Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс католик мистигі
German Catholic mystic
Тереза Нойманн (9 сәуір 1898 – 18 қыркүйек 1962) – неміс католик мистигі және стигматика. Католик шіркеуі 2005 жылдан бері оны Құдайдың қызметшісі деп есептейді. Ол Германияның Бавариясындағы Коннерсрут ауылында дүниеге келді және өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ол аз кіріс көздері бар үлкен отбасында өсті. Тереза Франциск орденінің үшінші тармағының мүшесі болды.
Therese Neumann (9 April 1898 – 18 September 1962) was a German Catholic mystic and stigmatic. Neumann has been considered Servant of God by the Catholic Church since 2005. She was born in the village of Konnersreuth in Bavaria, Germany, where she lived all her life. She was born into a large family with little income. She was a member of the Third Order of St. Francis.
Аурулар
1918 жылғы 11 наурызда Тереза Нойман қарындасының шарабасындағы өртке қатысқанда орындықтан құлап, жартылай сал болып қалды. Осы кезеңде ол бірнеше рет құлап, түрлі жарақаттар алды. Бір құлаудан кейін ол көзінің көбісін жоғалтқанын айтты, ал 1919 жылы толығымен соқыр болғанын мәлімдеді. Төсекке жатып, дененің жаралы бөліктерінен сүйектері көрінетін қорқынышты жараларға тап болды. Скептикалық зерттеуші Джо Никельдің сөзіне қарағанда, бірде Нойман соқырлығынан өзі-өзіне ем жасағанын айтқан, бірақ "соқыр" болған күйінде тексерілгенде оның көздің қарашықтары жарыққа қалыпты түрде ден қойды. Никель Нойманның мәлімдемелерін "истериялық гипохондрия" немесе "ашық жалғандық" деп санайды.
On 11 March 1918, Therese Neumann was partially paralyzed after falling off a stool while attending to a fire in her uncle's barn. She sustained more falls and injuries during this period. After one particular fall she claimed to have lost much of her eyesight, and in 1919 she claimed to have been blinded completely. Bedridden, she reportedly developed horrible bed sores that sometimes exposed bone. According to skeptical investigator Joe Nickell, on one occasion Neumann claimed to have healed herself from blindness, but whilst "blind" she was examined and her pupils responded normally to light. Nickell suspected that Neumann's claims were performed by "hysterical hypochondria" or "outright fakery".
Стигма
Кейіннен Терезада стигма пайда болған көрінеді. Ол 1926 жылғы 5 наурызда, Үлкен оразаның бірінші жұмасында, жүрегінің үстінде жара пайда болғанын, бірақ бұл құпия екенін айтты. Дегенмен, ол Зәйтүн тауында үш апостолымен бірге Исаның көрінісін баяндады. Пасха күні ол Мәсіхтің қайта тірілгенін көргенін мәлімдеді. Содан кейін бірнеше жұма бойы ол Мәсіхтің құмарлық азабын сезініп, оның барлық тарихи қайғы-қасіреттерін өз денесінде бастан өткергенін айтты. Ол әр жылғы Ұлы жұма күні ерекше қиналып шеккенін мәлімдеді. 1928 жылғы 22-23 наурызда Нейманның стигмаға қатысты мәлімдемелері оның үйінде епископтар мен дәрігерлерді қоса алған, бақылаушылар тобымен тексерілді. Бонн университетінің ауруханасының директоры профессор Мартини Нейманды бақылап, оның стигмалары туралы есеп жазды. Ол оның мінез-құлқын күмәнді деп тапты, себебі қан оның жараларынан тек бөлмеден сұрағанда ғана көрінетін.
Therese would later apparently develop the stigmata. She said that on 5 March 1926, the first Friday of Lent, a wound had appeared slightly above her heart, but that she had kept this secret. However, she did report a vision of Jesus at Mount of Olives with three Apostles. On Easter Sunday, she claimed a vision of the resurrection of Christ. For several consecutive Fridays after that, she stated she was experiencing the Passion of Christ, apparently suffering in her own body along with all his historic agonies. She claimed to have especially suffered the Passion on Good Friday each year. On 22–23 March 1928, Neumann's stigmata claims were investigated at her home by a group of observers including bishops and physicians. Professor Martini the director of the University Hospital Bonn observed Neumann and wrote a report about her stigmata. He found her behaviour suspicious as the blood would only appear from her wounds when he was asked to leave the room.
