Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір мемлекеттің немесе бір ұлттың жекелігі немесе оған жататындығының сезімі.
Identity or sense of belonging to one state or one nation
Ұлттық жекелік – адамның бір немесе бірнеше мемлекетке немесе ұлтқа жататындығының сезімі. Бұл – "ерекше дәстүрлер, мәдениет және тіл арқылы бейнеленген, біртұтас ұлт" сезімі. Ұлттық жекелік – заңды азаматтығына қарамастан, адамдар тобымен бір ұлт туралы бөлісетін субъективті сезім. Психологиялық тұрғыдан қарағанда, ұлттық жекелік – "әртүрліліктің бар екенін білу", "біз бен олар" сезімін сезіну және тану". Ұлттық жекелікке көпұлтты мемлекеттер мен қоғамдардың тұрғындары мен диаспорасы да кіреді, олар бірнеше этникалық топтардан тұра тұра, ұлттың өзіне тән ортақ жекелік сезімін бөліседі. Бірнеше этникалық және ұлттық жекеліктердің бірігуінің мысалы – аралас этникалық топтар. Ұлттық жекелік – ұжымдық құбылыс ретінде, адамдардың күнделікті өміріндегі "ортақ нүктелер" элементтерінің тікелей нәтижесі болуы мүмкін: ұлттық символдар, тіл, ұлт тарихы, ұлттық сана және мәдени артефакттар. Мәдени ұлттық жекеліктің жоғалуы немесе сыртқы әсерге ұшырауы – негізгі ұжымдық адам құқықтарын бұзу болып табылады. Ұлттық жекеліктің оң жағынан қарауы – патриотизм, ол ұлттық мақтанышпен және өз еліне деген сүйіспеншілік сезімімен сипатталады. Ұлттық жекеліктің шектен тыс көрінісі – шовинизм, яғни елдің басымдығына берік сенім және өз еліне деген шексіз адалдық.
National identity is a person's identity or sense of belonging to one or more states or one or more nations. It is the sense of "a nation as a cohesive whole, as represented by distinctive traditions, culture, and language". National identity may refer to the subjective feeling one shares with a group of people about a nation, regardless of one's legal citizenship status. National identity is viewed in psychological terms as "an awareness of difference", a "feeling and recognition of 'we' and 'they'". National identity also includes the general population and diaspora of multi ethnic states and societies that have a shared sense of common identity identical to that of a nation while being made up of several component ethnic groups. Hyphenated ethnicities are examples of the confluence of multiple ethnic and national identities within a single person or entity. As a collective phenomenon, national identity can arise as a direct result of the presence of elements from the "common points" in people's daily lives: national symbols, language, the nation's history, national consciousness, and cultural artifacts. and traditions appear to be inadmissible. Any deprivation or external modification of the cultural national identity violates basic collective human rights. The expression of one's national identity seen in a positive light is patriotism characterized by national pride and the positive emotion of love for one's country. The extreme expression of national identity is chauvinism, which refers to the firm belief in the country's superiority and extreme loyalty toward one's country.
Ұлттық бірегейліктің қалыптасуы
Ұлттық сана – туа біткен қасиет емес, ол негізінен әлеуметтік тұрғыдан құрылған нәрсе. Ұлттық сананы не құрайтыны туралы жалпыға қабылданған анықтама жоқ. Ол адамдардың күнделікті өміріндегі ортақ элементтерден туындайды: ұлттық символдар, тілдер, түстер, ұлт тарихы, туыстық байланыстар, мәдениет, музыка, ас-тағам, радио, теледидар және т.б. (Хантингтон, 1996). Конструктивистер саясаттың маңыздылығына және үстем топтардың қоғамда жетекші мәртебеге қол жеткізу және оны сақтап қалу үшін билікті пайдалануына сенеді (Брубакер, 2009; Спилман, 1997; Вагнер Пацифи және Шварц, 1991). Ал азаматтық үлгідегі зерттеушілер құқықтар туралы ортақ құндылықтарға және мемлекеттік институттардың билік етуге заңдылығына назар аударады. Кейбір ғалымдар халықтық мәдениеттің жеке тұлғаны қалыптастыру процесімен қалай байланысты екенін зерттеді. Олардың кейбіреулері заманауи музыка жанрлары этникалық мақтаныш сезімін күшейте отырып, этникалық сананы нығайта алатынын анықтады.
