Швецияның геральдикасы: тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Швеция геральдикасы қазіргі және тарихи Швеция геральдикалық жетістіктерін қамтиды. Швед геральдикалық стилі гербтен ажырамас болып саналатын бірнеше қалқан мен тимсалдар, қақпақ пен тимсал арасындағы түстер мен элементтердің қайталануы және геральдикалық терілерді сирек пайдалануымен ерекшеленеді. Солтүстік елдерінің ортағасырлық тарихы тығыз байланысты болғандықтан, олардың геральдикалық ерекшелігі салыстырмалы түрде кеш дамыды. Швед және фин геральдикасы 1809 жылғы Порвоу мәжілісіне дейін ортақ тарихқа ие; олар, Дания геральдикасымен бірге, неміс геральдикасының күшті ықпалына түсті. Ағылшын тіліндегі күрделі және әр түрлі стильден айырмашылығы, швед геральдикасы қарапайым тілмен сипатталады, көбінесе тек швед терминологиясын қолданады. Швециядағы ең ерте белгілі қару-жарақтар 1219 жылға жатады, олар Сигтригг пен Ларс Бенгтссон ағайындыларына тиесілі. Асыл әйелдердің қарулы морттары 12 ғасырда пайда болды, ал қала тұрғындары мен қолөнершілер 13 ғасырда қару қабылдады, тіпті кейбір шаруалар да 14 ғасырда қаруланды. Ресми гербтің швед заңдары бойынша заңды түрде тіркелуі және қорғалуы үшін, оны Швецияның Патенттік және тіркеу кеңсесінде (PRV) тіркеу қажет, және ол Ұлттық геральдист (Statsheraldiker) мен Швеция Ұлттық архивінің Геральдикалық кеңесінің бекітуіне жатады. Алайда, қарапайым азаматтардың геральдикалық қарулары (қалалық қарулар) кем қатаң бақыланады. Олар жыл сайын жарияланатын скандинавиялық қару-жарақ тізіміне енгізілу арқылы мойындалады. Скандинавияда (неміс әдеттерінен өзгеше), егер жұп санында қалқандар көрсетілсе, олар әдетте тимсалымен бірге сыртқа қаратылады; тақ саны болса, орталық қалқан қарсы бетке қаратылады, ал қалғандары сыртқа қаратылады (неміс геральдикасында қақпақтардың барлығы орталық қақпаққа қаратылады). Дәстүрлі түрде, қызғылт түс қақпақта сирек қолданылады, бірақ ол кейбір (әсіресе қазіргі заманғы) қалалық қарулардың қақпақтарында кездеседі. Эрмин сонымен қатар үлкен ұлттық гербтің мантиісінің ішкі жағында пайда болады, бірақ швед геральдикасында өте сирек кездеседі. Ваир скандинавия геральдикасында да сирек, ал басқа терілер белгісіз. Түстер Металдар Бояулар немесе түстер Терілер Қақпақтар Ағылшын Алтын Күміс Көк Қызыл Жасыл Қоңыр Қара Эрмин Контраэрмин Ваир Швеция Алтын (сары) Күміс (ақ) Көк Қызыл Жасыл Қоңыр Қара Гермелин Контрагермелин Сұр

Heraldic achievements in Sweden

Swedish heraldry encompasses heraldic achievements in modern and historic Sweden. Swedish heraldic style is consistent with the German Nordic heraldic tradition, noted for its multiple helmets and crests which are treated as inseparable from the shield, its repetition of colours and charges between the shield and the crest, and its scant use of heraldic furs. Because the medieval history of the Nordic countries was so closely related, their heraldic individuality developed rather late. Swedish and Finnish heraldry have a shared history prior to the Diet of Porvoo in 1809; these, together with Danish heraldry, were heavily influenced by German heraldry. Unlike the highly stylized and macaronic language of English blazon, Swedish heraldry is described in plain language, using (in most cases) only Swedish terminology. The earliest known achievements of arms in Sweden are those of two brothers, Sigtrygg and Lars Bengtsson, from 1219. Armorial seals of noblewomen appeared in the 12th century, burghers and artisans began adopting arms in the 13th century, and even some peasants took arms in the 14th century. In order to become legally registered and protected under Swedish law, an official coat of arms must be registered with the Swedish Patent and Registration Office (PRV), and is subject to approval by the National Herald (Statsheraldiker) and the bureaucratic Heraldic Board of the National Archives of Sweden. Heraldic arms of common citizens (burgher arms), however, are less strictly controlled. These are recognised by inclusion in the annually published Scandinavian Roll of Arms. In Scandinavia (as distinct from the German custom), when an even number of helmets is displayed, they are usually turned, with their crests, to face outward; when an odd number, the center helmet is turned affronté and the rest turned outward (whereas in Germany the helmets are turned inward to face the center of the escutcheon). Traditionally, purple was rarely used as a tincture on the shield, though it does appear on the shields of some (especially modern) burgher arms. Ermine likewise appears in the lining of the mantling over the greater national coat of arms, but is otherwise virtually unknown in Swedish heraldry. Vair is also rare in Scandinavian heraldry, and other furs are unknown. Tinctures Metals Paints or Colours Furs Escutcheons English Or Argent Azure Gules Vert Purpure Sable ErmineCounter ermine Vair Swedish Guld (gul) Silver (vit) Blå Röd Grön Purpur Svart HermelinKontrahermelin Gråverk

