Йоханнес Камфхюйс: Голланд Ост-Индияның губернаторы (1684-1691)

Кіріспе

Голландиялық отаршыл әкімі (1634–1695)

Йоханнес Кампхуйс (Centraal Bureau voor Genealogie-де Кампхуйс деп тіркелген) (18 шілде 1634 – 18 шілде 1695) 1684 жылдан 1691 жылға дейін Голландияның Шығыс Үндістан генерал-губернаторы болды. Кампхуйс Нидерландының Біріккен провинцияларының Харлем қаласында дүниеге келген.

Өмірбаян

Жоанн Кампхуйс 1634 жылғы 18 шілдеде Харлемде дүниеге келген. Жастық шағында ол Амстердамда күміс шеберханасында шәкірт болған. 1652 жылғы 1 қарашада ол Үндістанға жүк тасымалдайтын кемемен аттанды. Алайда, кеме 1653 жылғы 2 наурызда Шетланд аралдарында құлап кетті. Кампхуйс апаттан аман қалды және 1653 жылғы 23 тамызда «Алтын Аждаһа» кемесімен жалға сапарлады. Ол Батавиядағы Бас хатшылықтың кеңсе қызметкері және Батавиядағы сот приставы болды. 11 жыл хатшы болып қызмет еткеннен кейін ол саудагер атанды. 1670 жылы командир болды, ал 1671 жылы Жапониядағы Дешимадағы ГДВ (VOC) бекетінің басшысы болып тағайындалды. Бұл лауазымды әдетте тек мемлекеттік қызметкерлер ғана атқарды. Бір жылдан кейін, әдеттегідей, ол лауазымға қайта оралып, 1673 және 1675 жылдары Әділет Кеңесінің мүшелігімен ауыстырып, тағы 2 рет атқарды. 1677 жылы ол Жоғары Үкімет хатшысы және жетімдер коллегиясының президенті болды. Ол Бантам елшілерімен келіссөздер жүргізді. 1678 жылы ол Үндістан Кеңесінің Extra Oranginary мүшесі болды. 1681 жылы Голланд Шығыс Индиясы Кеңесінің мүшесі болды. 1684 жылғы 11 қаңтарда Жоаннес Кампхуйс Голланд Шығыс Индиясы Кеңесінің шешімімен Корнелис Спильманнан кейін генерал-губернатор болып тағайындалды, бастапқыда Лордтар XVII тағайындауды бекіткенге дейін уақытша генерал-губернатор ретінде. Көптеген адамдар бұл тағайындауға келісім білдіргендіктен, оның Кеңеспен арақатынасы оңтайлы болған жоқ. Кейде ол қатыспайтын, тіпті келіспеген жағдайда шешім қабылдамайтын. Бірақ Лордтар XVII оның жағында болды, сондықтан ол өз жолын таба алды. Оның басшылығымен архипелагта бейбітшілік орнады. 1690 жылғы 17 желтоқсанда ол өзінің көп рет қайталаған өтініші бойынша отставкаға кетті. Ол жер иесінің кеңсесін 1691 жылғы 24 қыркүйекте Виллем ван Аутхорнға тапсырды. Ол Батавияда және генерал-губернаторлық қызметтен кейін, Батавия жағалауында оған сыйға берілген Эдамда кезекпен тұрып, жапон үлгісінде үй салып, Индияның барлық аймақтарынан жануарларды жинады. Ол Амбондағы Румфиуспен хат алмасып тұрды. Ол 1695 жылы 61 жасқа толған күні қайтыс болды. Ол Батавиядағы голланд шіркеуіне жерленді. Кампхуйс әділ болғанымен, күшті басшы болған жоқ. Оның басқаруы маңызды оқиғалармен ерекшеленбеді. Жавадағы Сурапати көтерілісі және 1684 жылғы 17 сәуірдегі Бантаммен жасалған шарт ерекше атауға лайық. Ол шенеуніктер арасындағы жемқорлыққа қарсы күресте сәттілікке жете алмады. Алайда, ол ғылымға қызығушылық танытып, оны қолдады және Франсуа Валентиннің «Ескі және жаңа Шығыс Индиясы» атты еңбегіне енгізілген Батавияның негізі туралы диссертация жазды.

Joannes Camphuys was born in Haarlem on 18 July 1634. In his youth he was a student at a silversmith in Amsterdam. He left on 1 November 1652 aboard the cargo carrier to India. The ship, however, suffered shipwreck on 2 March 1653 at the Shetland Islands. Camphuys survived the disaster and left on 23 August 1653 aboard the Golded Dragon. He became a clerk at the General Secretariat in Batavia and a bailiff in Batavia. After 11 years at the secretary he became a merchant. He became a commander in 1670 and in 1671 he left as head of the VOC post in Deshima, Japan. This function was usually only carried out by government officials. After a year, as usual for that position, he returned and held the function another 2 times (in 1673 and 1675) alternated with the membership of the Council of Justice. In 1677 he became Secretary of the High Government and president of the orphan's college. He conducted negotiations with the ambassadors of Bantam. In 1678 he became Council Extra Oranginary of India. In 1681, he became a member of the Council of the Dutch East Indies. On 11 January 1684 Joannes Camphuys was appointed by the Council of the Dutch East Indies as successor to Cornelis Speelman as Governor General, initially as provisional Governor General until the Lord XVII approved the appointment. Because a number of people felt passable in the appointment, his understanding with the council was not optimal. He was sometimes absent and even did not decide if he did not agree with that. But the Lord XVII was on his hand and so he could go his way. Under his rule there was peace in the archipelago. On 17 December 1690 he resigned on his own repeated request. He handed over the landlord's office to Willem van Outhoorn on 24 September 1691. He has been living alternately at Batavia, and since his farewell as Governor General, Edam, donated to him on the coast of Batavia, where he had built a house to Japanese model and gathered animals from all parts of the Indies. He had written contact with Rumphius on Ambon. He died exactly on his 61st birthday in 1695. He was buried in the Dutch church in Batavia. Camphuys, although righteous, was not a powerful driver. His governance was not characterized by important events. Noteworthy are the Soerapati uprising on Java and the tract with Bantam of 17 April 1684. He failed to address corruption among officials. However, he had a lot of interest in science and he supported them wherever possible and also wrote a dissertation on the foundation of Batavia included in François Valentine's standard work, Old and New East Indies.

Мұра

Кампуис Батавияда (Джакарта) қайтыс болды. Оның есімі Утрехт қаласының Ломбок ауданындағы бір көшенің атына берілген, сондай-ақ ол Гаага қаласының Безуиденхоут ауданындағы көше арқылы еске алынады.