National identity is not an inborn trait, it is essentially socially constructed. There is no agreed definition of what constitutes national identity. It can result from the presence of elements from the "common points" in people's daily lives: national symbols, languages, colors, the nation's history, blood ties, culture, music, cuisine, radio, television, and so on. Huntington 1996). Constructivists believed in the importance of politics and the use of power by dominant groups to gain and maintain privileged status in society (Brubaker, 2009; Spillman, 1997; Wagner Pacifici & Schwartz, 1991). Finally, the civic identity school focuses on shared values about rights and State institutions' legitimacy to govern. A few scholars investigated how popular culture connects with the identity building process. Some found that contemporary music genres can strengthen ethnic identity by increasing the feeling of ethnic pride.
Тұжырымдамалық
Саяси ғалым Руперт Эмерсон ұлттық идентификацияны "өздерін ұлт деп сезінетін адамдар тобы" деп анықтады. Бұл ұлттық идентификацияның анықтамасын әлеуметтік психолог Анри Таджфел қолдады, ол Джон Тернермен бірге әлеуметтік идентификация теориясын жасады. Әлеуметтік идентификация теориясы осы ұлттық идентификацияның анықтамасын қабылдайды және ұлттық идентификацияны түсіну өзіндік жіктеу мен эмоционалдық реакцияны қамтиды деп санайды. Өзіндік жіктеу – бұл бір ұлтпен идентификациялану және өзін сол ұлттың мүшесі деп қарау. Эмоционалдық реакция бөлігі адамның осы идентификацияға байланысты сезіміне, мысалы, жатастық сезіміне немесе өз еліне деген эмоционалдық байланысына қатысты. Әлеуметтік идентификация теориясы ұлтпен идентификациялау мен басқа ұлттарды кемсіту арасындағы оң байланысты көрсетеді. Адамдар ұлттық идентификация арқылы топтар арасындағы салыстыруларға қатысады және басқа топтарды кемсітуге бейім. Алайда, бірнеше зерттеулер ұлттық идентификация мен басқа елдерді кемсіту арасындағы байланысты зертті және ұлттық идентификациямен идентификациялау міндетті түрде басқа топтарды кемсітуге әкелмейтінін анықтады. Ұлттық идентификация, басқа әлеуметтік идентификациялар сияқты, өз ұлтына деген мақтаныш пен сүйіспеншілік сияқты сезімдерді және басқа азаматтарға деген міндет сезімін тудырады. Ұлттық идентификацияны әлеуметтендіру, мысалы, ұлттық мақтанышты және елдің ерекшелігін әлеуметтендіру этникалық топтар арасындағы келісімге ықпал етеді. Мысалы, АҚШ-та әртүрлі этникалық топтарды америкалық болудың жалпы идентификациясына біріктіру арқылы адамдар ұлттық мақтаныш пен АҚШ-қа жатастық сезімімен біріктіріледі және этникалық қақтығыстарды азайтуға бейім. Халықаралық құқық тұрғысынан алғанда, егеменді ұлттық идентификацияны келісімшарт арқылы реттеуге немесе қайта қарауға болмайды, ал егеменді мемлекеттің ұлттық идентификациясын құруға немесе өзгертуге бағытталған кез келген халықаралық келісімшарт ұлттың jus cogens құқықтарын бұзуға жатады. Ұлттық идентификацияны қайта қарауға немесе өзгертуге бағытталған келісімшарттар Вена конвенциясының 53-бабына сәйкес тоқтатылуы мүмкін (онда былай делінген: "Келісімшарт жасалған кезде жалпы халықаралық құқықтың міндетті нормасына қайшы келсе, жарамсыз болып табылады"). Егеменді ұлттық идентификацияны жою немесе қайта қарау этноцид болып саналады. Ұлттық идентификацияны ешқандай жағдайда да таңуға, қайта қарауға немесе жоюға болмайды.