OrdinariesEnglishChiefBasePaleFessBendBend sinisterCrossSaltireChevronCantonBordureSwedishGinstamStamStolpeBjälkeBalkGinbalkKorsAndreaskorsSparreKantonBård

Division of the fieldEnglishParty per fessParty per paleParty per bend sinisterQuarterlyQuarterly with an inescutcheonSwedishDeladKluvenGinstyckadKvadreradKvadrerad med hjärtsköld

Негізгі элементтер Ағылшын Бас Бұрыш Пале Жолақ Бұрыштама Қисайған Сызық Қалқан Швеция Жыныс Тамыр Столб Жолақ Балқа Қисайған Сызық Қосымша Сызық Қалқан Шет

Қақпақтың бөлінуі Ағылшын Жолақты бөлу Бұрышты бөлу Қисайған жолақты бөлу Төрт бөлікке бөлу Төрт бөлікке бөлу және кішкентай қақпақ Швеция Бөлінген Бөлінген Қисайған Төрт бөлікке бөлінген Төрт бөлікке бөлінген және кішкентай қақпақ

Қару офицерлері

Орта ғасырларда Швециядағы геральдикалық қаруды Корольдік кеңсе (kungliga kansliet) берген, бірақ бұл рөл 1660 жылы Ескіліктер колледжіне (antikvitetskollegiet) берілді. 1953 жылға дейін Ұлттық геральд (Riksheraldiker) кеңсесі муниципалитеттердің қаруларын және Швецияның патшалық қаруларын дайындауға жауапты болды, бірақ бүгінде бұл міндеттерді Ұлттық мұрағаттың Геральдикалық кеңесі, оның ішінде Мемлекеттік геральд (Statsheraldiker) орындайды. Жаңа муниципалитет гербін тіркеу үшін муниципалитет өзінің ұсынысын Ұлттық мұрағаттың Геральдикалық кеңесіне, кеңес алып, пікір білдіретін органға, және тіркеу үшін PRV-ге (патенттік және тіркеу кеңсесі) тапсыруы керек. Кеңес консультациялық процесін аяқтағаннан кейін және қару-жараққа рұқсат бергеннен кейін, PRV осылайша рұқсат етілген қаруды тіркейді және муниципалитет оны іске асыра алады. Бұл Швециядағы ең жоғары геральдикалық орган. Кеңес төрағасы – Ұлттық мұрағатшы, және оған тағы үш лауазымды тұлға, үш орынбасар, Мемлекеттік геральд (хатшы қызметін атқарады), Ұлттық мұрағат заңгері және Ұлттық мұрағаттың геральдикалық суретшісі кіреді. Алдыңғы Ұлттық геральдтардың қатарында Даниэль Тилас (1768–1772), Андерс Шёнберг (1773–1809), Йонас Карл Линнерхиельм (1809–1829), Никлас Йоаким аф Веттерштедт (1829–1855), Август Вильгельм Стернштедт (1855–1880), Карл Арвид Клингспор (1880–1903), Адам Левенхаупт (1903–1931) және Харальд Флитвуд (1931–1953) болды, ал Мемлекеттік геральдтар (1953 реформасынан бастап) Карл Гуннар Ульрик Шеффер (1953–1974), Ларс Олоф Скоглунд (1975), Ян фон Конов (1975–1981), Бо Эльтаммар (1981–1983) және Клара Невеус (1983–1999) болды. 1999 жылдан бері Швецияның Мемлекеттік геральды – Хенрик Клакенберг. Швецияның Геральдикалық коллегиясы, Швецияның Геральдикалық қоғамының басқаруымен, қалалық қаруларды қарау және тіркеуге жауапты. Швеция графы (Greve) үш шлемді шлем киеді, әрқайсысы бес жапырақтан тұратын тәжбен безендірілген, ал қолдаушылар әдетте, бірақ әрқашан емес, болады. Швеция графтарының қаруларында, сондай-ақ, 17 ғасырдың соңынан бастап, дәстүрлі мантолинг орнына мантолар (жоғарыда суреттелген Швецияның үлкен гербін қараңыз) қолданыла бастады, бірақ бұл практика кейіннен тоқтатылды. Корольдік мемлекеттік ордендер (бірақ Карл XIII орденін қоспағанда) шведтерге арнайы жарлық бойынша берілмейді. Ақсүйектер үйі 2003 жылы соңғы артықшылықтарынан айырылды. Бұл әсіресе Стокгольмде орын алған болуы мүмкін, онда неміс халқы көп болды. Бүгінде Швецияда шамамен 3000 қалалық қару белгілі.

