Кіріспе
Бұл Канада саясаткерлерінің тізімі, олар қызмет етіп жүргенде партиялық құрамын өзгерткен. Егер басқаша көрсетілмесе, бұл Парламент мүшелері (депутаттар). МПП – Онтарио провинциялық парламентінің мүшелері. МНА – Квебек Ұлттық ассамблеясының мүшелері. МХА – Ньюфаундленд және Лабрадор Ассамблеясының мүшелері. МЛА – басқа провинциялардың заң шығару жиналысының мүшелері.
This is a list of Canadian politicians who have crossed the floor, in that they have changed party affiliation while in office. These are members of Parliament (MPs) unless otherwise noted. MPPs are members of Provincial Parliament of Ontario
MNAs are members of the National Assembly of Quebec
MHAs are members of the House of Assembly of Newfoundland and Labrador
MLAs are members of the Legislative Assembly of other provinces
Конфедерацияға дейінгі кезең
1866: Жаңа Брансуик колониялық заң шығарушы органындағы Конфедерацияға қарсы болған Эндрю Рейнсфорд Уетмор, тілекке қарсы кабинеттік қызметке тағайындала алмағаннан кейін Конфедерация партиясына қосылады.
1880 жылдар
1887: Гийом Амиот консервативтік фракциядан шығып, ұлтшыл ретінде отырды. Кейіннен ол өзінің атауын Ұлттық консерватор деп өзгертеді.
1910-шы жылдар
1911: Луи Жозеф Папино, 1908 жылдан бері либералдық депутат, 1911 жылы консерватор ретінде қайта сайланды. 1917 жылғы әскери шақыру дағдарысының нәтижесінде консерватор премьер-министр сэр Роберт Борден түрлі партиялардан қолдау табу үшін Біріккен үкімет құрды. Оппозиция жетекшісі сэр Уилфрид Лорие жаңа үкіметті қолдаудан бас тартты, бірақ оның көптеген депутаттары 1917 жылғы Канаданың федералды сайлауында Юнионист немесе Либералды Юнионист кандидаттары ретінде жаңа үкіметті қолдау үшін партиядан өтті. Лориеге адалдар Лорие либералдары ретінде сайланды. Керісінше, Квебек консерваторларының бір бөлігі Борденді әскери шақыру мәселесі бойынша тастап, либералдарға қосылды. 1917: Луи Жозеф Папино консерваторларды тастап, әскери шақыру дағдарысының нәтижесінде Лорие либералы ретінде сайлауға түсті. 1917: Роберт Лорн Ричардсон, 1911 жылғы сайлауда либерал ретінде сайланды (бірақ бұрын либерал, тәуелсіз либерал, тәуелсіз және тәуелсіз консерватор ретінде отырған), 1917 жылғы сайлауда Юнионист ретінде сайланды. 1917: Оноре Ахим әскери шақыру мәселесі бойынша консерваторлардан либералдарға партиядан өтті. Қайта сайлануға түспеді. 1917: Уильям Эндрю Чарлтон Канаданың Либералдық партиясынан шығып, 1917 жылғы сайлауда Либералды Юнионист ретінде жеңіске жетті. 1917: Джон Гилландс Турриф, 1891 жылдан бері либерал ретінде отырған, 1917 жылғы сайлауда Юнионист ретінде сәтті сайланды. 1917: 1906 жылдан бері лейборист депутаты Альфонс Вервилл 1917 жылы Лорие либералы ретінде қайта сайланды. 1917: Леви Томсон, 1904 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Фредерик Форсайт Парди, 1905 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Либералды Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Эдвард Уолтер Несбит, 1908 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Хью Хаволок Маклин, 1908 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Томас МакНатт, 1908 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Александр Кеннет Маклин, 1900 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Уильям Стюарт Логи, 1904 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Хью Гатри, 1900 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Уильям Стивенс Филдинг, 1896 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Либералды Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Джеймс Маккри Дуглас, 1909 жылдан бері либерал, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Майкл Кларк, 1908 жылдан бері либерал, 1917 жылы Либералды Юнионист ретінде қайта сайланды. 1917: Фрэнк Бродстрит Карвелл, 1900 жылдан бері либералдық депутат, қазан айында Борден кабинетіне қоғамдық жұмыстар министрі болып кірді және келесі сайлауда Либералды Юнионист ретінде сайланды. 1917: Уильям Эшбери Бьюкенен, 1911 жылдан бері либералдық депутат, 1917 жылы Юнионист ретінде қайта сайланды. 1919: 1917 жылы Либералды Юнионист ретінде сайланған Эндрю Нокс 1919 жылы прогрессивтерге қосылды. 1919: 1917 жылы Виннипег орталығы үшін Либералды Юнионист депутаты болып сайланған Джордж Уильям Эндрюс 1919 жылдың 2 маусымында үкіметтің Виннипег жалпы ереуілін басқаруына наразылық білдіріп, тәуелсіз депутат болды.
