Кіріспе
Корви князьдік аббаттығы – бұрынғы бенедиктин аббаттығы және шіркеулік княздік, қазір Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалиясында орналасқан. Ол Киелі Рим империясының соңғы орта ғасырларынан бастап 1792 жылға дейін, Корви князьдік епископтығына дейін көтерілгенге дейін, өзін-өзі басқаратын князьдік аббаттықтардың шамамен алты бірі болды. Аумағы кеңайған Корви 1803 жылы неміс медиатизациясы кезінде секуляризацияланды және жаңадан құрылған Нассау-Оранж-Фулда княздығына қосылды. 822 және 885 жылдары салынған және барокко дәуірінде қайта жаңартылған аббаттық, каролинг сәулетінің ерекше мысалы, батыс жұмыстарының ең көне сақталған үлгісі және Вестфалиядағы ең көне ортағасырлық құрылым болып табылады. Аббаттықтың бастапқы сәулеті, күмбезді залы мен басты бөлмені айнала қоршайтын галереялары, кейінгі батыс романдық және готикалық сәулетке зор әсер етті. Вестверк ішінде каролинг дәуірінде христиандық түсіндірмемен көне мифологияның жалғыз белгілі қабырға суреттері сақталған. Алғашқы монахтар 816 жылы Пикардиядағы Корби аббаттығынан келді, бенедиктин аббаттығының бөлімшесін құрды. Таңдалған жердің қолайсыздығына байланысты, монахтар 822 жылы қазіргі орнына, сол кезде Вилла Хуксори деп аталған жерге көшуге шешім қабылдады. Жаңа үй Nova Corbeia (латынша "Жаңа Корби"; көне неміс тілінде Corvey) деп аталды. Корвидің алғашқы аббаты Карл Ұлының туысы Адалард болды. Кейіннен "Скандинавия елшісі" атанған Ансгар 823 жылы аббат мектебін құрды. Аббат кітапханасы Корбиден әкелінген еңбектермен құрылды және жергілікті скрипторийдің өнімдерімен толықтырылды. 826 жылы Корви әулие Стефанға арналған тәуелсіз аббаттыққа айналды. 833 жылы ол Рейннен шығысқа қарайғы алғашқы орын ретінде франк аймағында монета шығару құқығын алды. 873-885 жылдары қазірге дейін сақталған Вестверк салынды. Осылайша Корви "9 ғасырдағы Саксония герцогтығындағы каролингтік монастырлық қасиетті орындардың біріне" айналды. Ол көп ұзамай мектебімен танымал болды, онда 10 ғасырлық саксон тарихшысы Видукинд Корвей, "Res gestae Saxonicae" еңбегінің авторы оқыды. Оның монастырьларынан Солтүстік Еуропаны жаңару үшін миссионерлер ағылып шықты. Аббаттың орналасқан жері, шығыс-батысқа қарай созылатын Хеллвег жолының Везер өзенін кесіп өтетін жері, стратегиялық маңызға ие болды және оның экономикалық және мәдени маңыздылығын қамтамасыз етті. Аббаттың тарихшысы Х.Х. Каминский корольдік сарай 1073 жылға дейін кем дегенде 110 рет Корвиге келгенін, осы оқиғалар кезінде жарлықтар шығарылғанын есептейді.
