Экономикалық көпіршік және тұрғын үй дағдарысы

Кіріспе

Экономикалық көпіршік

[[Файл:Шиллер IE2 Fig 2 1. png|350px|оң|thumb|Сурет 1: Роберт Шиллердің АҚШ-тағы үй бағалары, халық саны, құрылыс шығындары және облигациялардың табысы туралы графигі, "Ақылсыз құштарлық" кітабынан, 2-ші басылым. Бұл АҚШ штаттарының жартысынан астамына әсер еткен үй мүлігі бағаларының күрт өсуі және одан кейінгі құлдырауы болды. Көптеген аймақтарда жылжымайтын мүлік көпіршігі болды, ол субпримдік ипотекалық дағдарыстың себебіне айналды. Үй бағалары 2006 жылдың басында шарына жетті, 2006 және 2007 жылдары төмендеді және 2011 жылы жаңа ең төменгі деңгейге жетті. 2008 жылдың 30 желтоқсанында Case-Shiller үй бағасы индексі тарихындағы ең үлкен құлдырауды тіркеді. Үй көпіршігінің жарылуынан туындаған несие дағдарысы АҚШ-тағы Ұлы дағдарыстың маңызды себебі болды. 2006-2007 жылдары АҚШ үй иелері арасындағы мәжбүрлі түсірілімнің жоғары деңгейі 2008 жылдың тамызында субпримдік, Alt A, кепілдік берілген борыштық міндеттемелер (CDO), ипотекалық несиелер, несие, хедж-фондтар және шетелдік банктер нарықтарында дағдарыс тудырды. 2007 жылдың қазан айында АҚШ Қаржы министрі Генри Полсон үй көпіршігінің жарылуын "біздің экономикамызға ең үлкен қауіп" деп атады. Көпіршік үй бағасына ғана емес, сонымен қатар ипотекалық нарыққа, үй салушыларға, жылжымайтын мүлікке, үйге арналған бөлшек сауда орындарына, ірі институционалдық инвесторлардың иелігіндегі Уолл-стрит хедж-фондтарына және шетелдік банктерге әсер етуі мүмкін, бұл бүкіл елдегі экономикалық төмендеу қаупін арттырады. 2008 жылы АҚШ үкіметі АҚШ-тың үй көпіршігіне байланысты арнайы несиелер мен құтқаруларға 900 миллиард доллардан астам қаражат бөлді. Бұл қаражат мемлекеттік және жеке сектор арасында бөлісті. Федералды Ұлттық Ипотекалық Қауымдастығы (Fannie Mae) және Федералды Тұрғын Ұй Несиелік Корпорациясы (Freddie Mac) (екеуі де үкіметтің қолдауына ие кәсіпорындар) және Федералды Тұрғын Ұй Әкімшілігінің үлесі үлкен болғандықтан, олар мемлекеттік қолдаудың маңызды бөлігін алды, тіпті олардың ипотекалық несиелері консервативті бағаланып, жеке сектордың ипотекалық несиелеріне қарағанда жақсы нәтижелер көрсетті.

[[File:Shiller IE2 Fig 2 1. png|350px|right|thumb|Fig. 1: Robert Shiller's plot of U. S. home prices, population, building costs, and bond yields, from Irrational Exuberance, 2nd ed. was a sharp run up and subsequent collapse of house asset prices affecting over half of the U. S. states. In many regions a real estate bubble, it was the impetus for the subprime mortgage crisis. Housing prices peaked in early 2006, started to decline in 2006 and 2007, and reached new lows in 2011. On December 30, 2008, the Case–Shiller home price index reported the largest price drop in its history. The credit crisis resulting from the bursting of the housing bubble is an important cause of the Great Recession in the United States. Increased foreclosure rates in 2006–2007 among U. S. homeowners led to a crisis in August 2008 for the subprime, Alt A, collateralized debt obligation (CDO), mortgage, credit, hedge fund, and foreign bank markets. In October 2007, Henry Paulson, the U. S. Secretary of the Treasury, called the bursting housing bubble "the most significant risk to our economy". A bubble had the potential to affect not only on home valuations, but also mortgage markets, home builders, real estate, home supply retail outlets, Wall Street hedge funds held by large institutional investors, and foreign banks, increasing the risk of a nationwide recession. In 2008 alone, the United States government allocated over $900 billion (~$ in ) to special loans and rescues related to the U. S. housing bubble. This was shared between the public sector and the private sector. Because of the large market share of Federal National Mortgage Association (Fannie Mae) and the Federal Home Loan Mortgage Corporation (Freddie Mac) (both of which are government sponsored enterprises) as well as the Federal Housing Administration, they received a substantial share of government support, even though their mortgages were more conservatively underwritten and actually performed better than those of the private sector.

