Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мишельштадт – Германияның Оңтүстік Гессен жерінде, Дармштадт пен Гейдельберг қалалары арасында орналасқан Оденвальд округінің қаласы. Халық саны – 28 629 адам.
Michelstadt in the Odenwald is a town in the Odenwaldkreis (district) in southern Hesse, Germany between Darmstadt and Heidelberg. It has a population of 28,629 people.
Орналасқан жері
Мишельштадт – Оденвальд округінің ең ірі қаласы және Эрбах округ орталығымен шектеседі.
Michelstadt is the biggest town in the Odenwaldkreis and borders on the district seat of Erbach.
Көршілес муниципалитеттер
Мишельштадт солтүстігінде Бромбахтал муниципалитеті, Бад-Кенг қаласы және Лютцельбах муниципалитетімен, шығысында Клингенберг қаласы, Лауденбах және Клайнхейбах базарлық муниципалитеттері, Мильтенберг қаласы, Вейльбах базарлық муниципалитеті, Аморбах қаласы және Кирхцель базарлық муниципалитетімен (барлығы жетісі де Баварияның Мильтенберг округінде) шектеседі, оңтүстігінде Эрбах қаласымен, ал батысында Моссауталь және Рейхелсхайм муниципалитеттерімен шектеседі.
Michelstadt borders in the north on the municipality of Brombachtal, the town of Bad König and the municipality of Lützelbach, in the east on the town of Klingenberg, the market municipalities of Laudenbach and Kleinheubach, the town of Miltenberg, the market municipality of Weilbach, the town of Amorbach and the market municipality of Kirchzell (all seven in Miltenberg district in Bavaria), in the south on the town of Erbach, and in the west on the municipalities of Mossautal and Reichelsheim.
Құрылтайшы қауымдастықтар
Мишельштадттың қалалық аудандары, негізгі Мишельштадт қаласынан басқа, Ребах, Штайнбах, Штайнбух, Стокхайм, Виелбрунн, Вайтен-Гезес және Вюрцберг аудандарын қамтиды.
Michelstadt's Stadtteile, besides the main town, also called Michelstadt, are Rehbach, Steinbach, Steinbuch, Stockheim, Vielbrunn, Weiten Gesäß and Würzberg.
Тарих
Мишельштадттың алғашқы жазбадағы айтылуы 741 жылға дейін барып жетеді, оны Карлман атады, ол Карл Ұлының (Charlemagne) туысы және сарайдың басқарушысы болған. Мишельштадт – Ішкі Оденвальдтағы ең көне елді мекендердің бірі. Оның қамалы франк барондық иелігінен өркендеген. Бұл жергілікті тұрғындарға пана ретінде салынған. Патшалық иелігі ретінде, ханзада Карлман 741 жылы оны Вюрцбургтың алғашқы епископы Бурхардқа сыйлады. Бұл сыйлық, көрінеу, епископ Бурхардқа жеке берілген, себебі Михельштадт аймағы 791 жылы Бурхард қайтыс болғаннан кейін Франк тәжіне қайтарылды. 815 жылы Михлинштат аймағы қайтадан сыйға тартылды. Карл Ұлының сарайындағы сенімді кеңесшісі ретінде көрсеткен үлкен еңбегі үшін Эйнхард Карл Ұлының ұлы Людовик Исакилдан (Louis the Pious) екі лига (шамамен 15 км) радиустағы жерді толық иелікке алды. Эйнхард сондай-ақ Эйнхард базиликасын салдырды. 819 жылы ол Оденвальдтағы иеліктерін Лорш аббаттығына мұра етіп қалдырды, соның арқасында Марк Мишельштадттың шекарасы нақты белгіленді. Эйнхард 14 наурыз 840 жылы қайтыс болғаннан кейін, монастырь оның мұрасын алды. 17 ғасырда қала қабырғасының сыртында алғашқы үйлер бой көтерді. 1773 жылы "Жаңа қақпа" (Neutor) деп аталған жаңа қақпа салынды. 19 ғасырда қақпа мұнаралары бірінен соң бірі бұзылды. 1806 жылы Мишельштадт, Эрбах графтығының құрамында, Гессен Ұлы Герцогтығына қарасты болды. 