Индия
1923 жылдан 1962 жылы қайтыс болғанға дейін Тереза Нойман тек қана қасиетті Евхаристияны ғана жегенін, ал 1926 жылдан қайтыс болғанға дейін су ішпегенін айтты. Монтегю Саммерс өзінің «Мистицизмнің физикалық құбылыстары» атты кітабында оның ұзақ уақыт бойы тамақсыз және сусыз тіршілік ету қабілеті туралы сөз етеді. 1927 жылдың шілде айында Нойманның ашаршылыққа қатысты мәлімдемелері оның үйінде тексерілді. Ол дәрігер Отто Зайдл және төрт францискан медбикесімен бірге он бес күн бойы (14-28 шілде) физикалық тексеруден өтті. Нойманның ештеңе жегені байқалмады, бірақ күдік туды. Бастапқыда оның салмағы 121 фунт болды, сынақ кезеңінде 112,5 фунтқа дейін төмендеді. Соңғы күні салмағы қалыпқа келді. Тарихшы Иан Уилсонның пікірінше, дәлелдер Нойманның «қайтадан қалыпты тамақ пен су ішуге» көшкенін көрсетеді. Бұл сынақ қайталанбады және оның отбасы басқа да тексерулерге рұқсат бермеді. Уилсон Нойманның ашаршылыққа қатысты мәлімдемелерін күмәнді деп санады. Ол «осы уақыт аралығында оның денесі күшті және мықты болды, сондықтан тамақсыз және сусыз осылай ұзақ өмір сүру мүмкін емес» деп атап өтті. Психолог Донован Роуклифф Нойманның ашаршылыққа қатысты мәлімдемелерін жоққа шығарып, оның «әкесінің көмегімен жасалған қасақана алдау» екенін айтты.
From 1923 until her death in 1962, Therese Neumann professed to have consumed no food other than The Holy Eucharist, nor to have drunk any water from 1926 until her death. Montague Summers in his book The Physical Phenomena of Mysticism speaks of her supposedly supernatural ability to survive for long periods without food or water. In July 1927, Neumann's claims of inedia were examined at her house. She was physically examined and tested by the physician Otto Seidl and four Franciscan nurses, for fifteen days (July 14 to 28). Neumann was not observed to have eaten anything, however, suspicion was generated. At the beginning she had weighed 121 pounds which dropped during the test period to 112.5 pounds. By the last day her weight had returned to normal. Historian Ian Wilson commented the evidence indicated that Neumann "went back to normal food and drink intake". The test was never repeated and her family denied permission for any further tests. Wilson found the inedia claims of Neumann suspicious. He noted that she "had a vigorous, stocky build throughout most of this time, and all reason tells us that it would be impossible to survive so long without food or drink." Psychologist Donovan Rawcliffe disputed Neumann's inedia claims and suggested she was a "deliberate fraud aided and abetted by her father."
Әр түрлі
Деректерге сәйкес, кейбір жұма күндері ол көзілдіріп, куәгерлердің айтуынша, ежегі Арамей тілінде сөздер айтқан. Сондай-ақ, ол еврей, грек және латын тілдерін түсіне білген деседі. Үшінші Рейх кезінде Тереза Нойман нацистердің қысымына ұшырап, жамандалды, себебі олар оның наразылық білдіретін көзқарастарын біліп, оның танымалдылығының артуынан қорқыпты. Оны Гестапо бақылап отырды. Оған дене күші қолданылмағанмен, оның отбасылық үйі, шіркеуі және дін қызметкерінің үйіне тікелей шабуылдар жасалды. Тереза Нойман Фриц Герлихті Гитлер мен оның ұлттық-социалистік партиясына қарсы күресін жалғастыруға шақырды. Герлих осы қарсылығы үшін кейіннен өлтірілді. Парамаханса Йогананда оны аралап, оның жағдайы туралы 1946 жылы жарық көрген «Йогидің өмірбаяны» атты кітабында жазды. Ол «Тереза Нойман, Баварияның католик стигматисі» деген жеке тарауды жазды, онда оның жұма күнгі құмарлықтарының бірінің ерекше сипаттамасы берілген. 1962 жылдың 18 қыркүйегінде Тереза Нойман кеуде қысылынан ұзақ уақыт бойы зардап шеккеннен кейін жүрек тоқтауынан қайтыс болды. Рим-католик шіркеуі оның сыншылары айтқандай, индияны (тамақтан бас тартуын) және стигмаларын растаған да, жоққа шығарған да жоқ. «Резл» деген лақап атымен танымал болған ол, халықтық нанымда маңызды орын алды; оны қасиеттілікке көтеру туралы петицияға 40 000 адам қол қойды. 2005 жылы Регенсбург епископы Герхард Людвиг Мюллер Ватиканның оны қасиеттілікке көтеру ісін ресми түрде ашты.
It was claimed that during some of her Friday trances, she would utter phrases identified by witnesses as ancient Aramaic. She was also said to have been able to understand Hebrew, Greek, and Latin. During the Third Reich, Therese Neumann was the target of ridicule and defamation, as the Nazis knew about her dissenting views and feared her growing popularity. She was observed by the Gestapo. She was never physically harmed, though her family home, parish church and priest's house all received direct attacks. She encouraged Fritz Gerlich to continue his opposition to Hitler and his national socialist party. Gerlich was subsequently killed for his opposition. Paramahansa Yogananda visited her and wrote about her case in his book Autobiography of a Yogi, published in 1946. He wrote an entire chapter, Therese Neumann, The Catholic Stigmatist of Bavaria, which reverently gives a vivid first hand description of one of her Friday Passion trances. On 18 September 1962, Therese Neumann died from cardiac arrest, after having suffered from angina pectoris for some time. The Roman Catholic Church has neither confirmed nor denied the inedia (from which she suffered according to her critics), nor her stigmata. The "Resl", as she is colloquially known, nonetheless attained a place in popular piety; a petition asking for her beatification was signed by 40,000 people. In 2005, Gerhard Ludwig Müller, Bishop of Regensburg, formally opened the Vatican proceedings for her beatification.