Өмірбаян

Жер бағасы құрылыстар бағасының өсуіне қарағанда әлдеқайда үлкен үлес қосты. Бұл суреттегі 1-суреттегі құрылыс шығындарының индексінен көрінеді. Үйдің жер құнын бағалау үшін, үй бағасынан құрылыстың тозуға түзетілген ауыстыру құнын алып тастауға болады. Осы әдістемені қолдана отырып, Дэвис және Паломбо 46 АҚШ қалалық аймақтарының жер құнын есептеп шығарды, оны Линкольн жер саясаты институтының веб-сайтында табуға болады. Тұрғын үй көпіршіктері жергілікті немесе жаһандық жылжымайтын мүлік нарықтарында пайда болуы мүмкін. Олардың соңғы кезеңдерінде, олар әдетте жылжымайтын мүліктің бағалануының қарқынды өсуімен сипатталады, бұл табысқа, баға мен жалдама қатынастарына және басқа да экономикалық көрсеткіштерге қатысты тұрақсыз деңгейлерге жеткенге дейін. Мұнан кейін үй бағасының төмендеуі мүмкін, нәтижесінде көптеген меншік иелері өзінің меншікті капиталының теріс жағдайында қалады – ипотекалық қарызы мүліктің құнынан жоғары. Тұрғын үй көпіршігінің негізгі себептері күрделі. Бұл факторларға салық саясаты (тұрғын үйді капиталдан түскен табыстан босату), тарихи төмен пайыздық мөлшерлемелер, несие беру стандарттарының әлсіздігі, реттеушілердің араласпауы және спекуляциялық қызу жатады. Бұл көпіршік шамамен Ұлыбритания, Гонконг, Испания, Польша, Венгрия және Оңтүстік Кореядағы жылжымайтын мүлік көпіршіктерімен сәйкес келеді. Көпіршіктерді анықтау мүмкін болғанымен, оларды нақты өлшеуге болады, тек нарықтық түзетуден кейін ғана, АҚШ тұрғын үй нарығында 2005-2006 жылдары басталған түзетуден кейін. Кейбір экономистер АҚШ тұрғын үй нарығындағы түзету 2006 жылы басталды деп қорытындылады. 2006 жылғы мамырдағы «Fortune» журналындағы АҚШ тұрғын үй нарығына қатысты есепте былай делінген: «Үлкен тұрғын үй көпіршігі, со наконец, құлдырауға басталды. Елдің бұрынғы жарқын нарықтарында, құрылысы аяқталмаған пәтерлерге кезек тізімі мен қарапайым үш бөлмелі үйлерге ұсыныстардың орнына, бағалардың төмендеуі туралы хабарлар тарады». Басқа мәлімдемелердің арасында, есепте халық «үй бағасының отбасылық табыстан жылдам өсуіне алаңдамауы керек», «тұрғын үйге деген сұранысқа және болжамды экономикалық факторларға негізделген ұлттық тұрғын үй бағасының көтерілу қаупі жоқ» және «бағаның өсу қарқынының жалпы баяулауы күтілуі мүмкін, бірақ көптеген аймақтарда қорлар жетіспеушілігі сақталады және үй бағасы тарихи нормалардан жоғары өсуі мүмкін» делінген. 2006 жылдың тамызында сатудың тез төмендеуі мен бағаның құнсыздануы туралы хабарлардан кейін Лереа «үй бағасының ұлттық деңгейде 5% төмендеуін күткенін, кейбір нарықтарда көбірек, басқаларында аз екенін мойындады. Флорида мен Калифорнияның бірнеше қалаларында үй бағасы күрт өсіп, «қатты қону» болуы мүмкін». 