1870 жылы Дармштадтқа, ал 1881 жылы Эбербахқа дейін теміржол салу және оны аяқтау Мишельштадтқа күрт экономикалық өркендеу әкелді. Бұрынғы шағын шаруа қожалықтарының орнына ғасырлар бойы темір өңдеу өнеркәсібіне негізделген маңызды өнеркәсіптік кәсіпорындармен дамыған үлкен қала пайда болды. Жаңа экономикалық дәуір басталды. Киіз тоқушылар мен бояушылардың цехынан мата фабрикасы, құю шеберханаларынан – машина жасау фабрикалары өркендеді. Пил сүйегінен жасалған бұйымдар ескерткіш өнеркәсібі мен пластик өңдеу бизнесіне бастау болды. 1962 жылы қала екінші Гессен күні (Hessentag) мемлекеттік фестиваліне тамаша жай тартты. 2007 жылы қала мен көршілес Ербахты біріктіру туралы шешім азаматтардың дауысымен қабылданбады.
The first documentary mention of Michelstadt is from 741, noted by Carloman, who was Charlemagne's uncle and Mayor of the Palace. Michelstadt is one of the oldest settlements in the inner Odenwald. Its castle grew out of a Frankish baronial estate. This was built into a refuge for the local inhabitants. As a royal estate, Prince Carloman donated it in 741 to Saint Boniface's pupil Burchard, the first Bishop of Würzburg. This donation was apparently meant for Bishop Burchard personally, for the Michelnstat area passed back to the Frankish Crown upon Burchard's death in 791. In 815, the Michlinstat area was donated once again. In recognition of his great merit as confidant at Charlemagne's court, Einhard acquired the main town and all land within two leagues (roughly 15 km) from Charlemagne's son, Louis the Pious, as a freehold. Einhard also built the Einhardsbasilika. In 819, he bequeathed his Odenwald holdings to Lorsch Abbey and in so doing precisely defined the boundaries of the Mark Michelstadt. Upon Einhard's death on 14 March 840, the monastery came into its inheritance. In the 17th century, the first houses outside the town wall were built. In 1773, a new town gate was built, called the Neutor ("New Gate"). In the 19th century, the gate towers were all torn down one after the other. In 1806, Michelstadt, as within the County of Erbach, passed to the Grand Duchy of Hesse. The building of the railway line and its completion through to Darmstadt in 1870 and then Eberbach in 1881 brought Michelstadt a sharp economic upswing. Out of what was once a small farming community grew a sizeable town with important industrial operations on the foundation of the centuries old ironworking. A new economic era began. From the clothweavers' and dyers' guild grew a cloth factory; from foundries grew machine factories. Ivory carving was a starting point for businesses in the souvenir industry and plastics processing. In 1962, the town hosted the second Hessentag state festival. In 2007, a decision to merge the town with the neighbouring town of Erbach was thwarted by a civic vote.
Белгілі компаниялар
Mühlhäuser, рельстік және рельссіз туннельдерді салуға арналған жабдықтарды өндіруші.
Mühlhäuser, a manufacturer of railbound and trackless tunnel construction equipment.
Ғимараттар
Мишельштадттың ескі қаласында көптеген ағаштан жасалған үйлер кездеседі. Ерекше атауға лайық ғимараттар: тарихи қала әкімдігі, қала қабырғасындағы Diebsturm ("Ұрылар мұнарасы"), қала қабырғасының шеңберінде орналасқан Kellereihof (франк, ерте ортағасырлық қамал кешені, ерте Ренессанс стилінде қайта жаңартылған), 13 ғасырдың соңына жататын кеш готикалық қала шіркеуі, Эйнхардс базиликасы, Эрбах Фюрстенуадағы графтар сарайы (Шлосс Фюрстенуа, оның ішінде Мишельштадт-Штайнбахтағы ескі қамалдың бөліктері бар), Ягдшлосс Эулбах, ағылшын пейзаждық бағы және римдік моншасы мен кастрасы – бұлар бұрын Некар-Оденвальд Лаймның бір бөлігі болған.
