Герман сәулетшісі Ханс Пёльциг: өмір және шығармалары

Кіріспе

Неміс сәулетшісі Ханс Поэльциг (30 сәуір 1869 – 14 маусым 1936) – неміс сәулетшісі, суретші және декоратор.

Өмір

Поэльциг 1869 жылы Берлинде графня Клара Генриетта Мария Поэльцигтің қызы болып дүниеге келді, оның анасы ағылшын Джордж Акленд Эймсқа үйленген кезде. Әкесінің кім екеніне көзі жетпей, Эймс Хансты өзінің ұлы деп мойындаудан бас тартты, нәтижесінде ол жергілікті хормейстер мен оның әйелі тәрбиеледі. 1899 жылы Мария Воссқа үйленді, олардан төрт бала дүниеге келді. Оның анасы Александр фон Ханштейннің қызы, Полциг және Бейерсдорф графы, ол 1826 жылы Саксен-Гота-Альтенбургтың Луиза ханшайымына үйленген. Осының салдарынан Клара Альберт, ханшайымның әйелінің қарындасы болды, ал Ханс Альберттің балаларына іні туыс болды.

Білім

1903 жылы ол Бреслау өнер және қолөнер мектебінің (Kunst und Gewerbeschule Breslau; бүгінгі Вроцлав, Польша) оқытушысы және директоры болды. 1920–1935 жылдары Берлин техникалық университетінде (Technische Hochschule Berlin) сабақ берді.

Мансап

Ғимараттар саласындағы білімін аяқтағаннан кейін Поэльциг көптеген өнеркәсіптік ғимараттарды жобалады. 1911 жылы ол өнеркәсіптік көрмеге арналған Позендегі (қазіргі Познань) Жоғарғы Силезия мұнарасын жобалаған. Кейіннен ол су мұнарасы ретінде пайдаланылды. 1916 жылы Дрезден қаласының бас сәулетшісі болып тағайындалды. Ол "Неміс өнеркәсіпшілер одағының" (Deutscher Werkbund) ықпалды мүшесі болды. Поэльциг 1919 жылы Веймар импресариосы Макс Рейнхардт үшін Берлиндегі "Гросс Шоуспильхаус" театрының ішкі дизайнын қайта жасауымен және 1920 жылы UFA киностудиясының "Голем: Ол қалай дүниеге келді" фильмі үшін жасаған әсем декорацияларымен танымал болды. (Поэльциг осы фильмде Эдгар Ульмерге кеңес берген; ал Ульмер 1934 жылы "Universal Studios" киностудиясының "Қара мысық" (The Black Cat) фильмін түсіргенде, архитектор рөліндегі шайтандық бас жұбын "Хяльмар Поэльциг" деп атап, Борис Карлоффқа тапсырды.) Бруно Таут және Эрнст Мэй сияқты Веймар архитектурасының өкілдерімен бірге Поэльцигтің шығармашылығы 1920 жылдардың ортасында экспрессионизм мен жаңа объективтік стильдер арқылы дамыды, содан кейін қарапайым, экономикалық стильге келді. 1927 жылы ол Штутгарттағы Вайсенхоф мұражайында өткен алғашқы Халықаралық стиль жобасының көрмесіне қатысты. 1920 жылдары ол әйелі Марлене (туған қызы Моешке) (1894–1985) екеуі бірлесіп "Студия Поэльциг" студиясын басқарды. Поэльциг 1929 жылы Берлиндегі Шарлоттенбург қалашығындағы радиохана ғимаратын жобалады, ол архитектура, суық соғыс және инженерлік тарихтың маңызды ескерткішіне айналды. Поэльцигтің ең танымал ғимараты – 1931 жылы Франкфурт-на-Майн қаласында IG Farben компаниясының бас кеңсесі ретінде салынған, қазір Гете университетінің Поэльциг ғимараты деп аталатын алып және легендарлы ғимарат. 1945 жылдың наурыз айында Эйзенхауэр басқаратын америкалық әскерлер ғимаратты басып алып, оны штабына айналдырды және 1995 жылға дейін американдықтардың бақылауында қалды. Оның ешқашан салынбаған жобаларының арасында Кеңестер сарайы және Женевадағы Ұлттар лигасының бас кеңсесі үшін жасалған жобалар бар. 1933 жылы Поэльциг Ұлттық социалистердің қысымымен қызметтен алынған Бруно Паулдың орнына Біріккен мемлекеттік сәндік және қолданбалы өнер мектебінің (Vereinigte Staatsschulen für freie und angewandete Kunst) уақытша директоры болды. 1935 жылы Поэльциг Стамбулдағы театр және концерт залы жобасы үшін бірінші жүлде алды, сонымен қатар онда оқытуды жоспарлаған. Сол жылдың 30 қарашасында 65 жасқа толған күні ол Берлиндегі Пруссия өнер академиясының сәулет кафедрасының директоры қызметінен зейнеткерлікке шықты. Түркияға көшуге дайындалып жатқанда, 1936 жылдың 14 маусымында Ханс Поэльциг инсульттан қайтыс болды. Ол сол жерге жерленді.