1920-шы жылдар
1922 ж. Мускока округінен сайланған прогрессивті партия өкілі Уильям Джеймс Хаммел Либералдық партияға қосылды. 1925 ж. Саскачеван провинциясының еңбекші партиясынан сайланған Уильям Джордж Бейкер, еңбекші-либералдық партия өкілі болып, кейін 1938 жылы Саскачеван Либералдық партиясының өкіліне айналды. 1929 ж. Саскачеван провинциясының прогрессивті партиясынан сайланған Чарльз Агар Саскачеван Либералдық партиясына қосылды.
1930 жылдар
1935 жылдың 14 қазаны: Р.Б. Беннеттің консервативтік үкіметінде сауда және коммерция министрі болған Генри Герберт Стивенс партиядан шығып, Канаданың Қайта құру партиясын құрды, бірақ 1938 жылы консерваторлар қатарына қайта оралды.
1950 жылдар
1952 ж.: Британдық Колумбияның прогрессивті консервативті заң шығарушы жиналысының депутаты Тилли Рольстон Британдық Колумбияның әлеуметтік кредит партиясына өтті. 1955 ж.: Саскачеваннан Кооперативтік Ұлттық Федерация (CCF) депутаты Росс Тэтчер партиядан шығып, тәуелсіз депутат ретінде жұмыс істеді. Ол 1957 жылғы сайлауда либералдардың тізімінен түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. Кейін Саскачеван либералдық партиясының төрағасы, содан кейін Саскачеванның премьер-министрі болды. 1955 ж.: Сэм Дровер Ньюфаундленд және Лабрадор либералдық партиясынан шығып, провинцияның CCF-ті ұсынып тұрған тұңғыш депутаты болды, бірақ келесі жылғы сайлауда мандатын жоғалтты.
1960 жылдар
1962 ж. Жаңа демократиялық партияның (НДП) көшбасшылығына үміткер болған және бұрынғы CCF партиясының басшысы Хазен Аргю либералдар партиясына өтті. 1967 ж. Канаданың Әлеуметтік несие партиясының депутаты Бад Олсон либералдар партиясына өтті. 1967 ж. Рене Левеск, Монреаль-Лориер сайлау округінен Квебек провинциялық депутаты, Квебек либералдық партиясынан шығып, тәуелсіз депутат ретінде жұмыс істеді. Кейін Левеск «Mouvement Souveraineté Association» және содан кейін «Parti Québécois» партияларын құрды, оның тізімі бойынша ол 1976 жылы қайта сайланды. 1968 ж. Әлеуметтік несие партиясының көшбасшысы және депутаты Роберт Н. Томпсон Прогрессивті консервативтік партияға қосылды. 1969 ж. Либералдық партияның депутаты Перри Райан (Спадина) НАТО саясаты және Қытай Халық Республикасын мойындау туралы Трюдо үкіметінің шешімдеріне байланысты либералдық партиядан шығып, тәуелсіз депутат ретінде отырды. 1970 ж. Райан Прогрессивті консерваторлар партиясына қосылды, бірақ 1972 жылғы федералды сайлауда мандатын жоғалтты (үшінші орын алды).