Michelstadt's Old Town features many timber frame houses. Particularly worthy of mention are the following buildings, some within the old town, others in the surrounding countryside: The historic Town Hall, the Diebsturm ("Thief's Tower") at the town wall, the Kellereihof (a Frankish, early mediaeval castle complex refurbished in an early Renaissance style) in the town wall ring, the late Gothic town church (late 13th century), the Einhards Basilika, the palace of the Counts at Erbach Fürstenau (Schloss Fürstenau, within which are parts of an old moated castle in Michelstadt Steinbach), Jagdschloss Eulbach with an English landscape garden and a Roman bath and castra, formerly part of the Neckar Odenwald Limes.
Тарихи қала әкімдігі
Мишельштадттың ағаш қаңқалы қала әкімдігі, оның суреті Deutsche Post маркасында пайдаланылған, 1484 жылы кеш готика стилінде салынды және кейіннен ішкі жағы бірнеше рет қайта жаңартылды; 1743-1903 жылдар аралығында ағаш жаныштамамен жабылған. Қала әкімдігінің негізгі қабаты бастапқыда базар залы ретінде пайдаланылды және консольді құрылымдарды қолдана отырып салынды. Арқа (шығыс) қабырғасы бастапқыда зират қабырғасының бір бөлігі болды, соған жер қабатының жоғарғы брессумері орнатылды. Бұл жобаның бас шебері кім болғаны әлі күнге дейін белгісіз, бірақ жобаның бастамашысы Шенк Адолар фон Эрбах және епископ Иоганн фон Дальберг (оның кеңесшісі) болған болуы мүмкін деп есептеледі.
Michelstadt's timber frame town hall, whose image was used on a Deutsche Post stamp, was built in 1484 in the late Gothic style and later remodelled on the inside many times; from 1743 to 1903 it was covered in shakes. The town hall's main floor served from the beginning as a market hall, and was built using jettying. The back (east) wall was originally part of the graveyard wall, upon which the ground floor's upper bressumer was laid. To this day it is unknown who the master builder was, although it is assumed that the driving force behind the project could have been Schenk Adolar von Erbach and Bishop Johann von Dalberg (his adviser).
Соңғы готикадағы қала шіркеуі
1490 жылы аяқталған қала шіркеуі, Эйнхард салған Каролингтердің тастан салынған шіркеуінің орнына салынды, ал ол бұрынғы ағаш шіркеудің орнында тұрған. Нефтің бағаналары мен екі наурыздың қабырғалары 1475 жылы салынған. Хоры 1461 жылдан басталады; ал антехоирдың солтүстік қабырғасы тіпті ескі – Каролингтік дәуірден қалған. 1970 жылға дейін шіркеудің қоңырау мұнарасында Германиядағы ең құнды кітапханалардың бірі орналасқан. Онда Мишельштадт қаласында туған Николаус Матцтың мыңнан астам кітабы сақталған. Матц Шпейерде капитуляр болып қызмет еткен және 14 ғасырдың соңында бұл кітап жинағын туған қаласына және оның тұрғындарына сыйлаған. 1970 жылдан бері кітапхана Мишельштадттың почта бекеті болған, Турн және Таксис ақсүйек отбасына тиесілі, арнайы жаңартылған қоймада орналасқан. Бұл отбасы 16 ғасырда Еуропа почта қызметтерінде маңызды рөл атқарған. Осы жердегі бұрынғы шіркеу, Килиансфлосс деп аталатын бұлақ үстінде салынған, ол ерте кельт-германдық және кейін римдік Митра культінің қасиетті орны болған. Осылайша арналанған Килиансфлосс қанағаттану рәсімі үшін қолданылатын су ыдысын ғана емес, сонымен қатар қаланың барлық бұлақтарын сумен қамтамасыз еткен. Дегенмен, Килиансфлосс бұл жерде шықпайды, ол қаладан алыс жерде бастау алады. Содан кейін ол жер астына сіңіп, зираттан көп ұзақ емес жерде қайтадан қала ортасында пайда болады.
