Қара төбелі құмырсқашық (Sakesphorus canadensis) – Оңтүстік Америкада кездесетін, тропикалық орманды мекендейтін құс. Түрлері, таралған аймақтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қара қырлы құмырсқашы (Sakesphorus canadensis) – Thamnophilidae тұқымдасының Thamnophilinae кіші тұқымдасына жататын, "әдеттегі құмырсқашылар" деп аталатын өтетін құс. Ол тропикалық Оңтүстік Америкада, Тринидад, Колумбия, Венесуэла, Гвиана, Бразилия және Перуде таралған.
The black crested antshrike (Sakesphorus canadensis) is a passerine bird in subfamily Thamnophilinae of family Thamnophilidae, the "typical antbirds". It is found in tropical South America in Trinidad, Colombia, Venezuela, the Guianas, Brazil, and Peru.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қара қырлы құмырсқаторғайдың таралған аймағы үзілісті. Түр-ауысымдары былай таралған:
The black crested antshrike has a disjunct distribution. The subspecies are found thus:
Қара қырлы құмырсқаторғайдың "жолақты алды" pulchellus түр-ауысымы жарым-шөлейтті аймақтардағы жапырақты және саванналық орманды жерлерде, галереялық орман мен бұталы жерлерде қоныстанады. Басқа түр-ауысымдары да сол сияқты орталарда, сондай-ақ игапо және варжеа ормандарының шеттерінде кездеседі. Бұған қоса, Кариб теңізі жағалауындағы мангр және құмды бұталарда да жергілікті түрде кездеседі. Барлық түр-ауысымдары көбінесе орманның төменгі және ортаңғы қабаттарында кездеседі, сонымен қатар бақшалар мен қалалық саябақтарда да табады. Биіктік бойынша бұл түр 2000 метрге дейін таралған, бірақ Колумбияда және Венесуэлада тек 1500 метрге дейін жетеді.
The "streak fronted" pulchellus subspecies of the black crested antshrike inhabits deciduous and savanna woodlands, gallery forest, and bushy areas in semi arid regions. The other subspecies are found in those same habitats and also in the edges of igapó and várzea forest. It also occurs locally in mangroves and dune scrub near the Caribbean coast. All of the subspecies occur mostly in the understorey and mid storey of the forest and also can be found in gardens and city parks. In elevation the species occurs as high as but only reaches in Colombia and in Venezuela.
Қозғалыс
Қара қырлы құмырсқашы жыл бойы өмір сүретін тұрақты мекендеуші деп саналады.
The black crested antshrike is presumed to be a year round resident throughout its range.
Тамақтандыру
Қара қырлы құмырсқаторғай түрлі жәндіктер мен басқа да буынтұқымдылармен қоректенеді, сондай-ақ тамақтануына кішкентай кесірткелер мен жемістерді де қосады. Ол жеке немесе жұппен азықтанады және кейде түрлі түрлердің біріккен топтарына қосылады, әдетте жерден шамамен жоғарыға дейін тамақтанады. Ол қалың өсімдіктер арасынан секіріп өтіп, жапырақтардан, сабақтардан, жүзімдерден және бұтақтардан жем іздейді, сонымен қатар тұрақтан қысқа секірістер жасап жемді ұстайды. Ол жемді ұстау үшін жерге түсетіні де байқалған.
The black crested antshrike feeds on a wide variety of insects and other arthropods and also includes small lizards and fruit in its diet. It forages singly or in pairs and sometimes joins mixed species feeding flocks, and typically feeds from the ground up to about above it. It hops through dense vegetation, gleaning prey from leaves, stems, vines, and branches by reaching and sometimes making short upward jumps from a perch. It has been observed dropping to the ground to capture prey.