In the Middle Ages, heraldic arms in Sweden were granted by the Royal Council (kungliga kansliet), but this role was turned over to the College of Antiquities (antikvitetskollegiet) in 1660. Prior to 1953, the office of the National Herald (Riksheraldiker) was responsible for preparing municipal arms and the royal arms of Sweden, but today these duties are carried out by the Heraldry Board of the National Archives, including the State Herald (Statsheraldiker). In order to register new municipal arms, a municipality must submit its proposal to both the National Archives Heraldry Board, which consults and renders an opinion, and to the PRV for registration. Once the board has completed its consultation process and provided a warrant of arms, the arms thus warranted may then be registered by the PRV and implemented by the municipality. is the highest heraldic body in Sweden. The board is chaired by the National Archivist and includes three other officials, three deputies, the State Herald (who acts as secretary), the National Archives jurist and the National Archives heraldic artist. Subsequent National Heralds included Daniel Tilas (1768–1772), Anders Schönberg (1773–1809), Jonas Carl Linnerhielm (1809–1829), Niklas Joakim af Wetterstedt (1829–1855), August Wilhelm Stiernstedt (1855–1880), Carl Arvid Klingspor (1880–1903), Adam Lewenhaupt (1903–1931) and Harald Fleetwood (1931–1953), and State Heralds (since the 1953 reform) have included Carl Gunnar Ulrik Scheffer (1953–1974), Lars Olof Skoglund (1975), Jan von Konow (1975–1981), Bo Elthammar (1981–1983), and Clara Nevéus (1983–1999). Since 1999, the State Herald of Sweden has been Henrik Klackenberg. The Swedish Collegium of Arms, operating under the Swedish Heraldry Society, is responsible for reviewing and registering burgher arms. A Swedish Greve (Count) bears three barred helmets, each crowned with a coronet showing five leaves, and supporters are usually—though not always—present. The arms of Swedish counts also, from the late 17th century, began using manteaux (see the Greater Coat of Arms of Sweden, pictured above) in place of the traditional mantling, although this practice has since been deprecated. and the Royal orders of the State (not including, however, the Order of Carl XIII) can not be conferred to Swedes according to a special ordinance. The house of nobility lost the last of its official privileges in 2003. This may have been especially true in Stockholm, where there was a large German population. Approximately 3000 burgher arms are known today in Sweden.