The town church, completed in 1490, was built to replace a Carolingian stone church by Einhard, itself built on the site of a former wooden church. The nave's columns and the two aisles' walls were built in 1475. The quire dates from 1461; the antechoir's north wall is even older – Carolingian. Until the 1970s, the church housed one of the most valuable libraries in Germany in its belltower containing more than a thousand volumes belonging to Michelstadt born Nicolaus Matz, who was capitular in Speyer, and who bequeathed this collection to his hometown and its citizens in the late 14th century. Since the 1970s the library has been housed in a storehouse specially converted for it at the Michelstadt coaching inn that belonged to the Thurn und Taxis noble family, who played a key rôle in European postal services in the 16th century. The former church on this spot was built over a brook that comes up here, called the Kiliansfloß, an early Celtic Germanic worship site and later a Roman Mithraic worship site. The thus channelled Kiliansfloß fed not only the baptismal font, but also all the town's fountains. The Kiliansfloß, however, does not actually rise here, but rather far outside the town. It then disappears into the ground not far from the graveyard, springing up again in the middle of town.
Айнхард базиликасын Карл I-нің жылнамашысы және сенімді адамы Айнхард салған. 824 және 827 жылдар аралығында салынған Каролинг шіркеуі – Каролинг дәуірінен жеткен, толығымен сақталған өте сирек ғимараттардың бірі. Базиликаның криптасында бұрын Киелі Петр мен Марцеллиннің қабірлері сақталған, оларды Айнхардтың тапсырмасымен оның нотариусы Ратлейк Римнен ұрлаған еді. Бірақ, оның қызметшілерінің қорқынышты түстер көруі және қабірлердің "қан терлетуі" Айнхардты бұл орынның дұрыс емес екеніне көндірді. Сондықтан ол өзін, әйелін, қабірлерді және резиденциясын Ober Mulinheim am Main-ге, қазір Селигенштадт деп аталатын жерге көшірді, ол жаңа, үлкен базиликасы бар қасиетті саяхат орталығына айналды. Әңгімеге сүйенсек, Римнен жасырылған қабірлер қазіргі Швейцариядағы Сен-Морис-ан-Валаиске жеткізілді, содан кейін олар Мишельштадтқа қуанышпен қарсы алынып, салтанатты шерумен әкелінді. Штайнбахтағы базилика көп рет қайта жаңартылып, кеңейтіліп, қайта бағышталды, кейін алдымен аурухана, ал 17 ғасырда мал қорасы ретінде пайдаланылды. 1873 жылы қазба жұмыстары кезінде ғимараттың Каролинг дәуіріне жататыны анықталды, содан кейін сақталған бөліктерін зерттеу және қорғау жұмыстары басталды. Айнхард базиликасы 1967 жылға дейін Эрбах Фюрстенау графтарына тиесілі болды. Қазіргі уақытта бұл жер Гессен штатының меншігінде.