Өсіру
Қара қырлы құмырсқаның көбейетін мезгілі географиялық жағдайға қарай өзгеріп тұрады. Колумбия мен Венесуэланың көп бөлігінде маусымнан қыркүйекке дейін, Гайанада наурыздан мамырға дейін, Француз Гайанасында желтоқсаннан шілдеге дейін, Тринидадта мамырдан шілдеге дейін, Суринамда жыл бойына кездеседі. Бразилия мен Перуде көбейту маусымы анықталмаған. Оның ұясы шөптен және басқа өсімдіктер мен саңырауқұлақ талшықтарынан тоқылған, әдетте бұтаққа ілінген тостаған тәрізді болады. Әдетте, бір жұмыртқаға екі жұмыртқа түсіріледі. Суринамдағы бір зерттеуде инкубация кезеңі 14 күнге солады деп көрсетілген. Күндіз екі жыныс та балапандарды күтіп, тамақтандырады, ал түнде аналығы ғана күтеді. Басқа жерлерде инкубация кезеңі, балапандардың ұшқындауы және ата-аналық қамқорлықтың басқа да егжей-тегжейлері белгісіз.
The black crested antshrike's breeding season varies geographically. In much of Colombia and Venezuela it spans from June to September, in Guyana March to May, in French Guyana December to July, on Trinidad May to July, and in Suriname at any time of year. The breeding season is undefined in Brazil and Peru. Its nest is a cup woven variously from grass and other plant and fungal fibers, and typically suspended in a branch fork. The usual clutch is two eggs. In Suriname one study noted an incubation period of 14 days. Both sexes brood and feed nestlings during the day; only the female broods them at night. The incubation period elsewhere, the time to fledging, and other details of parental care are not known.
Дауыстау
Қара қыртысты аншрикелердің көптеген түршелерінің негізгі әні – "бастапқыда реңкі, шағымданатын сипаттағы, кейін жылдам қарқынмен көтеріліп, шамамен 10–15 нотадан тұратын серия". S. c. pulchellus-тің әні ұқсас, "бірақ жалпы алғанда баяу және төменгі ырғақты, ал соңғы 2–3 ырғақты ноталар одан да төмендейді". Бұл түрдің дауыстары таралу айманы бойынша өзгешеленбеуі мүмкін. Оларға "сығылғандай естілетін күрделі, төмен қарай домалап кететін нота", "көп рет қайталанатын кенеттен шығарылатын 'шұп' дыбыстары" және "ұзақ, анық нотамен басталатын сыңғырлаған дауыс" жатады.
The primary song of most black crested anshrike subspecies is "a series of c. 10–15 notes, initially flat with complaining quality, then rising in pitch while accelerating rapidly". That of S. c. pulchellus is similar "but overall slower paced and lower pitched, while final 2–3 snarling notes drop further in pitch". Calls apparently do not vary across the species' range. They include "a complex downslurred note that sounds as if squeezed out", "abrupt 'chup' notes repeated often", and a "rattle call introduced by a long clear note".
Мәртебе
IUCN HBW таксономиясын ұстанады және "жолақты алды" және "қара қырлы" құмырсқашыларды жеке бағалады. Екеуі де қауіпсіз деп саналады және екеуінің де популяциясы белгісіз, бірақ азайып бара жақандығы күдік тудырады. Ешқайсысына да бірден-бір қауіп анықталған жоқ. Бұл түр өте кең таралған деп есептеледі. Оның ерекше жағдайға бейімделмеген мекендеу ортасы оны ықтимал қауіптерден қорғайды. "Дегенмен, құрғақ орманға ғана бейімделген жергілікті популяциялар одан осал болуы мүмкін".
The IUCN follows HBW taxonomy and so has separately assessed the "streak fronted" and "black crested" antshrikes. Both are of Least Concern and both have unknown population sizes that are believed to be decreasing. No immediate threats to either have been identified. The species is considered common throughout its range. Its non specialized habitat requirements somewhat protect it from potential threats. "Some local populations, particularly those restricted to dry forest, may, however, prove more sensitive."