Кіріспе

Жирафтың ұсынылатын түрлері

Солтүстік жираф (Giraffa camelopardalis), сондай-ақ үш мүйізді жираф деп аталады, жирафтың типтік түрі, G. camelopardalis, және Солтүстік Африкаға тән. Алайда, баламалы таксономиялық гипотезалар солтүстік жирафты жеке түр ретінде қарастырады. Жирафтардың барлық түрлері Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) бойынша құрып кету қаупі бар деп саналады. 2021 жылғы геномдық зерттеу солтүстік жирафты жеке түр ретінде анықтап, үш түрлі тұқымның және бір құрып кеткен тұқымның бар екенін көрсетеді. Сурет Тұқымдары Сипаттамасы Таралуы Кордофан жирафы (G. c. antiquorum) Оның дақтары жамбас астында және аяқтардың ішкі жағында кездеседі. Еркектерде орталықта дөңгелек өспе пайда болады. Оңтүстік Чад, Орталық Африка Республикасы, Камерунның солтүстігі және Конго Демократиялық Республикасының солтүстік-шығысы. Нубия жирафы (G. c. camelopardalis) Оның қасқыр түсті, көбінесе ақ сызықтармен шеңберленген анық дақтары бар, ал астыңғы бөлігінде дақтар жоқ. Ротшильд жирафының экотипі де осылардың қатарында. Шығыс Оңтүстік Судан және Эфиопияның оңтүстік-батысы, сондай-ақ Кения мен Уганда. Батыс Африка жирафы (G. c. peralta) Бұл жануардың түсі басқа тұқымдарға қарағанда ақшыл, ал қызыл түтік тәрізді дақтары жамбас астына дейін жетеді. Оңтүстік-батыс Нигер. Сенегал жирафы (G. c. senegalensis) Оның қара қоңыр, анық контуры бар дақтары болған. Денесі шамамен бірдей өлшемде болған. Құрып кеткен; бұрын 1970 жылға дейін Сенегал, Гамбия, Мали және Мавританияның аймақтарында кездесетін.

Сипаттама

Көбінесе Оңтүстік жирафтармен шатастырылатын Солтүстік жирафтарды маңдайларындағы екі ерекше, мүйіз тәрізді өскіндер – оссикон деп аталатын бұл өскіндердің пішіні мен мөлшері арқылы ажыратуға болады; олар Оңтүстік жирафтардың оссикондарынан ұзын және ірі. Солтүстік жираф бұқаларында көздерінен жоғары, басының ортасында 7,6 – 12,7 см (3-5 дюйм) ұзындығында үшінші цилиндрлі оссикон болады.