Ұлттық геральдика

Швед гербі патшалық геральдикасынан туындады. Дәстүр бойынша, қару-жарақ тек тұлғаларға тиесілі болған, сондықтан бұл гербтер бастапқыда тек монархтардың қарулары болған. Бірақ, уақыт өте келе олар «ұлттық герб» деп есептеле бастады. Үлкен ұлттық герб (stora riksvapnet) 1448 жылы пайда болды және 1943 жылдан бері швед заңнамасында өзгеріссіз сақталып келеді. Швецияда мемлекеттік гербтер туралы алғашқы заң 1908 жылы қабылданды, ал одан бұрын мемлекеттік гербтер патша жарлығымен өзгертілген. Бұл герб бастапқыда болғандай, Швеция королінің жеке гербі болып табылады; ол корольдік үйдің басқа мүшелеріне оның өзгертулері мен қосымшаларымен бірге жеке герб ретінде қолдануға жарлық шығаруға құқылы. 1523 жылы Густав Ваза билікке келгеннен бастап Швецияда үлкен гербтің ортасында биліктегі әулеттің гербін көрсету қалыпты жағдайға айналды. Швеция королевасы Сильвияның гербі Швецияның үлкен гербіне ұқсас, бірақ ермектік мантиисіз және орталық inescutcheon оның жеке гербімен ауыстырылған: қызыл және алтын түсті екі бөлікке бөлінген, әр бөлігінде fleur-de-lis бейнеленген. Қалқанның айналасында Серафим орденінің кресі бар көгілдір лента оралған. Швецияның кіші гербінде (lilla riksvapnet) мына бейнеленген: көгілдір фонға үш алтын тәж, екеуі біреуінің үстінде; патшалық тәжбен безендірілген. Бұл Швеция үкіметі мен оның мекемелері қолданатын рәміз; мысалы, ол барлық швед полициясының формаларына тігілген. Үш тәжбен бейнеленген кез келген сурет кіші герб саналады және оның қолданылуы швед заңнамасымен, 1970:498 заңымен шектеледі. Үш тәж 14 ғасырдан бері Швецияның ресми гербі ретінде танылған. Үш тәжға алғашқы сенімді сілтеме Норвегия мен Швецияны билеген Магнус Эриксонға жатады, ол 1330 жылдары Даниядан Сканияны сатып алды. 1994 жылдан бері Ұлттық мұражайда геральдикалық суретші болып жұмыс істейтін Владимир Сагерлунд бұл шешімді сынап, «бір кезде тәжге опасыздық жасағандарға жыныс мүшелері жоқ арыстан бейнеленген гербтер берілген» деді. Лондонның «Таймс» газеті Англияның корольдік гербіндегі арыстандарға, сондай-ақ Норвегия, Финляндия, Бельгия, Люксембург және Шотландияның гербтеріндегі арыстандарға назар салып, олардың барлығы жыныс мүшелерісіз бейнеленгенін атап өтті; соңында «Таймс» газеті былай деп жазды: «кейбір гербтердің мағынасы түсініксіз, бірақ хабар айқын: арыстандар батылдықты көрсетуі керек, басқа ештеңе емес». Нордтік жауынгерлік тобының гербі бастапқыда барлық мүше елдердің геральдикалық элементтері мен түстерін, соның ішінде «фин, норвегиялық, эстон немесе швед арыстанына ұқсамайтын арыстанды» қосу үшін жасалған. Көзге түспейтін жағдай, Қарулы Күштер Геральдикалық Кеңесі Нордтік жауынгерлік тобының командиріне командалық белгіні пайдалануға рұқсат берді. Бұл көк, алтын және көк түсті өрістерге бөлінген, ал алтын өрісте V рим саны бар, өйткені бұл бөлім Еуропалық Одақтың бесінші жұмылдырылған жауынгерлік бөлімі болады. Әскери аймақ командасының инфрақұрылымының туында бір тік алтын қылыш бар көк өріс бейнеленген, оның үстінде үш алтын тәж орналасқан. Тәжбен безендірілген, ол әскери-теңіз командирлерінің, соның ішінде Әскери-теңіз күштерінің бас инспекторының туында қолданылған.