The Einhards Basilika was built by Einhard, Charlemagne's chronicler and confidant. The Carolingian church built between 824 and 827 is one of the very few Carolingian buildings that have survived largely intact. The Basilica's crypt once housed Saints Peter's and Marcellinus's relics, which had been stolen from Rome on Einhard's instructions by his notary Ratleik. His servants' nightmares and the remains' "sweating blood" there, however, made Einhard think that this arrangement did not feel right. He thus transferred himself, his wife, the relics and his seat to Ober Mulinheim am Main, now known as Seligenstadt, which thereby became a pilgrimage site with a new, larger basilica. The story that has been handed down says that the relics hidden from Rome were transported to Saint Maurice en Valais, now in Switzerland, whence they were then brought to Michelstadt by a cheering pilgrimage procession. The Basilica in Steinbach was converted, expanded, and rededicated many times and later served first as a hospital and then in the 17th century as a barn. Once it was rediscovered in 1873 as being Carolingian, the exploration and safeguarding of the parts of the basilica that were still intact began. The Einhards Basilika was until 1967 owned by the princely Counts of Erbach Fürstenau. The grounds are now owned by the state of Hesse.
Эрбах-Фюрстенау графтарының қамалы
Штайнбахтың шеткі аймағында орналасқан қамал 14 ғасырда Майнц курфюрсттығымен көршілес Штайнбах монастырын және оны қоршаған жерлерді курфюрстты Пфальцтан қорғау үшін салынған. Ербах иелерінің феодалдық жерлерінде құрылыс жұмыстары жүргізілуі, олар графтардың вассалдары болғандықтан, кейбір қиындықтарға әкелді. Бұл қиындықтар алдымен феод беру арқылы, кейіннен Ербахқа аманаттау арқылы шешілді. Қамал туралы алғашқы жазба 1310 жылға дейін сақталып қалған. 1317 жылы Эберхард VI Ербах қамалдың вассалы ретінде тіркелген. Қамал бастапқыда Эрбахқа Майнц феоды ретінде берілгеннен кейін, Эрбах иелері 1355 және соңында 1454 жылдары Фюрстенауды иеленді. Эрбах графтығы 1532 жылы Франкондық округтегі императорлық мемлекетке айналды. Эрбах Брейберг 1647 жылы Эрбахтан бөлініп шықты. 1717 жылы Эрбах Эрбах, Эрбах Фюрстенау және Эрбах Шёнбергке (Бенсхайм маңындағы Шёнберг) бөлінді. 1806 жылы графтықтар медиатизацияланды. Сарай кешені әртүрлі стильдердің үйлесімінен тұрады, оның ішінде ескі Майнц шекаралық бекіністері мен қамалдың қалдықтары (шамамен 1300 жыл) солтүстік жағында, Страсбургтен Штайнбахқа келген тас кесушілердің готикалық еңбектері, қамал қабырғасын алмастырған және бұрынғы сарай бағына ашылған алып Ренессанс стиліндегі қақпа аркасы (1588 жыл), Ренессанс сарайының диуаны, бұрынғы монетахана (қазіргі күні өзен арнасындағы гидроэлектр станциясы), Мюмлинг өзені бойындағы барокко стиліндегі Кавалерхаус (қызметшілер мен қонақтарға арналған сарайдың шағын ғимараты), неоклассикалық тұрғын жай, Neues Palais (1810/11) және ағылшын стилінде салынған сарай паркіндегі кеш барокко стиліндегі апельсинхана бар. Апельсинхананың жоғарғы қабатында шағын сарай театры орналасқан. Фюрстенау сарайы әлі де тұрғын үй болып табылады, онда Эрбах Фюрстенау князь графтарының басшысы мен оның отбасы тұрады. Бұрынғы Майнц қорғаныс құрылысы Эрбах шенкінің жерінде орналасқан (сол кезде әлі тармақталмаған ақсүйектер отбасының атасы) және 1355 жылы оның меншігіне өтті. Жерге күндіз еркін кіруге болады. 1765 жылғы қақпа аркасы бар сыртқы қақпа маңында бірнеше суретшілер жұмыс істейді (басқа орындармен қатар, 1765 жылдан кейін салынған бұрынғы аңқарлар).
