соңғы маусымымен байланысы оны "бейсбол тираны" деп аталатын адамның көзіндегі бірдей қылқаламмен жабылды. Чандлер Лэндистің орнына келгеннен кейін Роуленд ПХЛ-ді ірі лига ретінде құруға тырысты. Чандлер мен оның фактілерді зерттеу тобы, оның ішінде Ұлттық лига мен Америка лигасының президенттері Форд Фрик пен Уилл Харридж тағы да бас тарды. 1951 жылғы қыркүйекте Сан-Францискода өткен кездесуде Роуленд клуб иелерінің шабуылын жетекшілік етті, олар басты лигаларға ультиматум қоюға дауыс берді. Егер олар ойыншыларды таңдаудан босатылмаса, PCL өзін үшінші бас лига деп жариялайды және "заңсыз" лига ретінде жұмыс істейді. "Біз бәріміз бірге өмір сүреміз немесе бірге өлеміз, егер үлкендер келіспесе, оларға тозақ болсын", - деді TIME журналының ПХЛ туралы мақаласында Оукленд командасының иесі С. Л. "Брик" Лоуз. Бас лиганың қолдауы болмаса және олар кез келген уақытта өз клубтарының бірімен немесе кеңейту клубымен PCL-ге кіруі мүмкін деген қауіппен, Роуленд командаларының ешқайсысына қолдау таба алмады, бұл екі команданы да және командаларды да бас лиганың стандарттарына жеткізеді. Роуленд 1954 жылғы маусымның соңында 11 маусым қызмет еткеннен кейін ПХЛ президенті лауазымынан кетті. Содан кейін ол Кубсқа вице-президент ретінде оралды және 91 жасында қайтыс болған кезде клубтың құрметті вице-президенті болды.
He started in baseball at age nine, where he earned his nickname, "Pants", from base running antics while wearing his father's workday overalls at games of the Dubuque (Iowa) Ninth Street Blues. Rowland served as a reserve catcher in the minor leagues. Never a great player, his love of the game drove him to find other occupations. Pants worked as a scout in the Illinois–Indiana–Iowa League—the so called "Three I" League—for the Dubuque Miners. He worked his way into a managerial job, which proved to be his early calling. He then became the manager of the Three I League Peoria Distillers in 1914. Rowland returned to the front office during World War II. He was the president of the Los Angeles Angels in 1944, where he earned The Sporting News title of No. 1 minor league executive. It was as president of the Pacific Coast League where Rowland came to new prominence. "Pacific Coast baseball men are fed up with playing Santa Claus to the major leagues", said a TIME magazine article in December 1944, " They do not like losing their Buck Newsomes, Joe Di Maggios and Ted Williamses. They think postwar air travel may well lure some big league club to pick up a Los Angeles franchise (the St. Louis Browns nibbled at it two years ago). Above all, they await the day when they can support a third big league of their own." Rowland was the cheerleader for the PCL battle cry of independence. Air travel was still primitive, and the PCL teams had near major league standing in the rapidly growing cities of the Western United States. He took on major league baseball commissioners Kenesaw Mountain Landis and Happy Chandler, trying to free the league from losing players to the American and National League for a minuscule $7,500 buyout of their contract. He went to the 1944 winter meetings of the NABPL (National Association of Professional Baseball Leagues) in Buffalo with a two plank agenda. He proposed that minor leagues get $10,000 (a compromise figure) instead of $7,500 when one of their players is drafted by a major league club. He also suggested that if & when the major leagues invade minor league territory, the incumbent minor league owners should get first crack at the major franchise. To his surprise, Rowland won support for both of his proposals. Landis opposed the PCL proposal and threatened to "outlaw" the league if it tried to move up in the world. The former judge, who had been brought in by the owners of baseball to clean up the mess from the 1919 Chicago scandal, held anyone connected with the organization at that time in particularly low esteem. Rowland's ties to the last season of pre Black Sox ball tarred him with the same brush in the eyes of the man called the "baseball tyrant." Rowland tried his hand at establishing the PCL as a major league after Chandler had succeeded Landis. Chandler and his fact finding team, which included National League and American League presidents Ford Frick and Will Harridge, begged off again. At a meeting in September 1951 in San Francisco, California, Rowland led the charge of the club owners, who voted to serve an ultimatum on the majors. If they did not receive an exemption from the player draft, the PCL would declare itself the third major league, operating as an "outlaw" league. "We're all living or dying together in this deal, and if the majors won't go along, to hell with 'em", said C. L. "Brick" Laws, owner of the Oakland team in a TIME Magazine story on the PCL. Without the blessings of major league baseball, and with the implied threat they could come into the PCL at any time with one of their clubs, or an expansion club, Rowland was not able to secure the backing for any of his teams which would bring both facilities and teams up to major league standards. Rowland stepped down as PCL president at the close of the 1954 seasons after 11 seasons in office. He then returned to the Cubs as a vice president and was VP emeritus of the club at the time of his death at age 91.
Өлім
Роуленд өзі басқарған команданың туған қаласы Чикагода қайтыс болды.
Rowland died in Chicago, the hometown of the team he managed.
Мұра
Роуленд 1964 жылы Висконсин штатының спорттық даңқ залына енгізілді. 2005 жылы Тынық мұхиты жағалау лигасының даңқ залына енгізілді.
Rowland was a 1964 inductee in the Wisconsin Athletic Hall of Fame. He was inducted into the Pacific Coast League Hall of Fame in 2005.