Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гипертиреозды емдеуге қолданылатын дәрі
Medication used to treat hyperthyroidism
Пропилтиоурацил (PTU) – гипертиреозды емдеу үшін қолданылатын дәрі. Жиі кездесетін жанама әсерлеріне қышық, шаш түсіру, сілекей бездерінің ісінуі, құсу, бұлшықет ауруы, ұю және бас ауруы жатады. Ол қалқанша безінің гормонының өндірілуін азайту арқылы және тироксиннің (Т4) трийодтиронинге (Т3) айналуын тоқтату арқылы әрекет етеді. Бұл дәрі Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының қажетті дәрілер тізіміне енген.
Propylthiouracil (PTU) is a medication used to treat hyperthyroidism. Common side effects include itchiness, hair loss, parotid swelling, vomiting, muscle pains, numbness, and headache. It works by decreasing the amount of thyroid hormone produced by the thyroid gland and blocking the conversion of thyroxine (T4) to triiodothyronine (T3). It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines.
Жанама әсерлер
Пропилтиоурацил көбінесе жақсы қабылданады, бірақ 100 науқастың біреуінде жағымсыз әсерлер пайда болуы мүмкін. Ең көп кездесетін жағымсыз әсерлер терімен байланысты, оларға бөртпе, қышыма, қызыл иек, шаштың қалыптан тыс түсіп қалуы және тері пигментациясы кіреді. Басқа жиі кездесетін жағымсыз әсерлері: ісіну, лоқсып құсу, жүрек айну, қызылша, дәм сезімінің жоғалуы, буындар мен бұлшық еттерде ауыру, ұю және бас ауруы, аллергиялық реакциялар және шаштың ағаруы. Ерекше жағымсыз әсерлеріне агранулоцитоз және апластикалық анемия қаупі жатады. 2009 жылдың 3 маусымында FDA «пропилтиоурацилді қолдану кезінде бауырдың ауыр зақымдану қаупі, соның ішінде бауыр жеткіліксіздігі мен өлім туралы денсаулық сақтау мамандарына хабарлау» туралы ескерту жариялады. Осының салдарынан, пропилтиоурацил жүкті емес ересектерге және балаларға тиреоидқа қарсы бірінші таңдау дәрісі ретінде ұсынылмайды. Қандағы ақ қан клеткаларының азаюы. Агранулоцитоздың белгілері мен көріністеріне жұқпалы жаралар, яғни тамақ, асқазан-ішек жолы және терідегі ауру сезімімен және қызбамен жүретін зақымданулар жатады. Қан тромбоциттерінің азаюы (тромбоцитопения) да болуы мүмкін. Тромбоциттер қанның ұюы үшін маңызды болғандықтан, тромбоцитопения артық қан кетуге әкелуі мүмкін. Жағымсыз әсерлер күдікті деп саналса және науқас тамағының ауыруы қайталап болатын болса, дәрі қолдану тоқтатылуы мүмкін. Өмірге қауіп төндіретін тағы бір жағымсыз әсер – өлімге немесе бауыр трансплантациясы қажеттілігіне әкелетін кенеттен, ауыр, шапшаң бауыр жеткіліксіздігі, ол пропилтиоурацил қабылдаған 10 000 адамның 1-іне дейін кездеседі. Агранулоцитоз көбінесе емнің алғашқы үш айында пайда болатын болса, бұл жағымсыз әсер емдеудің кез келген кезеңінде пайда болуы мүмкін.