The castle in the outlying centre of Steinbach was built by the Electorate of Mainz in the 14th century to protect the neighboring Steinbach Monastery and the surrounding estates against the Electoral Palatinate. The construction on feudal land of the lords of Erbach, who were fiefs of the counts palatine, led to complications that were first resolved with the granting of a fiefdom and later the pledging to Erbach. The castle was first mentioned in 1310. In 1317 Eberhard VI. of Erbach was mentioned as Burgmann to the count palatine. After the castle had initially been granted to Erbach as a Mainz fief, the lords of Erbach acquired Fürstenau in 1355 and finally in 1454. The County of Erbach became an Imperial state within the Franconian Circle in 1532. Erbach Breuberg partitioned from Erbach in 1647. In 1717 Erbach was divided into Erbach Erbach, Erbach Fürstenau, and Erbach Schönberg (Schönberg near Bensheim). 1806 the counties were mediatised. The palace complex is a series of building styles which includes remains of the old Electorate of Mainz border fortifications and moated castle (about 1300) on the north side to the Gothic works by the stonecutters who came from Strasbourg to Steinbach, to the gigantic Renaissance style gateway arch (1588) between the moated castle's two western corner towers which replaced the castle wall and opened the gloomy, dank courtyard back up to the former castle garden, to the Renaissance palace mill, a former mint (today a run of the river hydroelectric station), to the Baroque Kavaliershaus (a palace outbuilding for staff and guests) on the Mümling, to the Neoclassical residential wing, the Neues Palais (1810/11) and the late Baroque orangery in the palace park, which was built in the English style. The orangery's upper floor housed the small palace theatre. Schloss Fürstenau is still a dwelling, with the head of the house of the princely Counts of Erbach Fürstenau and his family still living there. The former Electorate of Mainz defence facility lay on the property of the Schenk of Erbach (a forefather of the noble family, which at that time had not yet branched) and passed into his ownership in 1355. Public access to the ground and is possible by day. At the outer bailey with its gateway arch from 1765 some visual artists have taken up residence (in among other places the former stables from after 1765).
Рим моншасы мен кастра
Вюрцбергтің жанында, даланың ортасында римдік Вюрцберг каструмының қалдықтары табылған. Ол шамамен 100 жылдары Некар-Оденвальд лимесінің бөлігі ретінде салынды және шекара шығысқа жылжытылғанша 60 жылға жуық пайдаланылды. Каструмды қазірде тек топырақ қоршаумен ғана көруге болады. Ал каструмның қасындағы римдік моншаның бір бөлігі қалпына келтірілді, едендері жаңаланды және қабырғасы шамамен бір метр биіктікке дейін қайта салынды. Моншаның шағын өлшеміне қарамастан, ол тек бекіністегі 120 сарбазға арналған болса да, римдік моншаның құрылысын анық тануға болады. Вильбруннның шеткі ауданынан көп алыс емес, Лёвенштейн-Вертхайм-Розенберг княздарының бұрынғы аң аулау сарайының маңында Хайнхаус каструмының іздері әлі де сақталған. Сонымен қатар, Мишельштадттың шығыс жағында Эулбах паркіне жақын орналасқан Эулбах каструмын табуға болады. Бұл 19 ғасырдың басында салынған, аң аулау сарайы мен оған іргелес жабайы хайуанаттар паркі бар ағылшын стиліндегі ландшафтық саябақ.
Right near Würzberg, in the middle of a clearing are found the remains of the Roman Castrum of Würzberg, which was built about AD 100 as part of the Neckar Odenwald Limes, and was used for about 60 years before the border was shifted farther east. The castrum can only be made out by an earthen wall. The Roman bathhouse, on the other hand, which stands right next to the castrum, has been partially restored; the floors have been replaced and the wall has been built back up to a height of about a metre. Despite the bath's small size, which was only meant for the fort's 120 man garrison, the design of a Roman bathhouse is easily recognizable. Not far from the outlying centre of Vielbrunn, in the area around the former hunting palace of the Princes of Löwenstein Wertheim Rosenberg, traces of the Castrum of Hainhaus can still be found. Furthermore, on Michelstadt's eastern outskirts can be found the Castrum of Eulbach near the Eulbacher Park, a landscaped English park from the early 19th century with its hunting palace and an adjoining wildlife park.
