Бадиғ: Бахаулланың хатын шаһқа жеткізген марттық белгісі
Badíʻ
Бадиғ – Бахаулланың хатын Шахқа жеткізген көрнекті Бахаи шейіті. 17 жасында қаза тапты, Бахаи дінінің маңызды тұлғасы. Тарихы мен өмірі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көрнекті Бахаи, Бахаулладан Шахқа жолданған хаттың жеткізушісі,
белгілі Бахаи шейіті.
Prominent Baháʼí, bearer of a letter by Baháʼu'lláh to the Shah
the notable Baháʼí martyr
Бади (1852-1869) – Бахаи Дінінің негізін қалаушы Бахаулланың көрнекті ерте жақтасы және оның бас елшілерінің бірі саналады. 17 жасында ол Насирид Дин Шахқа Бахаулладан келген хатты жеткізді, осы үшін оны азаптап өлтірді.
Badíʻ (18521869) was an eminent early follower of Baháʼu'lláh, founder of the Baháʼí Faith, and considered one of his chief apostles. At the age of 17 he delivered a letter from Baháʼu'lláh to Náṣiri'd Dín S͟háh, for which he was tortured and killed.
Өмірбаян
Бади Хурасан провинциясындағы Нишхабур қаласынан шыққан. Оның нағыз аты Бузург, ал «Бади» (بديع – «ұлы, көркем») деген лақабын Бахаулла оған шейіт болғаннан кейін берген. Оның есімі кейде Мырза немесе Ақа Бузург и Нишхабури (немесе Нишхапури) немесе Хурасани деп те аталады. Әкесі Хажи Абдул Маджид бахаи дінін қабылдағанмен, Бади бастапқыда жаңа дінге қызығушылық танытпады. Ол тәртіпсіз, көңілсіз жас болғандықтан, әкесі оны «отбасының қасіреті» деп сипаттаған. Бадидің әкесі Баб дәуірінде Бахаи дініне кірген, ал кейін Бахаулла оны «Аба Бади» («Бадидің әкесі») деп атаған. Хажи Абдул Маджид – шал сатумен айналысқан және 1848-1849 жылдардағы Табарси бекінісі шайқасынан аман қалған белгілі саудагер. 1877 жылы, 85 жасында Бадидің әкесі Мәшхад қаласының алаңында дінінен бас тартпағаны үшін өлім жазасына кесілді.
Badíʻ was from Nís͟hábúr, in the province of Khurásán. His given name was Buzurg, and the title Badíʻ' (ﺑﺪﻳﻊ meaning "wonderful") was given to him by Baháʼu'lláh after his martyrdom. His name sometimes appears as Mírzá or Áqá Buzurg i Nís͟hábúrí (or Nís͟hápúrí) or Khurásání. Although his father, Haji ʻAbdu'l Majíd, was a Baháʼí, at first Badíʻ was not drawn to the new religion. He was an unruly and rebellious youth, and for this reason, his father had originally described him as the "despair of the family". The father of Badíʻ had embraced the Baháʼí Faith during the ministry of the Báb, and was later addressed by Baháʼu'lláh as Aba Badíʻ ("Father of Badíʻ"). Haji ʻAbdu'l Majíd was a dealer in shawls and a noted merchant who had survived the Battle of Fort Tabarsi (1848 1849). In 1877, at age 85, Badíʻs father was executed at a public square in Mashhad because he repeatedly refused to recant his faith.
Саяхат
Набиль и Азаммен кездескенде Бади Бахаулланың өлеңін естіп, жылауға бастады. Оқуын аяқтаған соң, ол бар мүлкін садақа етіп, Бағдадқа қарай жаяу жолға шықты, онда көптеген бахаилер қудалауға ұшыраған еді. Соңында ол Мүсұл қаласынан Бағдад арқылы түрме қаласы Аккаға дейін жаяу сапарлады. Бахаилердің Аккаға кіруіне күзетшілер тыйым салғандықтан, Бади су тасушы кейпінде күзетшілерден жасырынып өтіп, мешітке барды, онда ол Абдул-Баханы танып, оған хат тапсырды. Бади Бахаулламен екі рет кездесіп, Бахаулладан Лаух и Султан – Бахаулланың жазуын Насирийд Дин Шахқа жеткізуді сұрады. Бади Осман билігінен ұсталмау үшін Хайфада осы жазуды алды. Одан кейін төрт ай бойы жаяу сапарлап Тегеранға жетті. Жол бойында ол "қуанышқа, күлкіге, шүкіршілікке және сабырға толы болды, жүз қадамдай басып, содан соң жолдан шығып, Аккаға қарай бет бұрды. Ол сәжде етіп: "Уа, Аллам! Маған берген нығматыңды Өзіңнің әділдігіңмен қайтарып алма, керісінше, оны сақтауға күш бер!" – деді."
It was upon a meeting with Nabíl i Aʻzam that Badíʻ heard a poem by Baháʼu'lláh and began weeping. After finishing his studies, he gave away his possessions and set out on foot for Bag͟hdád, where a significant number of Baháʼís were under persecution. Finally he set out on foot from Múṣul through Bag͟hdád to the prison city of ʻAkká. As guards protected against Baháʼís entering ʻAkka, Badíʻ dressed as a water carrier and slipped by the guards, and then proceeded to a mosque, where he recognized ʻAbdu'l Bahá and gave him a note. Badíʻ received two interviews with Baháʼu'lláh, who requested that he deliver the Lawh i Sulṭán, Baháʼu'lláh's tablet to Náṣiri'd Dín S͟háh. Badíʻ received the tablet in Haifa to avoid being caught by Ottoman officials. From there he travelled for four months on foot to Ṭihrán. Along the way he was reported to "be full of joy, laughter, gratitude and forbearance, walking around one hundred paces then leaving the road and turning to face ʻAkká. He would then prostrate himself and say: 'O God, that which you have bestowed upon me through Your bounty, do not take back through Your justice; rather grant me strength to safeguard it'".
Атқару
Үш күн ораза ұстаған соң Бади шаһтың жазғы лагеріне барды. Шаһ оған орманды аң аулап жүргенде кездесті. Бади патшаға құрметпен жақындасып, тыныш түрде былай деді: "Ей, патша! Мен Сәбадан маңызды хабармен келдім". Бади тұтқындалды, үш күн бойы белгіленді, мылтықтың домалағымен басы қанжығаланды, содан кейін денесі шұңқырға тасталды және үстіне топырақ пен тас үйілді. Шаһтың сұрауымен Бадидің азапталып, тізбектеліп тұрған суреті сақталған, онда ол ешқандай эмоцияны көрсетпейді.
After three days of fasting, Badíʻ went to the Shah's summer camp, and the Shah came upon him while hunting in the woods. Badíʻ approached the monarch with respect and calmly said: "O King! I have come to thee from Sheba with a weighty message". Badíʻ was arrested, branded for three successive days, his head beaten to a pulp with the butt of a rifle, after which his body was thrown into a pit and earth and stones heaped upon it. A particularly famous picture of Badíʻ exists, taken at the Shah's request, where he is in chains during his torture, showing no emotion.