Кариб теңізінің игуанасы (Iguana delicatissima) – Кіші Антиль аралдарындағы сирек кездесетін кесіртке. Қоршаған ортаның бұзылуы, жануарлардың шабуылына ұшырау қаупі бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рептилиялар түрі
Species of reptile
Кіші Антиль игуанасы (Iguana delicatissima) – Кіші Антиль аралдарына ендемик, ағаштарда тіршілік ететін ірі кесіртке. Бұл Игуана туысының үш түрінің бірі және мекендеу ортасының жойылуы, жабайы жануарлардың (басқа жерден әкелінген) шабуылдауы, аң аулау және жасыл игуанамен (Iguana iguana) будандасуы салдарынан саны күрт азайып барады. Бұл түрді тұтқында сәтті өсіруге екі рет қана қол жеткізілді, себебі тұтқында салынған жұмыртқалардың көп бөлігі сүректенбейді. Оның басқа да кең таралған аттары – Кіші Антиль жасыл игуанасы немесе Батыс Үндістан игуанасы.
The Lesser Antillean iguana (Iguana delicatissima) is a large arboreal lizard endemic to the Lesser Antilles. It is one of three species of lizard of the genus Iguana and is in severe decline due to habitat destruction, introduced feral predators, hunting, and hybridization with its introduced sister species, the green iguana (Iguana iguana). Successful captive breeding of this species has been limited to only two instances, as most captive laid eggs tend to be infertile. Other common names for it are Lesser Antillean green iguana or West Indian iguana.
Этимологиясы мен таксономиясы
Игуана деген жалпы атау, ивана сөзінен шыққан, ол түрдің таино тіліндегі атауының испан тіліндегі түрі. Оның түрлік атауы delicatissima латын тілінде "наздық" деген мағынаны білдіреді. Бұл түрді алғаш рет 1768 жылы австриялық табиғатты зерттеуші Иосиф Николаус Лоранти ресми түрде сипаттаған.
The generic name iguana is derived from iwana, a Spanish form of the Taino name for the species. Its specific name delicatissima is Latin for "delicate". The species was first officially described by Austrian naturalist Josephus Nicolaus Laurenti in 1768.
Анатомиясы мен морфологиясы
Кіші Антиль игуаны жасыл игуанаға қарағанда көлемді, қысқа бетке ие және жасыл игуананың құйрығында болатын ерекше жолақты өрнекке ие емес. Бұл екі түрді ең оңай ажыратуға мүмкіндік беретін ерекшелік – жасыл игуананың әр құлағының астында болатын, бірақ Кіші Антиль игуанасында жоқ үлкен, дөңгелек қабықша. Кіші Антиль игуанасының түсі әртүрлі аралдық популяциялар арасында өзгереді, бірақ негізгі түсі сұр, ал ішкі жағында жасыл дақтар болады. Олар сүтқоректілер мен құстар үшін уытты химиялық заттар өндіретін манчинелл (Hippomane mancinella) ағашын жейді. Жаңбырлы маусымда (тамыздан желтоқсанға дейін) олар әртүрлі өсімдіктердің жапырақтарымен қоса, Барбадос алқасы (Malpighia emarginata) және манчинелл сияқты көптеген өсімдік түрлерінің жемістерін де жейді. Құрғақ маусымда (қаңтардан мамырға дейін) Кіші Антиль игуаналары көбінесе жемістерге қарағанда жапырақтарды көп жейді. Олар көбінесе шырша бұтасының (Bourreria succulenta) жемісін тұтынады.
The Lesser Antilles iguana has a more blocky, shortened face than the green iguana and lacks the distinctive stripe pattern present along the green iguana's tail. The feature that most easily distinguishes these two species is the large, round scale that the green iguana has below each ear hole but which the Lesser Antillean iguana lacks. The Lesser Antillean iguana varies in color between different island populations, but the base color tends to be gray, with green splotching on the underside. They are known to consume manchineel (Hippomane mancinella), a tree species that produces chemicals that are toxic to mammals and birds. During the wet season (August to December), they consume leaves from various plants and also eat fruits from multiple plant species, including Barbados cherry (Malpighia emarginata) and manchineel. During the dry season (January to May), lesser Antillean iguanas tend to consume more foliage than fruit. They commonly consume fruits from chink bush (Bourreria succulenta).