The Swedish arms evolved from royal heraldry. Traditionally, only persons bore arms and so these arms were originally only arms of the monarchs. Gradually, however, they have also become considered "national arms". The greater national arms (stora riksvapnet) originated in 1448 and has remained unchanged in Swedish law since 1943. The first legislation of state arms in Sweden was in 1908, and prior to that the state arms were changed by royal decree. It also, as it originally was, remains to be the personal coat of arms of the king of Sweden; as such he can decree its use as a personal coat of arms by other members of the Royal House, with the alterations and additions decided by him. Since the beginning of the reign of Gustav Vasa in 1523 it has been customary in Sweden to display the arms of the ruling dynasty as an inescutcheon in the centre of the greater arms. The coat of arms of Queen Silvia of Sweden is similar to the greater arms of Sweden, but without the ermine mantling, and with the central inescutcheon exchanged for her personal arms: Per pale gules and Or, a fleur de lis counterchanged. The shield is encircled by an azure ribbon with dependent cross of the Order of the Seraphim. The lesser coat of arms of Sweden (lilla riksvapnet) is emblazoned: Azure, with three coronets Or, ordered two above one; Crowned with a royal crown. This is the emblem used by the government of Sweden and its agencies; it is, for example, embroidered on all Swedish police uniforms. Any representation consisting of three crowns ordered two above one is considered to be the lesser coat of arms, and its usage is therefore restricted by Swedish Law, Act 1970:498. The three crowns have been recognized as the official arms of Sweden since the 14th century. The earliest credible attribution of the three crowns is to Magnus Eriksson, who reigned over Norway and Sweden, and in 1330s, bought Scania from Denmark. Vladimir Sagerlund, heraldic artist at the National Archives since 1994, was critical of the decision, saying, "once upon a time coats of arms containing lions without genitalia were given to those who betrayed the Crown." The Times in London noted a recent trend toward heraldic "castration", pointing to the lions passant on the royal coat of arms of England, as well as the lions rampant on those of Norway, Finland, Belgium, Luxembourg and Scotland, all of which have been depicted without genitals; in conclusion, The Times wrote, "some crests are ambiguous, but the message remains clear: the lions are supposed to display courage and nothing else." The Nordic Battle Group's coat of arms was originally designed to incorporate heraldic elements and colours from all member nations, including "a lion that did not look Finnish, Norwegian, Estonian or Swedish." In an unusual move, the Armed Forces Heraldry Council authorised the Nordic Battle Group commander's use of a command sign. This consisted of a bunting divided into fields of blue, gold and blue with a Roman numeral V in the gold field, since the unit would be the fifth mobilized combat unit of the European Union. and a blue field with a single upright golden sword appears on the flag of Military Region Command infrastructure, with three gold crowns in the canton. topped with a crown, and has been used on the flags of naval commanders, including on the flag of the Inspector General of the Navy,