After finishing his architectural education around the turn of the century, Poelzig designed many industrial buildings. He designed the Upper Silesia Tower in Posen (today Poznań) for an industrial fair in 1911. It later became a water tower. He was appointed city architect of Dresden in 1916. He was an influential member of the Deutscher Werkbund. Poelzig was also known for his distinctive 1919 interior redesign of the Berlin Grosses Schauspielhaus for Weimar impresario Max Reinhardt, and for his vast architectural set designs for the 1920 UFA film production of The Golem: How He Came Into the World. (Poelzig mentored Edgar Ulmer on that film; when Ulmer directed the 1934 film noir Universal Studios production of The Black Cat, he returned the favor by naming the architect Satanic high priest villain character "Hjalmar Poelzig", played by Boris Karloff.) With his Weimar architect contemporaries like Bruno Taut and Ernst May, Poelzig's work developed through Expressionism and the New Objectivity in the mid 1920s before arriving at a more conventional, economical style. In 1927 he was one of the exhibitors in the first International Style project, the Weissenhof Estate in Stuttgart. In the 1920s he ran the "Studio Poelzig" in partnership with his wife Marlene (Nee Moeschke) (1894–1985). Poelzig also designed the 1929 Broadcasting House in the Berlin suburb of Charlottenburg, a landmark of architecture, and Cold War and engineering history. Poelzig's single best known building is the enormous and legendary I. G. Farben Building, completed in 1931 as the administration building for IG Farben in Frankfurt am Main, now known as the Poelzig Building at Goethe University. In March 1945 the building was occupied by American Allied forces under Eisenhower, became his headquarters, and remained in American hands until 1995. Some of his designs that were never built included one for the Palace of the Soviets and one for the League of Nations headquarters at Geneva. In 1933 Poelzig served as the interim director of the United State School for Fine and Applied Art (Vereinigte Staatsschulen für freie und angewandete Kunst), after the expulsion of founding director Bruno Paul by the National Socialists. In 1935 Poelzig received first prize for a theater and concert hall in Istanbul, Turkey, where he was also planning to teach. On November 30 that year, age 65, he retired from the Director of the Architecture Department of the Prussian Academy of Arts in Berlin. While preparing to move to Turkey, on 14 June 1936, Hans Poelzig died of a stroke. He was buried in the

1937 жылы оның әйелі Ұлттық социалистердің қысымымен студиясын жабуға мәжбүр болды.

Мұра

2015 жылдың 18 қарашасында Берлиннің Фридрихштадт сарайы Фридрихштрассе 107 мекенжайында театрдың негізін қалаушылары – Макс Рейнхардт, Ханс Пёльциг және Эрик Шарлль еске арнау үшін мемориал ашты.