Political scientist Rupert Emerson defined national identity as "a body of people who feel that they are a nation". This definition of national identity was endorsed by social psychologist, Henri Tajfel, who formulated social identity theory together with John Turner. Social identity theory adopts this definition of national identity and suggests that the conceptualization of national identity includes both self categorization and affect. Self categorization refers to identifying with a nation and viewing oneself as a member of a nation. The affect part refers to the emotion a person has with this identification, such as a sense of belonging or emotional attachment toward one's country. Social identity theory suggests a positive relationship between the identification of a nation and the derogation of other nations. People are involved in intergroup comparisons by identifying with one's nation and tend to derogate out groups. However, several studies have investigated this relationship between national identity and derogating their countries and found that identifying with national identity does not necessarily result in out group derogation. National identity, like other social identities, engenders emotions such as pride and love for one's nation and a feeling of obligation toward other citizens. The socialization of national identity, such as socializing national pride and a sense of the country's exceptionalism contributes to harmony among ethnic groups. For example, in the U. S., by integrating diverse ethnic groups in the overarching identity of being an American, people are united by a shared emotion of national pride and the feeling of belonging to the U. S., and thus tend to mitigate ethnic conflicts. From the point of International Law, sovereign national identity could not be subject to a treaty regulation or revision, and any international treaty aiming to create or change the national identity of the sovereign state appears to violate the jus cogens rights of the nation. Treaty of revision of the national identity could be subject to termination under Article 53 of the Vienna Convention on the Law of Treaties (which states: "A treaty is void if, at the time of its conclusion, it conflicts with a peremptory norm of general international law."). Any deprivation or revision of the sovereign national identity appears to constitute an ethnocide. National identity could not be subject to imposition, revision, or deprivation under any circumstances.
Көрініп тұрған жері
Ұлттық сана жаулары сырттан немесе іштен келген кезде айқын байқалады. Мысалы, 2001 жылдың 11 қыркүйегінде болған террористік шабуылдардан кейін Америка Құрама Штаттарында патриотизм мен ұлттық сананың артуы осы құбылыстың көрінісі. Террористік шабуылдардан кейін американдық екендігінің маңыздылығы артады және американдық ұлттық сана оянады. Әлеуметтанушы Энтони Смит ұлттық сананың ұрпақтан-ұрпаққа беріліп, сақталатын сабақтастық қасиетіне ие екенін айтады. Ортақ тектілік және ортақ тағдыр туралы мифтерді тарату арқылы адамдардың елге деген жақындығы күшейеді. Американдық стереотиптердің әсерін зерттеген шетелде оқу тәжірибесі туралы зерттеулер көрсетті, американдық студенттер шетелде оқыған кезде американдық бейнелерге байланысты қабылдаушы елдермен байланыс орнатуда қиындықтарға тап болды. Олардың тәжірибесіне әсер еткен стереотип 2016 жылғы АҚШ президент сайлауында Дональд Трамптың үміткерлігімен байланысты болды.
National identity can be most noticeable when the nation confronts external or internal enemies An example of this phenomenon is the rise in patriotism and national identity in the United States after the terrorist attacks on September 11, 2001. The identity of being an American is salient after the terrorist attacks and American national identity is evoked. Sociologist Anthony Smith argues that national identity has the feature of continuity that can be transmitted and persisted through generations. By expressing the myths of having common descent and common destiny, people's sense of belonging to a nation is enhanced. Research on the study abroad experience that focused on the effects of American stereotypes found that American students faced challenges in connecting with their host country during their study abroad experience because of stereotypes of American identity. A stereotype that affected their experience was related to politics during the 2016 United States presidential election of Donald Trump.
Адамдар
Халық – ұлттық сананың негізгі ұғымы. Бірақ халықты ұлтшылдықтың әртүрлі логикасы арқылы анықтауға және құруға болады. Мысалдар Вёлькиш қозғалысынан бастап халық республикаларына дейін жетеді.
The people are the basic concept for a national identity. But people can be identified and constructed through different logics of nationalism. Examples range from the Völkisch movement to people's republics.
