Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1933 жылы Қытай Республикасы мен Жапония империясы арасындағы атысты тоқтату. Тангу келісімі, кейде жай ғана "Тангу" деп те аталады, 1933 жылғы 31 мамырда Тяньцзинь қаласындағы Тангуда Қытай Республикасы мен Жапония империясы арасында қол қойылған, тең емес шарттардағы атысты тоқтату туралы келісім. Ол 1931 жылы басталған Жапонияның Маньчжурияға басып кіруіне ресми тоқтатты.
1933 ceasefire between the Republic of China and Empire of Japan
The Tanggu Truce, sometimes called the , was a ceasefire unequal treaty that was signed between the Republic of China and the Empire of Japan in Tanggu, Tianjin, on May 31, 1933. It formally ended the Japanese invasion of Manchuria, which had begun in 1931.
Өмірбаян
1931 жылы 18 қыркүйекте болған Мукден оқиғасынан кейін жапондық Квантун армиясы Маньчжурияға басып кірді және 1932 жылдың ақпанына қарай бүкіл аймақты басып алды. Цинь әулетінің соңғы императоры Пуй, Тяньцзиньдегі шетелдік концессияларда сүргінде өмір сүрген, жапондықтар оны Маньчжуко империясының тағына отыруға көндірді, ол Жапон императорлық армиясының бақылауында болды. 1933 жылдың қаңтарында Маньчжуконың оңтүстік шекарасын қорғау үшін жапондық және маньчжук күштері бірлесіп Рехеге басып кірді. Наурыз айына қарай сол провинцияны жаулап алғаннан кейін, қалған қытай әскерлерін солтүстік-шығыстан Ұлы Қабырға артына, Хэбэй провинциясына ығыстырды. Жаушылық басталғаннан бері Қытай көрші елдерінен және халықаралық қауымдастықтан көмек сұрады, бірақ тиімді қолдау алмады. Қытай Ұлттар Лигасының төтенше мәжілісін шақырып, оқиғаны тергеу үшін комиссия құрылды. Литон комиссиясының баяндамасы Жапонияның әрекеттерін айыптады, бірақ араласу жоспары ұсынбады. Оған жауап ретінде, Жапония 1933 жылдың 27 наурызында Лигадан шықты. Жапон әскері Жапон императоры Хирохитоның тікелей нұсқауларымен басшылыққа алды, ол Қытайдағы қақтығысты қысқа мерзімде аяқтауды және Жапонияның Ұлы Қабырғадан тысқары жерлерге енбеуін қалады. Жапонияның келіссөздердегі позициясы өте күшті болды, себебі қытай ұлтшылдары қытай коммунистеріне қарсы толыққанды азамат соғысының қысымына тап болды.
After the Mukden Incident of September 18, 1931, the Japanese Kwantung Army invaded Manchuria and, by February 1932, it had captured the entire region. The last emperor of the Qing dynasty, Puyi, who was living in exile in the Foreign Concessions in Tianjin, was convinced by the Japanese to accept the throne of the new Empire of Manchukuo, which remained under the control of the Imperial Japanese Army. In January 1933, to secure Manchukuo's southern borders, a joint Japanese and Manchukuo force invaded Rehe. After conquering that province by March, it drove the remaining Chinese armies in the northeast beyond the Great Wall into Hebei Province. From the start of hostilities, China had appealed to its neighbors and the international community but received no effective support. When China called an emergency meeting of the League of Nations, a committee was established to investigate the affair. The Lytton Commission's report ultimately condemned Japan's actions but offered no plan for intervention. In response, the Japanese simply withdrew from the League on March 27, 1933. The Japanese army was under explicit instructions from Japanese Emperor Hirohito, who wanted a quick end to the China conflict and for Japan not to venture beyond the Great Wall. Japan's negotiating position was very strong, as the Chinese Nationalists were under severe pressure from the simultaneous full scale civil war against the Chinese communists.
Салдары
Тангу келісімі нәтижесінде Гоминьдан үкіметі Маньчжукуоны де-факто мойындады және Рехе провинциясын жоғалтқанын қабылдады. Бұл келісім Қытай мен Жапония арасындағы қарулы қақтығыстарды уақытша тоқтатып, екі елдің қарым-қатынасын қысқа мерзімге жақсартты. 1935 жылдың 17 мамырында Жапонияның Қытайдағы өкілдігі елшілік деңгейіне көтерілді, ал 1935 жылдың 10 маусымында Хэ-Умэдзу келісімі жасалды. Тангу келісімі Чан Кайшыға күштерін консолидациялауға және Солтүстік Қытай есебінен Қытай Коммунистік партиясына қарсы күшін жұмылдыруға уақыт берді. Алайда, Қытай қоғамдық пікірі Жапония үшін өте қолайлы және Қытайды ұятқа салушы шарттарға қарсы болды. Келісім демилитаризацияланған буферлік аймақ құруды көздесе де, Жапонияның Қытайға қатысты аумақтық мүдделері сақталды және келісім 1937 жылы Екінші Қытай-Жапон соғысының басталуына дейін тек уақытша тынығу болды.
The Tanggu Truce de facto resulted in the recognition of Manchukuo by the Kuomintang government and its acknowledgement of the loss of Rehe. It provided for a temporary end to the combat between China and Japan, and relations between both countries briefly improved. On May 17, 1935, the Japanese legation in China was raised to the status of embassy, and on June 10, 1935, the He Umezu Agreement was concluded. The Tanggu Truce gave Chiang Kai shek time to consolidate his forces and to concentrate his efforts against the Chinese Communist Party albeit at the expense of North China. However, Chinese public opinion was hostile to terms that were so favorable to Japan and so humiliating to China. Although the truce provided for a demilitarized buffer zone, Japanese territorial ambitions towards China remained, and the truce proved to be only a temporary respite until hostilities erupted again in 1937 by the Second Sino Japanese War.