Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз интерсекс тұлғасы, жазушы.
French intersex person, writer
Геркулин Аделаида Барбин, кейін Абель Барбин (8 қараша 1838 – 2 ақпан 1868) – француз интерсекс тұлғасы, туғанда әйел деп тағайындалып, монастырда тәрбиеленген. Бірақ, бір махаббат оқиғасынан және медициналық тексеруден кейін сот шешімімен еркек деп жарияланды. Ол "Геркулина Барбин" атты естеліктерімен танымал, оны Мишель Фуко зерттеген. Оның туған күні Интерсекс еске алу күні ретінде белгіленеді.
Herculine Adélaïde Barbin, later known as Abel Barbin (November 8, 1838 – February 1868), was a French intersex person who was assigned female at birth and raised in a convent, but was later reclassified as male by a court of law, after an affair and physical examination. She is known for her memoir, Herculine Barbin, which was studied by Michel Foucault. Her birthday is marked as Intersex Day of Remembrance.
Ерте өмір
Барбин туралы білетіндердің көбісі оның кейінгі естеліктерінен алынған. Барбин 1838 жылы Францияның Сент-Жан-д'Анжели қаласында дүниеге келген. Ол әйел ретінде туған және қыз ретінде өсірілді; оның отбасы оны Алексина деп атады. Оның отбасы кедей болған, бірақ ол Ursuline монастырының мектебінде оқуға арналған қайырымдылық стипендиясын жеңіп алды. Оның өзінің айтуынша, ол мектепте бір аристократ қызға ғашық болған. Ол өзін тартымсыз санады, бірақ кейде түнде досының бөлмесіне тымсырып кіріп, кейде осы үшін жазаланды. Оқуы сәтті аяқталды және 1856 жылы, 17 жасында, оны мұғалім болу үшін Ле-Шатоға жіберді. Сол жерде ол өз ұстаздарының біріне ғашық болды.
Most of what is known about Barbin comes from her later memoirs. Barbin was born in Saint Jean d'Angély in France in 1838. She was assigned as female and raised as a girl; her family named her Alexina. Her family was poor but she gained a charity scholarship to study in the school of an Ursuline convent. According to her account, she was enamoured of an aristocratic female friend in school. She regarded herself as unattractive but sometimes slipped into her friend's room at night and was sometimes punished for it. Her studies were successful and in 1856, at the age of 17, she was sent to Le Château to study to become a teacher. There, she fell in love with one of her teachers.
Жасөспірімдік кезең
Барбин бойжеткен шақта болса да, етеккірі келмеді және көкіректері дамымады. Оның еңсектері мен үстін-жақ ерініндегі түктер көзге түсті. 1857 жылы Барбин қыздар мектебінде мұғалімнің көмекшісі болып жұмысқа орналасты. Ол Сара есімді тағы бір мұғалімге ғашық болды. Сараның күтімі ласкaға айналып, олар жақын досқа айналды. Бірақ олардың қарым-қатынасы туралы әңгімелер тарады. Барбин өмірі бойы денсаулығы нашар болғанымен, қатты ауырулар басталды. Дәрігер оны қарап, қатты таңғалып, мектептен қууды сұрады, бірақ Барбин қалды. Соңында, діншіл католик Барбин Жан-Франсуа Анн Ландрио, Ла-Рошель епископына мойындады. Епископ Барбиннен дәрігер шақырып, оны тексеру үшін сырды ашуға рұқсат сұрады. 1860 жылы доктор Чеснет оны тексергенде, Барбиннің кішкентай қынабы болғанымен, денесі еркекке тән, өте кішкентай мүшесі және денесінің ішінде ұрықтары бар екенін анықтады. 20 ғасыр медицинасының терминдерімен айтқанда, ол еркек псевдогермафродитизмімен ауырған.
Although Barbin was in puberty, she had not begun to menstruate and remained flat chested. The hairs on her cheeks and upper lip were noticeable. In 1857, Barbin received a position as an assistant teacher in a girls' school. She fell in love with another teacher named Sara. Sara's ministrations turned into caresses and they became lovers. Eventually, rumors about their affair began to circulate. Although in poor health her whole life, Barbin began to suffer excruciating pains. When a doctor examined her, he was shocked and asked that she should be sent away from the school, but she stayed. Eventually, the devoutly Catholic Barbin confessed to Jean François Anne Landriot, the Bishop of La Rochelle. He asked Barbin's permission to break the confessional silence in order to send for a doctor to examine her. When Dr. Chesnet did so in 1860, he discovered that although Barbin had a small vagina, she had a masculine body type, a very small penis, and testicles inside her body. In 20th century medical terms, she had male pseudohermaphroditism.
Еркек ретінде қайта тағайындау
Кейінгі сот шешімі Барбиннің еркек екенін ресми түрде жариялады. Ол өзінің сүйіктісі мен жұмысын тастап, есімін Абель Барбин деп өзгертті және баспасөзде қысқаша айтылды. Ол Парижге көшіп, кедейлікте өмір сүрді және естеліктерін жазды, бұл терапияның бір бөлігі ретінде белгілі болды. Осы естеліктерінде Барбин жыныстық өзгертуге дейінгі өмірі туралы жазғанда әйел есімдіктерін, ал шешімнен кейін ер есімдіктерін қолданды. Дегенмен, Барбин өзін жазаланған және "мұрадан айырылған", "күлкілі тергеуге" ұшыраған деп есептеді. Барбиннің естеліктеріне түсініктеме берген Мишель Фуко Барбинді "танымсыздықтың бақытты бейкүнәлігінің" мысалы ретінде көрсетті, бірақ оның еркектігі оны замандастарынан ерекшелендірді. Морган Холмс Барбиннің өзінің жазбаларында өзін "ерекше әйел" ретінде көрсеткенін, бірақ бәрібір әйел екенін айтады. Барбиннің өзінің жазбаларында өзін әйел ретінде таныстырғаны, әрине ерекше әйел ретінде таныстырғаны көрсетілген. 2023 жылы Барселонадағы Гран-Театр-дель-Лисеуда композитор Ракель Гарсия Томастың Геркулин Барбиннің естеліктеріне негізделген "ca" операсының премьерасы өтті. Осы премьерамен Гарсия Томас 21-ші ғасырда Лицейде операсын көрсеткен алғашқы әйел композитор және театр тарихында екінші әйел композитор атанды.
A later legal decision declared officially that Barbin was male. She left her lover and her job, changed her name to Abel Barbin and was briefly mentioned in the press. She moved to Paris where she lived in poverty and wrote her memoirs, reputedly as a part of therapy. In these memoirs, Barbin would use female pronouns when writing about her life prior to sexual redesignation and male pronouns following the declaration. Nevertheless, Barbin clearly regarded herself as punished, and "disinherited", subject to a "ridiculous inquisition". In his commentary to Barbin's memoirs, Michel Foucault presented Barbin as an example of the "happy limbo of a non identity", but whose masculinity marked her from her contemporaries. Morgan Holmes states that Barbin's own writings showed that she saw herself as an "exceptional female", but female nonetheless. but Barbin's own writings describe a self identification as female, albeit an exceptional female. In 2023, the opera "ca" by composer Raquel García Tomás, inspired by the memoirs of Herculine Barbin, premiered at the Gran Teatre del Liceu in Barcelona. With the premiere García Tomás became the first female composer to premiere an opera at the Liceu in the 21st century and the second in the history of the theater.
Еске алу
8 қарашада Геркулин Барбиннің туған күні Интерсекс еске алу күні болып белгіленген.
The birthday of Herculine Barbin on 8 November is marked as Intersex Day of Remembrance.