Вильям Стирлинг Максвелл: Шотландия тарихшысы, саяхатшы және саяси қайраткері
Sir William Stirling-Maxwell, 9th Baronet
Уильям Стирлинг Максвелл (1818-1878) – шотланд жазушысы, саяхатшы, саяси қайраткер, Глазго университетінің канцлері. Өмірі, шығармалары, тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
XIX ғасырдағы шотланд жазушысы және саясаткері сэр Уильям Стерлинг Максвелл, 9-шы баронет, КТ, ФРСЭ (8 наурыз 1818 – 15 қаңтар 1878) – шотланд тарихшысы, өнер тарихшысы және саясаткер. 1865 жылға дейін Уильям Стирлинг деп белгілі болды, ал бірнеше кітабы осы есіммен жарық көрді. 1875 жылдан өмірінің соңына дейін Глазго университетінің канцлері болды және шотланд азаматына тағайындалатын ең жоғары награда саналатын "Қызыл Орден" иегері атанды.
19th century Scottish writer and politician
Sir William Stirling Maxwell, 9th Baronet, KT, FRSE (8 March 181815 January 1878) was a Scottish historical writer, art historian and politician. Until 1865 he was known as William Stirling, and several of his books were published under that name. He was Chancellor of the University of Glasgow from 1875 until his death and was also a Knight of the Thistle, considered the highest honour that can be conferred by the Crown on a Scotsman.
Өмір
Стирлинг Кенмюрде, Кеир мен Каудердің Арчибальд Стирлингтің ұлы, сондай-ақ 8-ші баронэт сэр Джон Максвелл мен Харриет Максвеллдің (1812 жылы қайтыс болған) әпкесі Элизабет Максвеллдің және 7-ші баронэт сэр Джон Максвелл мен Саффолк қаласының Олдбороу округынан Ричард Гарднердің қызы Ханна немесе Энн Гарднердің ұлы ретінде дүниеге келді. Стирлингтің әкесі Ямайкада бірнеше құл иеліктеріне ие болды және түрлі терілі әйелдерден кем дегенде алты заңсыз бала туды, соның ішінде Оңтүстік Австралияға алғашқы қоныс аударушылардың бірі болған Эдвард Стирлинг. Ол Букингемширдегі Олниде жеке білім алды, содан кейін Кембридждегі Тринити колледжінде оқып, 1839 жылы бакалавр, ал 1843 жылы магистр дәрежесін алды. Ол Испания мен Левант аймақтарына саяхаттап, «Фрейзер журналына» және «Экзаминерге» материалдар жариялады. 1848 жылы ол өзінің маңызды «Испания суретшілерінің жылнамалары» атты еңбегін жарыққа шығарды. 1847 жылы ол Кеир иелігіне мұрагер болды. 1849 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды, оны Джон Расселл ұсынды. Ол 1871-1875 жылдары Қоғамның вице-президенті қызметін атқарды. Ол 1852 жылдан 1868 жылға дейін және 1874 жылдан 1878 жылға дейін Пертшир округының парламент мүшесі болды. 1859 жылы ол Университеттер комиссиясының және 1872-1878 жылдары Тарихи қолжазбалар комиссиясының, сондай-ақ Шотландия білім беру кеңесінің (Шотландия кеңсесінің алдағысы) мүшесі болып тағайындалды. Ол 1862 жылы Сент-Эндрюс университетінің, ал 1871 жылы Эдинбург университетінің ректоры болып сайланды. 1865 жылы ол Максвелл баронеттігіне (Нова Шотландия баронеттігінде) ие болды, соның салдарынан «Максвелл» есімін қосымша алды. Ол 1875 жылы Глазго университетінің канцлері болып сайланды, ол Бас кеңес мүшелерінің дауысымен сайланған алғашқы адам болды (алдыңғы канцлерлер Сенат мүшелерінің дауысымен сайланды), ал келесі жылы Оксфорд университетінен құрметті DCL дәрежесін алды. Ол Лондон университетінің сенатының мүшесі және Британ мұражайы мен Ұлттық галереяның қамқоршысы болды. Ол Дунблан қаласының жанындағы Кир үйінде тұрды. Ол шортхорн және клайдсдейл жылқыларын өсірді, сонымен қатар жақын уақытта шыққан кітаптарды зерттеуші және өнер туындыларын жинаушы болды. Ол 1878 жылдың 15 қаңтарында Венецияда демалыс кезінде қайтыс болды, бірақ оның денесі Ұлыбританияға жеткізілді және Стирлингке жақын Лекропт шіркеуінің маңызына жерленді.
Stirling was born at Kenmure, the son of Archibald Stirling, Esq., of Keir and Cawder, and Elizabeth Maxwell, sister of Sir John Maxwell, 8th Baronet, and Harriet Maxwell (died 1812) and daughter of Sir John Maxwell, 7th Baronet and Hannah or Anne Gardiner, daughter of Richard Gardiner, of Aldborough, Suffolk. Stirling's father owned a number of slave plantations in Jamaica and fathered at least six illegitimate children with women of colour, including Edward Stirling who became one of the first settlers in South Australia. He was privately educated at Olney in Buckinghamshire then studied at Trinity College, Cambridge, graduating with a BA degree in 1839 and proceeding to MA in 1843. He travelled in Spain and the Levant and contributed to Fraser's Magazine and the Examiner. In 1848 he published his pioneering Annals of the Artists of Spain. He succeeded to the Keir estates in 1847. In 1849 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh his proposer being John Russell. He served as the Society's vice president from 1871 to 1875. He served as Member of Parliament for Perthshire from 1852 to 1868 and again from 1874 to 1878. He was appointed a Member of the Universities Commission in 1859 and of the Historical Manuscripts Commission from 1872 to 1878, as well as of the Scottish Education Board (a forerunner to the Scottish Office). He was elected Rector of the University of St Andrews in 1862 and of the University of Edinburgh in 1871. He succeeded to the Maxwell Baronetcy (in the Baronetage of Nova Scotia) in 1865, assuming the additional name of Maxwell. He was elected Chancellor of the University of Glasgow in 1875, the first to have been elected by members of the General Council (previous Chancellors having been elected by members of the Senate), and was awarded an Honorary DCL from the University of Oxford in the following year. He was a member of the University of London Senate and a trustee of the British Museum and the National Gallery. He lived at Keir House near Dunblane. He was a breeder of shorthorns and Clydesdale horses, an ardent bibliographer and collector of works of art. He died on holiday in Venice on 15 January 1878 but his body was returned to Britain and he is buried in the Lecropt Churchyard near Stirling.