1970 жылдар
1971: Пол Хелллер либералдық фракциядан шығып, тәуелсіз либерал ретінде отырды, сосын жаңа партия құруға тырысты – «Канада әрекеті». Кейін прогрессивті консерваторлар партиясына қосылып, 1976 жылы оның төрағасы болуға үміттенеді. (1982 жылы парламенттен және саяси аренадан тыс қалғанда, ол либералдар қатарына қайта оралды, 1995 жылы «Канада әрекеті» партиясын құрды, ал 2000-жылдары оны ЖХДП-мен біріктіруге тырысты.) 1972: Реймонд Рок либералдық фракциядан шығып, прогрессивті консерваторлар партиясына өтті. 1974: Гарде Гардом, Пэт МакГир және Алан Уильямс, барлығы Британдық Колумбия либералдық мәжіліс депутаттары, «Әлеуметтік кредит» партиясына өтті. 1974: Хью Кертис, Британдық Колумбия консервативті мәжіліс депутаты, «Әлеуметтік кредит» партиясына өтті. 1975: 1949 жылдан бері Атлин округінен депутат болып келе жатқан Франк Кальдер ЖХДП-дан «Әлеуметтік кредит» партиясына өтті. 1977: Джек Хорнер прогрессивті консерваторлар партиясынан шығып, либералдарға қосылды, соңында Пьер Трюдоның кабинетіне кірді. 1979 жылы либералдық кандидат ретінде сайлауда жеңіліске ұшырады. 1977: Колин Тэтчер, Саскачеван мәжілісінің Тундер Крик округінен депутаты, либералдардан консерваторларға ауысты. 1978: Джеймс Армстронг Ричардсон либералдық фракциядан шығып, тәуелсіз депутат ретінде отырды.
1980 жылдар
1980: Томас Ридьют, Ньюфаундленд және Лабрадор либералдық партиясының МХА, оффшорлық минералды ресурстарды бақылау мәселесіндегі федералды үкіметпен келіспеушіліктерге байланысты Ньюфаундленд және Лабрадор прогрессивті консервативтік партиясына өтті. 1980: Дик Коллвер және Деннис Хэм Саскачеван прогрессивті консервативтік партиясынан шығып, Батыс провинциялардың АҚШ-қа қосылуын жақтаған «Юнионист» партиясын құрды. Екеуі де 1982 жылы қайта сайлануға түспеді, нәтижесінде «Юнионист» партиясы таратылды. 1982: Питер Иттнуар, депутат, Жаңа демократтар партиясынан шығып, либералдарға қосылды. 1985: Франк Кальдерді жеңген Атлин округінен сайланған Аль Пассарелл NDP-дан Әлеуметтік кредит партиясына өтті. 1985: Принс-Руперт округінен сайланған Грэм Ли, НДП жетекшілігіне сайлауда жеңілгеннен кейін НДП-дан кетті. Ол жақында құрылған, бірақ көп ұзамай таратылған Британ Колумбиясының Біріккен партиясына қосылды, содан кейін Британ Колумбиясының консервативтік партиясына өтіп, оның соңғы депутаты болды. 1986: Гилль Рош, Манитоба либералдық партиясының депутаты, либералдық кандидат ретінде басылуға рұқсат берілмегеннен кейін Манитоба прогрессивті консервативтік партиясына өтті. 1986: Дэвид Рамзи, Онтарио провинциялық депутаты, Онтарионың Жаңа демократтар партиясынан шығып, Онтарио либералдық партиясына қосылды. 1986: Тони Лупуселла, Онтарио провинциялық депутаты, Онтарионың Жаңа демократтар партиясынан шығып, Онтарио либералдық партиясына қосылды. 1986: Роберт Тупин, депутат, прогрессивті консерваторлар партиясынан кетіп, либерал ретінде отыруға тырысты, бірақ қабылданбады, содан кейін НДП-ге қосылды, бірақ көп ұзамай НДП-дан шығып, тәуелсіз депутат болды.
