Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMCS Galiano – 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада Корольдік теңіз күштеріне қосылған канадалық үкіметтік балық шаруашылығы патрульдік кемесі. Канаданың батыс жағалауында патрульдеу және бағалау міндеттерін орындаған «Галиано» 1918 жылдың қазан айында 39 экипаж мүшесі мен бір азаматтық адаммен бірге дауылда жоғалып, Бірінші дүниежүзілік соғыста Канаданың жоғалған жалғыз соғыс кемесі болды.
HMCS Galiano was a Canadian government fisheries patrol vessel pressed into service with the Royal Canadian Navy in 1917 during the First World War. Used for patrol and assessment duties on the West Coast of Canada, Galiano disappeared in a storm in October 1918 with 39 crew and one civilian, making her Canada's only warship lost during the First World War.
Сипаттама
Галиано кемесінің ұзындығы перпендикулярлар арасында 49 метр (162 фут), ені 8 метр (27 фут) және суының тереңдігі 4 метр (13 фут) болды. Кеменің жалпы тіркелген тоннажы (GRT) 393 тоннаны құрады. Кеме бір бу машинасымен жұмыс істейтін үш буды кеңейтетін қозғалтқышпен жабдықталған, ол бір осьті қозғалтатын. Бұл кемеге максималды жылдамдық берді. Корольдік Канада Әскер-теңіз флотында кеме экипажы 33 адамнан тұрды.
Galiano was 162 feet (49 m) long between perpendiculars with a beam of 27 feet (8 m) and a draught of 13 feet (4 m). The vessel had a gross register tonnage (GRT) of 393. The vessel was powered by a single steam powered triple expansion engine driving one shaft creating This gave the vessel a maximum speed of In Royal Canadian Navy service, the vessel had a complement of 33.
Құрылыс және мансап
Кемені 1913 жылы Дублиндегі Дублин кеме құрылыс зауыты салған. Галиано – болаттан жасалған, бір винті бар кеме, 18 қазан 1913 жылы суға түсіріліп, 1913 жылғы желтоқсанда аяқталған. CGS Malaspina кемесінің әпкесі болып табылатын Галиано 1914 жылы Канада үкіметі тарапынан Канаданың батыс жағалауында балықшылықты бақылау кемесі ретінде қызмет ету үшін сатып алынды. Галиано 1914 жылғы 21 ақпанда Британдық Колумбияның Эскималт қаласына келді және балық шаруашылығын қорғау қызметінде, "Канада үкіметі кемесі" (CGS) префиксімен патрульдік қайық ретінде өзінің міндеттерін бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Галиано және оның әпкесі Маласпина Тынық мұхитының жағалауында әскери және азаматтық міндеттерді кезекпен орындады, үкіметтік флоттың құрамында қалды. Бұл Эскималтта тексеру жұмыстарын жүргізуді де қамтыды. Галиано 1917 жылғы 15 желтоқсанда Канада Корольдік теңіз күштеріне қабылданып, "Ең Көкемнің Канадалық кемесі" (HMCS) префиксі берілді. Кемеге Канада Корольдік теңіз күштерінің ерікті резервінің лейтенанты Р.М. Поуп командалық етіп тағайындалды.
The vessel was constructed by Dublin Dockyard in Dublin, Ireland, in 1913. Galiano was a steel hulled, single screw vessel launched on 18 October 1913 and completed in December 1913. The sister ship of CGS Malaspina, the vessel was acquired by the Canadian government in 1914 for service on the West Coast of Canada as a fisheries patrol vessel. Galiano arrived in Esquimalt, British Columbia, on 21 February 1914 to start her duties in the fisheries protection service as a patrol boat with the prefix Canadian Government Ship (CGS). After the First World War broke out, Galiano and sister ship Malaspina alternated between naval and civic duties along the Pacific coast, being retained as part of the government fleet. This included performing examination duties at Esquimalt. Galiano was commissioned in the Royal Canadian Navy on 15 December 1917 and given the prefix His Majesty's Canadian Ship (HMCS). Lieutenant R. M. Pope of the Royal Canadian Naval Volunteer Reserve was given command of the vessel.
Жоғалту
1918 жылдың қазан айының соңында Хайда Гвайи (бұрынғы Королева Шарлотта аралдары) аралдарынан оралған және жөндеуге мұқтаж болған "Галиано" кемесі, керек-жарақтарымен бірге Үшбұрыш аралындағы маяққа жіберілді. Алғашқыда оның серік кемесі "Маласпина" осы сапарды жасауға тиіс еді, бірақ ол кемежаймен соқтығысып зақымданғандықтан, "Галиано" оның орнына Ванкувер аралының солтүстік-батыс ұшындағы Кейп Скотттан жіберілді. Онда кеме батып кеткен кезде жалғыз азаматтық жолаушы болған Бертон ханымды алды. Ауа райы болжамына сәйкес, "Галианоның" Солтүстіктен күшті дауыл келгенге дейін Үшбұрыш аралына жетіп қайту үшін қысқа ғана уақыты болды.
In late October 1918, Galiano, just returned from the Queen Charlotte Islands (now Haida Gwaii) and, in need of some repair, was sent with supplies to the lighthouse at Triangle IslandOriginally its sister ship, the Malaspina was meant to make the trip, but it was damaged in a collision with jetty, so the Galiano was sent instead off Cape Scott at the northwestern tip of Vancouver Island where they picked up a Ms. Burton, the only civilian on the ship when it sank. Weather reports indicated that the Galiano only had a short window time to reach and return from Triangle Island before a violent storm came in from the north.
Мұра
Галиано мен оның экипажының құрметіне, Канада Әскерлерінің Флоттық мектебі Эскималт (CFFS(E)) зардап шеккен кемесінің атымен зиянды бақылау оқу орталығын атады. Британдық Колумбияның Колвуд қаласында орналасқан DCTF Галиано бірнеше қабатты су басу және өрт симуляторларын қамтиды, сондай-ақ күрделі тұщы су басу және пропан өрт жүйелерін пайдаланады. Симуляторлар Канада теңіз кемелерінің нақты көшірмелері ретінде жасалған, олар теңізшілерге жарылған құбырларға, су басқан бөлімдерге, қозғалтқыш бөліміндегі өрттерге, ұшақ апаттарына және электрлік төтенше жағдайларға жауап беру үшін бақыланатын төтенше ортаны ұсынады.
In honour of Galiano and her crew, Canadian Forces Fleet School Esquimalt (CFFS(E)) named its damage control training facility after the lost ship. Located in Colwood, British Columbia, DCTF Galiano houses multiple storey flood and fire simulators and utilizes complex freshwater flooding and propane fire systems. The simulators are designed as realistic mock ups of Canadian naval vessels to provide controlled emergency environments in which sailors are trained to respond to ruptured pipes, flooding compartments, engine room fires, aircraft crashes, and electrical emergencies.