Қорғау
Кіші Антиль игуаны – жоғалу қаупі төніп тұрған түр және IUCN Қызыл тізімінде тіркелген. Сонымен қатар, жасыл игуана Кіші Антиль игуанасымен будандасып, осы будандастыру көптеген аралдарда (Бasse Terre және Grande Terre (Гваделупа), Сент-Бартеломи, Мартиника) осы түрдің қысқаруының немесе толық жоғалуының (мысалы, Les Iles des Saintes) басты себебіне айналды. 1995 жылы «Луис» даулынан кейін Ангилья аралына жасыл игуаналардың тобы шайылып келгеннен кейін, эндемикалық Кіші Антиль игуанасының популяциясы жиырма жыл ішінде жойылды. Жақында, Доминикаға, түрдің соңғы маңызды бекінісіне, жергілікті емес игуаналар да жетті. Бұл игуаналар 2017 жылы «Мария» даулынан кейінгі көмекпен бірге тасымалданды. Қазіргі уақытта Кіші Антиль игуаналары Дюррелл жабайы табиғатты қорғау қоры, Честер зообағы, Мемфис зообағы және Сан-Диего зообағының жойылып бара жатқан түрлерді өсіру орталығында сақталуда. Барлық жеке тұлғалар Доминика мемлекетінен алынған. Бұл түрді тұтқында өсіру және көбейту қиын. Жұптасу және жұмыртқа салудың барлық мекемелерде орын алғанымен, жұмыртқалардың көп бөлігі сәтті ұрықтанбады. Дегенмен, 1997 жылы Дюррелл жабайы табиғатты қорғау қорында бір игуана сәтті өсірілді, ал 2000 жылы сегіз игуана өсірілді. Осы жетістіктен кейін, 2016 жылы Дюрреллде 11 игуана өсіріліп, осы түрді шұғыл түрде сақтау жұмыстарын қолдау мақсатында Еуропаның зообақтарына жіберілді. 2018 жылы Синт-Евстасиостан ұсталған төрт игуана Роттердамдағы (Нидерланды) Блайддорп зообағына асылдандыру бағдарламасына жіберілді.
The Lesser Antillean iguana is a critically endangered species and is found on the IUCN Red List. In addition, the green iguana has been interbreeding with the Lesser Antillean iguana and this hybridization has been the number one reason for the latter species' decline on numerous islands (Basse Terre and Grande Terre (Guadeloupe), St. Barthélemy, Martinique) or complete disappearance (e. g., Les Iles des Saintes). After a group of green iguanas washed ashore after hurricane Luis in 1995 on the island of Anguilla, the endemic Lesser Antillean iguana population was gone within twenty years. Recently, non native iguanas also arrived on Dominica, the last major stronghold of the species. These iguanas were translocated together with hurricane aid supplies during the aftermath of Hurricane Maria in 2017. Captive Lesser Antillean iguanas are currently kept at the Durrell Wildlife Conservation Trust, the Chester Zoo, the Memphis Zoo, and the San Diego Zoo's Center for Reproduction of Endangered Species. All individuals originate from the Commonwealth of Dominica. Breeding and keeping the species in captivity is difficult. Mating and egg laying have occurred at each institution, but most of the eggs have been infertile; however, a single individual was successfully hatched at the Durrell Wildlife Conservation Trust in 1997 and in 2000 eight iguanas were hatched. Following on from this success, 11 iguanas hatched at Durrell in 2016 and they will be sent to zoos across Europe in an effort to promote and support the urgent conservation work for this species. In 2018 four captured iguanas from Sint Eustatius were sent to Blijdorp zoo in Rotterdam, The Netherlands for a breeding programme.