Кіріспе

Осман әскерінің қолбасшысы (1417 жылы қайтыс болған)

Евренос немесе Евренуз (17 қараша 1417 жылы Енице-и-Вардар қаласында қайтыс болған) – Осман әскерінің қолбасшысы. Византиялық дереккөздерде оны Ἐβρενός, Ἀβρανέζης, Βρανέζης, Βρανεύς (?), Βρενέζ, Βρενέζης, Βρενές деп атаған. Ол Сүлеймен паша, Мұрад I, Баязид I, Сүлеймен Челеби және Мехмед I-нің басшылығымен генерал болып қызмет еткен. Оның 129 жыл өмір сүргені және өте ұзақ мансапқа ие болғаны туралы әңгімелер нақты емес. Мүмкін, оның ұрпақтарының ерліктері тарихи әңгімелерде оның жетістіктерімен араласып кеткендіктен осындай шатасу туған болуы мүмкін. Ол Гавринос есімімен де белгілі және грек отбасынан тегін шығарған деп есептеледі.

Өмірбаян

Бастапқыда Гази Евренос - билік иелері, Қараси бейлігінің бегі болған, ол 1345 жылы бейлікті жаулап алғаннан кейін ғана Осман мемлекетіне қосылды. Грек аңызында Евренос әкесі Орнос, Бурсаны (Пруза) қоршаудан кейін Осман мемлекетіне, содан соң Қарасиге өткен Византия губернаторы екені айтылады (1326 жыл). Стэнфорд Дж. Шоу Евренос бастапқыда Анатолиядағы византиялық грек феодалы болған, Бурсаны басып алғаннан кейін Осман қызметіне кіріп, ислам дініне кіргенін, кейін Орхан мен Мураттың басшылығымен жетекші әскери қолбасшы болғанын мәлімдейді. Жозеф фон Хаммер Евреносты ислам дінін қабылдаған византиялық грек деп есептейді. Питер Шугар да осы отбасының грек тегінен екенін айтады. Түрік деректері отбасының түрік тегінен екенін көрсетеді. Дегенмен, басқалар бұл пікірмен келіспейді, Евренос отбасының түрік тегі болмағанын нақтылайды. Евренос Болгария, Фессалия және Сербияда Осман мемлекетінің көптеген маңызды жорықтары мен шайқастарын басқарды. 1362 жылы Адрианопольді Осман мемлекетінің жаулап алуына қатысқаннан кейін, Евренос Тесалияның *ұч бегі* (шекаралық әскери басшысы) болып тағайындалды. Кейін Евренос Серресті де жаулап алды. Евренос қатысқан ең әйгілі шайқас – Марица шайқасының шешуші жеңісі, онда 800 османдық жауынгері 70 000 серб әскерін жеңіп, түнгі шабуыл жасады. Соңынан Евренос және оның акинжилері Косово шайқасында (1389) және Никополис шайқасында (1396) шайқасты. Евренос Кешан, Ипсала, Комотини, Ферес, Ксанти, Маронея, Монастир қалаларын жаулап алды, ал 1397 жылы – Коринфті. Ол Енице-и-Вардар қаласын (қазіргі Джанница) құрды. Гази Евренос Енице-и-Вардарда қарттық шағында қайтыс болды. Ол 1417 жылы сол жердегі кесенеге жерленді. Кесене сақталған, бірақ 19 ғасырда қиратылып, бір кезде шаруашылық қоймасы ретінде пайдаланылды.

Мұрагерлік және ұрпақтар

Кейбіреулер Эвренос (сондай-ақ Эвренуз) есімі түрік тілінде емес деп санайды. Хит Лоури Хайреддин Барбароссаның әкесі Евренос қолбасшылығында қызмет еткен сипахи атты әскерінің мүшесі болған деген болжам жасаған. Гази Евренос Осман Анатолиясынан шыққандығы және алғаш рет бей ретінде танылғаны белгілі. Алайда, қазіргі тарихшылар бұл пікірлерді көбінесе қабылдамайды. 1456-1457 жылдары Евренос ұлдарының бірі, Иса Бег жасаған, жаңадан табылған вакфийе (ғибадаттану қағидасы) отбасының этникалық тегі туралы жаңа түсінік береді. Осыған байланысты, ол замандастары үшін «Евренос» шын мәнінде «Евреніз/Евренүз» немесе «Авраниз/Авранүз» деп аталған деген гипотезаны ұсынады. Бұдан әрі, Хит В. Лоуридің сөзіне сүйенсек, оның әкесінің нақты аты Бранко/Франко Лазарт болған, бұл Лоуридің пікірінше, отбасының серб тегі болу мүмкіндігін көрсетеді. Стэнфорд Дж. Шоу, Димитри Китсикис, Питер Шугар, Джозеф фон Хаммер сияқты басқалар отбасының грек тегін ұсынады, Шоу оның Анатолиядағы византиялық феодалдық князі болғанын, кейін Бурсаның жаулануынан кейін ислам дініне кіріп, Осман қызметіне өткенін атап көрсетеді. Михалогуллары (Караси бейлігінен), Малкочогуллары (Сербиядан), Омерли/Омероглу және Тураханогулларымен бірге Евренос ұрпақтары – Евреносогуллары, ерте Османдық жауынгерлік аристократиясын құраған византиялық отбасылардың бірі болып табылады.