Сіверія – Белорусь, Украина, Ресей шекарасындағы тарихи аймақ. Славян тайпасы – северяндар мекендеген, ежелгі қалалары мен хазарларға төлеген салық туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беларусь, Ресей және Украина шекарасындағы тарихи аймақ. Северия (Северщина) немесе Сиверия (Сіверія / Сіверщина, Siveria / Sivershchyna) – қазіргі Ресейдің оңтүстік-батысы, Украинаның солтүстігі және Шығыс Беларусь аумағындағы тарихи аймақ. Аймақтың ең үлкен бөлігі қазіргі Ресейде орналасқан, ал орталық бөлігі Украинадағы Чернигов қаласы.
Historical region at the boundary of Belarus, Russia and Ukraine
Severia (, Северщина) or Siveria (Сіверія / Сіверщина, Siveria / Sivershchyna) is a historical region in present day southwest Russia, northern Ukraine, and eastern Belarus. The largest part lies in modern Russia, while the central part of the region is the city of Chernihiv in Ukraine.
Севериялық
Облыс атын Севериялықтардан алды, бұл шығыс славян тайпасы, олар 1-мыңжылдықтың соңында осы аумақты мекендеген. Олардың негізгі қоныстары қазіргі Ресейдің жеті қаласын (Курск, Рыльск, Стародуб, Трубчевск, Севск, Брянск, Белгород) және қазіргі Украинаның бес қаласын (Любеч, Новгород-Сіверський, Чернігів, Путивль, Глухів) қамтыды. Бастапқы жылнамаға сәйкес, Севериялықтар көршілес поляндармен бірге хазарларға салық төледі. Новгород князі Олег (879–912 жылдары билеген) оларды жаулап алып, олардың жерлерін Киев Русінің жаңа княздығына қосты. Ярослав Зер (1019–1054) тұсында Северия халықтары өзінің ерекшелігінің көп бөлігін жоғалтты, ал Десна өзенінің жоғарғы ағысы бойындағы Северия аймақтары Чернігівтің бақылауына көшті. 1096 жылы Чернігів князі Олег I (Олег деп те аталады) ірі Северия княздығын құрды, ол Ока өзенінің жоғарғы ағысына дейін созылды. Ғасыр соңына дейін княздық кимақтардың шабуылдарына қарсы буферлік мемлекет қызметін атқарды. Оның ең танымал билеушісі – князь Игорь (1150–1202), оның ерліктері 12 ғасырдағы «Игорь жорығы туралы жырда» баяндалған. Русьті моңғолдар басып алғаннан кейін княздық көптеп қирады, бірақ татар шапқыншылықтары кезінде сақталды. Өкінішке орай, осы кезең туралы көп мәлімет жоқ, себебі Северия 13 ғасырдың жазбаларында сирек кездеседі. 14 ғасырдың ортасына қарай ол Литва Ұлы Княздығының құрамына кірді, оның Гедиминат княздары (русин тілінде сөйлейтін және православие дінін ұстанатын) Новгород-Сіверський, Стародуб және Трубчевск қалаларында астаналарын орнатты. 1501–1503 жылдардағы литва-москва соғысы кезінде Литва Ұлы Княздығының одақтасы, Ұлы Орда ханы Шейх Ахмед, сол кезде москвалықтар бақылауында болған княздықтың астанасы Новгород-Сіверськийді қиратты. Литва Ведроша шайқасында жеңілгеннен кейін Северия княздығы Мәскеуге қосылды. Соғыстан кейін княздық Мәскеудің азаматы князь Василий Шемиачичтің (1523 жылы Мәскеуде тұтқынға алынғаннан кейін княздық Мәскеу воеводалары (капитан) басқаруына берілді). 18 ғасырда Украина казақтарының гетмандары Батурин, Глухів және Почеп қалаларында орналасты. Глухів, әсіресе, 18 ғасыр Украинасының нағыз астанасына айналды. Қазан революциясынан кейін украин және орыс совет республикалары арасында бөлінген, украин және орыстардың араласып қоныстанған Северия жерлері, бұрынғы Севериялықтардың жерін ажыратып тастады.
The region received its name from the Severians, an East Slavic tribe which inhabited the territory in the late 1st millennium A. D.; their name is Slavic meaning "Northerners". Their main settlements included seven cities of modern Russia (Kursk, Rylsk, Starodub, Trubchevsk, Sevsk, Bryansk, Belgorod) and five cities of modern Ukraine (Liubech, Novhorod Siverskyi, Chernihiv, Putyvl, Hlukhiv). According to the Primary Chronicle, the Severians paid tribute to the Khazars, along with the neighboring Polans. Prince Oleg of Novgorod (reigned 879–912) conquered them and incorporated their lands into the new principality of Kievan Rus'. By the time of Yaroslav the Wise (1019–1054) the Severian peoples had lost most of their distinctness, and the areas of Severia along the upper course of the Desna River became controlled by Chernihiv. In 1096, Oleg I of Chernigov (also referred to as Oleh) created a large Severian Principality, which stretched as far as the upper reaches of the Oka River. Until the end of the century, the principality served as a buffer state against Cuman attacks. Its most celebrated ruler was Prince Igor (1150–1202), whose exploits are recounted in the 12th century epic The Tale of Igor's Campaign. After the Mongol invasion of Rus', the principality became largely ruined; however, it remained intact throughout repeated Tatar invasions. Unfortunately, not much is known about this period as Severia was rarely mentioned in written accounts of the 13th century. By the mid 14th century, it was already part of the Grand Duchy of Lithuania as appanage duchy, whose Gediminid princes (Ruthenian speaking and Orthodox by religion) established their capitals in the cities of Novhorod Siverskyi, Starodub, and Trubchevsk. During the 1501 1503 Lithuanian Muscovite wars, an ally of the Grand Duchy of Lithuania, Khan of Great Horde Sheikh Ahmed destroyed the duchy's capital Novgorod Siverskyi which by that time was controlled by Muscovites. After the Lithuanian defeat at the Battle of Vedrosha, the Severian Principality was acquired by Muscovy. After the war the duchy was controlled by Muscovite subject Prince Vasiliy Shemiachich (after he was imprisoned in Moscow in 1523, the duchy was governed by Muscovite voivodes (capetanus)). During the 18th century, the Hetmans of Ukrainian Cossacks established residences in the towns of Baturyn, Hlukhiv, and Pochep. Hlukhiv, in particular, developed into a veritable capital of 18th century Ukraine. Following the October Revolution, the Severian lands, populated by a mixture of Ukrainians and Russians, were divided between the Ukrainian and Russian Soviet republics, finally dividing the land of the former Severians.
Мәдениет
16-17 ғасырлардан бастап Севериялық бейнелеу өнерінің ерекше стилі қалыптасты. Оған консервативті Византиялық үлгілер күшті әсер еткен, олар Мәскеудің Ұлы Герцогтығында басым болды. Севериялық иконалар ішкі шектеулілік, қаталдық және тақуалылықпен ерекшеленеді. Бұл ерекшеліктер Барокко дәуірінде де сақталды: көлемділік пен эмоциялар дерлік жоқ еді. Севериялық иконалардың жинағы Радомысль қамалындағы украин үй иконалары мұражайында сақтаулы.
Since the 16th and 17th centuries, the specific Severian icon painting style had been forming. It was much influenced by conservative Byzantine specimens which dominated in the Grand Duchy of Moscow. Severian icons are characterized by internal restraint, severeness and asceticism. These features survived during the Baroque epoch: volume and emotions were almost absent. The collection of Severian icons is preserved in the Museum of Ukrainian home icons of the Radomysl Castle.