Ұлттық сана
Ұлттық сана – ұлттық бірегейлік туралы ортақ түсінік және халықтың ортақ этникалық/тілдік/мәдени негізі туралы ортақ түсіну. Тарихи тұрғыдан алғанда, ұлттық сананың артуы – ұлт құрудың алғашқы қадамы болды. Көрінерінде, ұлттық сана – жеке адамның ұжымдыққа қатысты санасының деңгейі және "олар" болмаса, "біздің" жоқ екенін түсінуі. Бұл отбасы, дәстүр-салты, қоғамдық және гендерлік рөлдер сияқты мәселелерге қатысты көптеген ортақ көзқарастар мен сенімдерге хабардар болу. Бұл сана адамға "ұжымдық сәйкестікке" ие болуға мүмкіндік береді, соның арқасында ол қайда екенін және айналасындағы адамдар мен орындардың маңыздылығын біледі, олардың барлығы ұжымды ұлтқа айналдырады. Қысқасы, ұлттық сана – өмірлік құбылыстарға қатысты тұрақты көзқарастардың ядросы ретінде анықталады. Еуропа мен Америкадағы ұлттық бірегейлік мемлекет халқына берілген саяси тәуелсіздік идеясымен бірге қалыптасты. Шығыс Еуропада бұл көбінесе этникалық және мәдени ерекшеліктермен байланысты болды. Ұлттық сананың оянуы көбінесе ұлттық батырларға және ұлттық символдарға қатысты айтылады. Ұлттық бірегейлікті ұжымдық өнім деп санауға болады.
A national consciousness is a shared sense of national identity and a shared understanding that a people group shares a common ethnic/linguistic/cultural background. Historically, a rise in national consciousness has been the first step toward creating a nation. At a glance, national consciousness is one's level of awareness of the collective and one's understanding that without "them", there is no "us". It is the mere awareness of the many shared attitudes and beliefs towards things like family, customs, societal and gender roles, etc. The awareness allows one to have a "collective identity", which allows them to be knowledgeable of where they are and how those places and people around them are so significant that they ultimately make the collective a nation. In short, national consciousness can be defined as a specific core of attitudes that provide habitual modes for regarding life's phenomena. National identities in Europe and the Americas developed along with the idea of political sovereignty invested in the people of the state. In Eastern Europe, it was also often linked to ethnicity and culture. An awakening of national consciousness is frequently ascribed to national heroes and is associated with national symbols. National identity can be considered a collective product.
Бенедикт Андерсон
Бенедикт Андерсон үшін ұлттар – қиял. "Қиялданған қауымдастық" идеясы бойынша, ұлт әлеуметтік тұрғыдан құрылған, ал ұлт өзін белгілі бір топтың бір бөлігі ретінде көретін адамдардан тұрады. Андерсон ұлттарды "қиялданған қауымдастықтар" деп атады. Ол ұлттардың, немесе қиялданған қауымдастықтардың, кімді қабылдайтыны және кімді қабылдамайтынына байланысты шектелері бар деп ойлады. Андерсон ұлттың мүшелерді жақсы көру арқылы жұмыс істейді деп сенді. Ұлттар өзінен тыс адамдарды, сондай-ақ ұлттық сананың ұжымдық түсінігінде бірден ескерілмеген мүшелерін де шеттетуге бейім. Андерсон ұлттар шектеледі деп ойлады және сонымен қатар:
Nations, to Benedict Anderson, are imagined. The idea of the "imagined community" is that a nation is socially constructed, and the nation is made up of individuals who see themselves as part of a particular group. Anderson referred to nations as "imagined communities". He thought that nations, or imagined communities, were delimited because of their boundaries regarding who is in and who is out. Anderson believed that the nation operates through exclusion. Though nations exclude those outside of it but also their members who are not immediately considered in the collective idea of their national identity. Anderson thought that nations were delimited and also were:
Шектелген: Өйткені біз басқаларды мәдениет, этникалық және т.б. арқылы ақыл-ойымызбен шектейміз. Біз бір қоғамдағы немесе бір ұлтшылдықтағы барлық адамды қиялдай алмаймыз, бірақ біз ақыл-ойымызбен бөлекпіз. Егеменді: Ұлттар егеменді болды, өйткені егемендік дәстүрлі діни тәжірибелерден құтылуды білдіреді. Егемендік ұлтқа қажетті ұйымдастыруды қамтамасыз етеді, бірақ оны дәстүрлі діни ықпалдан босатады. Қалаларда әртүрлі әлеуметтік ортадан келген көптеген адамдар жиналғандықтан, олардың арасында ортақ біртүтаслық құру қажет болды. Капитализмнің таралуы үнемі біліктілікті жаңарту қажеттігін тудырды, ал Геллнер бұл қажеттілікті ортақ өткенді, ортақ мәдениетті және тілді құру арқылы қанағаттандыруға болатынын ойлады, бұл ұлттардың пайда болуына әкелді. Екі адам бір ұлттың мүшесі болып саналады, егер олар бір-бірін сол ұлттың адамдары ретінде танитын болса. Адамдардың бір-бірін өзара ұқсас екенін мойындауы оларды ұлтқа айналдырды, олардың ортақ ерекшеліктері емес.