Аймақтық геральдика

Швецияның 21 округінің (län), 25 провинциясының (landskap) және 290 муниципалитетінің (kommun) әрқайсысының өз гербі бар. 1634 жылғы Үкімет Ережесі Швецияның қазіргі заманғы округтерін енгізді, бұл ортағасырлық 25 провинцияның орнын басты. Осы округтердің көпшілігі соңғы реформаларға ұшырағанымен, олардың көпшілігі негізінен ұқсас аймақтарды қамтиды. (Швеция округтерінің салыстырмалы карталарын қараңыз.) Көптеген округтер (Даларна, Готланд, Сконе, Сёдерманланд, Уппсала, Вермланд т.б.) тиісінше провинцияның гербін сақтайды, ал басқа жерлердің қайта бөлінуі геральдикалық тұрғыдан көрсетілген (мысалы, Хельсингланд пен Гестрикландтың бөліктерін алып жатқан жаңа құрылған Гевлеборгс лен олардың гербтерін тоқсандық бөліктермен көрсетеді). 1884 жылғы 18 қаңтардағы патшалық жарлық бойынша король Оскар II барлық провинцияларға герцогтық дәрежесіне ие болу және герцогтық тәжбен гербтерін көрсету құқығын берді. Бұл мақалада осы аймақтардың кейбіреулерінің гербтері ғана талқыланады, олар геральдикалық ерекшеліктерімен ерекшеленеді. Готланд, Вестерботтен, Уппланд, Сёдерманланд, Сконе және Лапландияның гербтері осы жерде егжей-тегжейлі қарастырылады. Готланд, Швеция тәжімен еркін байланыста болған еркін республика ретінде, 1280 жылға дейін жалаушасы бар қошқарды (Agnus Dei) белгілі қалалық мөр ретінде пайдаланған. 1971 жылы құрылған муниципалитет Висби гербінің әсерімен бірдей гербті қызыл өрісте қолданады. Вестерботтен 1560 жылы Густав Вазаның жерлеуіне дайындық ретінде герб алды. Швеция геральдика қоғамының мәліметтері бойынша, сол кезде кендірлер Ботния шығанағының батысындағы барлық жерлерді бейнелеген, ал Вестерботтен гербі 1590 жылдары жұлдыздармен толықтырылды. Сконе округінің гербі – түрлі түстердегі провинция гербі. Егер округ гербі швед патшалық тәжімен көрсетілсе, онда ол корольдік үкіметтің аймақтық өкілдігі болып табылатын округ әкімшілік кеңесін білдіреді. Лапландия ешқашан герцогтық болып есептелмеген, бірақ 1884 жылы барлық провинциялармен бірге герцогтық тәжді пайдалану құқығын алды. Жабайы адам алғаш рет 1607 жылы Карл IX таққа отырған кезде және 1612 жылы оның жерлеу рәсімі кезінде соғылған бірнеше монеталарда пайда болды. Кальмар 1247 жылы алғаш рет қала гербін құрды, ал Стокгольм, Скара және Эребро Швециядағы алғашқы қалалардың бірі болды. Муниципалды гербтер күміс, алтын, қызыл, көк, қара және жасыл түстерден (түстерден) басқа түстерді пайдалана алмайды. Кальмар (1100) Швециядағы ең көне қала гербіне ие, ол бекіністі мұнараны (боргторн) бейнелейді және 1247 жылға дейін салынған. Екі жұлдыз 13 ғасырдың соңында қосылды, ал герб бүгінгі күнге дейін өзгермеген. Блезон: Күміс, есігі мен терезелері бар, қызыл түсті екі мұнарамен қоршалған, алты нүктелі қызыл мулеттердің арасында, көк түсті толқынды негізден шығады. Арбога (13 ғасыр), 10 ғасырда қоныстанған, 1480 жылдан бері қала болып табылады және 1435 жылы өткен Еластықтың алғашқы Риксдағының орны болды. Арбоганың қала гербі 1330 жылға дейін салынған қала мөрінен алынған. Қаланың алғашқы мөрінде екі қанаты мен құйрығында бір-бірінен үш дөңгелек ордасы бар бүркіт және екі жұлдыздың арасында "А" әрпі бейнеленген. "А" әрпі 1969 жылы жойылды және жұлдыздар бүркіттің қанаттарына орналастырылды, ал сол герб 1974 жылы муниципалитетке берілді. Блезон: Күміс, қызыл мұрындық, тіл және қарулы қара бүркіт, әр қанаты алты ұшты алтын мулетпен безендірілген. Мальмё қалалық архиві 1437 жылғы 23 сәуірде Эрик жазған қалаға өзінің гриф бас гербін берген хатты сақтап қалды. 1920 жылдары қала гербі қайта қаралып, Сент-Олафты бейнелейтін шіркеу иконасына негізделді, бірақ герб Сент-Эрик тақырыбы ретінде анық көрсетілген, ал бұл герб 1934 жылы ресми түрде бекітілді. Блезон: Көк, тәжді Сент-Эрик басы (кесілген) алтын. Упсала (1286) ежелгі заманнан бері Швециядағы биліктің орталығы болды. Ол 12 ғасырдан бері Швецияның діни орталығы болып табылады және Швецияның ең көне университеті орналасқан. Қала гербінің шығу тегі белгісіз, бірақ арыстан 1737 жылдан бері Упсаланың қалалық мөрінде және 1943 жылы берілген қала гербінде бейнеленген. 18 ғасырға дейін (1737) қала мөрінде епископтық ордасы бар Скара қаласының қаруындағы сияқты әртүрлі шіркеу түрлері болған. Блезон: Көк, бақташыдан өтіп бара жатқан тәжді арыстан, қара шатыр және қызыл тіл мен қару. Ландскрона (1413) Эрик Померания құрған, аймақ Данияның бір бөлігі болған кезде, Ханза бақылауындағы басқа да Дания порттық қалаларымен бәсекелесу үшін Ханзаға қарсы қала ретінде құрылды. Қала алғашқыда Маргарет Вальдемарсдаттерге тікелей сілтеме жасай отырып, қызыл өрісте алтын "патшайымның тәжімен" бейнеленген, ал қала 1663 жылғы қала мөріне негізделген қазіргі гербін 1880 жылы алды, онда тәж, арыстан, кеме және мүйізбен төрт бөлікке бөлінген өріс бейнеленген. Ландскрона Швецияның муниципалды гербтері арасында өзінің жеке тәжі мен тіреушілері бар ерекше қала болып табылады. Гетеборг арыстанының бағыты мен тәжі әсіресе даулы болды. 1952 жылы алынған герб: "Көк, күміс толқынды сызықтармен жабылып, дұрыс бағытталған, жабық тәжді алтын арыстан, тіл және қару қызыл, оң алдыңғы аяғымен алтын қылышты шайқап, сол қолында үш алтын тәжбен көк қалқанды ұстап тұр".

