Екінші дүниелік соғыстағы американдық бомбалаушы ұшағының эскорт прототипі
Consolidated XB-41 Liberator
Екінші дүниежүзілік соғыстағы XB-41 Liberator бомбалаушы ұшағы – ұзақ қашықтыққа эскорттау үшін жабдықталған B-24D Liberator прототипі. 14 пулеметпен күшейтілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық бомбалаушы эскорт прототипі
American bomber escort prototype
Consolidated XB-41 Liberator – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропадағы АҚШ-тың Сегізінші әуе армиясының бомбалау миссияларын ұзақ қашықтықтан сүйемелдеу үшін модификацияланған, сериялық нөмірі 41-11822 болатын Consolidated B-24D Liberator бомбалаушысының бір данасы.
The Consolidated XB 41 Liberator was a single Consolidated B 24D Liberator bomber, serial 41 11822, which was modified for the long range escort role for U. S. Eighth Air Force bombing missions over Europe during World War II.
Жобалау және әзірлеу
АҚШ Әскери-әуе күштері Еуропаға стратегиялық бомбалауды бастағанда, бомбалаушыларды алыс нысандарға дейін сүйемелдейтін эскорттық истребительдер болған жоқ. Бомбалаушылар бірнеше қорғаныс қаруларын алып жүрді және өзара жабу үшін «жәшік» құрамында ұшып, бірақ құрамаға көбірек атыс күшін беруге қызығушылық танытты. XB 41 Liberator 14 .50 калибрлі (12.7 мм) пулеметпен жабдықталды. Бұл стандартты екі зеңбірекке ие құйрық мұнарасымен және екі зеңбірекке ие кері тартылатын төменгі дөңгелек мұнарасымен қатар, екінші арқалық мұнараны және қашықтан басқарылатын Bendix мұнарасын (YB 40-қа орнатылғандай) қосу арқылы жүзеге асырылды, сондай-ақ әрбір бүйірлік терезеде екі зеңбірекке арналған орнатулар болды. Сол жақ бүйірлік терезедегі орнату бастапқыда Plexiglas көпіршесімен жабылған; сынақтар көрсеткендей, бұл ауыр оптикалық бұрмалауға әкелді және ол алынып тасталды. Бұл ұшақтағы маңызды мәселелерді көрсетті; 1943 жылдың 21 наурызында армия XB 41-ді операциялық пайдалануға жарамсыз деп жариялады және он үш Liberator-ды YB 41 сынақ ұшақтарына түрлендіру жобасы тоқтатылды. Осыған қарамастан, Consolidated XB 41 прототипі бойынша жұмысын жалғастырды; ұшақтың салмағын азайту үшін кең жапырақшалы винттер орнатылды және кейбір броня алынып тасталды. 1943 жылдың 28 шілдесінде Эглинде сынақтар қайта басталды, бірақ «атыс кемесі» концепциясының негізгі кемшіліктері сақталды және XB 41 бағдарламасы тоқтатылды. XB 41 прототипі TB 24D болып қайта аталды; ол B 24 механиктерін оқытуға арналған оқу ұшағы ретінде пайдаланылды. 1945 жылдың 2 ақпанында Алабама штатындағы Максвелл әскери базасында бұрынғы қалдықтары жойылды.
When the USAAF started strategic bombing in Europe there were no fighters available to escort the bombers all the way to distant targets. The bombers carried several defensive guns and formed up in boxes so that they could provide mutually covering fire but there was interest in providing more firepower for the formation. The XB 41 Liberator was outfitted with 14 .50 caliber (12.7 mm) machine guns. This was achieved by adding a second dorsal turret and a remotely operated Bendix turret (of the same type as fitted to the YB 40) under the chin to the standard twin gun tail turret and twin gun retractable ventral ball turret, plus twin mount guns at each waist window. The port waist mount was originally covered by a Plexiglas bubble; testing showed this caused severe optical distortion and it was removed. These indicated significant problems with the aircraft; on 21 March 1943, the Army declared the XB 41 as unsuitable for operational use; the conversion of thirteen Liberators to YB 41 service test aircraft was cancelled. Despite this, Consolidated continued to work on the XB 41 prototype; wide blade propellers were fitted, and some of the armor was removed to reduce the aircraft's weight. Tests resumed at Eglin on 28 July 1943; however, the basic flaws of the "gunship" concept remained, and the XB 41 program was abandoned. The prototype XB 41 was redesignated TB 24D; it served as an instructional airframe for training mechanics on the B 24. It was scrapped at Maxwell Field, Alabama on 2 February 1945.