Кіріспе
Осман империясының 27-ші сұлтаны, 1774 жылдан 1789 жылға дейін билеген Абдулхамид немесе Абдулхамид I ( `Abdü’l Ḥamīd i evvel; I. Абдулхамид; 20 наурыз 1725 – 7 сәуір 1789) Ахмед III билігін немересі Махмұд I-ге өткізді, кейін оны ағасы Осман III алмастырды. Ол діни және бейбітшіл мінезді адам болған. Оның билікке келу кезінде қазынаның қаржылық жағдайы нашар болғандықтан, яничар корпусына әдеттегі сыйлықтарды беру мүмкін болмады. Жаңа сұлтан яничарларға: «Біздің қазынамызда енді сыйлық жоқ, сондықтан барлық әскерлеріміз үйренуі керек» деді. Абдулхамид империяның қарулы күштерін, оның ішінде яничар корпусын және флотты реформалауға ұмтылды. Ол жаңа артиллерия корпусын құрды және Императорлық теңіз инженерлік мектебін ашуға үлес қосты. 1782 жылғы Константинополь өрті кезінде өрт сөндіру бригадасын жеке басқарды. Халық оны діни тақуалылығы үшін құрметтеді және оны «Вәли» (әулие) деп атады. Ол реформа саясатын белгілеп, үкіметті жақыннан бақылады және мемлекет қайраткерлерімен жұмыс істеді. Абдулхамид I Ресеймен соғыс аяқталғаннан кейін ішкі істерге көшті. Алжирлік Гази Хасан паша арқылы ішкі көтерілістерді басуға тырысты, ал реформа жұмыстарын Силахдар Сейід Мехмед паша (Каравезир) және Халил Хамид паша арқылы реттеді. Сирияда 1768 жылғы Ресей экспедициясының салдарынан туындаған жағдайды пайдаланып, Жерорта теңізіндегі ресейлік флот адмиралдарымен байланыс жасаған Захир әл-Умар бастаған көтеріліс болды. 1775 жылы Мысырдағы көтеріліс пен Мысырдағы көтерілісшілер басып алынды. Пелопоннес аймағындағы жағдай да тұрақтанды. Капитан Гази Хасан паша мен Сезар Ахмет паша осы оқиғаларды басуда маңызды рөл атқарды. Ол осы ғимараттың жанына фонтан, имарат (дастарқанхана), медресе және кітапхана салдырды. Кітапханадағы кітаптар бүгінде Сүлеймен мешітінің кітапханасында сақталады, ал медресе қазірде биржа ғимараты ретінде пайдаланылады. Вакиф қанағатханасының құрылысы кезінде имарат пен фонтан бұзылып, Гүлхане саябағының қарсы бетіндегі Зейнеп Сұлтан мешітінің бұрышына көшірілді. Бұдан басқа, 1778 жылы Рабия Шерми Кадынға арналған Бейлербей мешіті мен Чамлыка Кискили алаңына фонтандар салдырды. 1783 жылы Емірги аймағында мешіт, фонтан, монша және дүкендер салдырды, сондай-ақ Хумашах Сұлтан мен оның ұлы Мехмед үшін де бірнеше нысандар салдырды. Одан басқа, Истиньедегі Неслиша мешітінің жанында және Долмабахче мен Кабаташ арасындағы жағалауда да фонтандар бар.
Abdulhamid or Abdul Hamid I (, `Abdü’l Ḥamīd i evvel; I. Abdülhamid; 20 March 1725 – 7 April 1789) Ahmed III abdicated his power in favour of his nephew Mahmud I, who was then succeeded by his brother Osman III, and Osman Yet he was also very religious and a pacifist by nature. At his accession, the financial straits of the treasury were such that the usual donative could not be given to the Janissary Corps. The new Sultan told the Janissaries "There are no longer gratuities in our treasury, as all of our soldier sons should learn." Abdul Hamid sought to reform the Empire's armed forces including the Janissary corps and the navy. He also established a new artillery corps and is credited with the creation of the Imperial Naval Engineering School. He personally directed the fire brigade during the Constantinople fire of 1782. He was admired by the people for his religious devotion and was even called a Veli ("saint"). He also outlined a reform policy, supervised the government closely, and worked with statesmen. Abdul Hamid, I turned to internal affairs after the war with Russia ended. He tried to suppress internal revolts through Algerian Gazi Hasan Pasha, and to regulate the reform works through Silâhdar Seyyid Mehmed Pasha (Karavezir) and Halil Hamid Pasha. In Syria, the rebellion led by Zahir al Umar, who cooperated with the admirals of the Russian navy in the Mediterranean, benefiting from the confusion caused by the Russian expedition of 1768 Russian campaign, and suppressed the rebellion in Egypt in 1775, as well as the Kölemen who were in rebellion in Egypt, was brought to the road. On the other hand, the confusion in Peloponnese was ended, and calm was achieved. Kaptanıderyâ Gazi Hasan Pasha and Cezzâr Ahmed Pasha played an important role in suppressing all these events. He built a fountain, an imaret (soup kitchen), a madrasah, and a library next to this building. The books in the library are kept in the Süleymaniye Library today and the madrasah is used as a stock exchange building. During the construction of the Vakıf Inn, the imaret was, the fountain removed by construction and transferred to the corner of Zeynep Sultan Mosque opposite Gülhane Park. In addition to these works, in 1778 he built the Beylerbeyi Mosque, dedicated to Râbia Şermi Kadın, and built fountains in Çamlıca Kısıklı Square. He additionally built a mosque, a fountain, a bath, and shops around Emirgi in Emirgân in 1783, and another one for Hümâşah Sultan and his son Mehmed. In addition to these, there is a fountain next to Neslişah Mosque in Istinye, and another fountain on the embankment between Dolmabahçe and Kabataş.
Кейіпкер
Ол бұрын көрген қиындықтарын империяның бас уәзіріне немесе губернаторына жазып жіберді. Ол өзінің ұлы уәзірінің шақыруларын қабыл алып, оның сарайларына баратын, содан кейін Құран оқылатын. Ол кішіпейіл және діндар сұлтан еді. Абдул Хамид I балаларына қатты сүйіспеншілікпен қараған, отбасылық өмірге қызығушылық танытқан және жаз айларын Қараағашта, Бешикташта жұбайлары, ұлдары мен қыздарымен өткізгені мәлім. Оның қызы Эсма Сұлтанның киім кию әдебиеті, ойын-сауыққа құштарлығы және жолдастары мен кәнизактарымен бірге түрлі орындарға саяхат жасауы Стамбул әйелдері үшін үлгі болды.
Отбасы
Абдулхамид I тіпті Кафедегі қамауда тұрған кезінде де әйелдермен қарым-қатынас жасағанымен танымал, осылайша гарем ережелерін бұзған. Осы қарым-қатынастардан кем дегенде бір қызы дүниеге келді, ол жасырын түрде туып, Абдулхамид таққа отырғанға дейін сарайдан тыс жерде өсірілді, содан кейін сұлтанның "асырап алған қызы" ретінде сарайға қабылданды.
Өлім
Абдул Хамид 1789 жылдың 7 сәуірінде, алпыс төрт жасында Стамбулда қайтыс болды. Ол өзі салған Бахчекапидегі мазарда жерленді. Ол араб жылқыларын зор құштарлықпен өсірді. Оның құрметіне "Кухейлан Абдулхамид" деп аталатын Кухейлан арабтарының бір түрі бар.