Each of Sweden's 21 counties (län), 25 provinces (landskap) and 290 municipalities (kommun) has its own coat of arms. The Instrument of Government (1634) introduced the modern counties of Sweden, superseding the 25 medieval provinces. Although many of these counties have been the subject of more recent reforms, many of them occupy broadly similar regions. (See comparative maps at Counties of Sweden.) Most of the counties that have remained largely intact (Dalarna, Gotland, Skåne, Södermanland, Uppsala, Värmland, etc.) retain the respective province's coat of arms, while the redistricting of other lands has been reflected heraldically (e. g. the newly created Gävleborgs län, occupying parts of Hälsingland and Gästrikland, bears their arms quarterly). By royal decree on 18 January 1884, King Oscar II granted all provinces the rights to the rank of duchy and to display their arms with a ducal coronet. While more exhaustive lists can be found elsewhere, this article only discusses the arms of a few of these regions, selected for their heraldic notability. The arms of Gotland, Västerbotten, Uppland, Södermanland, Skåne and Lappland will be considered here in further detail. Gotland, as a free republic loosely associated with the Swedish crown, had already borne a ram with a banner (Agnus Dei) as a well known city seal by 1280. The municipality, created in 1971, uses the same arms on a red field, influenced by the arms of Visby. Västerbotten received arms in preparation for Gustav Vasa's funeral in 1560. According to the Swedish Heraldry Society, the reindeer came to represent all lands west of the Gulf of Bothnia at that time, and Västerbotten's coat of arms received its stars in the 1590s. the Skåne County arms are the province arms with different colors. When the county arms is shown crowned with a Swedish royal crown, it represents the County Administrative Board, which is the regional presence of royal government authority. Blazon: Or, a Griffin's head erased Gules, crowned and langued Azure, when it should be armed. Lappland itself was never considered a duchy, but was granted the right to use a ducal coronet, together with all the provinces, in 1884. The wildman first appears on a few coins minted at the time of Karl IX's coronation in 1607, and then at his funeral in 1612. Kalmar was the first to establish city arms in 1247, and Stockholm, Skara and Örebro were also among the first cities in Sweden to establish city arms. Municipal arms may not use any colors (tinctures) other than argent, Or, gules, azure, sable and vert. Kalmar (1100) has the oldest known city arms in Sweden, depicting a fortified tower (borgtorn) and dating to 1247. The two stars were added by the end of the 13th century, and the arms have remained virtually unchanged to date. Blazon: Argent, a tower embattled gules, with door and windows Or, issuing from a wavy base azure, between two mullets of six points gules. Arboga (13th century), settled in the 10th century, has been a city since 1480 and was the site of the first Riksdag of the Estates assembled in 1435. Arboga's city arms originated from a city seal dating from 1330. The original city seal showed an eagle with three roundels placed one on each wing and the tail, and a letter "A" between two stars. The "A" was omitted and the stars moved onto the eagle's wings in 1969, and the same arms granted to the municipality in 1974. Blazon: Argent, an eagle sable, beaked langued and armed gules, each wing charged with a mullet of six points Or. Malmö's City Archives still preserve the letter written April 23, 1437 by Eric, granting his own griffin head arms to the city. In the 1920s, the city arms were revised, based upon a church icon said to represent Saint Olaf, although the blazon clearly indicates Saint Erik as the intended subject, and these arms were officially granted in 1934. Blazon: Azure, a crowned head of Saint Erik [couped] Or. Uppsala (1286) was the seat of power in Sweden from antiquity. Since the 12th century, it has been the ecclesiastical center of Sweden, and it is the site of the oldest university in Sweden. The origin of the city arms is somewhat obscure, but the lion has been featured on Uppsala's city seal since 1737, and in the city arms which were granted in 1943. Up until the 18th century (1737) there were different forms of a church in the city seal like in the arms of the city of Skara, also a seat of a bishop. Blazon: Azure, a crowned lion passant gardant Or, fimbriated sable and langued and armed gules. Landskrona (1413) was established by Eric of Pomerania while the region was part of Denmark, as an anti Hansa city to compete with other Danish port cities under Hansa control. The city was originally symbolised by a gold "queen's crown" on a red field, in direct reference to Margrethe Valdemarsdatter, and the city received its present arms in 1880, based on a city seal from 1663 depicting a crown, a lion, a ship and a cornucopia on a quartered field. Landskrona is unique among Swedish municipal arms in having its own crown and supporters as part of its own achievement. The direction of the Gothenburg lion and the crown have been especially controversial. The blazon received in 1952 read: "Azure, three wavy bends sinister argent, overlaid with a lion contourné crowned with closed crown Or, with forked tail, langued and armed gules, swinging with the right forepaw a sword Or, and maintaining in the left a shield azure with three crowns Or, arranged two and one."