The Princely Abbey of Corvey (link=no or link=no) is a former Benedictine abbey and ecclesiastical principality now in North Rhine Westphalia, Germany. It was one of the half dozen self ruling princely abbeys of the Holy Roman Empire from the Late Middle Ages until 1792 when Corvey was elevated to a prince bishopric. Corvey, whose territory extended over a vast area, was in turn secularized in 1803 in the course of the German mediatisation and absorbed into the newly created Principality of Nassau Orange Fulda. Originally built in 822 and 885 and remodeled in the Baroque period, the abbey is an exceptional example of Carolingian architecture, the oldest surviving example of a westwork, and the oldest standing medieval structure in Westphalia. The original architecture of the abbey, with its vaulted hall and galleries encircling the main room, heavily influenced later western Romanesque and Gothic architecture. The inside of the westwork contains the only known wall paintings of ancient mythology with Christian interpretation in Carolingian times. it is today thought to be near The first monks arrived in 816 from the Benedictine abbey from Corbie Abbey in Picardy. They set up a Probstei, a subsidiary of the motherhouse. Due to the inappropriate location chosen, the monks chose to move in 822 – to the current location near what was then called Villa Huxori. The new house became known as Nova Corbeia (Latin for the "new Corbie"; Old German: Corvey ). The first abbot of Corvey was a cousin of Charlemagne, Adalard of Corbie. Ansgar, who later became the "Apostle of Scandinavia", founded the abbey school in 823. The abbey library was established with works from Corbie, augmented by the output of the local scriptorium. In 826, Corvey became an independent abbey, dedicated to Saint Stephen. In 833, it was granted the right of coinage within the Franconian realm, as the first place east of the Rhine. In 873–885, the Westwerk that is still extant today was constructed. Corvey thus became "one of the most privileged Carolingian monastic sanctuaries in the 9th century Duchy of Saxony". It soon became famous for its school, which produced many celebrated scholars, among them the 10th century Saxon historian Widukind of Corvey, author of Res gestae Saxonicae. From its cloisters went forth a stream of missionaries who evangelised Northern Europe. The site of the abbey, where the east west route called the Hellweg crossed the Weser, was of some strategic importance and assured its economic and cultural importance. The abbey's historian H. H. Kaminsky estimates that the royal entourage visited Corvey at least 110 times before 1073, occasions for the issuance of charters.
Императорлық құқықтар берілді
940 жылы Отто I берген диплом, осы сияқты алғашқы құжат, аббат Фолькмарды жаңа бағыттағы қызметке тағайындады. Абатқа монастырь жеріне салынған бекініске паналаған шаруаларға қатысты билік және сот өкілеттігі – bannus берілді; олардың орнына монастырь құрылысын абаттың бақылауымен күтіп ұстаулары тиіс еді. Монастырьтың қорғауындағы жұмыс күші үш пагиден тартылды, олар төрт графтың қарауында болды, алайда графтардың олардан қамал салу жұмыстарын талап етуге құқығы болмады.
Қақтығыстар мен құлдырау
Инвеституралық дау кезінде Корвей аббаты Саксон дворяндарымен бірге Генрих IV, Рим императорына қарсы тұрды. Оның аббаты Маркуард (1081–1107 жылдары қызмет етті), "күмәні жоқ, аббатхананың мың жылдық тарихындағы ең маңызды аббаттардың бірі" (Каминский) және оның ізбасары Эркенберт (1107–1128 жылдары) аббатхананы қиын кезеңнен өткізді. Аббатхана 11 ғасырда Католик шіркеуін реформалау әрекеттеріне де қатысты. Бұл аймақтағы маңызды теологиялық орталық болды және көптеген қарастырылатын аббатханалар құрды. 1508 жылы аббатханада Джованни Анджело Аркимбольди (кейін Милан архиепископы) Тациттің "Анналдарының" 1–6 кітаптарын тапты. 1634 жылы, Отыз жылдық соғыс кезінде, аббатхана ғимараты императорлық әскерлер тарапынан тоналып, Хокстер қаласы да қоршауға алынды. Кейіннен бұзылып, тек Вестверк ғимараты ғана сақталды. Ақын және "Deutschlandlied" авторы Август Генрих Гофманн фон Фаллерслебен 1860 жылдан өліміне дейін, 1874 жылға дейін осында кітапханашы болып жұмыс істеді. Ол шіркеу маңындағы зиратқа жерленген.
Бүгін
Қазіргі сарай иесі - Виктор, Ратибордың 5-ші герцогы және Корвейдің 5-ші ханзадасы, Хогенлоге-Шиллингсфюрст Меттерних Сандор ханзадасы (1964 ж.т.). Сарай, кітапхана және шіркеу бүгінде жұртшылыққа ашық.