Яков Ненадович (1765-1836) – сербский воевода, политик, первый министр внутренних дел Сербии. Биография, роль в истории Сербии, соперничество с Караджорде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сербиялық саясаткер (1765–1836)
Serbian politician (1765–1836)
Яков Ненадович (1765–1836) – серб воеводасы және саясаткері, 1810 жылдың 31 желтоқсанынан 1811 жылдың 22 қаңтарына дейін Сербияның премьер-министрі қызметін атқарды. Ол Сербияның тұңғыш ішкі істер министрі болды. Ненадович сол кезде Сербиядағы ең ықпалды тұлға болды, оның ең басты қарсыластары – Караджордже және Янко Катич.
Jakov Nenadović (; 1765–1836) was a Serbian voivode and politician who served as the prime minister of Serbia from 31 December 1810 to 22 January 1811. He was the first Serbian interior minister. Nenadović was the most influential figure in Serbia at the time beside Karađorđe, his greatest rival, and Janko Katić.
Өмір
Яков Сербияның Вальево маңындағы провинцияны иеленген дворян Алекса Ненадовичтің (1749–1804) кіші інісі болды. Ол Рашка және Вальево митрополиті Григорий Ненадовичтің шөбересі еді. Оның ағасы 1804 жылдың 31 қаңтарында Герцогтардың қырғынында қаза тауып, Бірінші серб көтерілісіне бастау берді. Яков дереу серб көтерілісшілеріне қосылды, ал 1804 жылы Свилеувадағы жеңістен кейін Батыс Сербияның ең көрнекті қолбасшыларының біріне айналды. Ол қару-жарағын сол кезде Австрия құрамында болған Сирмиядан алды. 1804 жылдың наурыз айында ол Шабацқа шабуыл жасады. Яков Praviteljstvujušči sovjet serbski (Сербия үкіметі) құрушыларының бірі болды, ал оның тұңғыш премьер-министрі оның немересі Прота Матея Ненадович (Алексаның ұлы) тағайындалды. Ол 1810–1811 жылдары Сербия үкіметіне жетекшілік етті. 1813 жылы қару-жарақ сақтау үшін Яков пен оның ұлы Еврем Кличевац төбесінің шетінде, Шабацқа баратын жолдың жанында Ненадович есімін тағып тұрған мұнара салды. Көтеріліс сәтсіз аяқталғаннан кейін Ненадович 1814 жылы Караджордьемен бірге Бессарабияға, ал 1816 жылы Санкт-Петербургке Ресей императоры Александр I-ге Балқандағы жағдайды талқылау үшін барды, ол кезде осы аймақ Осман түріктерінің билігінде болды. Кейіннен ол Венаға қоныстанды, онда 1836 жылы қайтыс болды. Оның немере қызы Персида Ненадович (Евремнің қызы) Сербия князі, Караджордьенің ұлы Александр Караджордьевичке үйленді.
Jakov was the younger brother of Aleksa Nenadović (1749–1804), a Serbian nobleman who held a province around Valjevo. He was grandnephew of Grigorije Nenadović, metropolitan of Raška and Valjevo. His brother was executed in the Slaughter of the Dukes on January 31, 1804, which sparked the First Serbian Uprising. Jakov immediately joined the Serbian rebels, and after the victory in Svileuva (1804) he became one of the most distinguished commanders and persons of western Serbia. He acquired his ammunitions and weapons from Syrmia, then part of Austria. In March 1804, he attacked Šabac. Jakov was one of the founders of the Praviteljstvujušči sovjet serbski (Serbian government), of which Prota Mateja Nenadović, his nephew (the son of Aleksa), was the first Prime Minister. He headed the government of Serbia from 1810 to 1811. In 1813, for the purpose of armory, a tower bearing the Nenadović name was built next to a road leading to Šabac, at the edge of Kličevac hill, by Jakov and his son Jevrem. After the failed uprising, Nenadović followed Karadjordje to Bessarabia in 1814, and in 1816 to Imperial Russia in St. Peterburg to confer with Tsar Alexander I of Russia over the state of affairs in the Balkans, then re occupied by the Ottoman Turks. Later on, he settled in Vienna, where he died in 1836. His granddaughter, Persida Nenadović (the daughter of Jevrem), married Alexander Karađorđević, Prince of Serbia, the son of Karadjordje.