2007 жылдың наурыз айында ұлттық тұрғын үй сатылымы мен бағасы күрт төмендеді, бұл 1989 жылғы жинақ-несие дағдарысынан бері ең үлкен құлдырау болды. NAR деректеріне сәйкес, сату 13 пайызға төмендеп, 482 мыңға дейін төмендеді, ал ұлттық орташа баға 2006 жылғы шілдедегі 230,200 доллардан 6 пайызға төмендеп, 217 мың долларға жетті. АҚШ Сенатының Банктік комитеті 2006 жылы «Тұрғын үй көпіршігі және оның экономикаға әсері» және «Есептелген тәуекел: дәстүрлі емес ипотекалық өнімдерді бағалау» тақырыптарымен тұрғын үй көпіршігі және оған байланысты несие практикасы туралы тыңдаулар өткізді. 2007 жылдың наурыз айында субстандартты ипотекалық несие индустриясының құлдырауынан кейін, Сенатор Крис Додд, Банктік комитет төрағасы тыңдаулар өткізді және бес ірі субстандартты ипотекалық несие компаниясының басшыларынан олардың несие беру тәжірибесін түсіндіруді сұрады. Додд «жарагерлік несиелеу» миллиондаған адамдардың үй иелігін қауіпке ұшыратқанын айтты. Сонымен қатар, демократ сенаторлары, мысалы, Нью-Йорк сенаторы Чарльз Шумер, үй иелерін тұрғын үйден құтқару үшін субстандартты қарыз алушылардың федералды үкімет тарапынан құтқаруды ұсынды. 2007 жылы Гринспен «барлық көпіршіктердің жиынтығы бір үлкен көпіршікке айналады» деп мәлімдеді. Сол кезеңде жеті мегаполисте (Тампа, Майами, Сан-Диего, Лос-Анджелес, Лас-Вегас, Финикс және Вашингтон) баға 80% -дан астамға өсті. Алайда тұрғын үй көпіршіктері осы аймақтардың әрқайсысында бір уақытта пайда болған жоқ. Сан-Диего мен Лос-Анджелес 1990 жылдардың соңынан бастап тұрақты түрде жоғары бағаларды сақтады, ал Лас-Вегас пен Феникс көпіршіктері 2003 және 2004 жылдары ғана пайда болды. Ең нашар экономикалық жағдай елдің халық саны көп Шығыс жағалауында болды. Біршама парадоксальды, тұрғын үй көпіршігі құлдыраған кезде кейбір мегаполистерде (мысалы, Денвер мен Атланта) жоғары сот ісі көрсеткіштері байқалды, тіпті олар бағаның өсуіне көп үлес қоспаған және ұлттық көпіршікке әсер етпеген. Бұл Детройт пен Кливленд сияқты Қызыл белдеудегі кейбір қалаларға да қатысты, онда әлсіз жергілікті экономика онжылдықтың басында үй бағасының өсуіне аз әсер еткенімен, 2007 жылы құнсыздану мен сот ісінің өсуі байқалды. 2009 жылдың қаңтарына қарай Калифорния, Мичиган, Огайо және Флорида ең жоғары сот ісі көрсеткіштеріне ие штаттар болды. 2008 жылдың шілдесіне дейін АҚШ-тың 25 қалалық аймағының 24-інде жыл басынан бері бағалар төмендеді, Калифорния мен оңтүстік-батыста ең үлкен құлдырау байқалды. Есептерге сәйкес, тек Милуоки 2007 жылдың шілдесінен кейін үй бағасының өскенін көрді.