1990 жылдар
1990: Люсьен Бушар, депутат, прогрессивті консерваторлар партиясынан шығып, тәуелсіз ретінде отырды; басқа депутаттармен бірге кейіннен Квебек блогын құрды. 1990: Дэвид Килгур, депутат, прогрессивті консерваторлар партиясынан шығып, тәуелсіз ретінде отырды, кейін либералдарға қосылды. 2005 жылы Килгур Либералды партиядан шығып, тағы да тәуелсіз ретінде отырды. 1990: Квебектің Шеффорд округінің либералды депутаты Жан Лапиер либералды партиядан кетеді және Квебек блогының мүшесі ретінде отырды. Лапиер ақырында либерал ретінде қайтып оралды және 2004 жылы Халық палатасына сайланды. 1992: Ричард Холден, Вестмоунт округі үшін Квебек МНА, теңдік партиясынан шығып, тәуелсіз ретінде отырды, соңынан Parti Québécois партиясына қосылды. Бұл қадам ерекше болып көрінді, себебі теңдік партиясы, федералистік ағылшын тілділердің құқықтарын қорғайтын партия, ПК-ның идеологиялық қарсы тұрушысы еді. 1993: Деннис Дрейнвилл Онтарионың Жаңа демократиялық партиясынан шығып, провинцияда казино ашу туралы Рей үкіметінің шешіміне наразылық білдіре отырып, тәуелсіз ретінде отырды. 1993: Гордон Уилсон мен Джуди Тябжи, Британдық Колумбияның заң шығарушы жиналысының депутаттары, Британдық Колумбияның Либералды партиясынан шығып, Прогрессивті демократиялық альянсты құрды. 1993: Глен Макферсон Саскачеванның Жаңа демократиялық партиясынан кетіп, Саскачеванның Либералды партиясына қосылды. 1994: Джаг Бадурия Либералды партиядан шығып, тәуелсіз ретінде отырды. 1996 жылы ол өзін Либерал-демократ деп атады; бұл партия тіркелмегенімен, оның аты Хансардта жазылды. 1997 жылы ол өз орнына тәуелсіз кандидат ретінде қайта түсіп, жеңіліске ұшырады. 1995: Ричард Нойфелд, Лайл Хансон, Лен Фокс және Джек Вайсгербер, Британдық Колумбияның заң шығарушы жиналысының депутаттары, Әлеуметтік несие партиясынан шығып, Британдық Колумбияның Реформа партиясына қосылды. 1996: Джон Нунзиата, 1996 жылғы бюджетке қарсы дауыс бергені үшін Либералды партиядан шығарылды, ол тауарлар мен қызметтер салығын жою туралы уәде бұзылғанын мәлімдеді. 1997 жылы ол тәуелсіз кандидат ретінде қайта сайланды. 1997: Ричард Нойфелд, Британдық Колумбияның Реформа партиясынан Британдық Колумбияның Либералды партиясына өтті. 1997: Гордон Уилсон, Прогрессивті демократ ретінде қайта сайланғаннан кейін, Прогрессивті демократиялық альянстан шығып, Британдық Колумбияның Жаңа демократиялық партиясына қосылды және Глен Кларк кабинетіне тағайындалды. 1997: Боб Бьорнеруд, Джун Драуд, Кен Кравэц және Род Гантефур Саскачеванның Либералды партиясынан шығып, Саскачеван партиясын құруға көмектесті. 1997: Билл Бойд, Дон Тот, Бен Хеппнер және Дэн Д'Аутремонт Саскачеванның Прогрессивті консервативтік партиясынан шығып, Саскачеван партиясын құруға көмектесті. 1997: Джек Гошен Саскачеванның Прогрессивті консервативтік партиясынан шығып, тәуелсіз ретінде отырды. 1997: Арлен Жюле Саскачеванның Либералды партиясынан шығып, тәуелсіз ретінде отырды. 1998: Алекс Каллен, Онтарионың заң шығарушы жиналысының депутаты, Онтарио Либералды партиясынан шығып, тәуелсіз ретінде отырды, содан кейін сегіз күннен кейін Онтарионың Жаңа демократиялық партиясына қосылды. 1998: Саскачеванның заң шығарушы жиналысының депутаты Бакли Белангер Саскачеванның Либералды партиясының депутаты болып, Саскачеванның Жаңа демократиялық партиясына үміткер болды. Ол Саскачеван тарихындағы ең жоғары екінші пайыздық дауыспен Жаңа демократ ретінде қайта сайланды. 1997: Арлен Жюле Саскачеван партиясына қосылды және енді тәуелсіз емес. 1999: Анжела Вотур Жаңа демократиялық фракциядан Прогрессивті консервативтік фракцияға өтті. 1999: Анна Мари Кастрилли, Онтарионың заң шығарушы жиналысының депутаты, Йорк орталығындағы Либералды партияның үміткерлігін Монте Квинтерге (аймақтардың қысқартылуы екі депутатты үміткерлік үшін бәсекелесуге мәжбүр етті) жоғалтқаннан кейін Онтарио Либералды партиясынан шығып, Онтарионың Прогрессивті консервативтік партиясына қосылды. Алайда, Йорк орталығында емес, Кастрилли 1999 жылғы провинциялық сайлауда Паркдейл-Хай-Паркте Либералды партияның депутаты Джерард Кеннедиге қарсы шығып, жеңіліске ұшырады.
