Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист (1904-1985)
American screenwriter (1904 1985)
Лестер Коул (19 маусым 1904 – 15 тамыз 1985) – американдық сценарист. Коул «Голливудтың ондығына» кірген, Конгресс тарапынан қорлағандықтары және Коммунистік партиямен байланысы бар деген күдікпен куәлік беруден бас тартқандықтары үшін қара тізімге алынған сценаристтер мен режиссерлер тобының мүшесі болды.
Lester Cole (June 19, 1904 – August 15, 1985) was an American screenwriter. Cole was one of the Hollywood Ten, a group of screenwriters and directors who were cited for contempt of Congress and blacklisted for their refusal to testify regarding their alleged involvement with the Communist Party.
Өмірбаян
Нью-Йорк қаласындағы еврей отбасында дүниеге келген Коулдың ата-анасы Польшадан Америкаға көшіп келген иммигранттар еді. Оның әкесі марксистік киім өнеркәсібі кәсіподағының ұйымдастырушысы болды, ал Коул жас кезінде-ақ социалистік идеологиясын қалыптастырды. Лестер Коул актер ретінде мансабын бастады, бірақ көп ұзамай сценарий жазуға көшті. Оның алғашқы туындысы – "Егер менің миллион долларым болғанда". 1933 жылы Джон Говард Лоусон мен Сэмюэл Орницпен бірге Америка Жазушылар Гильдиясын құрды, ал 1934 жылы Америка Коммунистік партиясына қосылды. Коул өзінің көптеген сценарийлеріне солшыл саяси пікірлерді енгізді.
Born to a Jewish family in New York City, Cole was the son of Polish immigrants to the United States. His father was a Marxist garment industry union organiser, and Cole developed his socialist ideology at a young age. Lester Cole began his career as an actor but soon turned to screenwriting. His first work was If I Had a Million. In 1933, he joined with John Howard Lawson and Samuel Ornitz to establish the Writers Guild of America, and in 1934 joined the American Communist Party. Cole incorporated left leaning political commentary in many of his scripts.
Қара тізімге енгізу
1947 жылы ол Америкалық емес қызметтер жөніндегі Палата комитетінің алдында Коммунистік партияға мүшелігі туралы сұрақтарға жауап беруден бас тартқан «Голливудтың ондығы» деп аталатын топтың бірі болды. Оған нақтырақ айтқанда, ол «Кино сценаристтер гильдиясының» немесе Коммунистік партияның мүшесі ме деп сұралды. Коул Конгреске деген құрметсіздік жасады деп танылып, 1000 доллар айып төледі және Коннектикут штатының Денбери қаласындағы Федералдық түзету мекемесінде он екі айға сотталды. Ол «Голливудтың ондығының» тағы бір мүшесі Ринг Ларднер кішімен бірге он ай жазасын өтеді. Куәлік беруден бас тартқандықтан, Коул студия басшыларының қара тізіміне енді, содан кейін оның үш ғана сценарийі Джеральд Л.К. Копли, Льюис Копли және Дж. Редмонд Прайор аттарымен фильмдерге түсірілді. Оның ең танымал сценарийі – аса сәтті болған «Азат Туған» (1966) фильмі, авторлығы Джеральд Л.К. Коплиге жатқызылды.
In 1947, he became one of the Hollywood Ten, who refused to answer questions before the House Committee on Un American Activities about their Communist Party membership. Specifically, he was asked whether he was a member of the Screen Writer's Guild or the Communist Party. Cole was convicted of Contempt of Congress, fined $1,000 and sentenced to twelve months' confinement at the Federal Correctional Institution at Danbury, Connecticut along with fellow Hollywood Ten member Ring Lardner Jr., of which he served ten months. As a result of his refusal to testify, Cole was blacklisted by studio executives, after which just three of his screenplays were made into films submitted under the names Gerald L. C. Copley, Lewis Copley, and J. Redmond Prior. His best known screenplay was that for the highly successful Born Free (1966), credited to Gerald L. C. Copley.
Жеке өмір
Коул үш рет үйленген. Оның алғашқы екі некесі ажырасып, үшінші әйелінен бөлініп кетті. Коул 1935 жылы алғашқы әйелі Жанна “Жонни” Маршпен үйленді. Олар бірге коммунистік партияға қосылды. Олардың екі ұлы болды және 1953 жылы ажырасты. 1950 жылдардың ортасында ол қысқа мерзімге Изабель (Дауден) Джонсонға үйленді, ол кейін Алгер Хисске тұрмысқа шықты. Коул мен Кэтрин Хогл 1956 жылы үйленді және 1977 жылы ажырасып кетті.
Cole was married three times. His first two marriages ended in divorce and he separated from his third wife. Cole married his first wife Jeanne “Jonnie” March in 1935. Together they joined the Communist party. The couple had two sons and divorced in 1953. In the mid 1950s he briefly married Isabel (Dowden) Johnson, who later married Alger Hiss. Cole and Katharine Hogle married in 1956 and separated in 1977.
Кейінгі өмірі
1981 жылы Коул өзінің "Голливуд Ред: Лестер Коулдың автобиографиясы" атты автобиографиясын жарыққа шығарды. Онда ол 1978 жылы болған бір оқиғаны еске алды: ол экс-коммунист Бадд Шулберг қонақ ретінде қатысқан радио бағдарламасына қосылыпты. Коулдың сөзінше, ол Шулбергті (ХУАК алдында дос куә ретінде куәлік берген) эфирде "қанақұс" және "шпион" деп айыптаған, оны сөзін тоқтатуға мәжбүр еткенше: Осы оқиға туралы Кеннет Ллойд Биллингсли ("Голливуд партиясы: коммунизм американдық киноиндустриясын қалай баурап алды") еңбегінде: "Бұл оқиғаның шындығы әлі белгісіз, бірақ болжауға болады" деп жазады. Лестер Коул 1985 жылы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол өліміне бір жыл қалғанға дейін Берклидегі Оңтүстік Калифорния университетінде сценарий жазу бойынша профессор болып жұмыс істеді. Нью-Йорк қалалық университетінің зейнеткер профессор, тарихшы Рональд Радош Коулдың өмірінің соңына дейін "көрінеу коммунист болып қалғанын" жазды.
In 1981, Cole published his autobiography, entitled Hollywood Red: The Autobiography of Lester Cole. In it, he recounted a 1978 incident when he called into a radio talk show on which ex Communist Budd Schulberg was a guest. According to Cole, he berated Schulberg (who had testified before HUAC as a friendly witness) on the air as a "canary" and a "stool pigeon" before he was cut off:
About this incident, Kenneth Lloyd Billingsley (Hollywood Party: How Communism Seduced the American Film Industry) comments, "Whether this actually happened is uncertain, but one can guess." Lester Cole died of a heart attack in San Francisco, California, in 1985. He was a professor for screenwriting for the University of Southern California at Berkeley up until the year before his death. Ronald Radosh, Emeritus Professor of History at City University of New York, wrote that Cole "remained a hardcore Communist" until his death.