Land prices contributed much more to the price increases than did structures. This can be seen in the building cost index in Fig. 1. An estimate of land value for a house can be derived by subtracting the replacement value of the structure, adjusted for depreciation, from the home price. Using this methodology, Davis and Palumbo calculated land values for 46 U. S. metro areas, which can be found at the website for the Lincoln Institute for Land Policy. Housing bubbles may occur in local or global real estate markets. In their late stages, they are typically characterized by rapid increases in the valuations of real property until unsustainable levels are reached relative to incomes, price to rent ratios, and other economic indicators of affordability. This may be followed by decreases in home prices that result in many owners finding themselves in a position of negative equity—a mortgage debt higher than the value of the property. The underlying causes of the housing bubble are complex. Factors include tax policy (exemption of housing from capital gains), historically low interest rates, lax lending standards, failure of regulators to intervene, and speculative fever. This bubble roughly coincides with the real estate bubbles of the United Kingdom, Hong Kong, Spain, Poland, Hungary and South Korea. While bubbles may be identifiable in progress, bubbles can be definitively measured only in hindsight after a market correction, which began in 2005–2006 for the U. S. housing market. some economists have concluded that the correction in the U. S. housing market began in 2006. A May 2006 Fortune magazine report on the US housing bubble states: "The great housing bubble has finally started to deflate In many once sizzling markets around the country, accounts of dropping list prices have replaced tales of waiting lists for unbuilt condos and bidding wars over humdrum three bedroom colonials." Among other statements, the reports stated that people "should [not] be concerned that home prices are rising faster than family income", that "there is virtually no risk of a national housing price bubble based on the fundamental demand for housing and predictable economic factors", and that "a general slowing in the rate of price growth can be expected, but in many areas inventory shortages will persist and home prices are likely to continue to rise above historic norms". Following reports of rapid sales declines and price depreciation in August 2006, Lereah admitted that he expected "home prices to come down 5% nationally, more in some markets, less in others. And a few cities in Florida and California, where home prices soared to nose bleed heights, could have 'hard landings'." National home sales and prices both fell dramatically in March 2007 — the steepest plunge since the 1989 Savings and Loan crisis. According to NAR data, sales were down 13% to 482,000 from the peak of 554,000 in March 2006, and the national median price fell nearly 6% to $217,000 from a peak of $230,200 in July 2006. The US Senate Banking Committee held hearings on the housing bubble and related loan practices in 2006, titled "The Housing Bubble and its Implications for the Economy" and "Calculated Risk: Assessing Non Traditional Mortgage Products". Following the collapse of the subprime mortgage industry in March 2007, Senator Chris Dodd, Chairman of the Banking Committee held hearings and asked executives from the top five subprime mortgage companies to testify and explain their lending practices. Dodd said that "predatory lending" had endangered home ownership for millions of people. In addition, Democratic senators such as Senator Charles Schumer of New York were already proposing a federal government bailout of subprime borrowers in order to save homeowners from losing their residences. In 2007, however, Greenspan stated that "all the froth bubbles add up to an aggregate bubble". During the same period, seven metropolitan areas (Tampa, Miami, San Diego, Los Angeles, Las Vegas, Phoenix, and Washington, D. C.) appreciated by more than 80%. However, housing bubbles did not manifest themselves in each of these areas at the same time. San Diego and Los Angeles had maintained consistently high appreciation rates since late 1990s, whereas the Las Vegas and Phoenix bubbles did not develop until 2003 and 2004 respectively. It was in the East Coast, the more populated part of the country where the economic real estate turmoil was the worst. Somewhat paradoxically, as the housing bubble deflates some metropolitan areas (such as Denver and Atlanta) have been experiencing high foreclosure rates, even though they did not see much house appreciation in the first place and therefore did not appear to be contributing to the national bubble. This was also true of some cities in the Rust Belt such as Detroit and Cleveland, where weak local economies had produced little house price appreciation early in the decade but still saw declining values and increased foreclosures in 2007. As of January 2009 California, Michigan, Ohio and Florida were the states with the highest foreclosure rates. By July 2008, year to date prices had declined in 24 of 25 U. S. metropolitan areas, with California and the southwest experiencing the greatest price falls. According to the reports, only Milwaukee had seen an increase in house prices after July 2007.