2020 жылдар
2020 жылдың 16 қаңтары: Гленгари—Прескотт—Рассел сайлау округінен сайланған Аманда Симард, 2018 жылдың қыркүйек айында үкіметтің франкоонтариялық саясатына байланысты Онтарио провинциясының Прогрессивті консервативтік партиясынан кеткеннен кейін, Онтарио либералдық партиясына қосылады. 2021 жылдың 10 маусымы: Фредериктон округінен сайланған Дженника Атвин Жасыл партиядан шығып, Либералдық партияға қосылды. 2022 жылдың 7 наурызы: Торнгат таулары округінен сайланған Лела Эванс, бұрын Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясының Прогрессивті консервативтік партиясынан кеткеннен кейін, Ньюфаундленд және Лабрадордың Жаңа демократиялық партиясына қосылады. 2023 жылдың 13 қыркүйегі: Абботтсфорд Оңтүстік округінен сайланған Брюс Банман, Британдық Колумбияның Біріккен партиясынан шығып, Британдық Колумбияның Консервативтік партиясына қосылады. 2024 жылдың 22 ақпаны: Галифакс Атлантика округінен сайланған Брендан Магуайр Либералдық партиядан Прогрессивті консервативтік қауымдастыққа өтіп, Қоғамдық қызметтер министрі болады.
Басқа өзгерістер
Келесі тізімде еденді кесіп өту жағдайлары қарастырылмаған, бірақ олар сипаттары жағынан ұқсас болуы мүмкін. 1979 жылы 1963-1965 жылдары Либералдық партиядан депутат болған Полин Джуетт Жаңа демократ ретінде Парламентке оралды. 1997 жылы 1965-1980 және 1988-1993 жылдары Прогрессивті консервативті партиядан депутат болған Дэвид Макдональд Жаңа демократиялық партияның мүшесі ретінде Парламентке қайта кіруге үміттенді, бірақ сайланбады. 2 ақпан 2004 жылы: Андре Башан, Джо Кларк және Джон Херрон Прогрессивті консервативті партияның депутаттары болып қала берді (және ресми түрде тәуелсіз Прогрессивті консерваторлар деп белгіленді), өйткені Прогрессивті консервативті партия Канаданың консервативтік партиясын құру үшін Канадалық Альянспен бірікті. 2004 жылғы сайлауда Херрон Либералдық партиядан кандидат болды, бірақ жеңіске жетпеді. 2004 жылы Канадалық Альянстың депутаты Чак Кэдман партияның қайта тағайындау сайысында жеңіліп, бірақ тәуелсіз кандидат ретінде қайта сайлануға үміткер болды және жеңіп алды. Сайлау нәтижесінде Либералдық партия азшылық үкімет құрды, ал Кэдманның 2005 жылғы Либералдық партияның бюджеттік түзетулерін қолдауға жасаған дауысы, сенім дауысы, Либералдық үкіметті сақтауда шешуші роль атқарды. 2004 жылы 1999 жылы Парламенттен кеткен бұрынғы НДП депутаты Крис Аксуорти Либералдық партиядан Парламентке қайта оралуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Ол 2006 жылы екінші рет жеңіліске ұшырады. Британдық Колумбияның бұрынғы НДП премьер-министрі Уджал Досандж 2004 жылғы федералды сайлауда Либералдық партиядан депутат болып сайланды. Бұрынғы провинциялық министр және Квебек Либералдық партиясының бұрынғы депутаты Лоуренс Кэннон 2006 жылғы федералды сайлауда Консервативтік партиядан депутат болып сайланды және кейіннен Көлік, Инфрақұрылым және Қоғамдық істер министрі, содан кейін Сыртқы істер министрі болды. Онтарионың бұрынғы НДП премьері және депутаты Боб Рей 2006 жылы федералды Либералдық партияның төрағалығына үміткерлігін жариялады және 2008 жылы Либералдық партиядан Парламентке қайта сайланды. Ол 2011-2013 жылдары Либералдық партияның уақытша төрағасы қызметін атқарды. 