Басқа муниципалдық гербтер

Келесі мысалдар швед муниципалитеттерінің гербтерінің толық тізімі емес. Толық тізім үшін Швеция муниципалитеттерінің тізімін қараңыз. Оксёлосунд – екі қаланың бірігуінен пайда болған муниципалитеттің бір мысалы, яғни Нючёпинг пен Оксёлосунд қалалары, 1950 жылы Николай ауылдық муниципалитеті бөлінгеннен бері көршілес муниципалитеттерге айналды. Оксёлосунд қаласы 1900 жылы құрылды және 1950 жылы Нючёпингтен бөлек муниципалитет болғанда қала мәртебесін алды. Стенунсунд – тарихи қала гербі болмаған муниципалитеттердің бірі, ол 1970-ші жылдары жаңа гербтер жасады. Бұл бейнеде көмірсутек молекуласы бейнеленген, ол аймақтың мұнай-химия өнеркәсібіне сілтеме жасайды және сонымен қатар ерекше заманауи гербтің мысалы. 1977 жылы PRV-де тіркелген герб: күміс (argent), үш дөңгелектен (pellets) тұратын көмірсутек молекуласы, алты алтын тиынмен (bezants gules) біріктірілген, төменгі жағында көк (azure) толқындар. Мулсьё муниципалитеті 1952 жылы құрылды. 1977 жылы бекітілген гербті муниципалитеттің демалыс комитеті ұсынды, муниципалитетті қысқы спорт орталығы ретінде таныстыру мақсатында. Қар кристаллы салыстырмалы түрде жаңа элемент, ал ағаш басының заманауи сызығы, фин тілінде «куусикоро» деп аталады, швед геральдикасына фин әсерін көрсетеді. Сипаттамасы: көк (azure) түсті фонға күміс (argent) қар кристаллы және одан жоғары қарағайдың басы. Бұл жерде бейнеленген қошқар 1658 жылдан бері Родон аймағының заң шығару органының мөрінде болған. Шіркеу гербі Уппсала соборында табылған 14 ғасырлық геральдикалық туда бейнеленген, сипаттамасы: алтын (or) фонға қызыл (gules) айқыш және алтын (or) тәж. Тәж көптен бері Әйіс Қызыл (St. Erik) бейнесі деп есептелген, бірақ 2005 жылдың басында шіркеу баспасөз хабарламасында «Уппсала соборында табылған 600 жылдық гербтің жаңа түсіндірмесі» жарияланды, оны Мәсіхтің жеңіс тәжі (Kristi segerkrona) деп атады. Швеция шіркеуінің көптеген епархиялары мен приходтарының да өз гербтері бар. Дәстүр бойынша, епископтар өздерінің жеке гербтерін епархия гербімен біріктіре алады, шлемнің орнына митра және қалқанның артында таяқ (crosier) бейнеленеді, бірақ епископ зейнетке шыққанда олар алынып тасталады. Бұл гербтер қалқанды тік (per pale) немесе төрт бөлікке (quartered) бөлу арқылы жасалуы мүмкін, ал епархия гербі бірінші және үшінші бөліктерде, епископтың жеке гербі екінші және төртінші бөліктерде бейнеленеді. Архиепископ Уппсала және епископ Лунд ғана таяқ (cross staff) немесе «примат айқышын» қолданады, ол қалқанның артында таяқпен кесіседі. Лунд епископы Антье Якелен әйел гербінің дәстүрлі сопақ қалқанын қолданады, ал оның гербін епархия геральдисі Ян Ранеке жасаған. Ранеке сонымен қатар Швеция шіркеуінің алғашқы әйел епископы Кристина Оденбергтің гербін жасады.

The following examples do not represent an exhaustive list of Swedish municipal arms. See the list of municipalities of Sweden for a complete listing of these. Oxelösund is one example of a municipality emerging from a split between two cities – in this case, Nyköping and Oxelösund, which are now in neighboring municipalities since the splitting of Nikolai rural municipality in 1950. The town of Oxelösund was established in 1900 and became a city in 1950, when it became a separate municipality from Nyköping. Stenungsund is one example of a municipality that, having no historic city arms, created wholly new arms in the 1970s. This device, displaying a hydrocarbon molecule, alludes to the area's petrochemical industry, and is also an example of distinctly modern arms. The arms, registered with the PRV in 1977, display: Argent, a hydrocarbon molecule of three pellets conjoined with six bezants gules, over a base wavy azure. Mullsjö Municipality was newly created in 1952. The coat of arms, granted in 1977, was proposed by the municipality's recreation committee, to market the municipality as a center for winter sports. The snow crystal is a relatively modern charge, and the modern tree top line, called kuusikoro in Finnish, is reflective of the Finnish influence on Swedish heraldry. Blazon: Azure, a snow crystal argent beneath a spruce top chief of the same. The ram seen here was included in the seal of the legislature of Rödön from 1658. The arms of the church have been found displayed on a 14th century heraldic flag discovered in Uppsala cathedral, and are blazoned: Or, upon a cross gules, a crown Or. The crown has long been said to represent St. Erik, but in early 2005, the church issued a press release adopting "a new interpretation of the 600 year old coat of arms which was found in Uppsala cathedral," calling it the victory crown of Christ (Kristi segerkrona). The Church of Sweden also has many dioceses and parishes with their own coats of arms. According to tradition, bishops may use the arms of their diocese marshalled with their own personal arms, with a mitre in place of the helmet and a crosier displayed behind the shield, but these are removed when the bishop retires. These arms may take the form of a shield divided per pale or quartered with the arms of the diocese in the first and third quarters and the bishop's personal arms in the second and fourth quarters. The cross staff or "primate cross" is used only by the Archbishop of Uppsala and the Bishop of Lund, crossed with the crosier behind the shield. Antje Jackelén, Bishop of Lund, uses the traditional oval shield of a woman's arms, and her arms were designed by the diocese's heraldist, Jan Raneke. Raneke also designed the arms of Jackelén's predecessor, Christina Odenberg, who was the first woman to be a bishop in the Church of Sweden.