Субстандартты ипотекалық несие индустриясының құлдырауы

thumb|upright=1.35|Банкке шабуыл Ұлыбританияның Northern Rock Bank-іне клиенттердің АҚШ-тың субстандарттық несие дағдарысына байланысты үрейленіп, жинаған ақшаларын қайтарып алу үшін кезекке тұруы

thumb|upright=1.35|Bank run on the U. K.'s Northern Rock Bank by customers queuing to withdraw savings in a panic related to the U. S. subprime crisis

In March 2007, the United States' subprime mortgage industry collapsed due to higher than expected home foreclosure rates (no verifying source), with more than 25 subprime lenders declaring bankruptcy, announcing significant losses, or putting themselves up for sale. The stock of the country's largest subprime lender, New Century Financial, plunged 84% amid Justice Department investigations, before ultimately filing for Chapter 11 bankruptcy on April 2, 2007, with liabilities exceeding $100 million (~$ in ). The manager of the world's largest bond fund, PIMCO, warned in June 2007 that the subprime mortgage crisis was not an isolated event and would eventually take a toll on the economy and ultimately have an impact in the form of impaired home prices. Bill Gross, a "most reputable financial guru",</blockquote>

Business Week has featured predictions by financial analysts that the subprime mortgage market meltdown would result in earnings reductions for large Wall Street investment banks trading in mortgage backed securities, especially Bear Stearns, Lehman Brothers, Goldman Sachs, Merrill Lynch, and Morgan Stanley. H&R Block reported that it had made a quarterly loss of $677 million on discontinued operations, which included the subprime lender Option One, as well as writedowns, loss provisions for mortgage loans and the lower prices achievable for mortgages in the secondary market. The unit's net asset value had fallen 21% to $1.1 billion as of April 30, 2007. The head of the mortgage industry consulting firm Wakefield Co. warned, "This is going to be a meltdown of unparalleled proportions. Billions will be lost." Bear Stearns pledged up to U. S. $3.2 billion (~$ in ) in loans on June 22, 2007, to bail out one of its hedge funds that was collapsing because of bad bets on subprime mortgages. Peter Schiff, president of Euro Pacific Capital, argued that if the bonds in the Bear Stearns funds were auctioned on the open market, much weaker values would be plainly revealed. Schiff added, "This would force other hedge funds to similarly mark down the value of their holdings. Is it any wonder that Wall street is pulling out the stops to avoid such a catastrophe? Their true weakness will finally reveal the abyss into which the housing market is about to plummet." The New York Times report connects the hedge fund crisis with lax lending standards: "The crisis this week from the near collapse of two hedge funds managed by Bear Stearns stems directly from the slumping housing market and the fallout from loose lending practices that showered money on people with weak, or subprime, credit, leaving many of them struggling to stay in their homes." Faced with potentially massive (though unquantifiable) exposure, the European Central Bank (ECB) immediately stepped in to ease market worries by opening lines of €96.8 billion (U. S. $130 billion) of low interest credit. One day after the financial panic about a credit crunch had swept through Europe, the U. S. Federal Reserve Bank conducted an "open market operation" to inject U. S. $38 billion in temporary reserves into the system to help overcome the ill effects of a spreading credit crunch, on top of a similar move the previous day. In order to further ease the credit crunch in the U. S. credit market, at 8:15 a. m. on August 17, 2007, the chairman of the Federal Reserve Bank Ben Bernanke decided to lower the discount window rate, which is the lending rate between banks and the Federal Reserve Bank, by 50 basis points to 5.75% from 6.25%. The Federal Reserve Bank stated that the recent turmoil in the U. S. financial markets had raised the risk of an economic downturn. In the wake of the mortgage industry meltdown, Senator Chris Dodd, chairman of the Banking Committee, held hearings in March 2007 in which he asked executives from the top five subprime mortgage companies to testify and explain their lending practices. Dodd said that "predatory lending practices" were endangering home ownership for millions of people. Former Federal Reserve Chairman Alan Greenspan had praised the rise of the subprime mortgage industry and the tools which it uses to assess credit worthiness in an April 2005 speech. Because of these remarks, as well as his encouragement of the use of adjustable rate mortgages, Greenspan has been criticized for his role in the rise of the housing bubble and the subsequent problems in the mortgage industry that triggered the economic crisis of 2008. On October 15, 2008, Anthony Faiola, Ellen Nakashima and Jill Drew wrote a lengthy article in The Washington Post titled, "What Went Wrong". In their investigation, the authors claim that Greenspan vehemently opposed any regulation of financial instruments known as derivatives. They further claim that Greenspan actively sought to undermine the office of the Commodity Futures Trading Commission, specifically under the leadership of Brooksley E. Born, when the Commission sought to initiate the regulation of derivatives. Ultimately, it was the collapse of a specific kind of derivative, the mortgage backed security, that triggered the economic crisis of 2008. Concerning the subprime mortgage mess, Greenspan later admitted that "I really didn't get it until very late in 2005 and 2006." This precipitated a bank run at Northern Rock branches across the UK by concerned customers who took out "an estimated £2bn withdrawn in just three days".