2006 жылғы сайлауда жеңілген бұрынғы Либералдық партия депутаты Франсуаза Бувен 2008 жылы Либералдық партиядан шығып, 2008 жылғы сайлауда Жаңа демократиялық партиядан кандидат болды. Ол кейіннен 2011 жылы Жаңа демократ ретінде сайланды. 1999 жылдан 2007 жылға дейін Манитобаның Жаңа демократиялық партиясынан депутаты болған Крис Аглугуб 2011 жылы Манитобаның Прогрессивті консервативтік партиясынан кандидат болып, жаңа құрылған Тиндалл Парк сайлау округінде үшінші орын алды. Жан Шарест, 2003-2012 жылдары Квебектің бұрынғы премьер-министрі және 1998-2012 жылдары Квебек Либералдық партиясының жетекшісі, сонымен қатар 1995-1998 жылдары федералды Прогрессивті консервативтік партияның жетекшісі және одан бұрын Прогрессивті консервативтік партиядан депутат болды. Томас Мулкаир, 2012-2017 жылдары Жаңа демократиялық партияның жетекшісі, 1994-2007 жылдары Квебек Либералдық партиясынан Квебек Ұлттық Ассамблеясының депутаты болды, ол сол жылы өткен провинциялық сайлауда қатыспайтынын мәлімдеді. Сол жылы ол федералды сайлауда НДП кандидаты ретінде бақ сынады. НДП депутаты Гленн Тибо (Садбери) 2015 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио Либералдық партиясының кандидаты болу үшін депутаттығынан кетті. Ол қысқа уақытқа тәуелсіз депутат ретінде тағайындалды, бірақ кейін ресми түрде отставкаға кетті. 2017 жылдың 1 қаңтарында Доминик Карди Нью-Брансуик Жаңа демократиялық партиясының жетекшісі және провинциялық және федералды Жаңа демократиялық партиялардың мүшесі ретінде отставкаға кетті. Карди Жаңа демократ ретінде мемлекеттік қызметке сайланбаған еді. 27 қаңтарда ол Нью-Брансуик Прогрессивті консервативтік партиясының стратегиялық мәселелер жөніндегі директоры және сәуірде партиялық кеңеске штаб бастығы болып тағайындалды. 2018 жылғы провинциялық сайлауда ол Фредериктон Вест-Ханвелл сайлау округінен ПК депутаты болып сайланды, ол бұған дейін Жаңа демократ ретінде сәтсіз бақ сынаған еді. Ол провинциялық ПК кабинетіне кірді. 2019 жылы Ленор Занн, МДП (Труро Бибель Хилл Миллбрук Салман өзені), федералды сайлауда федералды Либералдық партиядан кандидат болу үшін Новая Шотландияның НДП-дан кетті; ол өз орнын ресми түрде тастағанға дейін тәуелсіз МДП ретінде қызмет етті. 2021 жылы Беллинда Карахалиос, МПП, бұрын Онтарио ПК фракциясынан 195-ші заң жобасына қарсы дауыс бергеннен кейін шығарылған, күйеуі Джим Карахалиоспен бірге Онтарионың Жаңа көк партиясын құрды. 2021 жылы Рик Николлс, Чатхэм Кент—Лемингтон сайлау округінен МПП, бұрын Онтарио ПК фракциясынан COVID-19 вакцинасын алудан бас тартып партия саясатына қарсы болғаннан кейін, Онтарио партиясына қосылды. 2022 жылы Доминик Карди Нью-Брансуик Прогрессивті консервативтік партиясының Білім беру және балалар даму министрі қызметінен кетіп, тәуелсіз депутат болды. 2023 жылы Джон Растад, Нечако көлдері сайлау округінен МДП, бұрын көміртегі диоксидінің шығарылымы климаттың өзгеруіне әсер етпейтінін айтқан твиттері үшін BC Либералдық партиясынан шығарылғаннан кейін BC Консервативтік партиясына қосылды.