Limited: Because of the mental boundaries or concepts, we set about others are by culture, ethnicity, etc. We do not imagine everyone in one society or under one nationalism, but we are mentally separate. Sovereign: Nations were sovereign because sovereignty symbolizes freedom from traditional religious practices. Sovereignty provides the organization needed for a nation while keeping it free of traditional religious pressures. Since large numbers of people from different backgrounds were coming together in cities, a shared identity had to be made among them. The spread of capitalism brought the demand for constant retraining, and Gellner thought that as a result, the demand was met by creating a shared past, common culture, and language, which led to the birth of nations. Two men are of the same nation only if they recognize each other as being a part of the same nation. It was men's recognition of each other as people of the same kind that made them a nation and not their common attributes.
Иммиграция
Иммиграцияның артуымен бірге көптеген елдер ұлттық ерекшеліктерін құру және иммигранттарды қабылдау мәселелерімен бетпе-бет келеді. Кейбір елдер иммигранттарды өз елдеріне жататындығын сезінуге ынталандырады. Мысалы, Канада әлемдегі тұрақты иммиграция деңгейі ең жоғары ел. Канада үкіметі иммигранттарды Канадаға деген жақындық сезімін қалыптастыруға қолдау көрсетеді. Ол ұлттық ерекшелік туралы кеңейтілген түсінікке қадам жасады, ол Канадада туған азаматтарды да, иммигранттарды да қамтиды. Ал кейбір елдер азырақ ынталы. Мысалы, Ресейге екі үлкен иммиграция толқыны келді, біріншісі 1990 жылдары, екіншісі 1998 жылдан кейін. Ресей халқы иммигранттарға теріс қарады және оларды "қош келмеген және құрметсіз қонақтар" деп есептеді. Иммигранттар сырттан келгендер ретінде қарастырылды және Ресейге тиесілі ұлттық ерекшеліктен мүлдем шеттетілді.
As immigration increases, many countries face the challenges of constructing national identity and accommodating immigrants. Some countries are more inclusive in terms of encouraging immigrants to develop a sense of belonging to their host country. For example, Canada has the highest permanent immigration rates in the world. The Canadian government encourages immigrants to build a sense of belonging to Canada. It has fostered a more inclusive concept of national identity, which includes both people born in Canada and immigrants. Some countries are less inclusive. For example, Russia has experienced two major waves of immigration influx, one in the 1990s, and the other one after 1998. Immigrants were perceived negatively by the Russian people and were viewed as "unwelcome and abusive guests". Immigrants were considered outsiders and were excluded from sharing the national identity of belonging to Russia.