Propylthiouracil is generally well tolerated, with side effects occurring in one of every 100 patients. The most common side effects are related to the skin and include rash, itching, hives, abnormal hair loss, and skin pigmentation. Other common side effects are swelling, nausea, vomiting, heartburn, loss of taste, joint or muscle aches, numbness and headache, allergic reactions, and hair whitening. Its notable side effects include a risk of agranulocytosis and aplastic anemia. On 3 June 2009, the FDA published an alert "notifying healthcare professionals of the risk of serious liver injury, including liver failure and death, with the use of propylthiouracil." As a result, propylthiouracil is no longer recommended in non pregnant adults and in children as the front line antithyroid medication. a decrease of white blood cells in the blood. Symptoms and signs of agranulocytosis include infectious lesions of the throat, the gastrointestinal tract, and skin with an overall feeling of illness and fever. A decrease in blood platelets (thrombocytopenia) also may occur. Since platelets are important for the clotting of blood, thrombocytopenia may lead to problems with excessive bleeding. Side effects are suspected and the drug is sometimes discontinued if the patient complains of recurrent episodes of sore throat. Another life threatening side effect is sudden, severe, fulminant liver failure resulting in death or the need for a liver transplantation, which occurs in up to 1 in 10,000 people taking propylthiouracil. Unlike agranulocytosis which most commonly occurs in the first three months of therapy, this side effect may occur at any time during treatment.
Жүктілік
Пропилтиоурацил жүктілік кезінде Д дәрілік класына жатқызылады. D класы адам ұрығына қауіптілігінің нақты дәлелдері бар екенін көрсетеді. Өмірге қауіп төндіретін жағдайларда анаға тиімділік ұрыққа қауіптен басым болуы мүмкін. ПТУ, метимазолға (ол да D класына жатады) қарағанда, жүктіліктің бірінші триместрінде ғана және жүкті болу мүмкіндігі бар әйелдерде қолданылады, себебі метимазолдың органогенездің маңызды кезеңінде туа пайда болған кемістіктерді тудыру қаупі жоғары. Екінші және үшінші триместрде бұл қауіп азаяды және анада ПТУ қолданумен байланысты бауыр асқынуларының алдын алу үшін метимазол қолдану ұсынылады. Хабарланған жағдайлар бойынша ПТУ емнен кейін ұрықта зоб пайда болу жиілігі шамамен 12% құрайды.
Propylthiouracil is classified as Drug Class D in pregnancy. Class D signifies there is positive evidence of human fetal risk. The maternal benefit may outweigh fetal risk in life threatening situations. PTU is preferred over methimazole (which is also a class D) only in the first trimester of pregnancy and in women who may become pregnant because of the increased risk of teratogenicity of methimazole during critical organogenesis. In the second and third trimester, this risk is diminished and methimazole is preferred to avoid the risk of liver complications from PTU in the mother. The incidence of fetal goiter after PTU treatment in reported cases is approximately 12%.
Қалқанша безі
PTU тиреопероксидаза ферментін тежейді, ол әдетте тиреоид гормондарының синтезінде йод (I−) анионын йодқа (I0) окистендіру арқылы қатысады, бұл гормонның алды – тиреоглобулиндегі тирозин қалдықтарына йодтың қосылуын жеңілдетеді. Бұл тироксин (Т4) түзетін маңызды қадамдардың бірі. PTU фоликулярлық жасушалардың базальтеральды мембраналарында орналасқан натрийге тәуелді йодид транспортерінің әрекетін тежемейді. Бұл қадамды тежеу үшін перхлорат және тиоцианат сияқты бәсекелес тежегіштер қажет.
PTU inhibits the enzyme thyroperoxidase, which normally acts in thyroid hormone synthesis by oxidizing the anion iodide (I−) to iodine (I0), facilitating iodine's addition to tyrosine residues on the hormone precursor thyroglobulin. This is one of the essential steps in the formation of thyroxine (T4). PTU does not inhibit the action of the sodium dependent iodide transporter located on follicular cells' basolateral membranes. Inhibition of this step requires competitive inhibitors, such as perchlorate and thiocyanate.