2007 жылдың наурыз айында АҚШ-тың субстандарттық ипотекалық индустриясы күткеннен жоғары тұрғын үйді алып тастау деңгейіне байланысты құлдырады (көздері нақтыланбаған), 25-тен астам субстандарттық несие беруші банкротқа ұшырағанын, елеулі шығынға ұшырағанын немесе өзін сатуға ұсынғанын хабарлады. Елдің ең ірі субстандартты несие берушісі New Century Financial акциялары Әділет департаментінің тергеулері кезінде 84% құлдырады, содан кейін 2007 жылдың 2 сәуірінде 11-тарау бойынша банкроттыққа өтініш берді, ал міндеттемелері 100 миллион доллардан асып кетті. Әлемдегі ең ірі облигациялық қордың басқарушысы PIMCO 2007 жылдың маусым айында субстандартты ипотекалық несиелер дағдарысы оқшауланған оқиға емес екенін және ақыр соңында экономикаға әсерін тигізіп, ақыр соңында тұрғын үй бағасының төмендеуі түрінде көрінетіні туралы ескертті. "Ең беделді қаржы гурусы" Билл Гросс, "Бизнес-уик" қаржы сарапшыларының болжамын жариялады, ол субстандартты ипотекалық несие нарығының ыдырауы ипотекалық кепілдікті бағалы қағаздармен сауда-саттық жасайтын үлкен Уолл-стрит инвестициялық банктерінің, әсіресе Bear Stearns, Lehman Brothers, Goldman Sachs, Merrill Lynch және Morgan Stanley-дің табысын төмендетуге әкеледі. H&R Block тоқтатылған операциялар бойынша тоқсандық 677 миллион доллар шығынға ұшырағанын хабарлады, оған субстандартты несие беруші Option One, сондай-ақ есептен шығару, ипотекалық несиелер үшін шығындар бойынша ұсыныстар және екінші деңгейдегі нарықта ипотекалық несиелер үшін қол жетімді төмен бағалар кіреді. 2007 жылдың 30 сәуірінде бөліністің таза активтері 21 пайызға төмендеп, 1,1 миллиард долларға жетті. Ипотекалық индустрияны кеңес беретін Уэйкфилд компаниясының басшысы: "Бұл теңдесі жоқ мөлшерде ыдырауы болады. Миллиардтаған қаржы жоғалады". Bear Stearns компаниясы 2007 жылдың 22 маусымында субстандартты ипотекаға жасалған жаман ставкалар салдарынан құлдыраған хедж-фондтардың бірін құтқару үшін 3,2 миллиард АҚШ долларына дейін несие беруге уәде берді. Euro Pacific Capital компаниясының президенті Питер Шифф Bear Stearns қорларындағы облигациялар ашық нарықта сауда-саттыққа шығарылса, олардың бағасы әлдеқайда төмен болатынын айтты. Шиф былай деп қосты: "Бұл басқа қорларды да өздерінің үлестерінің құнын төмендетуге мәжбүр етеді. Уолл-стриттің осындай апатты болдырмау үшін барлық шараны қолданғаны таңғаларлық емес пе? Олардың нағыз әлсіздігі, ақыр соңында, тұрғын үй нарығының құлап бара жатқан тереңдігін көрсетеді". "Нью-Йорк таймс" газетінде хедж-фондтар дағдарысы несие берудің әлсіз стандарттарымен байланысты деп жазылған: "Бұл аптада Bear Stearns компаниясы басқаратын екі хедж-фондтың құлдырауынан туындаған дағдарыс тура туранан-тура тұрғын үй нарығының құлдырауынан және