Жаһандану
Әлемнің жаһандануына байланысты халықаралық туризм, байланыс және іскерлік ынтымақтастық артты. Әлемдік халық мәдени алмасу, білім алу, бизнес және түрлі өмір салтын іздеу үшін ұлттық шекараларды жиі кесіп өтеді. Жаһандану ортақ құндылықтар мен тәжірибелерді дамытады және жаһандық қоғамдық сезімге ұқсатуға көмектеседі. Адамдар космополитизмді қабылдап, өзін жаһандық тұлға немесе әлемдік азамат деп санауы мүмкін. Бұл тенденция ұлттық ерекшелікке қауіп тудыруы мүмкін, себебі жаһандану белгілі бір елдің азаматы болудың маңыздылығын төмендетіп жібереді. Бірнеше зерттеуші жаһанданудың ұлттық ерекшелікке тигізетін әсерін зерттеді. Олар ел жаһандануға қарай бағдарланған сайын патриотизмнің азаятынын анықтады, бұл жаһанданудың өсуі адалдық пен өз елі үшін күресуге дайындық азаюымен байланысты екенін көрсетеді. Дегенмен, географиялық жағынан маңызды сауда орталығы және халықаралық нарық болып табылатын, сондай-ақ кәсіпкерлік пен сыртқы сауда дәстүрі бар либералды экономикалық белсенділікке ие Түркия сияқты елде де этноцентризмнің белгілі бір деңгейі бар. Түрік тұтынушылары импортталған өнімдерге қатысты кемсітушілік танытпай, рационалды сатып алушылар бола алады.
As the world becomes increasingly globalized, international tourism, communication, and business collaboration have increased. People around the world cross national borders more frequently to seek cultural exchange, education, business, and different lifestyles. Globalization promotes common values and experiences and encourages identification with the global community. People may adapt cosmopolitanism and view themselves as global beings, or world citizens. This trend may threaten national identity because globalization undermines the importance of being a citizen of a particular country. Several researchers examined globalization and its impact on national identity. They found that as a country becomes more globalized, patriotism declines, which suggests that the increase in globalization is associated with less loyalty and less willingness to fight for one's own country. However, even a nation like Turkey which occupies an important geographic trade crossroads and international marketplace with a tradition of liberal economic activity with an ingrained entrepreneurial and foreign trade has degrees of ethnocentrism as Turkish consumers may be basically rational buyers by not discriminating against imported products.
Мәселелер
Кейбір жағдайларда ұлттық сана адамның азаматтық санасымен қақтығысады. Мысалы, көптеген Израиль арабтары өзін араб немесе палестиналық ұлттық белгілілігімен байланыстырады. Сонымен қатар, олар Израиль мемлекетінің азаматтары, бұл палестиналық ұлттық белгілілікпен қайшы келеді. Тайваньдықтар да ұлттық сана мен азаматтық сана арасындағы қақтығысқа тап болады, себебі ресми түрде "Тайвань тәуелсіздігін" жариялау және "Қытай Республикасы" атауын "Тайвань Республикасы" деп өзгертуді қолдайтын қозғалыстар болған. Тайвань тұрғындарына "Қытай Республикасы" деген ел атынан жеке куәлік пен паспорт беріледі, бірақ олардың бір бөлігі өзін "Қытай Республикасы" емес, "Тайвань Республикасы" деп санайды.
In some cases, national identity collides with a person's civil identity. For example, many Israeli Arabs associate themselves with the Arab or Palestinian nationality. At the same time, they are citizens of the state of Israel, which conflicts with the Palestinian nationality. Taiwanese also face a conflict of national identity with civil identity as there have been movements advocating formal "Taiwan Independence" and renaming "Republic of China" to "Republic of Taiwan." Residents in Taiwan are issued national identification cards and passports under the country name "Republic of China", and a portion of them do not identify themselves with "Republic of China", but rather with "Republic of Taiwan".
Маркерлер
Ұлттық идентификация белгілері – адамның нақты бір ұлтқа жататынын анықтауға пайдаланылатын ерекшеліктер. Бұл белгілер өзгермейтін емес, ағылшын тілінде fluid деп аталатындай, мәдениеттен мәдениетке және уақыт өте келе бір мәдениеттің ішінде де өзгеріп отырады. Мұндай белгілерге ортақ тіл немесе диалект, ұлттық киім, туған жер, туыстық байланыстар сияқтылар жатады.
National identity markers are those characteristics used to identify a person as possessing a particular national identity. These markers are not fixed but fluid, varying from culture to culture and also within a culture over time. Such markers may include common language or dialect, national dress, birthplace, family affiliation, etc.