Сатуей: Ұлттық батыр және Кариб теңізіндегі күрес тарихы
Joseph Chatoyer
Жозеф Шатойер (Сатуе) – Сент-Винсент және Гренадиндердің ұлттық батыры, 1795 ж. британдық колонияға қарсы көтеріліс жетекшісі. Кариб соғысы, шартты келісім.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джозеф Чатоер, сондай-ақ Сатуйе деп те аталады (14 наурыз 1795 жылы қайтыс болды), 1795 жылы Сент-Винсенттің британдық отаршылдық үкіметіне қарсы көтеріліс жетекшісі болған Гарифуна (Кариб) басшысы. Сол жылы қаза тапқан ол қазір Сент-Винсент және Гренадиндер, сондай-ақ Белиз және Коста-Риканың ұлттық қаһарманы саналады. Сент-Винсент саясаткері Камильо Гонсалвес 2011 жылы оны өз елінің "бірден-бір ұлттық қаһарманы" деп атады.
Joseph Chatoyer, also known as Satuye (died 14 March 1795), was a Garifuna (Carib) chief who led a revolt against the British colonial government of Saint Vincent in 1795. Killed that year, he is now considered a national hero of Saint Vincent and the Grenadines, and also of Belize and Costa Rica. Vincentian politician Camillo Gonsalves described him in 2011 as his country's "sole national hero".
Тарих
1772 жылы халық көтеріліске шықты. Шатоер басқарған Бірінші Кариб соғысы 1773 жылы британдықтарды олармен келісімге қол қоюға мәжбүр етті. Бұл 1739 жылы Ямайкадағы Марун келісімінен кейін Ұлыбританияның Кариб теңізіндегі ақ емес халықпен келісімге қол қоюға мәжбүрленген алғашқы жағдайы болды. 1795 жылға қарай, жергілікті халыққа Ұлыбританияның келісімді орындау ниеті жоқ екені анық болды. Содан кейін Кариб теңізінің халқы көтеріліске шығып, француз революциясының идеяларымен шабыттанған француз радикалдарының тобы қосылды, олар Ұлыбританияны Францияның дәстүрлі жауы деп қарады. Екінші Кариб соғысында Шатоер аралды өзінің басқа бір басшысы болған інісі Дювальмен бөлісті. Жағалау бойымен жылжу барысында Шатоер Шатобелярда француздық қолдаушыларымен кездесті, және олар бірлесіп Дорсетшир төбесіне жетті, онда олар астанасы Кингстаунға шабуыл жоспарлады. 14 наурызда генерал Ральф Аберкромби басқарған британдық әскерлер батальоны Дорсетшир төбесіне бағыт алды. Сол түні майор Александр Лейт Шатоерді өлтірді. Көтеріліс 1796 жылдың қазанына дейін Дюваль басшылығымен жалғасты, бірақ Шатоердің қазасы француздық қолдаушылардың дезертирлеуіне әкелді, және олардың көмегінсіз соғыстың бағыты британдықтардың пайдасына бұрылды. Сент-Винсент және Гренадиннің ұлттық батыры ретінде Шатоер қайтыс болған Дорсетшир төбесінде орнатылған ескерткішпен құрметтеледі.
In 1772, the population rebelled. Led by Chatoyer, the First Carib War forced the British to sign a treaty with them in 1773. This was the first time Britain had been forced to sign an accord with non white people in the Caribbean since the Maroon treaty of Jamaica in 1739. By 1795, it became apparent to the local population that Britain had no intention of obeying the treaty. The people of the Caribbean then rose in rebellion and were joined by a group of French radicals, inspired by the ideals of the French Revolution, who saw Britain as a traditional enemy of France. In the Second Carib War, Chatoyer divided the island with his brother Duvalle, who was another chieftain. Working his way along the coast, Chatoyer was met by his French supporters at Chateaubelair, and together the forces worked their way to Dorsetshire Hill, from where they would launch their attack on the capital city, Kingstown. On March 14, a battalion of British soldiers led by General Ralph Abercromby, marched toward Dorsetshire Hill. That night, Chatoyer was killed by Major Alexander Leith. Though the rebellion continued until October 1796 under the leadership of Duvalle, Chatoyer's death led to the desertion of the French supporters and without their aid, the tide of the war turned in favour of the British. As a national hero of Saint Vincent and the Grenadines, Chatoyer is recognized with a monument on Dorsetshire Hill, where he died.
Мұра
Шатоер көтерілісшілердің қалған бөлігі Гондурастағы Роатанға жер аударылмас бұрын қайтыс болды, бірақ олар Орталық Американың Кариб теңізі жағалауында таралып, Гарифуна халқы ретінде белгілі болды. Оған қарамастан, ол Гарифуна батыры саналады. Сент-Винсент және Гренадиндердің Ұлттық жастар кеңесі және басқа да ұйымдардың күшті ықпалымен, 2002 жылдың 14 наурызында Шатоер елдің тұңғыш Ұлттық батыры атанды. Осы күннен бастап 14 наурыз Ұлттық батырлар күні ретінде тойланады, бұл күнде көптеген адамдар британ және француз отаршылдығына қарсы күресті еске алады. Оның өміріне арналған "Король Шотавейдің драмасы" атты пьесаны Батыс Үндістаннан шыққан афроамерикалық Уильям Генри Браун жазды, ол Африка театрының директоры болған. Бұл пьеса АҚШ-тағы қара нәсілді адам жазған алғашқы туынды. 1823 жылы пьеса Нью-Йорктегі African Grove театрында African Company труппасымен қойылды, алайда қолжазбасы сақталмаған.
Although Chatoyer died before the remainder of the rebels were deported to Roatan in Honduras, from where they spread along the Caribbean coast of Central America and became known as the Garifuna people; he is considered to have been a Garifuna warrior. After a major push led by the National Youth Council of St. Vincent and the Grenadines and other groups, Chatoyer became the nation's first National Hero on March 14, 2002. Since then, March 14th has been celebrated as National Heroes Day, a time when many can remember the struggle against British and French colonialism. A play based on his life, The Drama of King Shotaway, was written by William Henry Brown, an African American from the West Indies, and Director of the African Theatre. It was the first play written in the United States by a black man. The play was produced by the African Company at the African Grove Theatre in New York City in 1823, but no manuscript survived.