несие берудің еркін әдістерінен туындаған, бұл адамдар әлсіз немесе субпримдік несиеге ие болған адамдарға ақша төгіп, олардың көпшілігі өз үйлерінде қалуға тырысып жатыр". ЕҚБ (Еуропалық орталық банк) әлеуетті түрде ауқымды (бірақ өлшеуге болмайтын) тәуекелге тап болған кезде, нарықтың алаңдаушылығын азайту үшін дереу кірісіп, 96,8 млрд евро (130 млрд АҚШ доллары) төмен пайыздық несие желісін ашты. Еуропаны қарз дағдарысы туралы қаржылық үрей билегеннен кейін бір күн өткен соң, АҚШ Федералды резервтік банкі "ашық нарық операциясы" жүргізіп, жүйеге 38 миллиард АҚШ долларын уақытша резервтерде енгізді. АҚШ-тың несие нарығындағы несиелік дағдарысты одан әрі жеңілдету үшін 2007 жылдың 17 тамызында сағат 8:15-те Федералды резервтік банк төрағасы Бен Бернанке банктер мен Федералды резервтік банк арасындағы несиелік ставканы 50 базистік пунктке төмендетіп, 6,25%-дан 5,75%-ға дейін төмендетуге шешім қабылдады. Федералды резерв банкі АҚШ-тың қаржы нарықтарындағы соңғы дағдарыс экономикалық құлдырау қаупін арттырды деп мәлімдеді. Ипотекалық индустрияның құлдырауынан кейін банк комитетінің төрағасы сенатор Крис Додд 2007 жылдың наурыз айында тыңдаулар өткізді, онда ол ең үздік бес субстандартты ипотекалық компаниялардың басшыларын олардың несие беру тәжірибесін куәлік етуге және түсіндіруге шақырды. Додд "жарагерлік несие беру үрдістері" миллиондаған адамдардың үй иелігін қауіпке тігуде деп айтты. Бұрынғы Федералды резервтің төрағасы Алан Гринспен 2005 жылдың сәуірінде сөйлеген сөзінде субстандартты ипотекалық несие индустриясын және оның несиелік қабілетін бағалау құралдарын мақтады. Осы мәлімдемелерінің және айырбасталатын ставкалы ипотекаларды қолдануын ынталандыруының салдарынан Гринспен тұрғын үй бағасының көтерілуіне және одан кейін ипотекалық индустриядағы проблемаларға, осының нәтижесінде 2008 жылғы экономикалық дағдарысқа себеп болғаны үшін сынға ұшырады. 2008 жылдың 15 қазанында Энтони Файола, Эллен Накашима және Жилл Дрю "The Washington Post" газетінде "Не болды?" деген ұзын мақала жариялады. Олардың зерттеуінде Гринспен қаржылық құралдарды, оларды туынды деп атайды, реттеуге қарсы күрескенін айтады. Олар сондай-ақ Гринспен Тауарлардың сауда-саттық комиссиясының кеңсесін, әсіресе Бруксли Е. Борн басшылығымен, туындыларды реттеуді бастауға тырысқанда белсенді түрде әлсіретуге тырысқанын айтады. Ақырында, экономикалық дағдарыстың 2008 жылы тудырған нақты туынды түрі, ипотекалық кепілдікті бағалы қағаз болды. Субстандартты ипотекалық дағдарысқа қатысты Гринспен кейінірек "Мен 2005 және 2006 жылдың соңында ғана түсіндім" деп мойындады. Бұл Ұлыбританияда Northern Rock филиалдарында алаңдаған клиенттердің "үш күнде шамамен 2 млрд фунт сомасында ақша шығарып алуына" себеп болды.