Қытай ақыны Сун Юй (б.з.д. 298-263) – «Чу ци» поэзия жинағының авторы. Өмірі туралы деректер аз, бірақ ол Чу мемлекетінен шыққан. Ақындар, поэзия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай ақыны (б.з.д. 3 ғасыр)
Chinese poet (3rd century BCE)
Сонг Ю (; б.з.д. 298–263 ж.) – Қытайдың Соғысқан мемлекеттер кезеңінің соңғы жылдарындағы ақын. Ол Чжу жырлары (Чу цы 楚辭) жинағындағы бірқатар өлеңдердің дәстүрлі авторы ретінде танымал. Сонг Юге жиі жатқызылатын Чжу жырларының ішінде Жиу Биан бөліміндегі өлеңдер бар. Сонымен қатар, 6-ғасырғы әдеби антология Вэнь Сюаньға енген бірнеше фу да Сонг Юге авторлық құқығымен байланыстырылады, бірақ бұл күмәнді.
Song Yu (; 298–263 BC) was a Chinese poet from the late Warring States period, and is known as the traditional author of a number of poems in the Verses of Chu (Chu ci 楚辭). Among the Verses of Chu poems usually attributed to Song Yu are those in the Jiu Bian section. Also credited to Song Yu, somewhat improbably, are several fu collected in the 6th century literary anthology Wen Xuan.
Өмірбаян
Сун Ю туралы өмірбаяндық мәліметтер көбінесе деректерге негіделген, нақты тарихи емес, және Сунның өмірі туралы сенімді ақпарат өте аз. Тарихи жазбалар Сунның Чу мемлекетінен шыққандығына келіседі, ол Ян қаласында (қазіргі Ичен, Хубэй провинциясы) туған және Чу патшасы Сян билік еткен кезеңде (б.з.д. 298–263 жж.) өмір сүрген.
Biographic information about Song Yu tends to be anecdotal, rather than truly historical, and little reliable information about Song's life exists. Historical accounts agree that Song was from the state of Chu, and was born in the city of Yan 鄢 (modern Yicheng, Hubei Province), and lived during the reign of King Xiang of Chu (r. 298–263 BC).
Шығармалары
Хан кітабының әдебиет және өнерге арналған бөлімінде Сонг 16 туынды жазғандығы айтылады, бірақ олардың ішінде тек 14-і ғана бізге жеткен, мысалы, «Цзюй Биан» және «Дэнтузи Хаосе Фу» (登徒子好色赋). Дегенмен, «Цзюй Бианды» қоспағанда, осы туындыларды Сонг жазды дегенге сену қиын. Белгілі «Чжу Цзы» антологиясын жасаған және түсіндірген Ван И да «Жао Хунды» (Жан шақыруы) Сонг Юге жатқызады. «Цифу» стилінде жазатын автор ретінде Сонг Ю, өзінің ерекше стильмен Қу Юаньның ізбасары болды. Сян Тун (501–531) жинақтаған «Вэнь Сюань» әдеби антологиясында Сонг Юге жатқызылған «фу» өлеңдері, Сонг Ю мен Чу патшасы Сян арасындағы әңгіме түрінде келтірілген, онда патша белгілі бір тақырыпта «фу» жазуды сұрайды. Алайда, бұл шынайы тарихи оқиға емес, кейінірек автор қолданған әдеби тәсіл болуы мүмкін. Сонг Юдың есімі көптен бері Қу Юаньмен бірге «Қу Сон» деп аталады. Қу Юань жеке пікірлерін күшті жеткізетін өлеңдерімен танымал. Сонг Юдың классикалық қытай поэзиясына қосқан ең маңызды үлесі – табиғат тақырыбын дамыту және оның ішкі қайғы сезімін беру болып саналады. Оның өлеңдері қытай ақындары үшін ғасырлар бойы мол дереккөз болды, сонымен қатар бүгінге дейін қолданылып келе жатқан көптеген қытай мақалдары оның туындыларынан бастау алады.
According to the section covering literature and art in the Book of Han, Song wrote 16 works, but only 14 of them have been handed down, such as Jiu Bian and Dengtuzi Haose Fu (登徒子好色赋). However, it is uncertain if, with the exception of Jiu Bian, these works were actually written by Song. Wang Yi the noted Chu Ci anthologist and commentator also attributes the "Zhao Hun" (Summons of the Soul) to Song Yu. As a writer of cifu, Song was an accomplished successor to Qu Yuan with his own original style. In the fu poems attributed to Song Yu in the Wen Xuan literary anthology compiled by Xiao Tong (501–531), the poems appear in the context of a purported dialogue between Song Yu and King Xiang of Chu, in which the King requests a fu on a certain subject. However, this is likely to be a literary device deployed by a later author, rather than an authentic historical record of a real event. Song's name has long been put together with Qu Yuan's as "Qu Song". Qu Yuan is known for writing poems with a strong personal voice. Song Yu's main contribution to Classical Chinese poetry can be considered to be the development of the theme of nature together with an implicit sense of inherent pathos. Apart from proving a rich source of reference points for Chinese poets in centuries to come, many Chinese idioms that are still widely used today can be traced back to his poems.