Тұрақты оқиғалар
Мишельштадтер Биенмаркет ("ары базары") – Жыл сайын Уитсун мерекесінде өткізіледі, оны 1954 жылы бұрынғы қала әкімі Хасензаль бастаған. Musiknacht – Жыл сайын ескі қалада түрлі музыка жанрында концерттер ұйымдастырылады. Шіркеу киелену мерекесімен бірге Weinbrunnenfest ("Шарап фонтаны фестивалі") – Weinbrunnenfest кезінде ескі қаланың көптеген фонтандарынан шарап шарапханалары мен кәсіпорындар шарап таратады, бұл, шындығында, Мишельштадттың дәстүрлі халық фестивалі болып табылады, онда қаланың барлық көптеген фонтандары әсемделеді. Мишельштадт Рождестволық жәрмеңкесі – бұл 1960 жылдардың соңында телеарналар демеулік еткен Stadtmarketing ("қалалық маркетинг") тарапынан ұйымдастырылған жаңа іс-шара. Салтанатты ашылуы әрқашан Адвент басталар алдындағы жұма күні болады. Michelstädter Theatersommer – 2003 жылдан бері жыл сайын ашық аспан астындағы театр фестивалі, Мишельштадттың "театршылары" Александр Каффенбергер және Дирк Даниэль Цухт бастамасымен ұйымдастырылады.
Michelstädter Bienenmarkt ("bee market") – Held each year at Whitsun, it was started by former mayor Hasenzahl in 1954. Musiknacht – Each year, various concert productions take place in the Old Town with many different kinds of music. Church Consecration Festival with Weinbrunnenfest – From the Old Town's many fountains, wine is given out by the many wine cellars and businesses at the Weinbrunnenfest ("Wine Fountain Festival"), which is actually Michelstadt's traditional folk festival, at which all the town's countless fountains are decorated. Michelstadt Christmas Market – this is still quite a new creation of the television sponsored Stadtmarketing ("town marketing") of the late 1960s. The opening always takes place on the Friday before the onset of Advent. Michelstädter Theatersommer – since 2003 a yearly open air theatrical festival, initiated by the Michelstadt "theatremakers" Alexander Kaffenberger and Dirk Daniel Zucht.
Көлік
Мишельштадт қаласында 45 және 47-ші Бундесстрассендер қиылысады, екеуі де Франкфурт-на-Майнеден Аугсбургке және Вормс қаласынан Вюрцбургке дейінгі ежелгі сауда жолдары. Қалаға Оденвальдбань теміржол станциясы қызмет көрсетеді (RMV 65 желісі; Эбербах – Эрбах – Мишельштадт – Дармштадт – Франкфурт / Ханау). Бұл жерде VIAS GmbH компаниясының Regionalbahn, Stadtexpress және Regionalexpress пойыздары тоқтайды. Сонымен қатар, қаладан шамамен 2 км қашықтықта орналасқан және клуб басқаратын Flugplatz Michelstadt (әуежай) атты арнайы қондыру алаңы бар.
In Michelstadt the two Bundesstraßen 45 and 47 intersect, both are old trade roads from Frankfurt am Main to Augsburg and from Worms to Würzburg respectively. The town is served by a railway station on the Odenwaldbahn (RMV Line 65; Eberbach – Erbach – Michelstadt – Darmstadt – Frankfurt / Hanau). Regionalbahn, Stadtexpress and Regionalexpress trains of the VIAS GmbH stop here. There is also the special landing facility Flugplatz Michelstadt (airfield), which lies roughly 2 km from the town and is run by a club.