T3/T4 мақсатты тіндер
PTU сонымен қатар T4-ті күштірек T3 түріне айналдыратын 5’ деиодиназа (тетрайодтиронин 5’ деиодиназа) ферментін тежеу арқылы әрекет етеді. (Бұл метимазолдан өзгеше, ол пропилтиоурацилдің негізгі механизмін бөліседі, бірақ шеткі механизмін бөліспейді.) Осы ферменттердің тек T3 және T4 конъюгацияланған тирозин молекулаларымен ғана жұмыс істейтінін ескеру маңызды: тиреоид фолликулаларының жасушаларындағы йодталған жеке тирозин молекулаларының деиодиназа активтілігіне мүлдем басқа ферменттер тобы жауапты. Осы ферменттер тобы туралы ақпаратты «Iodotyrosine deiodinase» бетінен табуға болады.
PTU also acts by inhibiting the enzyme 5' deiodinase (tetraiodothyronine 5' deiodinase), which converts T4 to the more active form T3. (This is in contrast to methimazole, which shares propylthiouracil's central mechanism, but not its peripheral one.) It is important to recognize that these enzymes only work on the conjugated tyrosine molecules of T3 and T4: a completely different enzyme family is responsible for the deiodinase activity of iodized single tyrosine molecules within the thyroid follicular cells. For information on that enzyme family, see Iodotyrosine deiodinase.
Фармакокинетика
Ауыз арқылы қабылданады, сарысудағы ең жоғары концентрация бір сағат ішінде жетеді және қалқанша безіне белсенді түрде жинақталады. Дегенмен, пациенттің бірнеше көрсеткіштеріне байланысты, еутиреоидтық жағдайға емді бастағаннан кейін 2–4 ай өткен соң ғана қол жеткізілуі мүмкін. Маңыздысы, препараттың шамамен 70% ақуызға байланысады және қалыпты физиологиялық pH-де айтарлықтай иондалады, ал антитиреоидтық препарат метимазол ақуызға байланысуы айтарлықтай төмен. Алайда, екеуі де плацента арқылы теңдей өтеді. Плазманың жартылай ыдырау мерзімі бір сағатты құрайды және пациенттің қалқанша безінің жағдайына байланысты едәуір өзгермейді. Бірақ, қалқанша безінде жинақталуына байланысты, дозалау аралықтары 8 сағат немесе одан да ұзаққа созылуы мүмкін. Препараттың 10%-дан азы өзгермеген күйде шығарылады, ал қалған бөлігі бауырда глюкуронидация арқылы кең ауқымды метаболизмге ұшырайды.
The administration is oral, with peak serum concentrations occurring in one hour, and actively concentrated to the thyroid gland. Depending on several patient variables, however, euthyroid status may not be achieved until 2–4 months after treatment initiation. Of note, the drug is approximately 70% protein bound and significantly ionized at normal physiologic pH, while the antithyroid agent methimazole is substantially less protein bound. However, both are equally transferred across the placenta. The plasma half life is one hour and is not altered appreciably by the thyroid status of the patient. Due to the concentration in the thyroid, however, dosing intervals may last 8 hours or longer. Less than 10% of the drug is excreted unchanged, with the remaining fraction undergoing extensive hepatic metabolism via glucuronidation.
Химиялық синтез
Пропилтиоурацил этил-3 оксогексаноат пен тиоуреядан жасалуы мүмкін.
Propylthiouracil can be prepared from ethyl 3 oxohexanoate and thiourea.
Дәмдегі рөлі
Пропилтиоурацил және фенилтиокарбамид (PTC) ащы дәмді екені мәлім. Дегенмен, осы заттарды тату қабілеті генетикалық шартталған сияқты, ал ащы дәм тиоцианат тобынан туындауы мүмкін, ол PTC-де де кездеседі.
Propylthiouracil, together with phenylthiocarbamide (PTC), are known to have bitter taste. However, it seems the propensity for tasting these compounds is genetically based and the bitter taste is likely to be engendered by the thiocyanate moiety, also present in PTC.
Тарих
Оны 1947 жылы АҚШ-тың Тамақ және Дәрі-дәрмек басқармасы бекіткен.
It was approved by the United States Food and Drug Administration in 1947.