Кіріспе

1904 жылғы "Тур де Франс" 2-ден 24 шілдеге дейін өткен екінші "Тур де Франс" болды. 1903 жылғы "Тур де Франс" жеңімпазы Морис Гарин бұрынғы маршрут бойынша Лусьен Потьеден шамалы артық басымдықпен жеңіске ие болғандай көрінді, ал Ипполит Окутуриер алты кезеңнің төртеуінде жеңіске жетті. Бірақ жарыс өзінің сәттілігінің құрбаны болды, түрлі дау-дамаларға ұшырады; велосипедшілер жарыс барысында пойызбен сапарлағандары үшін айыпталып, сотталды. Соңғы классификацияның алғашқы төрт орын алғандары мен барлық кезең жеңімпаздарының ішінде барлығы он екі велосипедші Union Vélocipédique Française (UVF) ұйымы тарапынан дисквалификацияланды. Бастапқыда бесінші орынды алған Анри Корне жарыс аяқталғаннан кейін төрт ай өткен соң жеңіске ие болды. Осы мәселелер "Тур де Франс" жарысының уақытша тоқтатылуына әкеп соқты, нәтижесінде 1905 жылғы "Тур де Франс" 1903 және 1904 жылдарғы басылымдардан өзгеше ережелермен өткізілді.

Жаңалықтар мен өзгерістер

1903 жылы өткен алғашқы «Тур де Франс» үлкен жетістікке қол жеткізді, сол себепті оны 1904 жылы қайта ұйымдастыру туралы шешім қабылданды. Бағыты сол күйінде қалды, дәл сол алты кезеңнен тұрды. Ережелер 1903 жылғыдай болды, бірақ бір айырмашылығы бар: велосипедшілер жарысқа бір кезеңге ғана қатыса алмайтын, олар бүкіл жарысқа қатысуға міндетті болды. Жеңіске үміткерлер Гарин, Потье және Окутуриер еді, олар 1903 жылғы «Тур де Франс» жарысында жақсы көрсеткен. Бәйгеге қатысушылардың арасында 50 жастағы Анри Парет те болды, ол әлі күнге дейін «Тур де Франс» жарысының ең қарт велосипедшісінің рекордын сақтап тұр. 1903 жылғы «Тур де Франс» жарысында ұйымдастырушылар соңғы жалпы есепте алғашқы 50 велосипедшіге күн сайын кем дегенде 5 франк көлемінде табыс табуға кепілдік берді. 1904 жылы егер 50-ден аспайтын велосипедшілер жарысты аяқтаса, жарыстан шығып қалғандар да жарыста болған күндері үшін 5 франк алатын болды. Бұл ереже басқа жағдайда қатыспайтын велосипедшілерді тарту үшін қосылды, себебі «Тур» жарысының сенімді болуы үшін жеткілікті бәсекелес қажет еді.