Кіріспе
Рим провинциясы қазіргі Түркия, Сирия және Ливан аумақтарында орналасқан. Римдік Сирия – б.з.д. 64 жылы Помпейдің үшінші Митридат соғысында Армения патшасы Ұлы Тигранның жеңілісінен кейін Рим Республикасына қосылған ерте рим провинциясы. Тигран Сирияның эллинистік мемлекетінің қорғаушысы болған еді. Б.з.д. 4 жылы Иудеяның Ирод патшалығы тетрархияға бөлінгеннен кейін, ол біртіндеп рим провинцияларына сіңірілді, Римдік Сирия Итурея және Трахонитті қосып алды. Біздің заманымыздың II ғасырының соңына қарай провинция Coele Syria және Syria Phoenice болып екіге бөлінді.
Roman Syria was an early Roman province annexed to the Roman Republic in 64 BC by Pompey in the Third Mithridatic War following the defeat of King of Armenia Tigranes the Great, who had become the protector of the Hellenistic kingdom of Syria. Following the partition of the Herodian Kingdom of Judea into a tetrarchy in 4 BC, it was gradually absorbed into Roman provinces, with Roman Syria annexing Iturea and Trachonitis. By the late 2nd century AD, the province was divided into Coele Syria and Syria Phoenice.
Реформаны басқару
Диоклетиан реформаларынан кейін Сирия Коэле Шығыс діни округінің құрамына кірді. 330 және 350 жылдар аралығында (шамамен 341 жылы) Сирия Коэле аумағының бір бөлігінен, Эвфрат өзенінің батыс жағалауында және бұрынғы Коммагена патшалығында Эвфратен провинциясы құрылды, астанасы – Иерополис қаласы болды.
Византия империясындағы Сирия
415 жылдан кейін Сирия Коэле Сирия I (немесе Сирия Прима) болып бөлінді, оның астанасы Антиохияда қалды, ал Сирия II (Сирия Секунда) немесе Сирия Сальтуарис, оның астанасы Оронт өзеніндегі Апамеяда орналасты. 528 жылы Юстиниан I екі провинциядан теңіз жағалауындағы шағын Теодория провинциясын бөліп шығарды. Антиохия қаласын Никефор Фокас 963 жылы елдің басқа бөліктерімен бірге қайта басып алды, сол кезде Хамданидтер билігінде болғанмен, Аббасид халифаларының ресми бағыныштылығында болды және Фатимид халифалары да оған талас жасады. Император Джон Куркуас Сирияны Иерусалимге дейін жаулап ала алмағаннан кейін, 970-ші жылдардың соңында Фатимид халифаты Сирияны қайта жаулап алды, нәтижесінде Византия Сирияның көп бөлігінен ығыстырылды. Дегенмен, Антиохия және Сирияның басқа солтүстік бөліктері империя құрамында қалды, ал қалған бөліктері Селжуктардың үш онжылдық шабуылдардан кейін 1084 жылы Антиохияны жаулап алуына дейін Хамданидтер, Мирдасидтер және Марванидтер арқылы императорлардың қорғауында болды. Антиохия 12 ғасырда қайтадан жандаған Комней әскерлерімен басып алынды. Алайда, сол кезде қала Сирияның емес, Кіші Азияның бір бөлігі деп есептелді.
Демография
Сирия провинциясының демографиялық құрамы алуан түрлі болды. Ішкі ауылдық аймақтарда көбінесе Сирияда қоныстанған түрлі Батыс семит халықтарының ұрпақтары – арамей тілінде сөйлейтін адамдар тұрды. Арабтар Хауран, Трахонит және Эмеса аймақтарында қоныстанды және оларды бақылады. Арабтар Пальмира құрамына да кірді, онда арамейлер, арабтар және аморлықтар да болды. Финикиялық жағалау 2-ғасырдың соңына дейін финикиялықтардың көптігін сақтап келді, олардың негізгі қалалық орталықтары Тир, Сидон және Берит болды. Ал гректер Селевкидтердің қолдауымен қоныстанған Антиохия, Апамея, Кирр және Декаполис сияқты грек мәдениетіне жатқан қалалық орталықтарда басымдық құрды. 1-ғасырда бүкіл Леванттың халқы 3,5–4 миллионнан 6 миллионға дейін болды деп есептеледі, мұндай көрсеткіштер 19-ғасырда ғана қайталанды. Қалалық орталықтар мен ауылдық елді мекендердегі халық тығыздығы ең жоғары деңгейге жетті. Антиохия мен Пальмираның халқы 200 000–250 000 адамға жетті, ал Апамеяда шамамен 6 жылы 117 000 «еркін азамат» болды. Апамея мен Кирр өздеріне бағынған ауылдармен бірге әрқайсысында 500 000 адамға дейін болуы мүмкін. Сирияның жағалау таулары мен маргиналды төбелі аймақтар тығыз қоныстанбаған және шамамен 40–50 000 халқы болды.